Szkolenia dla sektora publicznego

Zadbaj o rozwój kompetencji zawodowych. Skorzystaj z doświadczenia i opinii ekspertów podczas szkoleń online!

Beck Akademia zaprasza na szkolenia online z zakresu rozwiązań prawnych skierowanych do administracji samorządowej. W naszej ofercie znajdują się także szkolenia z postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego.

Szkolenia skierowane są do przede wszystkim do pracowników administracji publicznej i instytucji bezpośrednio związanych z sektorem publicznym. Z myślą o potrzebach naszych klientów organizujemy także szkolenia dla prawników-praktyków zajmujących się w swojej codziennej pracy sprawami sektora publicznego.

Każde ze szkoleń prowadzone jest przez wybitnych prelegentów, będących ekspertami w danej dziedzinie. W trakcie spotkania specjaliści omawiają najważniejsze kwestie związane z tematem szkolenia oraz wskazują jak rozwiązać pojawiające się w jego obszarze problemy.

Przykładowe tematy, z których szkolimy:

• Polski Ład – Zawieranie i rozliczanie umów cywilnoprawnych po zmianach 2022
• Analiza ryzyka ochrony danych osobowych
• E-doręczenia po zmianach. Praktyczne ujęcie
• Sprawozdawczość w zakresie operacji finansowych w JST po zmianach przepisów
• Audyt zgodności systemu ochrony danych osobowych z RODO
• Ochrona sygnalistów w sektorze publicznym – nowe wymagania prawne od 17 grudnia 2021 r.
• Ochrona danych osobowych w sekretariatach sądów powszechnych – praktyczne aspekty
• Portal Informacyjny Sądu – podstawowe zagadnienia praktyczne

Sprawdź aktualny harmonogram szkoleń >>

Nowelizacja Kodeksu pracy w zakresie kontroli trzeźwości pracowników

Do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji publicznych skierowany został projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Projekt ten przewiduje:

1. umożliwienie pracodawcom prowadzenia kontroli trzeźwości pracowników,
2. umożliwienie pracodawcom prowadzenia kontroli pracowników na obecność środków działających podobnie do alkoholu w ich organizmach (potocznie często nazywanych narkotykami),
3. nałożenie na pracodawców obowiązku nie dopuszczenia do wykonywania pracy pracownika, jeżeli kontrola trzeźwości wykaże obecność alkoholu w organizmie albo zachodzi uzasadnione podejrzenie, że stawił się on do pracy w stanie po użyciu alkoholu lub spożywał alkohol w czasie pracy,
4. nałożenie na pracodawców obowiązku nie dopuszczenia do wykonywania pracy pracownika, jeżeli kontrola na obecność środków działających podobnie do alkoholu wykaże obecność takich środków w organizmie pracownika albo zachodzi uzasadnione podejrzenie, że stawił się on do pracy w stanie po użyciu takich środków lub spożywał takie środki w czasie pracy.

Prewencyjne, wyrywkowe kontrole

Projekt zakłada, że pracodawca będzie mógł wprowadzić w zakładzie pracy kontrolę trzeźwości pracowników, a także kontrolę pracowników na obecność środków działających podobnie do alkoholu w ich organizmach, ale tylko jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ochrony:

Zatem kontrola taka z reguły nie będzie mogła dotyczyć wszystkich pracowników zatrudnianych przez pracodawcę, a tylko tych pracowników, w przypadku których praca wykonywana w stanie po użyciu alkoholu lub po użyciu środków działających podobnie do alkoholu, może zagrażać życiu i zdrowiu samego pracownika lub innych osób, a także zagrażać mieniu pracodawcy (tj. grozić szkodą w tym mieniu).

Kontrola trzeźwości, a także kontrola pod kątem środków działających podobnie do alkoholu, nie będzie mogła naruszać godności oraz innych dóbr osobistych pracownika.

Prowadzenie kontroli wyrywkowych

Z projektu nowelizacji KP wynika, że:

będzie się ustalać w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy.

Pracodawca będzie miał obowiązek poinformowania pracowników o wprowadzeniu kontroli trzeźwości lub kontroli pod kątem środka działającego podobnie do alkoholu – w sposób przyjęty u danego pracodawcy, nie później niż 2 tygodnie przed rozpoczęciem jej przeprowadzania.

Ponadto jeżeli nowo przyjęty do pracy pracownik będzie zatrudniony w grupie pracowników objętej kontrolą trzeźwości lub kontroli pod kątem środka działającego podobnie do alkoholu, to pracodawca przed dopuszczeniem go do pracy będzie obowiązany przekazać mu w formie pisemnej informacje dotyczące grupy lub grup pracowników objętych kontrolą trzeźwości, metod kontroli oraz sposobu jej przeprowadzenia.

Kontrola trzeźwości prowadzona przez pracodawcę będzie mogła obejmować badanie tylko przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego polegające na stwierdzeniu obecności albo braku alkoholu/środka działającego podobnie do alkoholu w organizmie pracownika.

Przechowywanie informacji o wyniku badania

Informację, wskazującą na obecność alkoholu/środka działającego podobnie do alkoholu w organizmie pracownika, pracodawca będzie mógł przetwarzać wyłącznie do celów, dla których została zebrana i przechowywać w aktach osobowych pracownika przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy od dnia jej zebrania. W przypadku zastosowania kary porządkowej (upomnienia, kary nagany lub kary pieniężnej) za stawienie się do pracy w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu lub spożywanie alkoholu lub zażywanie środka działającego podobnie do alkoholu w czasie pracy informację taką pracodawca będzie mógł przechowywać w aktach osobowych pracownika do czasu uznania kary za niebyłą (zgodnie z art. 113 KP). Jednak jeżeli informacja wskazująca na obecność alkoholu w organizmie pracownika będzie mogła stanowić lub będzie stanowiła dowód w postępowaniu, a pracodawca będzie stroną tego postępowania lub poweźmie wiadomość o wytoczeniu powództwa lub wszczęciu postępowania, okres ten będzie się przedłużał do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Po upływie tych okresów informacja dot. obecności alkoholu/środka działającego podobnie do alkoholu w organizmie pracownika, będzie musiała być zniszczona.

Zakaz dopuszczenia pracownika do pracy

Po zmianach z Kodeksu pracy będzie wynikał dla pracodawcy zakaz dopuszczenia do wykonywania pracy pracownika, jeżeli kontrola trzeźwości/kontrola bycia pod wpływem środka działającego podobnie do alkoholu wykaże obecność alkoholu w organizmie pracownika, wskazującą na stan po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu albo zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pracownik stawił się do pracy w stanie po użyciu alkoholu/środka działającego podobnie do alkoholu lub spożywał alkohol/środek działający podobnie do alkoholu w czasie pracy.

Zarówno pracodawca jak i niedopuszczony do pracy pracownik będzie mógł zażądać, aby badanie stanu trzeźwości pracownika przeprowadził uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego (policja). W pierwszej kolejności badanie to będzie przeprowadzane przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego, a następnie możliwe będzie także badanie krwi (aby zweryfikować wynik pierwszego badania albo jeżeli nie będzie możliwe badane nielaboratoryjne), a w przypadku badania pod kątem środka działającego podobnie do alkoholu – także badanie moczu.

Rozporządzenie

Warunki, sposób przeprowadzania przez pracodawcę oraz przez policję badań na obecność alkoholu w organizmie pracownika oraz badań na obecność środków działających podobnie do alkoholu w organizmie pracownika, sposób dokumentowania tych badań oraz wykaz środków działających podobnie do alkoholu będą określone w rozporządzeniu wykonawczym do Kodeksu pracy. Zostanie ono wydane przez Ministra Zdrowia w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministrem Rozwoju, Pracy i Technologii.

Kontrola nie tylko pracowników

Powyższe zasady kontrolowania pod kątem alkoholu i środków działających podobnie do alkoholu będą mogły być stosowane odpowiednio do pracodawców organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne na innej podstawie niż stosunek pracy (np. na podstawie umów zlecenia, umów o dzieło) oraz osoby fizyczne prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą.

Etap prac

Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia. Obecnie trwają uzgodnienia międzyresortowe projektu tej ustawy, a także konsultacje publiczne. Po przyjęciu tego projektu przez Radę Ministrów będzie on jeszcze musiał przejść całą ścieżkę legislacyjną w Parlamencie.

Czym ma być tożsamość cyfrowa zaproponowana przez Komisję Europejską?

