Trwają prace nad wprowadzeniem możliwości zawierania porozumień gmin ze związkami międzygminnymi

W ramach projektu przewiduje się dodanie zupełnie nowej jednostki redakcyjnej tekstu prawnego oznaczonej jako art. 74a w SamGminU. Treść tego artykułu ma być następująca:

1. Związek międzygminny i gmina nie będąca członkiem tego związku międzygminnego mogą zawierać porozumienia w sprawie powierzenia związkowi międzygminnemu określonych przez nie zadań publicznych. 

2. Związek międzygminny wykonujący zadania publiczne objęte porozumieniem przejmuje prawa i obowiązki gminy, związane z powierzonymi mu zadaniami, a gmina ta ma obowiązek udziału w kosztach realizacji powierzonego zadania. 

3. Postanowienia ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do porozumień zawieranych przez związek powiatowo-gminny i gminę nie będącą członkiem tego związku powiatowo-gminnego.

Dodanie tego przepisu jest konsekwencją problemów praktycznych gmin w przystępowaniu do związku gminnego w celu wspólnej realizacji różnych zadań publicznych. Jak bowiem wskazano w projekcie uzasadnienia, aktualne regulacje prawne nie pozwalają związkowi międzygminnemu na zawieranie porozumień z gminami (nawet takimi, które nie są członkami związku) w sprawie powierzenia związkowi międzygminnemu określonych zadań publicznych. Przystąpienie gminy do związku międzygminnego jest zaś procedurą długotrwałą: wymaga zmiany statutu związku, uzgodnienia zmiany statutu z wojewodą, podjęcia uchwał przez rady gmin uczestniczących w związku oraz gminy aspirującej do związku, ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, wreszcie – wpisu w rejestrze związków międzygminnych. Przystąpienie gminy do związku międzygminnego nakłada długotrwałe i nieokreślone w czasie zobowiązania na gminę, z których nie będzie się mogła uwolnić inaczej, niż przez wystąpienie ze związku.

Jak podkreślono, z powyższych względów często zdarza się, że małe gminy nie są zainteresowane przystępowaniem do związku międzygminnego, zwłaszcza w sytuacji, gdy chciałyby jedynie przejściowo powierzyć związkowi określone zadania, a nie wiązać się z nim na czas nieokreślony i trwały.

Przedstawiono również w uzasadnieniu projektu konkretne przykłady przemawiające za koniecznością wprowadzenia omawianego rozwiązania legislacyjnego. Projektodawca odniósł się do sytuacji, w której związek międzygminny realizuje projekt unijny w zakresie zadań transportowych. Podano w tym zakresie, że: Związek międzygminny i gmina sąsiednia (nie będąca członkiem związku) zainteresowane były przekazaniem zadań transportowych tej gminy na rzecz związku (niezależnie od projektu unijnego). Ponieważ przepisy nie pozwalają na zawarcie porozumienia z taką gminą, pozostawało rozwiązanie polegające na przystąpieniu tej gminy do związku. Niestety okazało się to niemożliwym ze względu na rygory realizowanego projektu unijnego, który nie pozwalał na zmianę składu „osobowego” związku międzygminnego.

Podsumowując należy przyjąć, że zapisy przedmiotowego projektu wydają się istotne, z punktu widzenia zadań jednostek samorządu terytorialnego, a w konsekwencji i wydatkowania środków budżetowych przez te jednostki. Zatem wydaje się pożądane, aby podany projekt wszedł w życie, co z pewnością będzie z korzyścią dla jednostek małych, które są zainteresowane tylko przejściowo (a nie na stałe) współpracować ze związkiem międzygminnym. Co istotne, forma współpracy w postaci porozumienia jest także formą odformalizowaną w stosunku do struktury związku międzygminnego, a to ma znaczenie dla szybkiego i sprawnego funkcjonowania samorządu gminnego.

