Wydatki za udział pracowników jednostki budżetowej w kongresach, konferencjach i forach – klasyfikacja budżetowa
Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych paragraf 470 „Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej” niezależnie od rodzaju działalności szkoleniowej uwzględnia również wydatki stanowiące wypłatę wynagrodzenia z tytułu umów o dzieło lub umów zlecenia, których przedmiotem są szkolenia pracowników. Do kosztów szkoleń należy zaliczyć wszystkie koszty związane ze szkoleniem, w tym również ponoszone koszty dojazdów, zakwaterowania i wyżywienia uczestników.
W literaturze przyjmuje się, że jako szkolenie należy rozumieć „wykłady”, których celem jest zdobycie określonej wiedzy bądź podnoszenie kwalifikacji zawodowych. W mojej ocenie zakwalifikowanie wydatku na konferencję do paragrafu 470 „Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej” uzależnione jest od celu przedmiotowej konferencji. Jeżeli konferencja taka ma na celu zdobycie przez uczestniczącego w niej pracownika określonej wiedzy bądź podnoszenie jego kwalifikacji zawodowych, to w mojej ocenie dopuszczalne jest ujęcie takiego wydatku w paragrafie 470 „Szkolenie pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej”. W mojej ocenie ta sama zasada dotyczy wydatków z tytułu udziału pracownika w kongresach, czy forach. Jeżeli celem tych kongresów bądź forum jest zdobycie przez uczestniczącego w nich pracownika określonej wiedzy bądź podnoszenie kwalifikacji zawodowych, to w mojej ocenie dopuszczalne jest ujęcie takiego wydatku w paragrafie 470 „Szkolenie pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej”.
Proponowane zmiany w zasadach gospodarowania odpadami budowlanymi i rozbiórkowymi
Na stronie internetowej wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pojawiły się założenia projektu zmiany ustawy o odpadach (dalej: OdpadyU). Projekt został przygotowany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska. Założenia nowelizacji dotyczą doprecyzowania regulacji w zakresie zbierania i odbierania selektywnie odpadów budowlanych i rozbiórkowych, z podziałem co najmniej na następujące frakcje: drewno, metale, szkło, tworzywa sztuczne, gips, odpady mineralne, w tym beton, cegłę, płytki i materiały ceramiczne oraz kamienie.
Analiza dotychczasowej regulacji w zakresie zbiórki odpadów BiR rodzi następujące wątpliwości:
- czy odpady te faktycznie mają zostać segregowane u źródła,
- brakuje jednoznacznego stwierdzenia kogo dotyczy obowiązek selektywnego zbierania i odbierania odpadów BiR,
- w jaki sposób zagospodarowywać frakcje pozostałe po sortowaniu odpadów BiR.
Wnioskodawcy ponadto wskazują, że brak doprecyzowania istniejących zapisów może się przyczynić do wystąpienia kolejnych utrudnień w stosowaniu przepisu art. 101a OdpadyU, który reguluje przedmiotowe zagadnienie. Wskazuje się na:
- możliwy wzrost kosztu odbioru odpadów BiR z miejsca prowadzonego remontu/budowy z uwagi na konieczność zapewnienia selektywnego zbierania i odbierania wymienionych w ustawie sześciu frakcji (drewno, metale, szkło, tworzywa sztuczne, gips, odpady mineralne) oraz możliwe występowanie utrudnień (np. organizacyjnych) wynikających z obowiązku zbierania i odbierania odpadów BiR u źródła,
- w związku z powyższym możliwy jest rozwój szarej strefy w zakresie zagospodarowania odpadów BiR, z uwagi na hipotetyczny wyższy koszt legalnego odbioru/zbiórki odpadów podzielonych na frakcje, co w konsekwencji może doprowadzić do większej liczby dzikich wysypisk i porzucania odpadów,
- w związku z koniecznością segregacji u źródła – mogą wystąpić problemy logistyczne z ustawieniem większej liczby kontenerów na terenach o ścisłej zabudowie.
W ocenie wnioskodawców zmiany w OdpadyU mają się przyczynić do stosowania przepisów w ramach jednolitego systemu selektywnej zbiórki odpadów BiR, z pominięciem wątpliwości interpretacyjnych, na co zwracali uwagę przedstawiciele branży budowlanej, by umożliwić przeprowadzenie zbiórki także za pośrednictwem podmiotów profesjonalnie zajmujących się taką działalnością, a nie tylko segregacją u źródła powstania odpadów.
Planuje się, że Rada Ministrów przyjmie projekt w II. kwartale 2024 r.
Źródło: https://www.gov.pl/web/premier/projekt-ustawy-o-zmianie-ustawy-o-odpadach
Nowe rozporządzenie w sprawie dotacji celowych na podręczniki
W Dzienniku Ustaw RP ukazało się rozporządzenie Ministra Edukacji z 28.2.2024 r. w sprawie dotacji celowej na wyposażenie szkół w podręczniki, materiały edukacyjne i materiały ćwiczeniowe w 2024 (Dz.U. z 2024 r . poz. 413). Rozporządzenie to w kompleksowy sposób reguluje kwestie związane z dotacjami celowymi na podręczniki i materiały edukacyjne dla szkół podstawowych, w tym szkół prowadzonych przez inne podmioty aniżeli JST.
Z punktu widzenia JST bardzo istotne są terminy, w których będzie prowadzona „dystrybucja” środków dotacyjnych. Zgodnie z nowymi przepisami minister właściwy do spraw oświaty i wychowania dokonuje podziału między województwa środków budżetu państwa przeznaczonych w 2024 r. dla jednostek samorządu terytorialnego na dotacje celowe, o których mowa w art. 55 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (dalej: FinZadOśwU), w terminie od dnia 15 kwietnia do dnia 26 września.
Wojewoda udzieli dotacji celowej, o której mowa w art. 55 ust. 3 FinZadOśwU, w terminie do dnia:
1) 3 czerwca – w przypadku złożenia wniosku o udzielenie dotacji celowej przez jednostkę samorządu terytorialnego w terminie od dnia 15 kwietnia do dnia 6 maja;
2) 8 sierpnia – w przypadku złożenia wniosku o udzielenie dotacji celowej przez jednostkę samorządu terytorialnego w terminie od dnia 7 maja do dnia 11 lipca;
3) 14 października – w przypadku złożenia wniosku o udzielenie dotacji celowej przez jednostkę samorządu terytorialnego w terminie od dnia 12 lipca do dnia 15 września.
Protest wyborczy w wyborach samorządowych
W jakim terminie należy wnieść protest?
Protest wyborczy przeciwko ważności wyborów samorządowych wnosi się na piśmie do właściwego sądu okręgowego za pośrednictwem właściwego sądu rejonowego, w terminie 14 dni od dnia podania do publicznej wiadomości przez komisarza wyborczego wyników wyborów na obszarze województwa (komisarz wyborczy podaje te wyniki do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia).
Zgodnie z art. 508 Kodeksu postępowania cywilnego, właściwy miejscowo jest sąd miejsca zamieszkania wnioskodawcy, a w braku miejsca zamieszkania – sąd jego miejsca pobytu. Ponieważ ustawodawca nie przewidział, że nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23.11.2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, to oznacza to, że protest trzeba złożyć we wskazanym terminie w siedzibie sądu rejonowego, w jego biurze podawczym.
Termin do wniesienia protestu jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie skutkuje pozostawieniem protestu bez dalszego biegu. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.
Jakie zarzuty należy postawić w proteście?
1) ważności wyborów w ogóle;
2) ważności wyborów w okręgu lub
3) wyborowi określonej osoby (radnego, wójta/burmistrza./prezydenta miasta).
Protest może być złożony z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
2) naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Kto może wnieść protest?
Protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania, czyli także wyborcę dopisanego do spisu wyborców w dniu głosowania.
Przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi radnego, wójta/burmistrza/prezydenta miasta protest może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania na obszarze danego okręgu wyborczego.
Prawo wniesienia protestu przysługuje również przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu komitetu wyborczego.
Wymogi formalne protestu
Protest wnosi się na piśmie. Niemożliwe jest wniesienie protestu w innej formie, czyli np. w postaci elektronicznej.
Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty (zob. pkt 2 i 5) oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których je opiera.
Protest powinien wskazywać oznaczenie sądu, do którego jest kierowany („do Sądu Okręgowego w … za pośrednictwem Sądu Rejonowego w …”), a nadto zawierać: oznaczenie uczestników, oznaczenie rodzaju pisma, dokładnie określone żądanie, a także wnioski o wezwanie świadków, biegłych, dokonanie oględzin i inne wnioski dowodowe.
W proteście należy wskazać uczestników postępowania. Uczestnikami postępowania są:
1) sam wnoszący protest,
2) komisarz wyborczy,
3) przewodniczący właściwych komisji wyborczych lub ich zastępcy.
Warto zwrócić uwagę na słuszny pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach (postanowienie z 30.1.2007 r. wydane w sprawie V Acz 27/07), zgodnie z którym niewskazanie imion, nazwisk oraz adresów osób pełniących funkcje przewodniczących właściwych komisji wyborczych, którzy są uczestnikami postępowania nie stanowi braku formalnego protestu. Wskazane informacje są znane sądowi z urzędu.
Kolejnym wymogiem ogólnym, jest konieczność wskazania rodzaju pisma, czyli zatytułowanie go jako „protest”. Należy przy tym pamiętać, że błędne oznaczenie pisma, jeśli tylko spełnia ono inne wymagania formalne (w szczególności zawiera żądanie stwierdzenia nieważności wyboru/wyborów) nie ma znaczenia, a mylnie oznaczonemu protestowi należy nadać bieg.
W proteście trzeba dokładnie określić żądanie, czyli wskazać, czego skarżący się domaga. Katalog możliwych żądań w sprawach z protestów w wyborach samorządowych zawiera:
1) stwierdzenie nieważności wyborów,
2) nieważności wyboru radnego, wójta/burmistrza/prezydenta miasta,
3) nieważności wyborów w okręgu.
Zarzuty – podstawy protestu
Podstawę protestu mogą stanowić następujące zarzuty:
1) pierwszym z nich jest dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, przy czym Kodeks wyborczy doprecyzowuje, że mogą być to jedynie przestępstwa stypizowane w Rozdziale XXXI Kodeksu karnego (nadużycia przy przebiegu wyborów, zakłócenie przebiegu wyborów, naruszenie swobody głosowania, łapownictwo wyborcze, naruszenie tajności głosowania). Samodzielnej podstawy protestu nie mogą więc stanowić ani przestępstwa wyborcze wymienione w Kodeksie wyborczym, ani wykroczenia przeciwko wyborom;
2) drugą podstawą, na której można oprzeć protest jest naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego, przy czym naruszenie musi dotyczyć przepisów dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów. Podstawą protestu nie może być więc naruszenie jakiegokolwiek innego przepisu ustawy wyborczej. Na tej podstawie skarżący może podnosić naruszenie przepisów regulujących np. w sposób ogólny przebieg głosowania, wygląd kart wyborczych, kwestie związane z warunkami ważności głosu, ustalenie wyników głosowania w obwodzie i w okręgu, ustalenie wyników wyborów.
Co istotne, dla skuteczności protestu wyborczego trzeba wykazać, że stanowiące jego podstawę naruszenie przepisów Kodeksu miało wpływ na wynik wyborów.
Pozostałe wymogi
Niezwykle ważne jest zawarcie w proteście wniosków dowodowych, gdyż z uwagi na specyfikę postępowania z protestu sąd nie poszukuje i nie gromadzi dowodów z urzędu. Konieczne jest więc zawnioskowanie w proteście o przeprowadzenie takich dowodów, które przekonają sąd o jego zasadności. Najlepszymi środkami dowodowymi w tym zakresie w postępowaniu z protestu wydają się być:
1) dowód z oględzin (np. kart do głosowania),
2) z dokumentów (np. spisów wyborczych, protokołów komisji wyborczych),
3) z przesłuchania świadków (np. co do naruszenia tajności głosowania, przyjęcia lub udzielenia korzyści majątkowej, przeszkadzaniu głosowania, nadużycia przy obliczaniu głosów) czy
4) z opinii biegłego (np. co do uszkodzenia, przerobienia lub podrobienia protokołów lub innych dokumentów).
