Rodzinny wywiad środowiskowy – nowe rozporządzenie

W Dz.U. z 2021 r. poz. 893 opublikowano nowe rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 8.4.2021 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego. Z rozporządzenie wynika, że wywiad przeprowadza pracownik socjalny zatrudniony w ośrodku pomocy społecznej, centrum usług społecznych lub powiatowym centrum pomocy rodzinie, w ciągu 14 dni od roboczych od dnia powzięcia wiadomości o konieczności jego przeprowadzenia. W razie konieczności przeprowadzenia wywiadu z osobą przebywającą w podmiocie udzielającym stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych, wywiad może przeprowadzić pracownik socjalny zatrudniony w tym podmiocie – na wniosek kierow­nika podmiotu uprawnionego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia.

Wywiad przeprowadza się z osobą lub rodziną w miejscu zamieszkania lub pobytu, w dniach roboczych, w godzinach pracy podmiotu uprawnionego, albo w innym terminie uzgodnionym z osobą lub rodziną, za zgodą kierownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej. Jednak w sprawach niecierpiących zwłoki, wymagających pilnej interwencji pracownika socjalnego zatrudnionego w podmiocie uprawnionym, wywiad przeprowadza się niezwłocznie, nie później niż w ciągu 2 dni roboczych od dnia powzięcia wiadomości o potrzebie przyznania świadczenia z pomocy społecznej. Pracownik socjalny, przeprowadzając wywiad, bierze pod uwagę indywidualne cechy, sytuację osobistą, rodzinną, dochodową i majątkową osoby samotnie gospodarującej lub osób w rodzinie, mogące mieć wpływ na rodzaj i zakres przyznawanej im pomocy.

W ramach przeprowadzonego wywiadu pracownik socjalny dokonuje analizy i diagnozy sytuacji danej osoby lub rodziny i formułuje wnioski z nich wynikające, stanowiące podstawę planowania pomocy. Wzór:

Pracownik socjalny informuje osobę lub rodzinę o obowiązkach określonych w art. 109 ustawy z 12.3.2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1876 ze zm.; dalej: PomSpołU), zgodnie z którym osoby i rodziny korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej mają obowiązek niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie lub ustalił odpłatność, o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń lub ponoszenia odpłatności.

W przypadku:

W przypadku:	wywiad:
konieczności przeprowadzenia wywiadu z osobą ubezwłasnowolnioną	przeprowadza się z jej opiekunem prawnym albo kuratorem, w obecności osoby ubezwłasnowolnionej i w miejscu jej przebywania
konieczności przeprowadzenia wywiadu z osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, nad którą jest sprawowana opieka	przeprowadza się w obecności opiekuna tej osoby i w miejscu jej przebywania
przeprowadzania wywiadu w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 107 ust. 1a pkt 1 i 2 PomSpołU	przeprowadza się z osobą deklarującą sprawowanie faktycznej opieki nad osobą, na którą ubiega się lub pobiera świadczenie, w miejscu sprawowania tej opieki, w obecności osoby, nad którą jest sprawowana faktyczna opieka
gdy małżonek, zstępni lub wstępni (art. 103 PomSpołU), mają miejsce zamieszkania w innej gminie niż osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia	może przeprowadzić pracownik socjalny zatrudniony w podmiocie uprawnionym, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania małżonka, zstępnych lub wstępnych, na wniosek kierownika podmiotu uprawnionego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia
gdy osoba, u której ma być przeprowadzona aktualizacja wywiadu, przebywa w domu pomocy społecznej	może przeprowadzić pracownik socjalny zatrudniony w tym domu, wypełniając część IV kwestionariusza wywiadu
gdy osoba, u której ma być przeprowadzona aktualizacja wywiadu, przebywa w ośrodku wsparcia	może przeprowadzić pracownik socjalny tego ośrodka wypełniając część IV kwestionariusza wywiadu