Zgodnie z ogłoszonym przez Komisję Europejską planem e-dowód ma być portfelem identyfikatorów cyfrowych, który będzie przechowywać dane dotyczące tożsamości oraz płatności i haseł tak by ułatwić obywatelom UE korzystanie ze stron internetowych oraz wszelkich usług zarówno świadczonych przez podmioty prywatne, jak i publiczne.

Cyfrowa tożsamość jest częścią cyfrowego kompasu Komisji na 2030 r. Zdaniem Komisji Europejskiej właśnie do 2030 r. wszystkie najważniejsze usługi publiczne powinny być dostępne online a dostęp do elektronicznej dokumentacji publicznej powinien być powszechny oraz ponad 80% obywateli powinno korzystać z identyfikacji elektronicznej.

Wiele osób mogło przeoczyć wejście we wrześniu 2018 r. rozporządzenia w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (eIDAS), który jest kluczowy dla tego jak państwa członkowskie będą korzystać z tożsamości cyfrowej. Obecnie około 60% Europejczyków korzysta z tego systemu.

RODO oraz eIDAS, są kluczowe by ochronić prywatność użytkowników przy jednoczesnym ułatwieniu dokonywania transakcji transgranicznych przy pomocy tożsamości cyfrowej. Przed wprowadzeniem ww. rozporządzeń przeprowadzono wiele zmian w prawie, które miały na celu ujednolicenie identyfikacji cyfrowej, podpisów elektronicznych czy organizacji transakcyjnych. Komisja wezwała państwa członkowskiego by do września 2022 r. ustanowiły wspólny zestaw narzędzi i podjęły niezbędne prace przygotowawcze.

Obecnie państwa członkowskie wprowadzają rozwiązania krajowe, które przypominają założenia cyfrowej tożsamości. Jednak nie ma obowiązku by były interoperacyjne. Aplikacja, w której będzie przechowywana nasza tożsamość cyfrowa będzie miała szansę na popularność jeśli spełni trzy podstawowe warunki: będzie niezawodną, bezpieczną i chroniącą dane osobowe. Przedstawione przez Komisję założenia mówią, że korzystanie z aplikacji będzie powiązane z uwierzytelnieniem biometrycznym.

Projekt aplikacji przewiduje, że będzie możliwe powiązanie aplikacji z kartami płatniczymi. Co potencjalnie mogłyby stanowić konkurencję dla takich platform płatniczych jak Google, Apple czy Samsung. Posiadanie jednej aplikacji, w której zarówno będą zawarte oficjalne dokumenty jak i karty płatnicze będzie wielkim ułatwieniem przy wielu codziennych czynnościach jak np. wynajmowanie samochodu czy wejście na pokład samolotu.

Jest to nie tylko temat, któremu warto się przyglądać w celach prywatnych. Przewiduje się, że rynek, który będzie powiązany z eIDAS oraz cyfrową tożsamością będzie wart ponad 2,2 miliarda euro. W związku z zasadą privacy by desing na tym rynku musi się również znaleźć miejsce dla specjalistów od prywatności i ochrony danych osobowych.

Źródło: https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/pl/IP_21_2663

https://iapp.org/news/a/notes-from-the-iapp-europe-managing-director-4-june-2021/

Rząd znosi kolejne obostrzeń

Zasady bezpieczeństwa od 13 czerwca:

Zasady bezpieczeństwa w okresie letnim od 26 czerwca:

Możliwość organizowania targów, konferencji, kongresów i wystaw

W siłowniach, klubach fitness, kasynach, obiektach handlowych, placówkach pocztowych, bibliotekach, salach zabaw

W hotelach

W restauracjach

Imprezy i spotkania organizowane na świeżym powietrzu, w lokalu lub w wydzielonej strefie gastronomicznej

Zgromadzenia

W kinach i teatrach

W wesołych miasteczkach

Na dyskotekach

Transport zbiorowy

W obiektach sportowych i na koncertach

W miejscach kultu religijnego

Ważne: do liczby osób, których dotyczą ograniczenia, nie wlicza się tych, które zostały już w pełni zaszczepione przeciwko COVID-19.

Harmonogram może ulec zmianie w oparciu o aktualne dane epidemiczne oraz statystyki szczepień. Pozostałe zasady nie ulegają zmianie.

