W ramach przygotowanego rozporządzenia na podstawie art. 86n § 4 ordynacji podatkowej, delegowano zadania do innego organu Krajowej Administracji Skarbowej, co ma przyczynić się do sprawnego i efektywnego wykonywania obowiązków związanych z informacjami o schematach podatkowych, w tym do usprawnienia procesu obsługi składanych informacji. Upoważniono Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie do wykonywania zadań Szefa KAS dotyczących informacji o schematach podatkowych. Celem wydania przedmiotowego rozporządzenia jest usprawnienie wykonywania przez KAS obowiązków związanych z obsługą przekazanych informacji o schematach podatkowych.

Dyrektora IAS w Olsztynie będzie wykonywać zadania określone w art. 86g–86ia ordynacji podatkowej, w tym związane przede wszystkim z nadawaniem numeru schematu podatkowego (NSP), nadawaniem numeru zgłoszenia schematu podatkowego transgranicznego (NZSPT), przekazywaniem potwierdzenia nadania NSP, zwracaniem się do przekazującego informacje o ich uzupełnienie lub wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści, wydawaniem postanowień o odmowie nadania NSP, unieważnianiem NSP, pozostawieniem informacji o schemacie podatkowym bez rozpatrzenia, doręczaniem potwierdzenia nadania NSP oraz innych pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wydawaniem postanowień o odmowie wszczęcia postępowania, wydawaniem postanowień o umorzeniu postępowania.

Praca zdalna na kwarantannie. Nowe regulacje

Coraz więcej pracowników jest kierowanych na kwarantannę i izolację domową, co powoduje nie tylko coraz większą dezorganizację pracy w zakładach pracy, ale i niezadowolenie samych pracowników, którzy w czasie kwarantanny i takiej izolacji otrzymują niepełne wynagrodzenie, tj. wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy, w wysokości co do zasady 80% wynagrodzenia (tj. podstawy wymiaru zasiłku), mimo że nie są zakażeni wirusem SARS-CoV-2 (kwarantanna), bądź wprawdzie są zakażeni wirusem SARS-CoV-2, ale nie mają żadnych objawów chorobowych (izolacja domowa).

Kwarantanną jest odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie,
w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych. Kwarantannie są zatem poddawani pracownicy, którzy (jeszcze) nie chorują i czują się dobrze.

Natomiast izolacja w warunkach domowych to odosobnienie osoby chorej z przebiegiem choroby zakaźnej niewymagającej bezwzględnej hospitalizacji ze względów medycznych w jej miejscu zamieszkania lub pobytu, w celu zapobieżenia szerzenia się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych. Niejednokrotnie jednak zakażenie ww. wirusem nie daje żadnych objawów chorobowych.

W związku z tym nowelizacja specustawy covidowej, tj. ustawy z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID­­‑19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, dokonana ustawami:

wprowadzają prawną dopuszczalność, aby pracownik, który przebywa na kwarantannie, a także w izolacji domowej, mógł świadczyć pracę zdalną.

W tym celu do ustawy z 2.3.2020 r. wprowadzone zostały art. 4h, art. 4ha i art. 4hb,
z których wynika, że:

Zasady wykonywanie pracy zdalnej

Do wykonywania pracy zdalnej w trakcie kwarantanny/izolacji domowej stosowane są ogólne zasady wykonywania pracy zdalnej, określone w art. 3 ustawy z 2.3.2020 r., tj.:

Jeżeli pracodawca cofnie pracownikowi polecenie pracy zdalnej (czy też w tym przypadku raczej zgodę na pracę zdalną), to oczywiście ze względu na kwarantannę lub izolację domową pracownik nie będzie mógł świadczyć pracy w swoim stałym miejscu pracy, np. w siedzibie pracodawcy, ale będzie kontynuował kwarantannę lub izolacje domową z prawem do wynagrodzenia chorobowego/zasiłku chorobowego.

Przepisy obowiązują od…

Ustawa z 28.10.2020 r. (dotycząca pracy zdalnej w trakcie kwarantanny) weszła w życie z dniem 29.11.2020 r., natomiast ustawa z dnia 27.11.2020 r. (dotycząca pracy zdalnej w trakcie izolacji domowej) weszła w życie z dniem 5.12.2020 r.

Kwalifikacja rynkowa „Projektowanie i prowadzenie badań dostępności informacji elektronicznej z udziałem użytkowników-testerów z indywidualnymi potrzebami” włączona do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

W Dzienniku Urzędowym „Monitor Polski” z 2020 r. pod poz. 1117 opublikowano obwieszczenie Ministra Cyfryzacji z 16.11.2020 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Projektowanie i prowadzenie badań dostępności informacji elektronicznej z udziałem użytkowników-testerów z indywidualnymi potrzebami” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Jak wynika z art. 14 ustawy z 22.12.2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz.U. z 2020 r. poz. 226), podmiot prowadzący zorganizowaną działalność w obszarze gospodarki, rynku pracy, edukacji lub szkoleń może wystąpić do ministra właściwego z wnioskiem o włączenie kwalifikacji rynkowej do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Jeżeli podmiot taki prowadzi działalność gospodarczą, może złożyć wniosek o nadanie uprawnienia do certyfikowania danej kwalifikacji rynkowej wraz z wnioskiem.

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy ogłoszono w załączniku do obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Projektowanie i prowadzenie badań dostępności informacji elektronicznej z udziałem użytkowników-testerów z indywidualnymi potrzebami” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Możliwość wprowadzenia przez gminy preferencji podatkowych dla przedsiębiorców w 2021 r.

Stanowią one kontynuację rozwiązań legislacyjnych przyjętych jeszcze w pierwszych odsłonach tzw. tarczy antykryzysowej, czyli w KoronawirusU. Chodzi o nowelizację dwóch regulacji tj. art. 15p ust. 1 oraz art. 15q ust. 1 KoronawirusU. Dla przypomnienia, aktualna treść ww. regulacji jest następująca:

art. 15p ust. 1:

1. Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, za część roku 2020, zwolnienia z podatku od nieruchomości: gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wskazanym grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

art. 15q ust. 1:

1. Rada gminy może przedłużyć, w drodze uchwały, wskazanym grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19, terminy płatności rat podatku od nieruchomości, płatnych w kwietniu, maju i czerwcu 2020 r., nie dłużej niż do dnia 30 września 2020 r.

Z kolei, zmieniona treść ww. regulacji może przybrać treść następującą:

art. 15p ust. 1:

1.Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, za część roku 2020 oraz za wybrane miesiące pierwszego półrocza 2021 r., zwolnienia z podatku od nieruchomości: gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wskazanym grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

art. 15q ust. 1:

1. Rada gminy może przedłużyć, w drodze uchwały, wskazanym grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19, terminy płatności rat podatku od nieruchomości, płatnych w kwietniu, maju i czerwcu 2020 r., nie dłużej niż do dnia 30 września 2020 r. oraz płatnych w wybranych miesiącach pierwszego półrocza 2021 r., nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2021 r.

Z porównania ww. norm prawnych z proponowanymi rozwiązaniami legislacyjnymi wnioskować należy, że nowelizacją mają być objęte obie preferencje skierowane do przedsiębiorców, czyli zwolnienia z podatku od nieruchomości oraz wydłużenia terminów płatności rat tego podatku.

Rozwiązania z założenia będą korzystne dla przedsiębiorców, ale już niekoniecznie dla gmin. Gminy bowiem, wskutek wprowadzenia ww. zwolnień, utracą pewną część dochodów. To z kolei wpłynie negatywnie na możliwości wydatkowe budżetu gminy. Z drugiej strony, ustawodawca pozostawił radzie gminy znaczną swobodę w kształtowaniu zakresu zwolnienia. Nie dość, że jest ono fakultatywne, to rada gminy ma możliwość dokonania wyboru określonej grupy przedsiębiorców, jako beneficjentów zwolnienia z podatku. Podobne możliwości zostały wprowadzone w kontekście wydłużania terminów płatności rat ww. podatku. Można więc ogólnie stwierdzić, że każda gmina będzie samodzielnie decydowała o tym, czy zwolnienie wprowadzi, i o tym dla kogo ono zostanie ustanowione.

Na koniec warto dodać, że uchwały podejmowane w powyższych sprawach będą podlegały nadzorowi właściwej miejscowo regionalnej izby obrachunkowej. Oznacza to, że będą weryfikowane pod kątem legalności, czyli zgodności z zakresem delegacji (nowej) znowelizowanych przepisów tarczy antykryzysowej. Może się więc zdarzyć, że niektóre z uchwał, mogą zostać zakwestionowane przez wspomniane organy nadzoru, czy to w całości, czy w części. Wskazana jest więc ostrożność w kształtowaniu zwolnień, aby uniknąć ewentualnych interwencji tych organów nadzoru.

Podsumowując wskazać należy, że o ile wspomniane regulacje wejdą w życie, o tyle będą mogły stać się narzędziem wspomagającym lokalną przedsiębiorczość w 2021 r. Zapewne jednak ustawodawca pozostawi gminom swobodę decyzyjną w zakresie wprowadzenia zwolnień albo wydłużania rat płatności tego podatku.

Zatem po decyzji RPP, stopy procentowe NBP pozostają na niezmienionym poziomie:

Ponadto RPP poinformowała, że NBP będzie nadal prowadził operacje zakupu skarbowych papierów wartościowych oraz dłużnych papierów wartościowych gwarantowanych przez Skarb Państwa na rynku wtórnym w ramach strukturalnych operacji otwartego rynku. Terminy oraz skala prowadzonych operacji będą uzależnione od warunków rynkowych. NBP będzie także nadal oferował kredyt wekslowy przeznaczony na refinansowanie kredytów udzielanych przedsiębiorcom przez banki.

Współczynnik do ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w 2021 r.

Sposób ustalania wysokości współczynnika służącego do ustalenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy określają przepisy rozporządzenia MPiPS z 8.1.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. z 1997 r. Nr 2, poz. 14 ze zm.).

Współczynnik ekwiwalentowy dla pracowników pełnoetatowych

Współczynnik ten ustala się odrębnie na każdy rok kalendarzowy i stosuje się przy obliczaniu ekwiwalentu za urlop, do którego pracownik nabył prawo w związku z ustaniem stosunku pracy w tym roku (§ 19 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Współczynnik ustala się odejmując od liczby dni w danym roku kalendarzowym łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy, a otrzymany wynik dzieli się przez 12 (§ 19 ust. 2 ww. rozporządzenia).

W celu obliczenia współczynnika należy w pierwszej kolejności ustalić łączną liczbę:

Liczba niedziel oraz świąt wynika bezpośrednio z kalendarza − w 2021 r. są to 52 niedziele i 9 świąt (przypadających od poniedziałku do soboty).

Natomiast dni wolne wynikające z przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy nie wynikają wprost z kalendarza − ich liczbę ustala się na podstawie wymiaru czasu pracy. Nie u każdego pracodawcy dniem tym jest sobota. Pracodawca może wyznaczyć każdy z dni między poniedziałkiem a sobotą, przy czym mogą to być różne dni tygodnia w kolejnych tygodniach, a dodatkowo – różne dni u różnych pracowników. U wielu pracodawców dniem takim jest sobota, ale nie jest to regułą – inaczej jest np. w przypadku pracowników zatrudnionych
w zakładach pracy funkcjonujących 6 i 7 dni w tygodniu.

Roczny wymiar czasu pracy w 2021 r. wynosi 2016 godzin, tj. maksymalnie 252 dni pracy (2016 : 8). Zatem liczba dni wolnych wynikających z przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy wynosi w tym roku 52 (365 dni kalendarzowych – 252 dni pracy – 52 niedziele – 9 świąt).

Następnie łączną (maksymalną) liczbę dni wolnych od pracy należy podzielić przez liczbę miesięcy, tj. 12.

Na 2021 r. obliczenia są następujące:

Zatem w 2021 r. wysokość współczynnika ekwiwalentowego dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy wynosi 21.

Współczynnik ekwiwalentowy dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy

Dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze etatu wysokość współczynnika obniża się proporcjonalnie do ich wymiaru czasu pracy (§ 19 ust. 3 ww. rozporządzenia).

W przypadku pracowników zatrudnionych na część etatu wysokość tego współczynnika wynosi zatem:

– w razie zatrudnienia w wymiarze 1/5 (0,2) etatu – 4,2

– w razie zatrudnienia w wymiarze ¼ (0,25) etatu – 5,25

– w razie zatrudnienia w wymiarze ½ (0,5) etatu – 10,5

– w razie zatrudnienia w wymiarze ¾ (0,75) etatu – 15,75

– w razie zatrudnienia w wymiarze 4/5 (0,8) etatu – 16,8

– w razie zatrudnienia w wymiarze 9/10 (0,9) etatu – 18,9.

Dla obliczania ww. współczynnika nie ma natomiast znaczenia ani dobowa ani tygodniowa norma czasu pracy, obowiązująca pracownika. Ww. wysokość współczynnika dotyczy więc także np. pracowników będących osobami o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, których obowiązuje 7-godzinna dobowa i 35-godzinna tygodniowa norma czasu pracy, a także wszystkich innych pracowników, których dobowe i tygodniowe normy czasu pracy .

Ustalenie zastępcze budżetu przez RIO a program postępowania naprawczego

Od procedury określonej w art. 240a FinPubU odróżnić należy regulację zawartą w art. 240b FinPubU. Przepis art. 240b FinPubU w zakresie przesłanek zastosowania nawiązuje do art. 240a FinPubU, ogranicza się jednak wyłącznie do okoliczności dotyczących braku możliwości uchwalenia WPF lub budżetu zgodnie z zasadami określonymi w art. 242–244 FinPubU. Stwierdzenie tych okoliczności następuje w wyniku postępowania nadzorczego, opartego na regułach wynikających z RegIzbObrachU. Wówczas budżet ustala RIO, a może być on ustalony bez zachowania relacji określonych w art. 242–244 FinPubU. W zasadzie wskazanie na możliwość uchwalenia budżetu bez zachowania ww. relacji jest jedynym sensem komentowanego przepisu. Zakładając brak tej regulacji, jeżeli organ stanowiący uchwaliłby budżet i WPF np. z naruszeniem art. 243 ust. 1 FinPubU, organ nadzoru stwierdziłby nieważność tych uchwał i ustalił budżet JST (ale musiałby zachować wymogi z art. 242–244 FinPubU). Przepis art. 240b ust. 1 FinPubU należy uznać za szczególny w stosunku do regulacji zawartej w art. 12 ust. 3 RegIzbObrachU. Stosownie do tego przepisu w przypadku stwierdzenia nieważności uchwały budżetowej w całości lub w części budżet lub jego część dotknięte nieważnością ustala kolegium izby.

Po ustaleniu budżetu przez RIO organy JST mogą dokonywać w nim zmian, z tym zastrzeżeniem, że zmiany nie mogą powodować zwiększenia stopnia niezachowania relacji wynikającego z budżetu (analogicznie do art. 240a FinPubU). Do czasu ustalenia budżetu przez RIO podstawą prowadzenia gospodarki finansowej przez JST jest projekt uchwały budżetowej.

Podobnie jak w przypadku postępowania naprawczego kompetencja do uchwalenia WPF (lub jej zmiany) należy przez cały czas do organu stanowiącego JST. W roku bazowym WPF może nie pokazywać spełnienia relacji określonych w art. 242–244 FinPubU, analogicznie do budżetu ustalonego przez organ nadzoru. Prognoza musi jednak pokazać zachowanie tych relacji w latach kolejnych.

Nowe rozwiązania luzujące politykę fiskalną JST

Ustawa ta wprowadza różne rozwiązania prawne dotyczące różnych grup społecznych. Co istotne, wprowadza także pewne znajome już rozwiązania (aczkolwiek zmodyfikowane), a dotyczące stosowania m.in. art. 242 i art. 243 FinPubU na rok budżetowy 2021. Wskazany art. 242 ust. 1 jest jedną z kluczowych regulacji z punktu widzenia stabilności gospodarki finansowej jednostki samorządu terytorialnego i przyjmowania budżetów na 2021 r. W aktualnym brzmieniu stanowi on, że:

1. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie może uchwalić budżetu, w którym planowane wydatki bieżące są wyższe niż planowane dochody bieżące powiększone o przychody, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 5, 7 i 8.

Na potrzeby roku budżetowego 2020 ww. regulacja uległa złagodzeniu wskutek zmian wprowadzonych tzw. tarczą antykryzysową, czyli KoronawirusU. Świadczy o tym jeszcze aktualny m.in. art. 15zoa KoronawirusU, z którego w szczególności wynika, że:

1. W roku 2020 jednostka samorządu terytorialnego, dokonując zmian budżetu, może przekroczyć relację, o której mowa w art. 242 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, o kwotę:

1) planowanych wydatków bieżących ponoszonych w celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 w części, w jakiej zostały sfinansowane dochodami majątkowymi lub przychodami, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 1-4 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

2) planowanego ubytku w dochodach będącego skutkiem wystąpienia COVID-19.

2. Ubytkiem w dochodach jednostki samorządu terytorialnego będącym skutkiem wystąpienia COVID-19, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest zmniejszenie dochodów, obliczone jako różnica między dochodami jednostki planowanymi w zmianie budżetu, o której mowa w ust. 1, a planowanymi dochodami wykazanymi przez jednostkę w sprawozdaniu budżetowym za pierwszy kwartał 2020 r.

3. Przez dochody, o których mowa w ust. 2, rozumie się dochody podatkowe, o których mowa w art. 20 ust. 3, art. 22 ust. 3 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, powiększone o opłatę miejscową i uzdrowiskową.

Właśnie zbliżone regulacje „łagodzące” m.in. zasadę z art. 242 ust. 1 FinPubU przewiduje wspomniana na wstępie ustawa z 19.11.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021. Regulacje w tym zakresie przedmiotowym zostały zaś ujęte w art. 78. W ust. 1 tego artykułu postanowiono, że:

1. Ustalana przez jednostką samorządu terytorialnego na rok 2021 relacja, o której mowa w art. 242 ustawy o finansach publicznych, może zostać przekroczona o kwotę:

1) planowanych wydatków bieżących ponoszonych w celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVD-19 (……) w części, w jakiej zostały sfinansowane dochodami majątkowymi lub przychodami, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 1-4 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

2) planowanego ubytku w dochodach będącego skutkiem wystąpienia COVID-19.

W powyższym zakresie (ust. 1) istnieje więc niemal pełna zbieżność z zapisami ww. aktualnego art. 15zoa KoronawirusU. Różnice są już jednak widoczne w kontekście ust. 2 i 3, które dotyczą – wykazania samego sposobu ubytku w dochodach jednostki samorządu terytorialnego oraz rozszerzonego katalogu dochodów które będą liczone do wspomnianego ubytku. Ogólnie rzecz ujmując, te dwie zmiany w zakresie stosowania art. 242 FinPubU w 2021 r. wydają się być korzystne. Ich treść normatywna jest zaś następująca (ust. 2):

Ubytkiem w dochodach jednostki samorządu terytorialnego będącym skutkiem wystąpienia COVID-19 jest zmniejszenia dochodów, obliczone jako różnica między dochodami jednostki planowanymi w uchwale budżetowej na rok 2021 a prognozami dochodów na rok 2021 wykazanymi przez jednostkę w wieloletniej prognozie finansowej obowiązującej na dzień 31 marca 2020 r.

(ust. 3):

Przez dochody, o których mowa w ust. 2, rozumie się dochody bieżące, pomniejszone o dochody z tytułu subwencji ogólnej oraz dotacji i środków przeznaczonych na cele bieżące.

Podsumowując, procedowane zmiany legislacyjne podanej ustawy stanowią kontynuację rozwiązań luzujących politykę fiskalną jednostek samorządu terytorialnego, tyle że już w roku budżetowym 2021, wprowadzając przy tym większą elastyczność w kształtowaniu ich sfery wydatkowej. Rozwiązania te należy ocenić jako pozytywne.

5 rozwiązań w sferze zatrudnienia z tarczy antykryzysowej 7.0

To nie przypadek, że przed tarczą antykryzysową 6.0 opisujemy tarczę antykryzysową 7.0 (nazwy przyjęte dla zachowania chronologii przepisów antykonoronawirusowych). Ta pierwsza czeka na rozpatrzenie poprawek Senatu przez Sejm. Natomiast tarcza 7.0, czyli ustawa z 27.11.2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2002 r. poz. 2157) obowiązuje od 5.12.2020 r.

Tarcza 7.0 nowelizuje przede wszystkim ustawę z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 poz. ze zm.; dalej: specustawa). Dodaje też jeden przepis do ustawy z 10.1.2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni (Dz.U. z 2019 r. poz. 466 ze zm.; dalej: OgrHandNiŚU).

5 rozwiązań związanych z zatrudnieniem w tarczy 7.0

L.p.	Rodzaj rozwiązania i termin jego wejścia w życie	Sposób realizacji
1.	Praca zdalna podczas izolacji w warunkach domowych (art. 4ha specustawy dodany art. 1 pkt 1 tarczy antykryzysowej 7.0)	– Świadczenie pracy zdalnej jest dozwolone w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego/epidemii podczas obowiązkowej izolacji w warunkach domowych (izolacja domowa) – Może być wykonywana przez pracowników i inne osoby zatrudnione, za zgodą pracodawcy albo zatrudniającego, na warunkach określonych w art. 3 ust. 3–8 specustawy – Za okres pracy zdalnej przysługuje wynagrodzenie za pracę, a nie wynagrodzenie chorobowe (art. 92 KP) i świadczenia pieniężne z tytułu choroby (określone w ustawie zasiłkowej*)
2.	Świadczenia chorobowe podczas kwarantanny i izolacji domowej (art. 4hb dodany specustawy art. 1 pkt 1 tarczy antykryzysowej 7.0)	Wynagrodzenie chorobowe i świadczenia pieniężne z tytułu choroby przysługują za okres nieświadczenia pracy w trakcie kwarantanny albo izolacji domowej
3.	Zawieszenie badań lekarskich i psychologicznych, a także szkoleń w transporcie kolejowym (art. 12a ust. 1 pkt 3 specustawy uchylony art. 1 pkt 2 tarczy antykryzysowej 7.0 oraz art. 15zzzy specustawy zmieniony art. 1 pkt 3 tarczy antykryzysowej 7.0)	– Zawieszenie, nie dłużej niż do 31.1.2021 r., obejmuje badania lekarskie i psychologiczne osób związanych z transportem kolejowym, tj. ubiegających się o zachowanie ważności licencji i świadectwa maszynisty, zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych, zwrotniczych oraz funkcjonariuszy straży ochrony kolei (SOK) – Ważność powyższych badań przedłuża się na 180 dni (było 90 dni i 60 dni – w przypadku świadectwa maszynisty) od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego/epidemii (w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później), jeśli upływa w okresie ich obowiązywania
4.	Przedłużenie ważności dokumentów, szkoleń i egzaminów wymaganych w transporcie kolejowym (art. 15zzzy1, art. 15zzz i art. 15zzzza specustawy zmienione art. 1 pkt 4-6 tarczy antykryzysowej 7.0)	– Autoryzacje, certyfikaty i świadectwa bezpieczeństwa, licencje i świadectwa maszynisty oraz certyfikat dla podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) zachowają ważność przez 180 dni (było 90 dni) od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego/epidemii (w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później), jeśli upływa w okresie ich obowiązywania – W powyższym okresie utrzymają ważność szkolenia oraz okresowe sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów, szkolenia dla pracowników kolejowych z zakresu kierowania ruchem, zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych, zwrotniczych i funkcjonariuszy SOK – W samym okresie zachowują ważność egzaminy okresowe przewidziane dla pracowników kolejowych
5.	Wyłączenie zakazu handlu w niedzielę (art. 17a OgrHandNiŚU dodany art. 4 tarczy antykryzysowej 7.0)	Zakaz handlu oraz powierzania pracy w placówkach handlowych nie obowiązuje w niedzielę 6.12.2020 r.

*ustawa zasiłkowa to ustawa z 25.6.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 870 ze zm.)

Wydłużenie do 31.6.2021 r. terminu zwolnienia podatników posiadających kasy fiskalne z obowiązku wykazywania w nowym JPK_VAT odrębnie paragonów uznanych za faktury uproszczone

Rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15.10.2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2019 r., poz. 1988 ze zm.) określa szczegółowy zakres danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji. Z tego rozporządzenia wynika, że podatnicy posiadających kasy rejestrujące są zwolnieni z obowiązku wykazywania w nowym JPK_VAT odrębnie paragonów uznanych za faktury uproszczone do 31.12.2020 r. Z uwagi na dynamiczny rozwój pandemii w Polsce i utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej przez podatników, uznano iż należy przedłużyć termin obowiązywania tej regulacji do 31.6.2021 r.

Nowelizacja rozporządzenia ma wejść w życie 31.12.2020 r.