Ważna jest też regulacja wskazująca, że sąd okręgowy pozostawia bez dalszego biegu protest wyborczy wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych, opisanych wcześniej. Sąd okręgowy pozostawia także bez dalszego biegu protest wyborczy dotyczący sprawy, co do której w Kodeksie wyborczym przewiduje się możliwość wniesienia skargi lub odwołania do sądu lub właściwego organu wyborczego przed dniem głosowania. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których wyborcy wnoszą protesty mimo zaistnienia tej negatywnej przesłanki. Dotyczą one np. uczynienia przedmiotem zarzutu pominięcia wnoszącego protest w spisie wyborców w obwodzie głosowania właściwym ze względu na miejsce zamieszkania i w konsekwencji niedopuszczenie do głosowania, w takiej sytuacji bowiem wyborcy przysługuje możliwość wniesienia reklamacji w sprawie nieprawidłowości sporządzenia spisu.
Tym niemniej, jak orzekł Sąd Najwyższy (postanowienie z 19.10.2000 r. (III SW 14/00, Legalis): „uprawnienia do złożenia protestu nie jest pozbawiony wyborca skreślony z rażącym naruszeniem prawa ze spisu wyborów w czasie uniemożliwiającym faktyczne wykorzystanie środków prawnych zaskarżenia tej czynności”, w szczególności jeśli nie miał możliwości wykorzystania trybu reklamacyjnego i złożenia skargi do sądu.
Wszelkie pisma i postępowanie w sprawach wyborczych są wolne od opłat (a więc nie ma wpisu sądowego, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa itp.; postępowanie jest dla wnoszącego protest bezpłatne).
Przebieg postępowania
Sąd okręgowy rozpoznaje protesty wyborcze w postępowaniu nieprocesowym, w ciągu 30 dni po upływie terminu do wnoszenia protestów, w składzie 3 sędziów, z udziałem komisarza wyborczego, przewodniczących właściwych komisji wyborczych lub ich zastępców. Sąd orzeka o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru radnego tylko wówczas, jeżeli ustali, że okoliczności stanowiące podstawę protestu miały wpływ na wyniki wyborów. Orzekając o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru radnego, sąd stwierdza wygaśnięcie mandatów oraz postanawia o przeprowadzeniu wyborów ponownych lub o podjęciu niektórych czynności wyborczych, wskazując czynność, od której należy ponowić postępowanie wyborcze.
Warto wiedzieć, że orzeczenia sądu okręgowego nie są ostateczne. Na orzeczenia o pozostawieniu protestu bez dalszego biegu, uwzględniające lub nieuwzględniające protestu przysługuje, w ciągu 7 dni od daty ich doręczenia, zażalenie do właściwego sądu apelacyjnego. Zażalenie takie mogą wnieść:
1) osoba, która wniosła protest wyborczy,
2) komisarz wyborczy,
3) przewodniczący właściwej komisji wyborczej (lub jego zastępca).
Sąd apelacyjny rozpoznaje sprawę w ciągu 30 dni; od postanowienia sądu apelacyjnego nie przysługuje już środek prawny.
Szacowanie wartości zamówienia na roboty budowlane w jednym obiekcie budowlanym
W przedmiotowym przypadku w świetle jedynie ogólnych informacji zawartych w pytaniu (przy założeniu, że te modernizacje dotyczą każdego z branych pod uwagę budynków), należałoby co do zasady rekomendować łączne oszacowanie wartości planowanych robót budowlanych, z uwzględnieniem poniższych wskazówek.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy – Prawo zamówień publicznych, jeżeli zamawiający planuje udzielić zamówienia na roboty budowlane lub usługi w częściach, z których każda stanowi przedmiot odrębnego postępowania, lub dopuszcza możliwość składania ofert częściowych, wartością zamówienia jest łączna wartość poszczególnych części zamówienia.
Warto wskazać, że w opinii UZP „Ustalanie wartości zamówienia na roboty budowlane i związanych z nim zamówień na usługi projektowania oraz nadzoru inwestorskiego” rozróżnia się kwestie szacowania wartości zamówienia, gdy przedmiotem jest obiekt budowlany od szacowania, gdy przedmiotem zamówienia jest wykonanie robót budowlanych. Dla ustalenia obowiązku łącznego szacowania wartości zamówienia na roboty budowlane konieczne jest więc ustalenie przez zamawiającego, czy ma do czynienia z jednym obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy – Prawo zamówień publicznych. Jeżeli planowane roboty budowlane składają się na jeden obiekt budowlany, wyznaczony wspólną funkcją gospodarczą i techniczną, wówczas zamawiający powinien dokonać łącznego szacowania, sumując wartość robót składających się na ww. zamówienie.
Natomiast gdy roboty budowlane nie polegają na wykonaniu obiektu budowlanego, a polegają na wykonaniu robót budowlanych określonych w załączniku II do dyrektywy 2014/24/UE w różnych obiektach, kryteriami służącymi do oceny, czy różne roboty budowlane stanowią jedno zamówienie (łączne szacowanie), nie są kryteria odnoszące się do gospodarczych lub technicznych funkcji „obiektu”, gdyż różne roboty budowlane nie stanowią wykonania „obiektu budowlanego”. Podstawowym kryterium pozwalającym na ustalenie, czy określone prace składają się na jedno zamówienie na roboty budowlane, czy też stanowią zamówienia odrębne, jest wtedy przede wszystkim rodzaj planowanych prac budowlanych. Odmienna lokalizacja realizowanych prac budowlanych nie przesądza o odrębnym ustalaniu wartości tych robót, a tym samym uznaniu, że każda z nich stanowi odrębne zamówienie (zob. „Prawo zamówień publicznych. Komentarz” red. H. Nowak, M. Winiarz, https://www.gov.pl/web/uzp/komentarz-do-prawa-zamowien-publicznych).
Niezależnie od powyższego, ostateczna decyzja co do sposobu działania w kwestii szacowania wartości zamówienia należy do zamawiającego, który posiada pełną wiedzę m.in. co do opisu przedmiotu zamówienia, okoliczności faktycznych itd.
Proekologiczne działania w budownictwie
W efekcie podjętych decyzji mają nastąpić zmiany dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Założenia nowej dyrektywy przewidują, że w pierwszym etapie – do 2030 r. – ograniczona zostanie w znacznym stopniu emisja gazów cieplarnianych i zużycie energii w budownictwie. Do 2050 r. zaś sektor ten ma stać się neutralny dla klimatu. Podjęte działania mają objąć również renowację użytkowanych już budynków o najgorszych parametrach.
Przechodząc do szczegółów: począwszy już od 2030 r. wszystkie nowe, oddawane do użytkowania budynki mają być zeroemisyjne, za wyjątkiem nowych budynków zajmowanych przez władze publiczne lub będące ich własnością, względem których wymóg ten będzie musiał być spełniony już od 2028 r. Warunki te będą modyfikowane przy wykorzystaniu współczynników globalnego ocieplenia w cyklu życia budynku.
W przypadku budynków mieszkalnych państwa członkowskie będą musiały wprowadzić mechanizmy finansowe i prawne, które mają doprowadzić do zmniejszenia średniego zużycia energii pierwotnej o co najmniej 16% do 2030 r. i co najmniej 20–22% do 2035 r. Perspektywa czasowa jest więc bardzo krótka.
Zgodnie ze znowelizowaną dyrektywą państwa członkowskie będą musiały do 2030 r. wyremontować 16% budynków niemieszkalnych o najgorszej charakterystyce energetycznej, a do 2033 r. 26% takich budynków. Szczególnie pożądany i preferowany będzie montaż instalacji słonecznych na budynkach publicznych i niemieszkalnych, o ile będzie to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia oraz na wszystkich nowych budynkach mieszkalnych.
Równolegle państwa członkowskie muszą wdrożyć mechanizmy finansowe i prawne prowadzące do dekarbonizacji systemów grzewczych i wycofywania wszelkich paliw kopalnych w ogrzewaniu i chłodzeniu. W ich efekcie określono, że do 2040 r. będą całkowicie wycofane kotły na paliwa kopalne, a już od 2025 r. będą wstrzymane dotacje niezależnych kotłów na paliwa kopalne. Nadal będzie można stosować zachęty finansowe w odniesieniu do hybrydowych systemów grzewczych, na przykład łączących kocioł z instalacją cieplną wykorzystującą energię słoneczną lub pompą ciepła.
Nowe przepisy nie będą dotyczyć budynków w gospodarstwach rolnych i zabytkowych. Do decyzji krajów członkowskich pozostawiono możliwość rozszerzenia katalogu budynków zwolnionych ze stosowania nowych przepisów o budynki chronione ze względu na ich szczególne walory architektoniczne lub historyczne, budynki tymczasowych oraz kościoły i miejsca kultu.