Źródło: Ministerstwo Rozwoju

Projekt ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw

Projekt zakłada zmianę w zakresie możliwości odwołania darowizny nieruchomości. W myśl aktualnego stanu prawnego darowizna podlega odwołaniu. W przypadku niewykorzystania nieruchomości na cel, na który została darowana, lub wykorzystywania nieruchomości na inny cel, niż cel, na który została darowana, darowizna podlega odwołaniu. Po nowelizacji to organ, który wyraził zgodę na dokonanie darowizny, będzie mógł wyrazić zgodę na zmianę warunków umowy darowizny, w tym zmianę celu, na który nieruchomość została darowana.

Starosta sporządzając okresowe plany wykorzystania zasobu nieruchomości Skarbu Państwa będzie miał obowiązek także podawania w nich powierzchnię użytkową budynków lub samodzielnych lokali, wykazaną w katastrze nieruchomości.

Wojewoda będzie mógł żądać od starosty dowolnych informacji o nieruchomościach wchodzących w skład powiatowego zasobu nieruchomości.

Nowelizacja określa także, jakie opłaty ma ponosić trwały zarządca nieruchomości (opłaty roczne za trwały zarząd, opłatę za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a także koszty wynikające z korzystania z nieruchomości). Zmiana w zakresie trwałego zarządu dotyczyć ma także nowego określania obowiązku w zakresie uzyskania zgody trwałego zarządcy na dokonywanie prac budowlanych. W myśl aktualnego brzmienia jednostka organizacyjna ma prawo, korzystania z nieruchomości oddanej w trwały zarząd, a w szczególności do zabudowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, remontu lub rozbiórki obiektu budowlanego na nieruchomości, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, za zgodą organu nadzorującego. Po nowelizacji przepis w tym zakresie otrzyma brzmienie, zgodnie z którym jednostka ma prawo do wykonywania robót budowlanych, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, za zgodą organu nadzorującego.

Na wniosek wojewody starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej będzie zobowiązany do przekazania nieruchomość z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa na cel wskazany we wniosku.

Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Projekt został skierowany do Biura Legislacyjnego.

Planowany wzrost dotacji na wykonywanie zadania związanego z udzielaniem nieodpłatnej pomocy prawnej

Podstawa do wydania tego aktu prawnego wynika z art. 20 ust. 2 NieodpłPomPrU. Przedmiotowy projekt składa się tylko z dwóch paragrafów, z tym że zapisy w nich zawarte są istotne m.in. z punktu widzenia powiatów. Warto bowiem wspomnieć, że na mocy ww. ustawy, to właśnie na powiatach spoczywa prawny obowiązek realizowania ww. zadania. Zresztą ma to potwierdzenie w art. 8 ust. 1 NieodpłPomPrU, z którego wynika, że:

Zadania polegające na udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczeniu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej, o których mowa w art. 11 ust. 7 zdanie drugie, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej realizowanymi przez powiat w porozumieniu z gminami albo samodzielnie.

Rozwinięciem ww. zasady jest art. 9 NieodpłPomPrU, z którego z kolei wynika, że powiat, realizując zadania, o których mowa w art. 8 ust. 1 NieodpłPomPrU, może zawierać porozumienia z gminami na obszarze tego powiatu, określające w szczególności:

1) wykaz planowanych dyżurów na terenie gminy zawierający:

a) dni oraz, jeżeli to możliwe, godziny, w których planuje się dyżury,

b) informację, czy dyżur przeznaczony będzie na udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej czy świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego,

c) informację o rodzaju podmiotu udzielającego nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczącego nieodpłatne poradnictwo obywatelskie podczas dyżurów,

d) preferowaną specjalizację dyżurów, o ile stwierdzono potrzebę określenia specjalizacji,

e) adresy lokali, w których planuje się dyżury;

2) zasady współpracy w zakresie zapewnienia warunków lokalowych i urządzeń technicznych podmiotom udzielającym nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczącym nieodpłatne poradnictwo obywatelskie.

Natomiast jak podano w § 1 projektowanego rozporządzenia:

W 2022 r. kwota bazowa stanowiąca podstawę ustalenia wysokości dotacji na finansowanie zadań polegających na udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej, o której mowa w art. 11 ust. 7 zdanie drugie ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej, wynosi 5 654 zł.