Inspektorzy pracy z dodatkowymi dniami wolnego

W dniu 8.7.2021 r. Sejm przyjął ustawę o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, zgodnie z którą znowelizowana zostanie ustawa o PIP przez dodanie po art. 52 art. 52a w brzmieniu: „Art. 52a. Inspektorowi pracy zatrudnionemu w Państwowej Inspekcji Pracy na stanowisku określonym w art. 38 ust. 2 przez okres nie krótszy niż 10 lat przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 6 dni roboczych, a po 20 latach pracy – w wymiarze 12 dni roboczych.” Zgodnie z art.  2 tej ustawy, zmiana dla inspektorów pracy ma wejść w życie 1.1.2022 r.

Dla kogo dodatkowe dni urlopu

Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o PIP pracownikami wykonującymi czynności kontrolne są inspektorzy pracy zatrudnieni na stanowiskach: 

To wskazane w art. 38 ust. 2 osoby, będą mogły, o ile ustawa w takim brzmieniu zostanie przyjęta przez Senat, będą mogły skorzystać z dodatkowych dni wolnych, będzie z nich można skorzystać po raz pierwszy w przyszłym roku kalendarzowym. Obecnie, inspektorzy pracy mają prawo do urlopu wypoczynkowego na zasadach określonych w przepisach Kodeksu pracy, to ta ustawa reguluje zarówno prawo jak i wymiar urlopu wypoczynkowego pracowników. Inspektorzy uważają, że przepisy są dla nich niekorzystne, porównując swoją sytuację do analogicznych rozwiązań jakie występują w Najwyższej Izbie Kontroli. Zgodnie z przepisami szczególnymi w innej państwowej instytucji kontrolnej – Najwyższej Izbie Kontroli, której pracownicy wykonujący czynności kontrolne mają prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 6 dni po 10 latach pracy przy wykonywaniu takich czynności oraz 12 dni – po 20 latach. Podobna regulacja obejmuje również między innymi sędziom i prokuratorom, którzy mają zwiększoną liczbę dni urlopu wypoczynkowego. 

Uzasadnienie wprowadzanych zmian

Zgodnie z uzasadnieniem do tej ustawy, zasadniczym skutkiem społecznym i prawnym projektowanej ustawy będzie ujednolicenie przepisów dotyczących wymiaru urlopu wypoczynkowego w dwóch państwowych instytucjach (NIK oraz PIP). Takie rozwiązanie, będące także wyrazem uznania dla pracowników PIP wykonujących czynności kontrolne (wielokrotnie bardzo stresujące), powinno przyczynić się do większej regeneracji pracowników PIP podczas ich urlopów wypoczynkowych, co będzie miało pozytywny wpływ na efektywność i intensywność ich działań podczas pracy.

Rozważane zwiększenie dni urlopu dla wszystkich pracowników

Warto również dodać, że toczą się pracę w ramach unijnej legislacji, mające na celu zwiększenie liczby dni urlopu wypoczynkowego dla wszystkich pracowników. Podobne rozwiązanie jest lobbowane przez związku zawodowe, w związku z tym nie można wykluczyć, że temat zwiększenia liczby dni urlopu z obecnych 26 dni roboczych dla wszystkich pracowników może powrócić w najbliższym czasie. Szczególnie, że czeka nas debata publiczna o kolejnych dniach wolnych (tym razem dla rodziców) w ramach implementacji unijnej dyrektywy work life balance. 

Strażacy OSP będący radnymi gminy nie mogą głosować nad własnymi ekwiwalentami

Ciekawostką jest jednak to, że przyczyną stwierdzenia nieważności przez organ nadzoru nie była kwestia wysokości tych ekwiwalentów, a kwestia natury formalnej. Tą kwestią było głosowanie nad wskazaną uchwałą przez radnych będących jednocześnie członkami ochotniczej straży pożarnej.  Wojewoda wskazał na niezgodność powyższego działania z art. 25a SamGminU. Dla przypomnienia, z ww. regulacji prawnej wynika, że: Radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego.

W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że sytuacje, w których znajduje zastosowanie art. 25a ustawy o samorządzie gminnym nie poddają się uogólnieniu, lecz muszą być oceniane indywidualne w kontekście konkretnej uchwały, jej rozwiązań i sytuacji prawnej radnego (por. wyrok NSA z 3.10.2018 r., II OSK 1667/18). 

Również w orzecznictwie nadzorczym regionalnych izb obrachunkowych wskazuje się na doniosłość ww. mechanizmu prawnego. Przykładowo, w uchwale Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z 21.2.2018 r. (Nr 6.349/2018) podkreślono, że art. 25a SamGminU wprowadził instytucję wyłączenia radnego od udziału w głosowaniu. Interes prawny to interes chroniony przepisami prawa, wypływający z przepisów ustrojowych, przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego. Każdy z tych przepisów może bowiem kształtować uprawnienia i obowiązki jednostki. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć osobisty, konkretny i aktualny prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. Radny nie może więc brać udziału w głosowaniu w sprawach, które dotyczą jego osoby, z uwagi na to, że z mocy art. 25a SamGminU podlega wyłączeniu.

Wskazane aspekty prawne były również poddawane analizie we wspomnianym na wstępie rozstrzygnięciu nadzorczym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia m.in. stwierdzono, że:

Jeżeli radny będący członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej brał udział w głosowaniu nad uchwałą ustalającą zasady przyznawania ekwiwalentu pieniężnego dla członków Ochotniczej Straży Pożarnej, uchwała, jaka zapadła z jego udziałem jest nieważna. Fakt nie skorzystania do dnia dzisiejszego przez radnych z przysługującego ekwiwalentu oraz przewidywalne podjęcie uchwały również bez udziału radnych będących członkami Ochotniczej Straży Pożarnej dla naruszenia art. 25 a ustawy o samorządzie gminnym pozostaje bez znaczenia.

Zatem, zestawienie wskazanych argumentów natury prawnej prowadzi do wniosku, że radni będący członkami ochotniczej straży pożarnej nie mogą uczestniczyć w głosowaniu nad wskazaną uchwałą w sprawie ekwiwalentów. Warto ubocznie przypomnieć, że środki na ekwiwalenty wypłaca gmina. Przepisy stanowiące normatywną podstawę do ustalania tych świadczeń zawarte są z kolei w regulacjach prawnych OchrPPożU. Jak bowiem wynika z art. 28 OchrPPożU –  członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestniczył w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną lub gminę, otrzymuje ekwiwalent pieniężny. Wysokość ekwiwalentu ustala rada gminy w drodze uchwały. Wysokość ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać 1/175 przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 2 EmRentyFUSU przed dniem ustalenia ekwiwalentu, za każdą godzinę udziału w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym. Ekwiwalent jest wypłacany z budżetu gminy.

Podsumowując należy przyjąć, że z pozoru nieistotna kwestia rzutowała na podważenie legalności całej uchwały w sprawie ekwiwalentów. Wskazane aspekty proceduralne powinny być więc każdorazowo brane pod uwagę przy podejmowaniu uchwał nie tylko w powyższym zakresie przedmiotowym, ale wszędzie tam, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia naruszenia art. 25a SamGminU.

Źródło: https://kielce.uw.gov.pl

Glovo ukarane administracyjną karą pieniężną w wysokości 2,6 miliona euro

Glovo swoją siedzibę na terenie Hiszpanii i zgodnie z mechanizmem kompleksowej współpracy (one stop shop) to hiszpański organ powinien prowadzić postępowanie sprawdzające zgodność działalności firmy z przepisami RODO).

Zgodnie z decyzją organu hiszpańskiego z 21 listopada 2019 r. na podstawie art. 56 ust. 2 RODO postępowanie mógł prowadzić organ włoski. Glovo we Włoszech działa za pośrednictwem spółki Foodinho S.r.l., której działanie badał włoski organ. Postępowanie prowadzone przez włoski organ dotyczył relacji pracodawca – pracownik i przetwarzania danych osobowych w tym zakresie.

Organ wykrył liczne naruszenia w zakresie wykorzystywanych przez Glovo algorytmów w systemach obsługujących pracowników. Ocena wyników pracowników była dokonywana z wykorzystaniem algorytmów. Jak stwierdził organ, firma nie spełniła wobec swoich pracowników we właściwy sposób obowiązku informacyjnego w zakresie poinformowania o funkcjonalności systemu. Ponadto, nie wdrożyła zabezpieczeń, które zapewniłyby uczciwość wyników. Co więcej, nie wprowadzono procedury reklamacji decyzji podjętych za pomocą algorytmów. Dlatego też organ nakazał spółce ustanowienie środków ochrony praw i wolności pracowników w odniesieniu do zautomatyzowanych decyzji, w tym profilowania.

Ponadto, spółka ma sprawdzić czy zbierane danę są niezbędne, trafne oraz dokładne. Dane są zbierane poprzez m.in. czaty, e-maile, geolokalizacje czy informacje zwrotne od klientów. Analiza ma zminimalizować ryzyko błędów i uprzedzeń, które mogą spowodować nierówne traktowanie pracowników – dostawców zamówień. Jak również, Glovo musi określić środki zapobiegające niewłaściwemu stosowaniu mechanizmu opartego na opiniach klientów i partnerów handlowych Glovo.

Wysokość kary została określona na podstawie stwierdzonych naruszeń oraz ze względu na słabą współpracę z organem jak również w związku ze znaczną ilością osób, których dane są przetwarzane w ten sposób przez Glovo – 19 tysięcy osób. Foodinho ma 60 dni na rozpoczęcie wdrażanie środków wymaganych w celu naprawienia wykrytych naruszeń.

Obok postępowania, które zakończyło się nałożeniem kary administracyjnej w wysokości 2,6 mln euro na lokalną spółkę Glovo. Organ hiszpański w ramach mechanizmu kompleksowej współpracy prowadzi postępowanie wobec głównej siedziby administratora. W ramach tego postępowania zostanie również przeprowadzona przez organ włoski i hiszpański wspólna kontrola u administratora.

Źródło: https://www.gpdp.it/web/guest/home/docweb/-/docweb-display/docweb/9677611

Rejestr działalności w zakresie walut wirtualnych

W związku z nowelizacją ustawy z 1.3.2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, dokonaną ustawą z 30.3.2021 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 815) oraz ustawą z 20.5.2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 1163) – przygotowano projekt rozporządzenia w sprawie wniosku o wpis do rejestru działalności w zakresie walut wirtualnych. Przepisy rozporządzenia stanowią procedurę składania wniosku o wpis do rejestru przez podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie walut wirtualnych, a także zmianę wpisu i wykreślenie z tego rejestru oraz zawiadomienia o zawieszeniu wykonywania działalności. Przedmiotowe wnioski składane będą na elektroniczną skrzynkę podawczą ministra finansów przy użyciu usługi online udostępnionej pod adresem elektronicznym wskazanym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie ministerstwa finansów. 

Rozporządzenie ma wejść w życie z 31.10. 2021 r.

Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody

Z rozporządzenia wynika, że w skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin wchodzi 6 członków:

Przy czym, egzamin przeprowadza się, gdy komisję egzaminacyjną reprezentuje co najmniej 5 osób, w tym jej przewodniczący.

Przewodniczący komisji egzaminacyjnej wyznacza termin oraz miejsce przeprowadzenia egzaminu. Osoby dopuszczone do egzaminu zawiadamia się na piśmie, nie później niż na 14 dni przed dniem rozpoczęcia części pisemnej egzaminu, o terminie oraz miejscu jego przeprowadzenia. W zawiadomieniu można wskazać pomoce i materiały, na których podstawie osoby dopuszczone do egzaminu mogą się do niego przygotować.

Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej. Część pisemna egzaminu trwa 90 minut i polega na zaznaczeniu w arkuszu testowym jednej spośród kilku proponowanych odpowiedzi na zawarte w nim pytania. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej przygotowuje pisemne zestawy egzaminacyjne składające się z 30 pytań testowych. Natomiast część ustna egzaminu polega na udzieleniu ustnej odpowiedzi na 4 pytania zadane przez członków komisji egzaminacyjnej. Członkowie komisji egzaminacyjnej mogą zadawać pytania uzupełniające. Warunkiem przystąpienia do części ustnej egzaminu jest udzielenie przez osobę zdającą egzamin prawidłowej odpowiedzi na nie mniej niż 60% pytań w części pisemnej.

Ustalenie wyniku egzaminu następuje w drodze głosowania członków komisji egzaminacyjnej. W przypadku równej liczby głosów członków komisji egzaminacyjnej o wyniku egzaminu decyduje głos przewodniczącego komisji egzaminacyjnej. Sporządza się protokół przeprowadzanego egzaminu, w którym znajdują się:

Arkusze testowe stanowią integralne części protokołu.

Z art. 18 PrŁow wynika m.in., że przedsiębiorca podejmujący i wykonujący działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług turystycznych obejmujących polowania wykonywane na terytorium Polski oraz polowania za granicą ma obowiązek m.in. złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody lub zatrudniać osobę spełniającą ten warunek.

Osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu składa wniosek o dopuszczenie do egzaminu zawierający:

W celu weryfikacji tożsamości osoba przystępująca do egzaminu okazuje komisji egzaminacyjnej dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość.

 

Wymagania jakościowe dla LPG

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 25.8.2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 133 ze zm.; dalej: MonitPaliwU), paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe, określone dla danego paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających.

Minister właściwy do spraw energii oraz minister właściwy do spraw klimatu określą, w drodze rozporządzeń, wymagania jakościowe dla gazu skroplonego (LPG), biorąc pod uwagę wartości parametrów jakościowych, określone w odpowiednich normach w tym zakresie (art. 3 ust. 2 pkt 3 MonitPaliwU).

Obecnie rozporządzenie takie wydał Minister Klimatu i Środowiska, które zastąpi rozporządzenie Ministra Energii z 14.4.2016 r. w sprawie wymagań jakościowych dla gazu skroplonego (LPG) (Dz.U. z 2016 r. poz. 540).

Nowe rozporządzenie nie zmienia wymagań jakościowych dotyczących:

– dla okresu zimowego (okres zimowy trwa od 1 grudnia do 31 marca): max –5°C;

– dla okresu letniego (okres letni trwa od 1 kwietnia do 30 listopada): max +10°C.

W zakresie całkowitej zawartość dienów (% m/m) nowe rozporządzenie wyznacza zakres max 0,5, przy czym obecnie wielkość ta obejmuje też zawartość 1,3 butadienu. Nowe rozporządzenie wprowadza odrębny zakres zawartość 1,3 butadienu (% m/m) wynoszący max 0,1.

Nowe rozporządzenie wprowadza wymóg jakościowy dotyczący zawartości propanu (% m/m):

W zakresie całkowitej zawartości siarki – po wprowadzeniu substancji zapachowej (mg/kg), nowe rozporządzenie przewiduje max 30 (było max 50).

Prężność par, oszacowana w temperaturze 40°C, nowe rozporządzenie wprowadza względność par w tej temperaturze (kP) – obecnie i po zmianie dopuszczalny zakres wynosi max 1550.

 

Zakres danych ujętych na mapach strategicznych hałasu

Z art. 118 PrOchrŚrod wynika m.in., że strategiczne mapy hałasu:

Gminy powinny ostrożnie określać termin wejścia w życie uchwał

Dla przypomnienia warto wskazać, że podstawa normatywna tego typu uchwał wynika ze stosownych regulacji prawnych SamGminU. Na uwagę zasługuje w tym względzie art. 5a SamGminU, z którego m.in. wynika, że w wypadkach przewidzianych ustawą oraz w innych sprawach ważnych dla gminy mogą być przeprowadzane na jej terytorium konsultacje z mieszkańcami gminy. Zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy określa uchwała rady gminy, z zastrzeżeniem ust. 7. Szczególną formą konsultacji społecznych jest budżet obywatelski. W ramach budżetu obywatelskiego mieszkańcy w bezpośrednim głosowaniu decydują corocznie o części wydatków budżetu gminy. Zadania wybrane w ramach budżetu obywatelskiego zostają uwzględnione w uchwale budżetowej gminy. Rada gminy w toku prac nad projektem uchwały budżetowej nie może usuwać lub zmieniać w stopniu istotnym zadań wybranych w ramach budżetu obywatelskiego.

W każdym bądź razie, regionalna izba obrachunkowa weryfikowała zmianę uchwały w sprawie budżetu obywatelskiego i zakwestionowała zapis wskazujący, że: Uchwała wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego. Z pozoru mogłoby się wydawać, że to zapis legalny. W praktyce jednak tak nie jest, gdy porównamy go z ustawowym zapisem zawartym w art. 14 ust. 1 AktyNormU, gdzie postanowiono, że:

Akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy.

Zatem, z ww. regulacji prawnej AktyNormU należy wnioskować, że akt prawny, w tym akt prawa miejscowego, może wejść w życie dopiero po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w danym wojewódzkim dzienniku urzędowym, a nie w terminie 14 od dnia jej ogłoszenia. Przyjęcie wersji określonej w uchwale rady gminu oznaczałoby, że zmiana uchwały w sprawie budżetu obywatelskiego weszła by w życie wcześniej, niż na to pozwala ustawodawca. Właśnie te aspekty zostały poruszone we wskazanej uchwale RIO. Jak bowiem podkreślono w tym rozstrzygnięciu:  Zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych określa ustawa o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Stosownie do art. 4 ust. 1 tej ustawy akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy.

Końcowo warto dodać, że regionalna izba obrachunkowa nie dokonała stwierdzenia nieważności całej uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie budżetu obywatelskiego, a jedynie jednego z przepisów, dotyczącego wspomnianego wadliwego wejścia w życie.

Podsumowując, z powyższego należy wnioskować, że jednostki samorządu terytorialnego powinny staranniej formułować zapisy uchwał, w tym w zakresie wejścia w życie danego aktu prawnego, bowiem w przeciwnym razie, z dużym prawdopodobieństwem skończy się to reakcją ze strony regionalnej izby obrachunkowej.

Źródło: https://warszawa.rio.gov.pl

Zerowa deklaracja VAT w razie spóźnienia – co zrobić?

Złożenie deklaracji podatkowej po terminie wskazanym w ustawie podatkowej może skutkować sankcjami na mocy art. 56 § 4 ustawy z 10.9.1999 r. kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 408, ze zm.; dalej: KKS). 

Mogłoby się wydawać, że wysłanie zerowej deklaracji (czyli takiej w której podatnik wykazuje zerowe kwoty sprzedaży, nabycia towarów, usług oraz importu towarów z kwotami podatku do odliczenia), która zostanie później skorygowana poprawną deklaracją będzie zwalniać podatnika z odpowiedzialności karnej skarbowej. Jednakże należy wziąć pod uwagę art. 56 § 1 – 3 KKS, przepis ten mówi o sankcjach wynikających z podawania nieprawdy w deklaracjach podatkowych, a taka sytuacja ma miejsce, kiedy podatnik składa zerową deklarację w momencie, kiedy powinien zapełnić ją kwotami wynikającymi z faktycznych zdarzeń gospodarczych.

Prawidłowym rozwiązaniem tej sytuacji będą natomiast złożenie wniosku o odroczenie terminu do naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 48 ustawy z 29.8.1997 r. ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325, ze zm.) bądź złożenie deklaracji po terminie połączone z zapłatą podatku i złożeniem czynnego żalu, o którym mowa w art. 16 § 1 KKS.

Powyższy problem może także dotyczyć biur rachunkowych, w sytuacji, jeśli klient prześle dokumenty w terminie umożliwiającym przygotowanie i przesłanie deklaracji na czas. Wtedy biuro rachunkowe nie powinno składać zerowej deklaracji, aby nie ponieść odpowiedzialności karnej.

 Więcej praktycznych wskazówek w publikacji: Zerowa deklaracja VAT w razie spóźnienia