Nowe zasady staną się obowiązujące dla poszczególnych krajów członkowskich po zatwierdzeniu ich przez Radę Europy.
Programy realizowane przez gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych
Gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych nie ma obowiązku realizowania programów, które rekomenduje Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom.
Kwestie dotyczące działalności gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych (dalej: GKRPA), w tym ich zadania, zostały uregulowane w przepisach ustawy z 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2151 ze zm.). Z kolei zadania Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (dalej: KCPU) uregulowane zostały w przepisach ustawy z 11.9.2015 r. o zdrowiu publicznym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1608 ze zm.).
Brak jest przepisu, który zobowiązywałby GKRPA do realizowania programów, które rekomenduje KCPU. Gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych realizują uchwalony przez radę gminy gminny programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przeciwdziałania narkomanii, który stanowi część strategii rozwiązywania problemów społecznych i który uwzględnia cele operacyjne dotyczące profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przeciwdziałania narkomanii, określone w Narodowym Programie Zdrowia. Z kolei, do zadań KCPU należy m.in. współpraca z jednostkami samorządu terytorialnego oraz udzielanie im merytorycznej pomocy. W zakresie jej zadań brak jest przepisów, które wskazywałyby, że sporządzane przez nią rekomendacje miały charakter wiążący GKRPA. Zadania KCPU mają raczej charakter wspierający i pomocniczy w stosunku do jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto, z samej definicji rekomendacji wynika, że jest to pozytywna opinia, pisemna bądź ustna, o kimś lub o czymś, poprzez polecenie komuś kogoś lub czegoś. Nie jest to jednak wiążące polecenie.
Wobec powyższego, GKRPA nie ma obowiązku realizowania programów, które rekomenduje KCPU.
Wypłata „trzynastek” do 31 marca 2024 roku
Pracodawcy spoza sfery budżetowej (prywatni) nie mają obowiązku wypłaty „trzynastych pensji”. Jednak mogą je wypłacać na własnych zasadach, na podstawie wewnętrznych aktów prawa pracy jak regulaminy, układy zbiorowe pracy, statuty, uchwały. Wówczas postanowienia takich przepisów powinny normować zasady nabywania prawa do „trzynastki”, jej wysokość, sposób obliczania, termin wypłaty. Nie ma przeszkód by zaadaptować reguły dotyczące pracowników jednostek sfery budżetowej. Można je przyjąć w pełnym zakresie lub częściowo, z modyfikacją, np. co do długości przepracowanego okresu.
Pracownik nabywa prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości po przepracowaniu u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego, tj. od pierwszego do ostatniego dnia roboczego tego roku. Jednak jeżeli pracownik został zatrudniony od 2 stycznia, czyli od pierwszego dnia roboczego tego miesiąca i pracował do 31 grudnia, to uważa się, że cały rok został przepracowany.
Długość okresu przepracowanego u konkretnego pracodawcy, w danym roku kalendarzowym jest jedyną przesłanką nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Nie liczy się tu ani ogólny staż pracy, czyli u różnych pracodawców, ani cały dotychczasowy okres zatrudnienia w danej jednostce. Do tego czasu wyjątkowo można włączyć także okres zatrudnienia u poprzedniego pracodawcy, jeżeli zmiana pracodawcy nastąpiła na podstawie art. 231 KP, a także innych szczególnych regulacji prawnych dotyczących przejścia zakładu pracy, gdzie nowy pracodawca wstępuje (na zasadzie następstwa prawnego) w prawa i obowiązki poprzedniego pracodawcy i staje się stroną w zawartych stosunkach pracy.
Przy ustalaniu uprawnień do „trzynastki” nie ma znaczenia wymiar czasu pracy czy rodzaj umowy o pracę (terminowa, bezterminowa, na zastępstwo). Do stażu pracowniczego nie wlicza się natomiast pracy na podstawie umów cywilnych jak umowa zlecenia, o dzieło czy kontrakt menedżerski, a także czasu odbywania praktyk absolwenckich, pobierania zasiłku dla bezrobotnych czy zawodowej służby wojskowej.
Okres pracy w danym roku kalendarzowym, czyli w 2023 r. nie musi być ciągły. Jeżeli pracownik zawarł w roku więcej niż jeden stosunek pracy z konkretną jednostką budżetową, to sumuje się wszystkie okresy pracy zaliczone w ramach każdej z umów w 2023 r., bez względu na ewentualne przerwy, jakie wystąpiły między nimi, a także odmienne stanowiska pracy.
