Od Nowego Roku rusza wsparcie finansowe dla małych firm

Osoby prowadzące działalność gospodarczą mogą już składać wnioski o preferencyjne finansowanie z najniższym na rynku oprocentowaniem. Od przedsiębiorcy nie wymaga się obecnie przedstawiania typowych w takich przypadkach dokumentów. Preferencyjne finansowanie odbywa się bowiem na podstawie uproszczonych procedur związanych z przyznawaniem środków. W przypadku kwot do 500 tysięcy złotych nie jest zatem wymagane przedstawianie zaświadczeń, faktur, biznesplanu ani dokumentowanie wydatkowania środków.

Źródło:

zus.pl

Informację o cenach transferowych (TPR) trzeba złożyć do 31.12.2020 r.

Informacja o cenach transferowych (TPR) stanowi zbiór informacji o transakcjach zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz przez podatników z pod­miotami mającymi miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.
Informacja o cenach transferowych TPR obej­muje raportowanie: transakcji kontrolowanych objętych obowiązkiem sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych oraz transakcji kontrolowanych zwolnionych z obowiązku sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych na podstawie art. 11n pkt 1 ustawy z 15.2.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.; dalej PDOPrU) i odpowiednio art. 23z ustawy z 26.7.1991 r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; dalej: PDOFizU) oraz należności płatnych na rzecz podmiotów mających siedzibę w państwach i terytoriach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową i umów zawie­ranych z tymi podmiotami.
Do złożenia TPR zobowiązane są podmioty powiązane, które podlegają obowiązkowi sporządzenia dokumentacji cen transferowych, ale także takie które nie podlegają takiemu obowiązkowi na podstawie zwolnienia z art. 11n pkt 1 PDOPrU (odpowiednio art. 23z PDOFizU) dla transakcji krajowych między podmiotami nieponoszącymi strat i nie korzystającymi z innych zwolnień od podatku.

Ministerstwo Finansów na stronie:

https://www.podatki.gov.pl/ceny-transferowe/zmiany-w-prawie/aktualizacja-wzoru-dokumentu-elektronicznego-tpr-p/

poinformowało o aktualizacji formularza interaktywnego informacji o cenach transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (TPR-P) oraz wzoru dokumentu elektronicznego TPR-P.

Przedłużono okres intensywności pomocy inwestycyjnej na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2357 opublikowano rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 22.12.2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy publicznej na projekty inwestycyjne w zakresie budowy lub przebudowy jednostek wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020.

Zmiana dotyczy § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Energii z 23.11.2016 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej na projekty inwestycyjne w zakresie budowy lub przebudowy jednostek wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 1941).

W art. 41 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z 17.6.2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz. UE z 2014 r. poz. 187 L 1) uregulowano zasady udzielania pomocy inwestycyjnej mającej na celu propagowanie energii ze źródeł odnawialnych. Wynika z niego m.in., że za koszty kwalifikowalne uznaje się dodatkowe koszty inwestycji niezbędne do propagowania wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Ustala się je w następujący sposób:

Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska, nie uznaje się za kwalifikowalne.

Intensywność pomocy nie przekracza:

Zgodnie z art. 12 ust. 3 zmienianego rozporządzenia, intensywność wspomnianej wyżej pomocy ulega zwiększeniu o:

Wyznaczanie wolumenu energii elektrycznej dla niektórych odbiorców – zmiana przepisów

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2370 opublikowano rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 21.12.2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie pobierania opłaty mocowej i wyznaczania godzin doby przypadających na szczytowe zapotrzebowanie na moc w systemie.

Zmiany wprowadzono do rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 9.11.2020 r. w sprawie pobierania opłaty mocowej i wyznaczania godzin doby przypadających na szczytowe zapotrzebowanie na moc w systemie (Dz.U. z 2020 r. poz. 2009), z którego wynika m.in., że:

– informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w tym informacje obejmujące m.in. wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci w godzinach opublikowanych zgodnie z art. 74 ust. 4 pkt 2 ustawy 8.12.2017 r. o rynku mocy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 247 ze zm.; dalej: RynekMocU) – chodzi o publikowane przez Prezesa URE wybrane godziny doby przypadające na godziny szczytowego zapotrzebowania na moc w systemie, wyznaczone odrębnie dla kwartałów roku dostaw, przez odbiorców, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 RynekMocU (chodzi o odbiorców końcowych innych niż pobierający energię elektryczną w gospodarstwie domowym).

W zmienianym rozporządzeniu dodano § 3a, zgodnie z którym opisany wyżej wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci jest wyznaczany na podstawie wskazań licznika zdalnego odczytu, a w przypadku awarii takiego licznika – według standardowego profilu zużycia energii elektrycznej, opracowanego zgodnie z art. 9c ust. 3 pkt 9a lit. c ustawy z 10.4.1997 r. – Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 833 ze zm.; dalej: PrEnerg) oraz rzeczywiście pobranej energii elektrycznej w okresie rozliczeniowym lub zgodnie z zasadami określonymi w instrukcji, o której mowa w art. 9g ust. 1 PrEnerg (operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani do opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej lub instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej).

Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii sprzedawanej w drodze aukcji w 2021 r.

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2363 opublikowano rozporządzenie Rady Ministrów z 16.12.2020 r. w sprawie maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r.

Z rozporządzenia wynika, że maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r. przez wytwórców, którzy złożyli deklarację o przystąpieniu do aukcji w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5 pkt 2–4a i 8–13, 5, 15, 18, 20 i 23, 1, 1a, 6 i 6a, 16 i 21 oraz 24 ustawy z 20.2.2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 261 ze zm.; dalej: OdnŹródłaEnU)

– wynosi 0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.

Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r. przez wytwórców, którzy złożyli deklarację o przystąpieniu do aukcji w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5 OdnŹródłaEnU:

Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji oraz wytworzyli energię elektryczną po raz pierwszy po dniu zamknięcia sesji aukcji w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5 OdnŹródłaEnU:

Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji oraz wytworzyli energię elektryczną po raz pierwszy po dniu zamknięcia sesji aukcji w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5 OdnŹródłaEnU:

Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji w zmodernizowanych instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5 pkt 2–4a i 8–13, 5, 15, 18, 20 i 23, 1, 1a, 6 i 6a, 16 i 21 oraz 24 OdnŹródłaEnU

– wynosi 0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.

Maksymalna ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, która może zostać sprzedana w drodze aukcji w 2021 r. przez wytwórców, którzy uzyskali zaświadczenie o dopuszczeniu do aukcji w zmodernizowanych instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1 MW, o których mowa w art. 77 ust. 5 pkt 8–14, 15, 19, 20 i 23, 7 i 7a, 17 i 22 oraz 25 OdnŹródłaEnU

– wynosi 0 MWh, a jej wartość wynosi 0 zł.

Nowa informacja o podatnikach posiadających prawa do udziałów w zysku spółki jawnej (CIT-15J)

W związku z uchwaleniem ustawy z 28.11.2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123) zaistniała konieczność opracowania nowej informacji podatkowej w zakresie określenia wielkości przysługujących podatnikom praw do udziału w zysku w spółce jawnej bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego oraz identyfikacji tych podmiotów.

W rozporządzeniu MFFiPR w sprawie wzoru informacji o podatnikach podatku dochodowego posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów nie będących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku spółki jawnej – określono wzór informacji. Rozporządzenie zacznie obowiązywać od 1.1.2021 r. Miejscem składania – Informacji o podatnikach podatku dochodowego posiadających bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego prawa do udziału w zysku spółki jawnej (CIT-15J) jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę spółki jawnej oraz naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla każdego podatnika osiągającego dochody ze spółki jawnej. Obowiązek składania Informacji CIT-15J mają spółki jawne, które mają siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne. Informację składa się przed rozpoczęciem roku obrotowego lub – w przypadku aktualizacji informacji – w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników (art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy z 15.2.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych; t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.).

Załącznikiem do Informacji CIT-15J jest CIT/JW – Informacja o danych podatnika podatku dochodowego, który osiąga dochody ze spółki jawnej. Informację CIT/JW składa się oddzielnie dla każdego podatnika osiągającego dochody ze spółki jawnej.

Wyrok TK stwierdzający niezgodność wysokości opłaty od skargi na orzeczenie KIO

Trybunał orzekł, że przywołany art. 34 ust. 1 KSCU przez to, że wprowadza nieproporcjonalnie wysoką opłatę stałą, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestionowany art. 34 KSCU stanowi, że od skargi na orzeczenie KIO pobiera się opłatę stałą w wysokości pięciokrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga. Trybunał Konstytucyjny przypomniał, że z dotychczasowego orzecznictwa w przedmiocie dostępu do sądu w kontekście kosztów postępowania tego wynika, że regulacja kosztów postępowania sądowego ma istotne znaczenie dla realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, a sama wysokość opłaty sądowej może być samoistnym problemem konstytucyjnym. Choć Konstytucja nie zakazuje wprowadzenia odpłatności postępowania sądowego, to jednak wyklucza ustanawianie barier ekonomicznych w postaci nadmiernych kosztów postępowania, bowiem zbyt wysokie koszty postępowania stanowią istotne ograniczenie dostępu do sądu i mogą uniemożliwić jednostce dochodzenie praw na drodze sądowej. Zdaniem Trybunału koszty sądowe, w szczególności ustalenie opłat sądowych na określonym pułapie, jest nierozerwalnie związane z zapewnieniem właściwej równowagi między interesem państwa w uzyskaniu częściowego zwrotu wydatków na sprawowanie wymiaru sprawiedliwości a interesem podmiotów dochodzących swych praw na drodze sądowej. Wysokość opłat sądowych, pozostających w ścisłym związku z przedmiotem postępowania i nieutrudniających ochrony praw, może być uzasadniona nakładami aparatu państwowego na konkretne postępowanie. System kosztów sądowych nie może być też oderwany od określonej polityki państwa, może więc prowadzić do ułatwień w procesach dotyczących określonych kategorii spraw bądź przeciwnie – utrudniać takie procesy w innych.

Istotnym problemem w systemie zamówień publicznych było w ocenie TK spowolnianie postępowań wskutek oczywiście nieuzasadnionych odwołań niektórych wykonawców. Tak też uzasadniano konieczność znacznego podwyższenia wysokości opłat sądowych od skargi na rozstrzygnięcie KIO. Niemniej, ratio legis zakwestionowanego art. 34 KSCU mogła budzić poważne wątpliwości. Nawet bowiem potencjalne nadużywanie skargi na orzeczenie KIO, czy jej instrumentalne wykorzystywanie w bieżącej praktyce do „blokowania” postępowań w sprawach o udzielenie zamówienia publicznego, nie wstrzymuje zawarcia umowy o zamówienie publiczne, a w każdym razie możliwości tej nie wyłącza. Trzeba też pamiętać o szczególnym charakterze postępowania w sprawach o udzielenie zamówień publicznych, gdyż dotyczy ono zaspokojenia określonych potrzeb społecznych, realizowanych na podstawie umów o zamówienie publiczne. Jednak mimo to opłaty te powinny pozostawać w racjonalnej zależności od przedmiotu postępowania. Opłata stała, określona w art. 34 ust. 1 KSCU jako pięciokrotność wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, stanowi nieproporcjonalną dolegliwość i powoduje istotne ograniczenie prawa dostępu do sądu.

Co ważne, TK zauważył także, że Rada Ministrów dostrzegła, że „opłata w obowiązującej wysokości uznawana jest przez większość wykonawców za istotną barierę utrudniającą korzystanie z tego środka ochrony prawnej. W efekcie, zaskarżalność orzeczeń KIO na poziomie kilku procent, nie zapewnia skutecznej kontroli jej orzecznictwa”. W rezultacie od 1.1.2021 r. art. 34 ust. 1 KSCU przewidywać będzie opłatę w wysokości trzykrotności a nie pięciokrotności wpisu. Takie rozwiązanie prawne zostaje bowiem wprowadzone na mocy art. 39 ustawy z 11.9.2019 r. – przepisy wprowadzające ustawę – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. poz. 2020 ze zm.), który to nadaje art. 34 ust. 1 KSCU brzmienie: „Od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych pobiera się opłatę stałą w wysokości trzykrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga.”

Niezależnie od powyższego warto przypomnieć i zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 579 ust. 1 PZP na orzeczenie KIO oraz postanowienie Prezesa KIO stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego przysługuje skarga do sądu. Wnosi się ją, na podstawie art. 580 ust. 1 PZP, do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu zamówień publicznych. Jeden sąd wyspecjalizowany i powołany do rozpoznawania skarg z zakresu zamówień publicznych ma przyczynić się do skrócenia czasu rozpoznawania spraw oraz zapewniania jakości orzeczeń sądowych na najwyższym poziomie.

Czas pracy i dni wolne od pracy w 2021 roku

Przy stosowaniu miesięcznego systemu rozliczeniowego, w 2021 r. – przy założeniu, że dniem wolnym od pracy jest sobota – pracownik powinien przepracować 2016 godzin, z tego wynika, że będziemy pracować o 8 godzin mniej niż w 2020 roku.

Obliczenia wymiaru czasu pracy dla miesięcznych okresów rozliczeniowych w 2021 r.

Okres rozliczeniowy – miesiąc	Liczba dni pracy	Wymiar godzin pracy	Wyliczenie wymiaru czasu pracy
Styczeń	19 dni	152 godziny	(40 godzin × 4 tygodnie) + 8 godzin (29 stycznia) – 16 godzin (1.1. i 6.1.)
Luty	20 dni	160 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie)
Marzec	23 dni	184 godziny	(40 godzin × 4 tygodnie) + 24 godziny (29.3.–31.3.)
Kwiecień	21 dni	168 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 16 godzin (29.4., 30.4.) – 8 godzin (5.4.)
Maj	19 dni	152 godziny	(40 godzin × 4 tygodnie) + 8 godzin (31.5.) –16 godzin (1.5. i 3.5.)
Czerwiec	21 dni	168 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 16 godzin (29.6. i 30.6.) – 8 godzin (3.6.)
Lipiec	22 dni	176 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 16 godzin (29.7.–30.7.)
Sierpień	22 dni	176 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) +16 godzin (30.8.–31.8.)
Wrzesień	22 dni	176 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 16 godzin (29.9.–30.9.)
Październik	21 dni	168 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 8 godzin (29.10.)
Listopad	20 dni	160 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 16 godzin (29.11. i 30.11.) – 16 godzin (1.11. i 11.11.)
Grudzień	22 dni	176 godzin	(40 godzin × 4 tygodnie) + 24 godziny (29.12.–31.12.) – 8 godzin (25.12.)

W 2021 r. mamy 13 dni ustawowo wolnych od pracy, w tym 4 dni przypada w niedzielę, natomiast do przepracowania jest 252 dni (czyli 2016 godzin).

W 2021 r. dniami ustawowo wolnymi od pracy są następujące dni:

Dzień ustawowo wolny od pracy	Dzień miesiąca	Dzień tygodnia
Nowy Rok	1 stycznia	piątek
Trzech Króli	6 stycznia	środa
pierwszy dzień Wielkanocy	4 kwietnia	niedziela
drugi dzień Wielkanocy	5 kwietnia	poniedziałek
święto państwowe	1 maja	sobota
Święto Narodowe 3 Maja	3 maja	poniedziałek
pierwszy dzień Zielonych Świątek	23 maja	niedziela
Boże Ciało	3 czerwca	czwartek
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny	15 sierpnia	niedziela
Wszystkich Świętych	1 listopada	poniedziałek
Narodowe Święto Niepodległości	11 listopada	czwartek
pierwszy dzień Bożego Narodzenia	25 grudnia	sobota
drugi dzień Bożego Narodzenia	26 grudnia	niedziela

W 2021 roku – Święto Pracy (1 maja) i Boże Narodzenie (25 grudnia), czyli pierwszy dzień świąt wypadają w sobotę, dlatego pracodawcy mają więc obowiązek wyznaczenia pracownikom dwóch dodatkowych dni wolnych (art. 130 § 2 KP).

Jak wydłużyć sobie urlop w 2021 roku

W styczniu 2 dni urlopu, to 6 dni wolnego lub 4 dni urlop udaje 10 dni wolnego. Nowy Rok wypada w 2021 roku w piątek, więc jest pierwszy długi weekend. Można go wydłużyć, biorąc dwa dni urlopu na 4 i 5 stycznia, co ze świętem 6 stycznia daje 6 wolnych dni. Kolejne dwa dni urlopu na 7 i 8 stycznia, to noworoczną przerwę możemy wydłużyć do 10 stycznia.

W maju 4 dni urlopu, to 9 dni wolnego. 1 maja to sobota, w związku z tym majówka będzie trwała od soboty do poniedziałku trzy dni. Jeśli zaplanujemy 4 dni urlopu: 4, 5, 6 i 7 maja, to razem będzie 9 dni wolnego. Za przypadające święto 1 maja w sobotę, pracownicy powinni dostać inny dzień wolny.

W czerwcu 1 dzień urlopu, to 4 dni wolnego. Urlop zaplanowany na piątek 4 czerwca połączy Święto Bożego Ciała z weekendem, co daje 4 dni wolne od pracy.

W listopadzie 1 dzień urlopu, to 4 dni wolne. Dzień Wszystkich Świętych (1 listopada) przypada w poniedziałek, co daje wydłużony 3 –dniowy weekend. Natomiast Narodowe Święto Niepodległości 11 listopada wypada w czwartek, w związku z czym jeden dzień urlopu w piątek 12 listopada daje 4 dni wolne od pracy.

W grudniu brak jest możliwości korzystnego wydłużenia dni wolnych. Święta Bożego Narodzenia wypadają w weekend, w związku z tym za sobotę 25 grudnia przysługuje dodatkowy dzień wolny w innym terminie.

Zakres swobody w przyznawaniu nagród

Pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości.

Określenie „wynagrodzenie” obejmuje w tym przypadku wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna.

Pracownikom, którzy przez wzorowe wypełnianie swoich obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie jej wydajności oraz jakości przyczyniają się szczególnie do wykonywania zadań zakładu, mogą być przyznawane nagrody i wyróżnienia.

Nagroda jest wynagrodzeniem w rozumieniu art. 18^3c KP, co oznacza, że także do nagrody jako świadczenia przyznawanego pracownikowi na podstawie uznania pracodawcy mają zastosowanie reguły jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę jednakowej wartości (art. 18^3c § 1 KP).

Wskazano organ KAS do wykonywania zadań dotyczących schematów podatkowych

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2367 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 18.12.2020 r. w sprawie upoważnienia innego organu Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania zadań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej dotyczących informacji o schematach podatkowych.

Zgodnie z rozporządzeniem upoważniono Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie do: