Likwidacja OFE najwcześniej po wakacjach. Nowe zapowiedzi
Zgodnie z zapowiedziami obecnie trwają pracę nad ostatecznym brzmieniem projektu ustawy, nie ma niestety nadal szczegółów decyzji w jakim kierunku pójdą zmiany. Zgodnie z majowymi informacjami domyślnym rozwiązaniem ma być przeniesienie środków na IKE+, co będzie się wiązało z pomniejszeniem zgromadzonego kapitału o 15% opłatę przekształceniową, jej wysokość może ulec zmniejszeniu do 10% albo nawet 8%. W grze są jeszcze inne pomysły, zgodnie z którymi likwidacja OFE może być jakimś stopniu powiązana z PPK. Szczególnie w ramach transferu środków z opłaty przekształceniowej. Powiązanie OFE z PPK może być uzasadniane niskim poziomem partycypacji w PPK.
W wakacje projekt ustawy ma zostać zaprezentowany, natomiast prace legislacyjne są zaplanowane na jesień wraz z ofensywą legislacyjną projektów w ramach Polskiego Ładu. To oznacza, że do końca roku są szanse na uchwalenie ustawy likwidującej OFE, a sam proces likwidacji powinien mieć miejsce w 2022 r., także likwidacja OFE będzie miała kilkumiesięczne opóźnienie w stosunku do harmonogramu z 2021 r.
Projekt zmiany klasyfikacji budżetowej – nowe paragrafy wydatkowe dotyczące wynagradzania nauczycieli
W kontekście podanego zapytania warto wspomnieć o art. 39 FinPubU, z którego m.in. wynika, że:
Dochody publiczne, wydatki publiczne i przychody, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, oraz środki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, klasyfikuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, według:
1) działów i rozdziałów – określających rodzaj działalności;
2) paragrafów – określających rodzaj dochodu, przychodu lub wydatku oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3.
Klasyfikacja budżetowa jest więc punktem wyjścia dla odpowiedniego ujmowania m.in. dochodów i wydatków budżetowych. Wskazany projekt wprowadza zaś wiele różnych rozwiązań, czasem nowych, czasem modyfikujących dotychczasowe zapisy KlasBudżR. Jedną z nowości jest wprowadzenie nowych paragrafów wydatkowych w zakresie wynagradzania nauczycieli.
Według założeń projektu przewiduje się bowiem dodanie w załączniku nr 4:
1) paragrafu „479 Wynagrodzenia osobowe nauczycieli” oraz
2) paragrafu „480 Dodatkowe wynagrodzenie roczne nauczycieli”.
W uzasadnieniu projektu podano, że zmiany te polegają na wyodrębnieniu wynagrodzeń nauczycieli z paragrafu „401 Wynagrodzenia osobowe pracowników” i „404 Dodatkowe wynagrodzenie roczne”. Nadto, proponowane zmiany dotyczą wynagrodzeń wszystkich nauczycieli, bez względu na status organu prowadzącego i mają umożliwić pozyskiwanie danych dotyczących wydatków na finansowanie wynagrodzeń tej grupy zawodowej,
Ponadto, uzupełniająco dodano objaśnienia do paragrafu 401 oraz zmieniono objaśnienia do paragrafu 404. Celem tych modyfikacji było zaś ich doprecyzowanie i powiązanie z wprowadzanymi paragrafami 479 i 480.
Tego typu zmiany wydają się być słuszne. Pogrupowanie wydatków dla wspomnianych grup zawodowych (nauczycieli) umożliwi bowiem jednoznaczne wyodrębnienie wydatków w budżetach samorządowych. Służy to przejrzystości i jawności wydatkowania środków publicznych, a także ukazaniu skali wydatków ponoszonych z powyższego tytułu. Warto w tym miejscu wspomnieć, że zasady wynagradzania nauczycieli wynikają z KartaNauczU.
Podsumowując, należy wskazać, że projekt zmiany rozporządzenia z pewnością będzie w istotny sposób oddziaływał na budżety jednostek samorządu terytorialnego. Jednostki będą musiały dostosować się do nowych wymogów. Z pewnością istotna rola należeć też będzie to regionalnych izb obrachunkowych, które pełnią rolę informacyjno-szkoleniową, co może być szczególnie istotne z punktu widzenia jednostek samorządu terytorialnego.
Krajowy plan działań na rzecz zatrudnienia na 2021 rok
Zgodnie z przyjętymi zasadami Krajowy Plan Działań na rzecz Zatrudnienia na 2021 r. określa cele i kierunki działań zgodne z priorytetami polityki państwa w dziedzinie rynku pracy. Plan przyjęty został przez Radę Ministrów co oznacza, że został przygotowany na szczeblu ogólnokrajowym i stanowi podstawę dla przygotowania przez samorządy województw corocznych regionalnych planów działań na rzecz zatrudnienia, obejmujących najważniejsze grupy bezrobotnych i innych osób wymagających wsparcia.
Głównym celem planu jest wzrost zatrudnienia i produktywności, tak by przygotować polski rynek pracy, pracowników i pracodawców na współczesne wyzwania gospodarcze, takie jak transformacja cyfrowa i automatyzacja, transformacja energetyczna, czy zmiany demograficzne. Istotnym aspektem planu jest wzmocnienie jakości zatrudnienia w Polsce po pandemii COVID-19, która wymusza zmiany na rynku pracy przez ostatnie 18 miesięcy.
Najważniejsze cele do realizacji w nadchodzącej drugiej połowie 2021 r.
I. Złagodzenie negatywnych skutków COVID-19 dla rynku pracy
Kluczowym wyzwaniem jest dalsza ochrona miejsc pracy, w związku z możliwym negatywnym wpływem na zatrudnienie ograniczeń aktywności gospodarczej. Chodzi o kontynuację działań osłonowych, w szczególności dla najbardziej dotkniętych branż.
II. Równowaga na rynku pracy
Odpowiedzią na nierównowagę na rynku pracy, wynikającą m.in. ze zmian demograficznych czy trendów społecznych, jest koncepcja pełnego wykorzystania potencjału kadr. Kluczową grupę stanowią tu osoby nieaktywne zawodowo, w tym osoby z małymi dziećmi. Zapewnienie dostępu do elastycznych form pracy (pracy w zmniejszonym wymiarze godzin, pracy zdalnej) czy różnych form opieki nad dzieckiem i innymi osobami wymagającymi opieki, umożliwi godzenie życia rodzinnego z zawodowym i szybszy powrót na rynek pracy oraz uchroni przed dezaktualizacją umiejętności. Jednym z pomysłów w tym zakresie są propozycje zaprezentowane w ramach Strategii Demograficznej 2040, które obecnie są konsultowane.
Kontynuowane będą działania na rzecz zatrudnienia osób młodych, w ramach programu Gwarancji dla Młodzieży (w tym przez nową edycję programu) oraz innych możliwych instrumentów adresowanych do tej grupy.
III. Tworzenie miejsc pracy wysokiej jakości
Prowadzone będą działania na rzecz wspierania i propagowania zatrudnienia w oparciu o formy przewidziane w prawie pracy (Kodeksie pracy), przynoszące wymierne korzyści wszystkim stronom występującym na rynku. Jest to kolejna sytuacja, w której rząd zamierza wspierać zatrudnienia na umowę o pracę, a działania jakie zostały zaprezentowane w Polskim Ładzie, jak np. pełne oskładkowanie umów zlecenia jest jednym ze sposobów realizacji tego celu.
Wspierany będzie rozwój kompetencji cyfrowych oraz szkolnictwa w dostosowaniu do wyzwań związanych z transformacją cyfrową.
Promowany będzie również dalszy rozwój dialogu społecznego.
IV. Lepsze dostosowanie kompetencji i kwalifikacji pracowników do wymogów rynku pracy przyszłości
Kontynuowane będą działania na rzecz zwiększania szans na rynku pracy przez dostosowanie kwalifikacji do potrzeb rynku pracy.
Polityka zatrudnienia zostanie ukierunkowana m.in. na wsparcie tworzenia zielonych i cyfrowych miejsc pracy. Doskonalone będą metody prognozowania zapotrzebowania na zawody, kompetencje i nowe kwalifikacje w perspektywie długoterminowej (np. 5 i 10 lat).
V. Skuteczne zarządzanie migracjami zarobkowymi
Prowadzona będzie analiza systemu prawno-organizacyjnego dotyczącego zatrudnienia oraz usprawnienie procedur, sprzyjających zwiększeniu zatrudnienia spoza polskiego rynku pracy.
Wspierana będzie mobilność pracownicza na rynku pracy państw członkowskich UE/EFTA przez sieć EURES, z uwzględnieniem potrzeb polskiego rynku pracy.
Promowany będzie powrót osób z emigracji oraz repatriantów. Ten postulat jest adresowany również w ramach Polskiego Ładu, w postaci oferowania korzyści podatkowych dla osób, które będą decydowały się na powrót do Polski i świadczenia pracy na polskim rynku pracy.
System teleinformatyczny w postępowaniu egzekucyjnym od 1 lipca 2021 r.
Jak wynika z art. 26aa EgzAdmU:
- system teleinformatyczny, przy wykorzystaniu którego wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze lub informacje, o których mowa w art. 26 § 1e EgzAdmU (informacje na temat zobowiązanego przekazywane przez wierzyciela), są przekazywane do organu egzekucyjnego będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, jest prowadzony przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;
- minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia systemu teleinformatycznego, mając na względzie konieczność sprawnego funkcjonowania tego systemu;
- organ prowadzący system teleinformatyczny, na wniosek wierzyciela, nadaje temu wierzycielowi dostęp do tego systemu w zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Pierwotnie, zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 15.3.2021 r. w sprawie terminu uruchomienia systemu teleinformatycznego przeznaczonego do przekazywania tytułów wykonawczych do naczelnika urzędu skarbowego (Dz.Urz.Min.FFiPR z 2021 r. poz. 25), system informatyczny miał zostać uruchomiony 30.4.2021 r. Jednak termin te przedłużono do 1.7.2021 r. Wynika to z obwieszczenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 27.4.2021 r. zmieniające obwieszczenie w sprawie terminu uruchomienia systemu teleinformatycznego przeznaczonego do przekazywania tytułów wykonawczych do naczelnika urzędu skarbowego (Dz.Urz.Min.FFiPR z 2021 r. poz. 63).
Nowe treści w Legalis Administracja – czerwiec 2021
System Informacji Prawnej Legalis Administracja w czerwcu 2021 r. uzupełniony został w stosunku do poprzedniego miesiąca aż o 10 053 aktów prawnych (w tym: 1203 z Dziennika Ustaw, Monitora Polskiego i dzienników resortowych; 8076 aktów prawa miejscowego) oraz 15 268 orzeczeń (w tym 11 941 orzeczeń sądów).
Państwa uwagę zwracamy także na wzbogaconą bazę odautorskich porad (gotowe odpowiedzi na pytania i problemy zgłaszane przez jednostki publiczne – Praktyczne wyjaśnienia) i aktualności – 1055 nowych treści.
Zwracamy Państwa uwagę także na poszerzoną bazę poradników (dla urzędników, skarbników, sekretarzy, kierowników jednostek) opublikowanych on-line, które są powiązane z systemem aktów prawnych, m.in.:
- VAT w jednostkach sektora finansów publicznych – Agnieszka Budziak, Mateusz Cedro, Piotr Kępisty, Krzysztof Komorniczak, Karolina Mnich, Michał Samborski, Alicja Ziółek, Radosław Żuk
- Lista płac w praktyce. Odpowiedzi na najtrudniejsze pytania – wyd. 8; Mariusz Pigulski
- Zapewnianie i finansowanie dostępności. Praktyczny poradnik dla sektora publicznego – Agnieszka Sobolewska, Bartosz Wilk
Polecamy Państwu najnowsze komentarze, m.in.:
- Ustawa o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych – Karolina Woźniczko
- Ustawa o kontroli w administracji rządowej – red.: dr hab. Katarzyna Chałubińska-Jentkiewicz, dr Monika Nowikowska
Zapraszamy do zapoznania się z plikiem, w którym graficznie przedstawiliśmy miesięczną aktualizację treści Legalis Administracja oraz prezentujemy dodane w czerwcu treści praktyczne, poradniki, komentarze Wydawnictwa C.H.Beck – do pobrania poniżej.
Nowości w Legalis Administracja – czerwiec 2021 >>
Trwają prace nad rozszerzeniem odpowiedzialności karnej osób kierujących podmiotami obowiązanymi do zapewnienia nadzoru i opieki nad małoletnimi
Nowelizacja PrOśw wiązałaby się z dodaniem nowego Rozdziału 10 – Przepis karny. Zgodnie z projektowanym art. 188a: Kto, kierując jednostką organizacyjną wymienioną w art. 2 pkt 1-8, przekracza swoje uprawnienia lub nie dopełnia obowiązków w zakresie opieki lub nadzoru nad małoletnim, czym działa na szkodę tego małoletniego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. W sytuacji, gdy następstwem wspomnianego czynu byłaby śmierć małoletniego, ciężki uszczerbek na jego zdrowiu lub doprowadzenie małoletniego do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, sprawca podlegałby karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Przypomnijmy, że do jednostek organizacyjnych oświaty, o których mowa w art. 2 pkt 1-8 PrOśw, należą:
1) przedszkola, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami specjalnymi lub integracyjnymi, a także inne formy wychowania przedszkolnego;
2) szkoły:
a) podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami przedszkolnymi, integracyjnymi, specjalnymi, przysposabiającymi do pracy, dwujęzycznymi, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe i mistrzostwa sportowego,
b) ponadpodstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, specjalnymi, dwujęzycznymi, przygotowania wojskowego, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe, mistrzostwa sportowego, rolnicze, leśne, morskie, żeglugi śródlądowej oraz rybołówstwa,
c) artystyczne;
3) placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego;
4) placówki kształcenia ustawicznego oraz centra kształcenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych;
5) placówki artystyczne – ogniska artystyczne umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień artystycznych;
6) poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu;
7) młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17 PrOśw, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, realizację odpowiednio obowiązku, o którym mowa w art. 31 ust. 4 PrOśw, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki;
8) placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania.
Tym samym, ewentualna odpowiedzialność karna nie dotyczyłaby wyłącznie osób kierujących:
1) placówkami doskonalenia nauczycieli,
2) bibliotekami pedagogicznymi,
3) kolegiami pracowników służb społecznych.
Analogiczny przepis miałby zostać wprowadzony w OpDzieciU (dotyczyłby osoby kierującej żłobkiem lub klubem dziecięcym), a także w WspRodzU (dotyczyłby osoby kierującej placówką lub ośrodkiem będącym formą instytucjonalnej pieczy zastępczej wymienioną w art. 93 ust. 1 WspRodzU lub placówką wsparcia dziennego).
Aktualnie projekt ustawy nowelizującej znajduje się na etapie opiniowania.
Zmiany dotyczące ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych od 1.7.2021 r.
Z dniem 22.6.2021 r. weszła w życie ustawa z 28.5.2021 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1104; dalej: ustawa). Ustawa wprowadza trzy zasadnicze zmiany dla podmiotów leczniczych oraz pracowników zatrudnionych |w podmiotach leczniczych co do ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego oraz zmienia ustawę z 27.11.2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych (Dz.U. poz. 2401).
Pierwsza zmiana dotyczy podwyższenia współczynników pracy dla wszystkich grup zawodowych wyszczególnionych w załączniku do ustawy. Skutkiem powyższej zmiany będzie podniesienie do 1.7.2021 r. kwot minimalnych wynagrodzeń zasadniczych pracowników wykonujących zawody medyczne oraz pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawody medyczne. W celu wyliczenia minimalnego wynagrodzenia dla poszczególnych grup zawodowych należy zastosować współczynniki pracy określone w załączniku do ustawy, które należy pomnożyć przez średnie wynagrodzenie w gospodarce za ubiegły rok.
Kolejna zmiana w postanowieniach ustawy jest związana ze skróceniem terminu co do wymogu osiągnięcia przez podmioty lecznicze określonych w ustawie minimalnych poziomów wynagrodzeń zasadniczych pracowników medycznych oraz innych pracowników działalności podstawowej, wykonujących inny zawód niż zawód medyczny. Podmioty lecznicze są zobligowane zrealizować opisany wyżej wymóg na dzień 1.7.2021 r.
Trzecia zmiana w ustawie to modyfikacja ustawowego mechanizmu gwarantującego niepogarszanie warunków wynagradzania osobom objętym regulacjami płacowymi do połowy 2021 r. opartymi o odrębne strumienie finansowania. Chodzi tu np. o pielęgniarki, położne, ratowników medycznych, lekarzy posiadających specjalizację. Zmiana dotyczy 30.6.2021 r. jako daty, do której będzie się ustalać wysokości wynagrodzeń gwarantowanych jako prawa nabyte oraz dodania dodatkowego wskazania określającego, że proporcjonalna zmiana wysokości gwarantowanego wynagrodzenia według stanu na dzień 30.6.2021 r. będzie dopuszczalna również w przypadku zmiany zasad ustalania wysokości składników wynagrodzenia wynikającej z odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.
Nie ma wątpliwości, że powyżej opisane zmiany w ustawie są istotne dla podmiotów leczniczych oraz pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, ponieważ wprowadzają zmiany w celu zwiększenia wynagrodzeń zasadniczych w ochronie zdrowia.
Ustawa weszła w życie z dniem 22.6.2021 r.
Łączenie na jednej nieruchomości różnych placówek pomocy społecznej jako sposób na ograniczenie kosztów JST
Z treści ww. projektu wynikają kluczowe zapisy – w art. 1 i art. 2 o treści, odpowiednio:
Wojewoda może zezwolić na funkcjonowanie w jednym budynku jednostki organizacyjnej pomocy społecznej zapewniającej całodobowe usługi oraz placówki opiekuńczo-wychowawczej, uwzględniając specyfikę i zadania tych placówek oraz potrzeby środowiska lokalnego;
Wojewoda może zezwolić na funkcjonowanie na jednej nieruchomości gruntowej lub w jednym budynku placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz jednostki, o której mowa w ust. 2a pkt 1 i 2, uwzględniając specyfikę i zadania tych placówek oraz potrzeby środowiska lokalnego.
Warto w tym miejscu dodać, że np. zadania pomocy społecznej są wykonywane przez gminy. Zadania te zasadniczo są finansowane ze środków własnych, jednakże są wspomagane środkami dotacji celowych z budżetu państwa.
Z pozoru omawiane zmiany wydają się być nieistotne z punktu widzenia wydatków samorządów. Jednak jest tak tylko z pozoru, na co zresztą zwrócono uwagę na uzasadnieniu projektu. Otóż, w aktualnym stanie prawnym łączenie organizacyjne (w jednym budynku) ww. form opieki nie jest możliwe. Stąd m.in. projektowany zapis, która ma dać możliwość udzielenia wojewodzie zgody na takie praktyki. W praktyce jednak, jak podano w uzasadnieniu projektu, nadal funkcjonują placówki, które nie spełniają wspomnianych wyżej ograniczeń organizacyjnych. Wskazano zaś, że wyegzekwowanie istniejących obecnie regulacji prawnych wiązałoby się z koniecznością likwidacji niektórych placówek lub poniesienia dużych nakładów finansowych, niezbędnych do ich przeniesienia do nowej lokalizacji. Jak podano, takie działanie byłoby zarówno nieracjonalne z ekonomicznego punktu widzenia, jaki całkowicie niezrozumiałe społecznie.
Z powyższego wynika więc, że zmiany przewidziane w projekcie mogą bezpośrednio wpłynąć na wydatki budżetowe m.in. gmin, bowiem przepisy te umożliwią zalegalizowanie funkcjonowania ww. placówek umiejscowionych w jednym budynku względnie na jednej nieruchomości. Finalnie więc chodzi o oszczędności w wydatkach budżetowych, w tym gmin. Warunkiem koniecznym będzie w tych przypadkach uzyskanie zezwolenia właściwego miejscowo wojewody.
Podsumowując należy wskazać, że projektowane regulacje mogą wspomóc w wymiarze ekonomicznym wydatki m.in. budżetów gmin. Wspólne prowadzenie na terenie jednego budynku, czy nieruchomości różnych instytucji, może przyczynić się z pewnością do ograniczenia kosztów i nakładów, choćby na odrębne lokale.
Mając na uwadze ww. założenia, wskazane zapisy należy ocenić pozytywnie, skoro finalnie ukierunkowane są z jednej strony na czynnik ekonomiczny dla budżetu samorządowego, a z drugiej strony uwzględniają także czynnik społeczny, międzyludzki. Tego rodzaju rozwiązania legislacyjne są szczególnie pożądane, w trudnym okresie epidemii, gdy samorządy utraciły wiele dochodów.
E-doręczenia dopiero od października 2021 r.
Usługa e-Doręczenia umożliwi otrzymywanie i wysyłanie korespondencji drogą elektroniczną, bez konieczności korzystania z papierowej wersji dokumentów. To prosta i przejrzysta forma komunikacji z administracją publiczną, równoważna z wysłaniem listu poleconego lub osobistą wizytą.
Bezpiecznie i za darmo
Rozwiązanie przygotowywane jest z zachowaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa. Pracujemy nad tym, aby każdy podmiot, obywatel i przedsiębiorca miał jeden adres do kontaktu z administracją, a wraz z nim odpowiednio zabezpieczoną skrzynkę e-doręczeniową, która w obsłudze przypomina zwykłą skrzynkę mailową. Wysłana tą drogą korespondencja trafi prosto do adresata, a na potwierdzenie tej czynności zostaną wystawione dowody – odpowiednio wysłania i otrzymania. Wszystkie adresy podmiotów publicznych znajdą się w Bazie Adresów Elektronicznych, co umożliwi łatwe ich wyszukanie. Obywatel i przedsiębiorca będą mieć swobodę wyboru dostawcy adresu do doręczeń elektronicznych: może to być dostawca państwowy – który gwarantuje nieodpłatną realizację usługi e-Doręczenia do podmiotu publicznego – lub kwalifikowany dostawca usług zaufania.
Cyfryzacja na każdym polu
e-Doręczenia będą wykorzystywane w każdym procesie administracyjnym, sądowym i cywilnym. Docelowo cała korespondencja podmiotów publicznych nadawana będzie w formie elektronicznej – przy pomocy publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej, świadczonych przez operatora wyznaczonego.
Komunikację elektroniczną będzie mogła zainicjować każda ze stron, tzn. nie tylko podmiot publiczny będzie mógł napisać do obywatela, ale również obywatel będzie mógł zainicjować sprawę w urzędzie.
Oczywiście osoby, które nie korzystają z technologii, nadal będą mogły komunikować się z administracją w sposób tradycyjny. Dzięki publicznej usłudze hybrydowej korespondencja nadana przez podmiot publiczny zostanie przekształcona w postać papierową przez operatora wyznaczonego.
Skuteczność e-Doręczeń zapewnia ustawa o doręczeniach elektronicznych. Projekt e-Doręczenia jest wynikiem prac strumienia e-Skrzynka i e-Doręczenie w ramach programu „Od papierowej do cyfrowej Polski”. Założenia projektu konsultowane były z szeregiem zaproszonych do współpracy ekspertów, w szczególności z przedstawicielami: samorządu terytorialnego, Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, Centrum Badań Problemów Prawnych i Ekonomicznych Komunikacji Elektronicznej Uniwersytetu Wrocławskiego, przedsiębiorcami i przedstawicielami sektora prywatnego.
Korzyści dla administracji
- elektroniczny obieg dokumentów – wyeliminowanie dokumentacji papierowej i ograniczenie liczby wytwarzanych dokumentów,
- prostsza obsługa dokumentacji – wszystko w jednym miejscu,
- skuteczna komunikacja z obywatelem, zapewniająca nadzór nad obiegiem dokumentów,
- zapewnienie natychmiastowych dowodów doręczenia dokumentów elektronicznych,
- komunikacja transgraniczna będzie równie prosta, jak komunikacja krajowa,
- szybka ścieżka kontaktu – niezależnie od miejsca pobytu obywatela czy przedsiębiorcy.
Korzyści dla obywatela i przedsiębiorcy
- komfort korzystania – przyjazna w użyciu i bezpieczna korespondencja elektroniczna,
- możliwość szybkiego odnalezienia adresu do doręczeń elektronicznych odbiorcy,
- skuteczna i szybka komunikacja z administracją, która będzie równoważna prawnie z przesyłką poleconą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru,
- wiedza o tym, co się dzieje z korespondencją – doręczenie będzie rejestrowane przez zaufanego dostawcę,
- wygodna obsługa 24 h/7 za pomocą różnych narzędzi (komputera, tabletu, a także telefonu komórkowego typu smartfon),
- możliwość wysłania lub odbioru korespondencji za potwierdzeniem odbioru drogą elektroniczną o dowolnej porze każdego dnia tygodnia z dowolnego miejsca.
Źródło: biznes.gov
Krajowy system wdrażania Funduszu Modernizacyjnego – nowelizacja przepisów o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych
W Dz.U. z 2021 r. poz. 1047 opublikowano ustawę z 15.4.2021 r. o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw.
Zmiany wprowadzono m.in. do SysHandEmGazCiepłU. Wśród wprowadzonych zmian jest dodanie rozdziału 8a (przepisy art. 50a–50q SysHandEmGazCiepłU), które dotyczą Krajowego systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego. Z nowych przepisów wynika, że w ramach Krajowego systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego przeznacza się środki uzyskane z funduszu modernizacyjnego na dofinansowanie realizacji na terytorium Polski inwestycji mających na celu modernizację krajowego systemu energetycznego oraz poprawę efektywności energetycznej przez wspieranie:
1) inwestycji w wytwarzanie i wykorzystywanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych lub
2) inwestycji w magazynowanie energii i modernizację sieci energetycznych, w tym rurociągów należących do systemów ciepłowniczych lub sieci przesyłu energii elektrycznej, oraz zwiększanie połączeń między-systemowych między państwami członkowskimi UE, lub
3) we współpracy z partnerami społecznymi w regionach uzależnionych od stałych paliw kopalnych, sprawiedliwych przemian mających na celu ułatwienie pracownikom zmiany miejsca zatrudnienia oraz zdobywanie nowych i specjalistycznych umiejętności, wspieranie edukacji oraz inicjatyw zatrudnieniowych, a także nowych inicjatyw gospodarczych działających na zasadzie startup, lub
4) inwestycji w efektywność energetyczną, w tym w sektorach transportu, budownictwa, rolnictwa i odpadów.
Co najmniej 70% środków przeznacza się na realizację inwestycji. Środków tych nie przeznacza się na dofinansowanie inwestycji związanych z wytwarzaniem energii przy wykorzystaniu stałych paliw kopalnych.
Środki powyższe można przeznaczyć również na dofinansowanie realizacji na terytorium Polski inwestycji innych niż wymienione wyżej mających na celu modernizację krajowego systemu energetycznego oraz poprawę efektywności energetycznej.
Organem doradczym ministra właściwego do spraw klimatu w zakresie funkcjonowania Krajowego systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego jest Rada Konsultacyjna Funduszu Modernizacyjnego, w skład której wchodzi Pełnomocnik Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej oraz szefowie 14 resortów wymienionych w art. 50d SysHandEmGazCiepłU. W pracach Rady Konsultacyjnej Funduszu Modernizacyjnego bierze udział, w charakterze obserwatora, bez prawa głosu, przedstawiciel Operatora Funduszu, czyli Krajowego operatora Funduszu Modernizacyjnego.
Krajowym systemem wdrażania Funduszu Modernizacyjnego zarządza bowiem Operator Funduszu, a wykonaniu jego zadań powierza się Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska. Do zadań Operatora Funduszu działającego przez Radę Nadzorczą NFOŚ należy:
zatwierdzanie list programów priorytetowych;
- ustalanie kryteriów wyboru inwestycji dofinansowywanych ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego;
- ustalanie zasad udzielania i umarzania pożyczek oraz trybu i zasad udzielania i rozliczania dotacji, przyznanych ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego.
Operator Funduszu organizuje i prowadzi w trybie konkursowym lub ciągłym nabór wniosków o dofinansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego w ramach Krajowego systemu wdrażania Funduszu Modernizacyjnego. Ogłoszenie o naborze wniosków o dofinansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego i jego warunkach Operator Funduszu zamieszcza na swojej stronie internetowej. Operator Funduszu ustala regulamin naboru wniosków o dofinansowanie inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego i podaje go do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej.
Podstawę dofinansowania realizacji inwestycji stanowi umowa o dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego. Operator Funduszu umieszcza na swojej stronie internetowej:
1) wzór umowy;
2) informację o wdrażanych programach priorytetowych;
3) informacje o inwestycjach dofinansowanych ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego, obejmujące numer wniosku o dofinansowanie realizacji inwestycji ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego, nazwę inwestycji i kwotę udzielonego dofinansowania.
Beneficjent ma obowiązek niezwłocznie zwrócić całość albo część środków wypłaconych ze środków zgromadzonych na rachunku Funduszu Modernizacyjnego, jeżeli wykorzystał je niezgodnie z warunkami określonymi w umowie, w tym pobrał nienależnie lub w nadmiernej wysokości. W takim przypadku Operator Funduszu zawiesza kolejne wypłaty środków wynikające z umowy, która powinna określać warunki takiego zawieszania. Zwrot środków następuje na żądanie Operatora Funduszu na rachunek Funduszu Modernizacyjnego.