Wybory do Europarlamentu – termin i kalendarz wyborczy
W Dz.U. z 2024 r. pod poz. 344 opublikowano postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 11.3.2024 r. w sprawie zarządzenia wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego. Prezydent Andrzej Duda zarządził wybory posłów do Parlamentu Europejskiego, do którego w Polsce wybiera się 53 posłów.
Dzień wyborów wyznaczono na niedzielę 9 czerwca 2024 r.
Dni, w których upływają terminy wykonania czynności wyborczych, określa kalendarz wyborczy, zgodnie z którym następuję:
1) do 22 kwietnia 2024 r.:
a) zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej:
- przez organ partii politycznej o utworzeniu komitetu wyborczego,
- przez pełnomocnika wyborczego o utworzeniu koalicyjnego komitetu wyborczego lub o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców;
b) powołanie okręgowych komisji wyborczych;
c) powołanie rejonowych komisji wyborczych;
2) od 26 kwietnia 2024 r. do 6 czerwca 2024 r.:
a) składanie przez wyborców wniosków o: wydanie zaświadczenia o prawie do głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów, zmianę miejsca głosowania,
b) składanie przez żołnierzy pełniących zasadniczą służbę wojskową albo odbywających ćwiczenia wojskowe, a także ratowników odbywających zasadniczą służbę w obronie cywilnej poza miejscem stałego zamieszkania oraz policjantów z jednostek skoszarowanych, funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej pełniących służbę w systemie skoszarowanym wniosków o zmianę miejsca głosowania;
3) do 1 maja 2024 r. do godz. 16:00:
a) zgłaszanie list kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego;
4) do 6 maja 2024 r.:
a) utworzenie odrębnych obwodów głosowania w zakładach leczniczych, domach pomocy społecznej, zakładach karnych i aresztach śledczych oraz oddziałach zewnętrznych takich zakładów i aresztów, domach studenckich i zespołach tych domów, a także ustalenie ich numerów, granic oraz siedzib obwodowych komisji wyborczych;
5) do 10 maja 2024 r.:
a) podanie do publicznej wiadomości informacji o numerach i granicach obwodów głosowania oraz o siedzibach obwodowych komisji wyborczych, w tym o lokalach dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, a także o możliwości głosowania korespondencyjnego i głosowania przez pełnomocnika,
b) zgłaszanie przez kapitanów statków wniosków o utworzenie obwodów głosowania dla wyborców przebywających na polskich statkach morskich,
c) zgłaszanie kandydatów na członków obwodowych komisji wyborczych przez pełnomocników wyborczych komitetów wyborczych;
6) do 20 maja 2024 r.:
a) powołanie obwodowych komisji wyborczych,
b) podanie do publicznej wiadomości informacji o numerach i granicach obwodów głosowania utworzonych za granicą oraz o siedzibach obwodowych komisji wyborczych;
7) od 25 maja 2024 r. do 7 czerwca 2024 r. do godz. 24:00:
a) nieodpłatne rozpowszechnianie audycji wyborczych w programach publicznych nadawców radiowych i telewizyjnych przygotowanych przez komitety wyborcze;
8) do 27 maja 2024 r.:
a) zgłaszanie zamiaru głosowania korespondencyjnego przez wyborców niepełnosprawnych, w tym za pomocą nakładek na karty do głosowania sporządzonych w alfabecie Braille’a, oraz przez wyborców, którzy najpóźniej w dniu głosowania kończą 60 lat,
b) zgłaszanie zamiaru skorzystania z prawa do bezpłatnego transportu do lokalu wyborczego lub bezpłatnego transportu powrotnego przez wyborców niepełnosprawnych oraz przez wyborców, którzy najpóźniej w dniu głosowania kończą 60 lat, w gminie, w której w dniu wyborów nie funkcjonuje gminny przewóz pasażerski;
9) do 30 maja 2024 r.:
a) podanie przez okręgowe komisje wyborcze, w formie obwieszczenia, informacji o zarejestrowanych listach kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego,
b) podanie do publicznej wiadomości informacji o organizacji w gminach wiejskich lub miejsko-wiejskich bezpłatnego gminnego przewozu pasażerskiego w dniu wyborów, o którym mowa w art. 37f § 1 ustawy – Kodeks wyborczy (dalej: KodeksWyb);
10) do 31 maja 2024 r.:
a) składanie wniosków o sporządzenie aktu pełnomocnictwa do głosowania przez wyborców niepełnosprawnych oraz przez wyborców, którzy najpóźniej w dniu głosowania kończą 60 lat;
11) do 4 czerwca 2024 r.:
a) składanie przez wyborców przebywających za granicą wniosków o ujęcie ich w spisach wyborców w obwodach głosowania utworzonych za granicą,
b) składanie przez wyborców przebywających na polskich statkach morskich, wniosków o ujęcie ich w spisach wyborców w obwodach głosowania utworzonych na tych statkach;
12) do 6 czerwca 2024 r.:
a) poinformowanie wyborców niepełnosprawnych oraz wyborców, którzy w dniu głosowania kończą 60 lat, którzy zgłosili zamiar skorzystania z prawa transportu do lokalu wyborczego, o godzinie transportu w dniu głosowania;
13) w dniu 7 czerwca 2024 r. o godz. 24.00:
a) zakończenie kampanii wyborczej;
14) w dniu 9 czerwca 2024 r. w godz. 7:00–21:00:
a) głosowanie.
Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w Kodeksie wyborczym przypada na sobotę albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po tym dniu. Jeżeli Kodeks wyborczy nie stanowi inaczej, czynności wyborcze są dokonywane w godzinach urzędowania sądów, organów wyborczych, urzędów gmin oraz konsulatów (art. 9 § 2 i 3 KodeksWyb).
Wodór odnawialny poza sieciami gazowymi – nowe przepisy
W Dz.U. z 2024 r. pod poz. 286 opublikowano rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 26.2.2024 r. w sprawie wymagań dotyczących pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wodoru odnawialnego transportowanego środkami transportu innymi niż sieci gazowe, wydane na podstawie art. 62 a ustawy z 20.2.2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
Na etapie projektu rozporządzenia przygotowano Ocenę Skutków Regulacji (OSR), która zawiera informacje, zgodnie z którymi wprowadzane przepisy stanowią część pakietu legislacyjnego Polskiej Strategii Wodorowej do roku 2030 z perspektywą do roku 2040, która ma implementować do polskiego prawa wymogi unijnej dyrektywy RED II (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z 11.12.2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (wersja przekształcona) [Tekst mający znaczenie dla EOG]) w zakresie mechanizmów wsparcia produkcji wodoru odnawialnego. Poza wymaganiami dotyczącymi pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wodoru odnawialnego transportowanego inaczej niż przez sieci gazowe, rozporządzenie określa miejsce dokonywania pomiarów ilości, a także sposób jej przeliczania na ilość energii wyrażoną w megawatogodzinach (jej ustalenie według OSR jest podstawą do wydania gwarancji pochodzenia).
Zgodnie z § 2 rozporządzenia pomiarów ilości wodoru odnawialnego dokonuje się przy użyciu urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, których właściwości metrologiczne zostały potwierdzone przez wykonanie wzorcowania. Dane odnośnie ilości wodoru są rejestrowane w książce rejestrowej z ponumerowanymi kartami dziennymi lub w elektronicznym systemie przetwarzania danych. Rejestracja musi być prowadzona w odpowiedni sposób, umożliwiający wgląd do danych i ich odczytanie. Pomiary ilości odnawialnego wodoru na mocy rozporządzenia są dokonywane w miejscu jego zatłaczania do zbiornika transportowego w wykorzystywanym, innym niż sieci gazowe, środku transportu (§ 5 rozporządzenia).
Rozporządzenie zawiera także wzór przeliczenia ilości wodoru odnawialnego na ilość energii wyrażoną w megawatogodzinach:
Eoze = MH2 × 39,4: 1000
gdzie:
- Eoze oznacza ilość energii wytworzonej z wodoru odnawialnego wyrażoną w MWh,
- MH2 ilość masy wodoru odnawialnego wytworzonego z wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych wyrażoną w kilogramach, a
- 39,4 to współczynnik ciepła spalania wodoru odnawialnego wyrażonego w kWh/kg.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia.
Źródło: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20240000286