W aktach sprawy zamiast oryginałów można pozostawić kopie dokumentów, o których mowa w art. 107 ust. 5b PomSpołU, z wyjątkiem dowodu tożsamości, którego kopii nie wykonuje się, poświadczonych za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika socjalnego podmiotu prowadzącego postępowanie. Kopie tych dokumentów można składać również w postaci elektronicznej, z adnotacją osoby składającej o zgodności z oryginałem. Natomiast wzór oświadczenia o stanie majątkowym określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Pracownik socjalny przeprowadzający aktualizację wywiadu okazuje legitymację pracownika socjalnego na żądanie osoby lub rodziny, której wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Warto pamiętać, że

Utraci moc rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 25.8.2016 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1788).

Obniżka czynszów w galeriach po I czytaniu w Sejmie

Posłowie pracują nad rozwiązaniami, które uregulują sytuację właścicieli galerii oraz sklepów, dotkniętych w czasie epidemii COVID-19 zakazami handlu.

Ryzyko z perspektywy ochrony danych osobowych

W ostatnim czasie słyszeliśmy o wyciekach z Facebook’a, LinkedIn czy Clubhouse. Jak się okazywało były to wycieki, które miały miejsce dużo wcześniej, a tym samym, może to spowodować, że niektórzy nie przejmą się tym, uznając, że dane są nieaktualne. Czy nasze dane posiadają datę ważności, po której nie musimy się martwić ich wyciekiem?

Niestety, nie ma dobrej informacji w tym zakresie. Każdą informację o wycieku naszych danych musimy potraktować jako poważny incydent, nieważne jak starych danych on dotyczył. Wszelkie informacje, które udało się uzyskać cyberprzestępcom na nasz temat, nawet jeśli są już nieaktualne, mogą zostać w przyszłości wykorzystane do kolejnych ataków.

Dlatego też, najlepiej, gdy dowiemy się o wycieku, nie ignorować takiej wiadomości. Szczególnie gdy wyciek dotyczył naszego loginu i hasła. Jeśli wykorzystujesz to samo hasło do wielu kont, powinieneś je zmienić we wszystkich miejscach, a nie tylko na tym dotkniętym wyciekiem. Pozostawienie niezmienionego hasła w innych miejscach może spowodować włamanie hakera i uzyskanie dalszych danych.

Przy wyciekach ważne jest również to, że wraz z danymi, które możemy zmienić, jak przywoływane hasła, mogą wyciec również dane, których nie zmienimy, jak np. data urodzenia. Co więcej wraz z wyciekiem takich trwałych danych, należy pamiętać, że usunięcie ich w sposób trwały z sieci może okazać się niemożliwe. Dlatego ważne jest reagowanie na informację, że Twoje dane mogły wypłynąć.

Pamiętajmy by hasła były silne, a uwierzytelnianie jeśli jest to możliwe, było dwuskładnikowe i zachowajmy czujność by móc reagować zanim „rozleje się mleko”. Jeśli korzystamy z wielu kont użytkownika, w których chcemy mieć trudne do złamania hasła, które jeszcze powinniśmy zapamiętać warto zastanowić się nad skorzystaniem z oprogramowania, które może nam w tym pomóc. Menadżer hasła nie tylko pomoże w stworzeniu trudnego hasła, ale może dla nas też przechowywać hasła i loginy w bezpiecznym miejscu.

Menadżer haseł może się okazać też przydatny w firmach by zabezpieczyć dane przechowywane w bazach danych. Jak się szacuje na świecie istnieją tysiące baz, które pozostają całkowicie niezabezpieczone, a zawarte w nich dane są publicznie dostępne. W niezabezpieczonych bazach przechowywane są terabajty danych.

Nawet bazy danych, które padały ofiarami ataku tzw. „Meow” w ramach, którego oszuści wymazywali wszystkie dane przechowywane w bazach, a następnie żądali okupu od właścicieli baz, pozostają często dalej niezabezpieczone. Dlatego tak ważne jest reagowanie na każdą informację o wycieku i jeśli to możliwe zapobieganiu im. Pamiętajmy, że w przypadku wycieku danych, firma musi przeprowadzić analizę incydentu i w razie stwierdzenia naruszenia może być konieczność powiadomienia Urzędu Ochrony Danych Osobowych jak i osób, których dane wyciekły. Jeszcze raz warto podkreślić, że i dla firm jak i osób, których dane są przetwarzane najważniejsze jest by do wycieku nie doszło. Jeśli już do niego dojdzie reakcja powinna być adekwatna i musi w miarę możliwości zapobiegać następczym problemom mogącym wyniknąć z wycieku.

Źródło: https://cybernews.com/editorial/should-your-old-personal-data-leak-be-a-point-of-concern/

https://cybernews.com/security/19-petabytes-of-data-exposed-worldwide/

Zmiany w zakresie pracy zdalnej mogą wpłynąć na wydatki pracodawcy samorządowego

Na stronie RCL ukazał się projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (UD 210, Wykaz prac legislacyjnych Rady Ministrów). Projekt ten sankcjonuje wykonywania tzw. pracy zdalnej, ale jak wynika z uzasadnienia projektu – jako rozwiązanie stałe, tj. ujęte w przepisach KP. Co istotne, jako że KP może być stosowany m.in. do stosunków pracy w zakresie nieuregulowanym przez PracSamU, to regulacje zawarte we wskazanym projekcie będą mogły mieć znaczenie także dla pracodawców i pracowników sektora samorządowego.

Co przy tym istotne, ewentualne stosowanie ww. zasad pracy zdalnej, będzie wiązało się z wieloma wydatkami po stronie pracodawcy. Skoro tak, to wydatki mogą obciążać także pracodawcę samorządowego, czyli np. urząd gminy.

W projekcie przedstawiono zaś całkiem konkretne powinności finansowe po stronie pracodawcy. Jest mowa o tym w projektowanym art. 67²⁴ KP, gdzie postanowiono, że:

§ 1. Pracodawca jest obowiązany:

1) dostarczyć pracownikowi wykonującemu pracę zdalną materiały i narzędzia pracy niezbędne do wykonywania pracy zdalnej;

2) pokryć koszty związane z instalacją, serwisem, eksploatacją i konserwacją narzędzi pracy niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej, koszty energii elektrycznej oraz niezbędnego dostępu dołączy telekomunikacyjnych, a także inne koszty bezpośrednio związane z wykonywaniem pracy zdalnej, jeżeli zwrot takich kosztów został określony w porozumieniu, o którym mowa w art. 67²⁰ § 1 i 2, regulaminie, o którym mowa w art. 67²⁰ § 3 i 4, poleceniu albo porozumieniu zawartym z pracownikiem, o których mowa w art. 67²⁰ § 5;

3) zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną pomoc techniczną i niezbędne szkolenia w zakresie obsługi narzędzi pracy niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej.

Dalej postanowiono, że:

§ 2. Pracodawca może w porozumieniu zawartym z pracownikiem wykonującym pracę zdalną określić zasady wykorzystywania przez tego pracownika materiałów i narzędzi pracy niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej, niezapewnionych przez pracodawcę, spełniających wymagania określone w rozdziale IV działu dziesiątego.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 2, pracownikowi wykonującemu pracę zdalną przysługuje ekwiwalent pieniężny w wysokości określonej w porozumieniu zawartym z pracownikiem.

§ 4.Obowiązek pokrycia kosztów, o których mowa w § 1 pkt 2 albo wypłaty ekwiwalentu, o którym mowa w §3, może być zastąpiony obowiązkiem wypłaty ryczałtu, którego wysokość odpowiada przewidywanym kosztom ponoszonym przez pracownika w związku z pracą zdalną.

Jak więc wynika z projektowanych rozwiązań legislacyjnych, umożliwienie pracy zdalnej będzie wiązało się z koniecznością spełnienia przez pracodawcę (w tym samorządowego) szeregu wymogów, które będą generować dodatkowe koszty. Rzecz jasna wniosek pracownika o pracę zdalną (i związane z tym koszty) nie będzie co do zasady wiążący dla pracodawcy; w sytuacji jednak, gdy już zostanie wdrożony ten system pracy, będzie on dodatkowym obciążeniem dla pracodawcy. Z tym problemem będą musieli zmierzyć się również pracodawcy samorządowi, u których też będą występowały przypadki pracy zdalnej. Warto nawet wspomnieć, że dla pewnych grup pracowników, projektodawca przewiduje, że złożenie wniosku o zdalną pracę – będzie wiążące dla pracodawców. Mowa w tym zakresie m.in. o pracownikach wychowujących dziecko do ukończenia 4 roku życia.

Podsumowując należy wskazać, że wprowadzenie na stałe pracy zdalnej do KP zapewne będzie miało wpływ na pracodawców (również samorządowych), zarówno od strony czysto organizacyjnej, jak i finansowej.

Przedłużenie terminu publikacji sprawozdania organizacji pożytku publicznego

W Dz.U. z 2021 r. pod poz. 917 opublikowano rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu do Spraw Pożytku Publicznego z 17.5.2021 r. w sprawie określenia innego terminu w zakresie zamieszczenia przez organizacje pożytku publicznego sprawozdania merytorycznego z działalności i sprawozdania finansowego w roku 2021.

Organizacja pożytku publicznego zamieszcza zatwierdzone sprawozdanie finansowe i sprawozdanie merytoryczne ze swojej działalności w terminie do 15 lipca roku następującego po roku, za który składane jest sprawozdanie finansowe i merytoryczne, na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w BIP (art. 23 ust. 6 ustawy z 23.4.2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1057; dalej: PożPubWolontU).

W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego, w drodze rozporządzenia, może określić inny termin wypełniania przez OPP obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 6 lub ust. 6b PożPubWolontU, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej jego realizacji (art. 15zzzzze KoronawirusU).

Skarga do WSA na prowadzenie BIP

Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu (post. WSA w Opolu z 28.4.2021 r., II SA/Op 237/21, Legalis).

Katalog spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, czyli rozpatrywanych przez te sądy, określa art. 3 § 2, 2a i 3 PostAdmU. Ponadto, Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 PostAdmU).

Nie budziło w tym przypadku wątpliwości WSA w Opolu, że odmowa sprostowania informacji zamieszczonej w treści BIP nie należy do katalogu spraw wymienionych wyżej, dlatego sąd uznał, że skarga w tym przedmiocie jest niedopuszczalna, jako nie podlegająca kognicji sądu administracyjnego. Ewentualna skarga na prowadzenie Biuletynu Informacji Publicznej powinna przybrać procesową formę skargi składanej w trybie przepisów działu VIII KPA. Chodzi tu o tzw. tryb skargowo-wnioskowy. Z przepisów tych wynika m.in., że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 KPA). Zdaniem WSA w Opolu, w tym przypadku zastosowanie powinien znaleźć art. 229 KPA, zgodnie z którym, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:

1. rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa – wojewoda, a w zakresie spraw finansowych – regionalna izba obrachunkowa;
2. organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej – wojewoda lub organ wyższego stopnia;
3. wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – rada gminy;
4. zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – rada powiatu;
5. zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – sejmik województwa;
6. wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu – właściwy minister, a w innych sprawach – Prezes Rady Ministrów;
7. innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej – organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór;
8. ministra – Prezes Rady Ministrów;
9. konsula – minister właściwy do spraw zagranicznych;
10. organu centralnego i jego kierownika – organ, któremu podlega. 

Orzeczenie to, jak widać jest ważne m.in. dla gmin, które muszą prowadzić własne BIP.

Zebranie wspólnoty zamknięte, porządek obrad również – wyrok SN

Stan faktyczny

Józef C. był właścicielem dwóch lokali użytkowych w jednej z kamienic na warszawskiej Pradze, zarządzanej przez Wspólnotę Mieszkaniową T. Wspólnota poza kamienicą dysponuje i zarządza także fragmentem podwórza, gdzie znajdują się miejsca parkingowe, udostępnione członkom-właścicielom lokali. Liczba miejsc jest jednak bardzo ograniczona, a pan C. wnioskował o udostępnienie mu dwóch miejsc parkingowych oraz klucza i pilota do bramy. Ponieważ miejsc jest bardzo mało, wspólnota nieformalnie ustaliła, że parkować za bramą na podwórzu mogą tylko właściciele mieszkań, zaś członkowie, którzy dysponują tylko lokalami użytkowymi nie powinni z wewnętrznych miejsc parkingowych korzystać.

Postępowanie przed sądami powszechnymi

Pan C. mimo to zgłosił wniosek o przyznanie mu możliwości wjazdu na podwórze i parkowania. Wspólnota zaś odrzuciła jego wniosek o wprowadzenie tej kwestii do porządku obrad zebrania. Wtedy pan C. skierował sprawę do sądu. Tu jednak nie uzyskał pozytywnego rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy w wyroku ostatecznie oddalającym jego skargę kasacyjną wskazał, że orzecznictwo wyjątkowo dopuszcza możliwość zaskarżania negatywnych uchwał wspólnot mieszkaniowych, czyli takich, które załatwiają odmownie jakieś istotne sprawy dla członków wspólnoty. Ale w przypadku sprawy Pana C. nie można byłoby zastosować wyjątku. Wynikało to z faktu, iż zebranie wspólnoty odrzuciło nie tyle wniosek o konkretne rozstrzygnięcie sprawy członka wspólnoty, ale jedynie wniosek o rozszerzenie porządku obrad walnego zebrania członków wspólnoty o sprawę Pana C. Jego żądania dotyczące parkowania nie znajdowały się w porządku obrad zebrania, a wniosek dotyczył właśnie wciągnięcia tej sprawy do porządku obrad.

Sąd Najwyższy podkreślił, że z art. 25 ust. 1 ustawy z 24.6.1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1910 ze zm.) wynika prawo zaskarżania uchwał, które naruszają przepisy, umowę, zasady prawidłowego zarządu nieruchomością wspólną lub interesy członka wspólnoty. Prawo to może być zrealizowane jednak tylko w przypadku, gdy uchwała została podjęta i dotyczy już istniejącego, wynikającego z tej uchwały stosunku prawnego, który może być wadliwy prawnie lub naruszać czyjeś prawa.

Tu zaś stosunek prawny w ogóle nie mógł powstać, gdyż odwołanie dotyczyło odmowy rozszerzenia porządku obrad o określony przez powoda punkt. Tyle że taka odmowa nie kreuje stosunku prawnego i nie ma skutku na przyszłość. Sąd zaś nie jest władny nakazać wspólnocie, by wprowadziła określony punkt do porządku obrad zebrania, które się odbyło.

Ustalanie minimalnej mocy przyłączeniowej dla stanowisk postojowych

Jak wynika z art. 60 ust. 1 ustawy z 11.1.2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 110 ze zm.; dalej: ElektromobPalAltU), minimalna liczba punktów ładowania zainstalowanych do 31.3.2021 r. w ogólnodostępnych stacjach ładowania, zlokalizowanych w gminach wynosi:

Budynki użyteczności publicznej oraz budynki mieszkalne wielorodzinne, usytuowane w tych gminach oraz związane z nimi wewnętrzne i zewnętrzne stanowiska postojowe, projektuje się i buduje, zapewniając moc przyłączeniową pozwalającą wyposażyć te stanowiska w punkty ładowania o mocy nie mniejszej niż 3,7 kW (art. 12 ust. 1 ElekromobPalAltU).

Z nowego rozporządzenia wynika, że minimalna moc przyłączeniowa dla wewnętrznych i zewnętrznych stanowisk postojowych związanych z budynkiem:

– wszystkich stanowisk postojowych związanych z tym budynkiem i wartości mocy 3,7 kW, jednak nie mniej niż 3,7 kW, chyba że z tym budynkiem nie są związane żadne stanowiska postojowe.

Selektywna zbiórka odpadów – zmiany w przepisach!

Zgodnie z art. 4 ustawy z 13.9.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 888 ze zm.) wynika m.in., że rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, który jest aktem prawa miejscowego. Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące m.in. wymagań w zakresie selektywnego:

Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o lasach

Proponowane zmiany odnoszą się do wskazania nowych zasad gospodarowania lasami i gruntami pozostającymi w zarządzie Lasów Państwowych w zakresie możliwości dokonywania zamiany gruntów. Aktualnie obowiązujące przepisy stanowią, że lasy, grunty i inne nieruchomości Skarbu Państwa pozostające w zarządzie Lasów Państwowych mogą być przedmiotem zamiany na lasy, grunty i inne nieruchomości w przypadkach uzasadnionych potrzebami i celami gospodarki leśnej, po ich wycenie przez osoby posiadające uprawnienia z zakresu szacowania nieruchomości.

Celem nowelizacji jest dokonanie poszerzenia kategorii celów, które są uzasadnioną przesłanką dokonania zamiany. W ramach nowego brzmienia lasy, grunty i inne nieruchomości Skarbu Państwa pozostające w zarządzie Lasów Państwowych będą mogły być przedmiotem zamiany na lasy, grunty i inne nieruchomości w przypadkach uzasadnionych potrzebami i celami: gospodarki leśnej albo polityki państwa związanej ze wspieraniem rozwoju i wdrażaniem projektów dotyczących energii lub transportu służących upowszechnianiu nowych technologii oraz poprawie jakości powietrza. Zamiana dokonywana będzie przez:

– przy uwzględnieniu kryterium wartości nieruchomości, po ich wycenie przez osoby posiadające uprawnienia z zakresu szacowania nieruchomości

Uwarunkowanie pozostałymi celami sprawi, że zamiana dokonywana będzie przez Dyrektora Generalnego na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska złożony w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki, przy uwzględnieniu kryterium wielkości powierzchni nieruchomości, po ich wycenie przez osoby posiadające uprawnienia z zakresu szacowania nieruchomości, bez obowiązku dokonywania dopłat w przypadku różnej wartości zamienianych nieruchomości.

Ponadto w przypadku zamiany w związku z celami polityki państwa związanej ze wspieraniem rozwoju i wdrażaniem projektów dotyczących energii lub transportu służących upowszechnianiu nowych technologii oraz poprawie jakości powietrza zamiana dokonywana jest z państwowymi osobami prawnymi lub z osobami prawnymi, w których Skarb Państwa posiada akcje lub z jednostkami samorządu terytorialnego. Jeżeli w przypadku upływu 10 lat inwestycja nie zostanie zrealizowana, Lasy Państwowe mogą żądać zwrotu nieruchomości od każdoczesnego jej właściciela; zwrot nieruchomości dokonuje się przez ponowną zamianę nieruchomości będących przedmiotem zamiany albo zapłaty przez podmiot, z którym Lasy Państwowe zawarły umowę zamiany, różnicy pomiędzy wartością zamienianych nieruchomości, będących przedmiotem zamiany, jeżeli wartość nieruchomości będącej przed zamianą w zarządzie Lasów Państwowych była wyższa niż obecna wartość nieruchomości. Roszczenie podlega wpisowi do księgi wieczystej nieruchomości będącej przed zamianą w zarządzie Lasów Państwowych.

Autopoprawka została skierowana do Biura Analiz Sejmowych i Biura Legislacyjnego.