W uzasadnieniu wspomnianego projektu wskazano, że wydanie rozporządzenia i określenie w nim wysokości kwoty bazowej na rok 2022 jest niezbędne do ustalenia przez Ministra Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Finansów, wysokości dotacji na finansowanie w 2022 r. zadań, o których mowa w art. 8 ust. 1 NieodpłPomPrU. Stosownie bowiem do przepisów art. 20 ust. 2 i 3 ustawy, podstawę ustalenia wysokości dotacji stanowi kwota bazowa, natomiast kwota dotacji stanowi dwunastokrotność iloczynu kwoty bazowej i mnożnika.

Podsumowując, z zestawienia ww. regulacji prawnych, w tym projektowanego rozporządzenia, wynika, że podwyższenie tzw. kwoty bazowej ma istotne znaczenie dla możliwości wykonywania zadań zleconych przez powiaty (względnie gminy), a związanych z szeroko rozumianym nieodpłatnym poradnictwem prawnym. W tym znaczeniu zwiększenie wspomnianej kwoty jest rozwiązaniem pożądanym, a nawet koniecznym, z uwagi na planowany na 2022 r. wskaźnik inflacji.

Projekt ustawy o prawie spółdzielni mieszkaniowych do gruntów

Zgodnie z propozycją, w przypadku, w którym nie dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości stanowiących współwłasność spółdzielni mieszkaniowej i Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, lub nie ustalono właściciela nieruchomości będącej co najmniej od 5.12.1990 r. nieprzerwanie w posiadaniu spółdzielni mieszkaniowej, która na podstawie pozwolenia na budowę i decyzji lokalizacyjnej lub innych właściwych decyzji organów budowlanych wybudowała na tej nieruchomości budynek ‒ własność nieruchomości nabywa spółdzielnia mieszkaniowa.

Nabywanie nieruchomości ma następować na podstawie postanowienia sądu właściwego ze względu na położenie nieruchomości, na wniosek spółdzielni mieszkaniowej. W przypadkach nieunormowanych w ustawie przepisy odsyłają do regulacji KC w zakresie zasiedzenia. Przedmiotem nabycie w trybie ustawy ma być także prawo użytkowania wieczystego.

Jak piszą wnioskodawcy w uzasadnieniu projektu, jego celem jest uregulowanie kwestii praw spółdzielni mieszkaniowych do gruntów, którymi władają oraz likwidacja tzw. ekspektatywy spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu ustanowionego w budynku położonym na gruncie, do którego spółdzielni nie przysługuje własność albo użytkowanie wieczyste.

Projekt został skierowany do zaopiniowania przez Biuro Legislacyjne oraz Biuro Analiz Sejmowych pod kątem zgodności z prawem Unii Europejskiej.

Przedsiębiorcy postulują zróżnicowanie regionalne płacy minimalnej

Warunkiem zadziałania tego mechanizmu powinna być nie sama rejestracja siedziby w danym regionie, ale faktyczne funkcjonowanie w nim firmy i miejsce pracy danego pracownika. Według Rzecznika MŚP takie rozwiązanie pobudzi rozwój mniej zamożnych powiatów.

Ustanowienie wysokości płacy minimalnej na poziomie połowy przeciętnego wynagrodzenia to jeden z postulatów Dziesiątki Rzecznika MŚP, których celem jest ułatwienie życia przedsiębiorcom.

Kształtowanie się płacy minimalnej w ostatnich latach

W 2021 r. płaca minimalna wynosi 2,8 tys. zł brutto, w 2022 r. przekroczy 3 tys., a według wcześniejszych zapowiedzi PiS-u na koniec 2023 r. ma wynosić 4 tys. zł brutto. Jeszcze w 2017 r. było to zaledwie 2 tys. zł, czyli w ciągu sześciu lat najniższe wynagrodzenie podwoiłoby się. Jednak ta sama nominalna kwota ma zupełnie inną siłę nabywczą w najbogatszej w skali kraju Warszawie, a inną w najuboższych powiatach. Dlatego przedsiębiorcy, którym koszty pracy dynamicznie rosną, proponują uzależnienie najniższych poborów od poziomu średniej płacy w danym regionie.

Skutek zmian zróżnicowania płacy minimalnej w zależności od regionu

Na skutek nowych regulacji powstałoby zjawisko w postaci przenoszenia firm do uboższych regionów. Spowodowałoby powstawanie większej liczby miejsc pracy na mniej rozwiniętych obszarach, co zaowocuje w dłuższym terminie wyrównaniem różnic między regionami i bardziej równomiernym rozwojem całego kraju. Warunkiem byłoby oczywiście fizyczne działanie firmy i zatrudnienie pracownika w danym miejscu, a nie tylko zarejestrowanie tam podmiotu. Choć regionalizacja stawki na poziomie kraju jest kontrowersyjna, to nikogo nie dziwi jej zróżnicowanie np. na poziomie Unii Europejskiej.

Obecnie występujące różnice regionalne odnoszące się do zatrudnienia

By zrozumieć różnice regionalne, wystarczy przytoczyć kilka danych makroekonomicznych. Pod koniec kwietnia 2021 r. stopa bezrobocia rejestrowanego dla całej Polski wyniosła 6,3 %, przy czym w Katowicach wynosi 2,1 %, w Warszawie – 2,0 %, w powiecie kępińskim w Wielkopolsce – tylko 1,9 %, z kolei w powiecie szydłowieckim na południu Mazowsza wciąż przekraczała 20 % (23,8 %).

Według GUS produkt krajowy brutto na mieszkańca Polski przed pandemią (w 2019 r.) wynosił 59,6 tys. zł. Jeśli przyjrzeć się jednak poszczególnym województwom, to w Lubelskiem było to zaledwie nieco ponad dwie trzecie tej kwoty (68,4 %), natomiast w regionie warszawskim – 219,7 %. Przeciętne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło w makroregionie wschodnim 4887 zł, a w mazowieckim 6562,23 zł – o ponad jedną trzecią więcej, przy czym w samym regionie stołecznym było o jeszcze niemal 300 zł wyższe.

Źródło:

newseria.pl

Potwierdzanie tożsamości osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego oraz odbierającej dowód osobisty

W Dz.U. z 2021 r. pod poz. 1000 opublikowano ustawę z 14.4.2021 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw.

Potwierdzanie tożsamości osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego

Zmiany wprowadzono przede wszystkim do ustawy z 6.8.2010 r. o dowodach osobistych. Dodano m.in. przepisy art. 29a–29d DowodyU, określające zadania organu gminy, czyli wójta (burmistrza, prezydenta miasta), który:

• potwierdza tożsamość i obywatelstwo osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego na podstawie ważnego dowodu osobistego lub ważnego dokumentu paszportowego tej osoby, a w przypadku osoby, która nabyła obywatelstwo polskie – na podstawie dokumentu podróży lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, albo danych zawartych w rejestrze PESEL oraz w Rejestrze Dowodów Osobistych, jeżeli oso-ba ta nie posiada tych dokumentów;
• może potwierdzić tożsamość osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego na podstawie innego dokumentu zawierającego fotografię, jeżeli osoba ta nie posiada ważnego dowodu osobistego lub ważne-go dokumentu paszportowego;
• w celu potwierdzenia tożsamości osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego, może dodatkowo żądać podania: nazwiska rodowego i poprzednio noszonego nazwiska, jeżeli były zmieniane, nazwisk, w tym rodowych, i imion rodziców, dat i miejsc urodzenia rodziców;
• porównuje dane zawarte w Rejestrze Dowodów Osobistych lub w rejestrze PESEL z danymi zawartymi we wniosku o wydanie dowodu osobistego i w przedkładanej dokumentacji oraz z powyższymi danymi;
• podejmuje działania celem usunięcia niezgodności – w przypadku stwierdzenia niezgodności danych zawartych we wniosku o wydanie dowodu osobistego z danymi zawartymi w rejestrach lub w przedłożonej dokumentacji;
• we wniosku o wydanie dowodu osobistego odnotowuje sposób potwierdzenia danych;
• może potwierdzić te dane w centralnym rejestrze danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego lub może żądać przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie obywatelstwa polskiego – w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do obywatelstwa osoby, której ma być wydany dowód osobisty;
• wydaje wnioskodawcy potwierdzenie złożenia wniosku o wydanie dowodu osobistego.

Ważne

Podczas składania wniosku o wydanie dowodu osobistego pobiera się odciski palców od osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego, z wyłączeniem osób, o których mowa w art. 12a ust. 1a DowodyU, czyli osobie, która nie ukończyła 12. roku życia, od której chwilowo fizycznie nie jest możliwe pobranie odcisków któregokolwiek z palców, a także od której pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe.

Potwierdzanie tożsamości osoby odbierającej dowód osobisty

Dodano też przepisy art. 30a–30d DowodyU, zgodnie z którymi organ gminy potwierdza tożsamość osoby odbierającej dowód osobisty oraz osoby, która nie ukończyła 5 lat, a także osoby która ukończyła 5. rok życia i nie ukończyła 12. roku życia, jeżeli osoba ta była obecna przy składaniu wniosku w siedzibie organu gminy, na podstawie dowodu osobistego, ważnego dokumentu paszportowego lub danych zawartych w Rejestrze Dowodów Osobistych. Ponadto, organ gminy, wydając dowód osobisty osobie ubiegającej się o jego wydanie:

1. sprawdza, czy dane zamieszczone w warstwie graficznej dowodu osobistego są zgodne ze stanem faktycznym oraz czy odciski palców tej osoby są zgodne z odciskami palców zamieszczonymi w warstwie elektronicznej dowodu osobistego;
2. zapewnia warunki pozwalające na ustalenie pozostających wyłącznie w posiadaniu tej osoby kodów umożliwiających identyfikację elektroniczną i złożenie podpisu osobistego;
3. przekazuje do jej wyłącznej dyspozycji kod umożliwiający odblokowanie certyfikatu identyfikacji i uwierzytelnienia oraz certyfikatu podpisu osobistego w formie umożliwiającej odczytanie zapisanych danych osobom z dysfunkcjami wzroku.

W uzasadnionych przypadkach, jeżeli nie jest możliwe sprawdzenie, czy odciski palców osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego są zgodne z odciskami palców zamieszczonymi w warstwie elektronicznej dowodu osobistego, organ gminy może wydać dowód osobisty bez tego sprawdzenia.

Ważne

W razie nieodebrania przy odbiorze dowodu osobistego kodu, organ gminy przechowuje ten kod w dokumentacji związanej z dowodami osobistymi. Posiadacz może dokonać odbioru tego kodu w każdym czasie po odbiorze dowodu osobistego.

W przypadku gdy:

• osoba ubiegająca się o wydanie dowodu osobistego nie może osobiście odebrać dowodu osobistego z powodu choroby, niepełnosprawności lub innej niedającej się pokonać przeszkody i wyrazi wolę ustalenia przy odbiorze dowodu osobistego kodów umożliwiających identyfikację elektroniczną i złożenie podpisu osobistego, odbiór dowodu osobistego, ustalenie tych kodów oraz odbiór kodu umożliwiającego odblokowanie certyfikatu identyfikacji i uwierzytelnienia oraz certyfikatu podpisu osobistego w miejscu pobytu tej osoby, po uprzednim powiadomieniu,
• posiadacz dowodu osobistego przy odbiorze dowodu osobistego nie ustalił kodów umożliwiających identyfikację elektroniczną i złożenie podpisu osobistego oraz z powodu choroby, niepełnosprawności lub innej niedającej się pokonać przeszkody nie może tego dokonać w siedzibie organu gminy, ustalenie tych kodów w miejscu pobytu tej osoby, po uprzednim powiadomieniu

– zapewnia właściwy organ gminy na zasadach określonych w art. 30c DowodyU.

Ważne

Przy odbiorze dowodu osobistego przedkłada się dowód osobisty posiadany przez osobę, której wydano nowy dowód osobisty. Organ gminy dokonuje fizycznego anulowania przedłożonego dowodu osobistego polegającego na uszkodzeniu dokumentu wraz z jego warstwą elektroniczną i zwraca anulowany dowód osobisty dotychczasowemu posiadaczowi tego dokumentu, jeżeli osoba ta wyraża wolę zachowania anulowanego dokumentu.

Wniesienie ponaglenia przed skargą na bezczynność organu

Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (post. WSA w Gdańsku z 7.6.2021 r., I SAB/Gd 2/21, Legalis).

Z art. 37 KPA stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 KPA lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 KPA (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie.

Środek ten wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 KPA) lub do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 KPA).

WSA w Gdańsku przypomniał, że ponaglenie jest pismem, które powinno spełniać wymogi pisma w postępowaniu administracyjnym. Z art. 63 KPA wynika, że podanie:

• (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej;
• powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych;
• wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził; (gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu);
• wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno: być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej, zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru, a także zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie.