Zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) z tytułu dostarczania towarów i usług siłom zbrojnym USA

Projekt rozporządzenia zawiera propozycję zaniechania poboru podatku od dochodów (przychodów) podatników podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatników podatku dochodowego od osób prawnych osiąganych przez wykonawców kontraktowych z tytułu dostarczania towarów i usług lub budowy infrastruktury na rzecz sił zbrojnych USA uzyskanych w związku z realizacją umowy zawartej 15.8.2020 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o wzmocnionej współpracy obronnej (ratyfikowanej 9.11.2020 r.). Na mocy art. 34 ust. 2 tej umowy, do polskiego porządku prawnego wprowadza się zwolnienie z podatku dochodowego dla dochodów (przychodów) wykonawców kontraktowych USA osiąganych z tytułu realizacji umów, w tym również umów na podwykonawstwo, których przedmiotem jest dostawa towarów lub usług na rzecz sił zbrojnych USA przebywających na terytorium RP lub budowa infrastruktury dla sił zbrojnych USA.

Proponuje się aby zaniechanie, o którym mowa w projekcie rozporządzenia miało zastosowanie do dochodów (przychodów) osiąganych od dnia wejścia w życie polsko-amerykańskiej umowy do 31.12.2021 r.

Policyjne drony zaczynają myśleć samodzielnie

Po otrzymaniu telefonu alarmowego policja w Chula Vista (Kalifornia) może przy pomocy jednego przycisku wysłać na akcję latającego drona. Jest to narzędzie, którego przydatność trudno jest przecenić.

Jakiś czas temu dron wysłany z dachu Departamentu Policji Chula Vista dotarł na zatłoczony parking, gdzie zlokalizował mężczyznę dysponującego akcesoriami narkotykowymi, śpiącego w skradzionym samochodzie.

Mężczyzna opuścił pojazd wyposażony w broń oraz torbę heroiny. Pobliski radiowóz miał problem, by za nim podążać, gdyż przebiegł przez ulicę i ukrył się za murem. Mężczyzna schował torbę oraz pozbył się broni, wrzucając ją do śmietnika. Całość zajścia nagrana została przez policyjny dron. Ujął on również wejście mężczyzny tylnymi drzwiami do centrum handlowego oraz jego wyjście frontowymi.

Oficer policji wykorzystał transmisję na żywo prowadzoną przez dron, dzięki czemu możliwe było ujęcie przestępcy i przewiezienie go do aresztu, a także odzyskanie zarówno broni, jak
i narkotyków. Dron następnie samodzielnie powrócił na dach Departamentu.

Technologia pozwoli zaoszczędzić miliony

Każdego dnia policja z Chula Vista odpowiada na ok. 15 wezwań przy pomocy drona. To daje ponad 4100 lotów w ciągu ostatnich dwóch lat. Jest to pierwsze miasto, które przyjęło program „Drone as First Responder”.

W ciągu kilku miesięcy do programu dołączy trzy kolejne miasta – dwa w Kalifornii, jedno
w Georgii. Wprawdzie agencje policyjne od lat korzystają ze wsparcia dronów, jednak używają ich w sposób obsługiwany ręcznie. Najnowsza technologia, implementowana m. in.
w samojezdnych samochodach, może wpłynąć nie tylko na działania policji. Może znaleźć zastosowanie w dostawie paczek, inspekcji budynków oraz w sferze wywiadu wojskowego.

Wprowadzenie do użytku dronów tego typu pozwoli zaoszczędzić dziesiątki milionów dolarów przeznaczanych na helikoptery oraz zatrudnienie pilotów. Autonomiczne drony mogą być wykorzystywane nawet przez niewielkie jednostki policji za stosunkowo niewielkie pieniądze.

Co z prywatnością?

Następująca automatyzacja zaczyna budzić obawy w zakresie swobód obywatelskich. Obawy są tym większe, że drony dysponują możliwością automatycznego śledzenia zarówno pojazdów, jak i ludzi. Fakt, że policja wykorzystuje większą liczbę dronów, sprawia, że może gromadzić więcej nagrań z życia w mieście. Wpływa to na ograniczenie oczekiwań w zakresie prywatności po wyjściu z domu.

Wraz ze wzrostem mocy oraz zakresu technologii, rośnie również potrzeba ochrony prywatności. Niemniej jednak drony są niezwykle przydatne m.in. w czasie trwania pandemii. Umożliwiają one prowadzenie policyjnych patroli na odległość bez udziału czynnika ludzkiego.

Spadek cen bezzałogowych pojazdów latających przyczyni się z pewnością do skuteczniejszego kontrolowania obszarów miejskich. Będzie to nieocenione wsparcie, gdy liczba rekrutów w całym kraju spada, a cięcia finansowe obejmują również działalność policji.

Zwolennicy ochrony prywatności obawiają się, że coraz potężniejsza technologia będzie wykorzystywana w celu atakowania części społeczności lub egzekwowania przepisów niezgodnych z normami społecznymi.

Drony mogą być wykorzystywane do identyfikacji ludzi oraz ograniczania aktywności
w trakcie protestów. Wprawdzie policja Chula Vista nie potrzebowała zgody władz miasta na rozszerzenie zakresu wykorzystywania dronów, powiadomiła społeczność o dalszym rozwoju programu.

Źródło:

https://www.nytimes.com/2020/12/05/technology/police-drones.html

Dane zawarte w upomnieniu wysyłanym przez wierzyciela

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2194 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 4.12.2020 r. w sprawie danych zawartych w upomnieniu.

Chodzi tu o upomnienie określone w art. 15 ust. 1 ustawy z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej: EgzAdmU). Z przepisu tego, w wersji obowiązującej od 20.2.2020 r., wynika, że egzekucję administracyjną można wszcząć, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

Upomnienie zawiera 8 elementów.
Po pierwsze, numer i datę wystawienia upomnienia.
Po drugie, nazwę wierzyciela, adres jego siedziby lub jednostki organizacyjnej.
Po trzecie, imię i nazwisko lub nazwę zobowiązanego i adres jego miejsca zamieszkania lub siedziby, a także znany wierzycielowi numer PESEL albo NIP, albo REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada.

Po czwarte, wskazanie:

  • treści obowiązku, a w przypadku obowiązku zapłaty należności pieniężnej: określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, którą należy zapłacić, oraz okresu, którego dotyczy ta należność;
  • rodzaju i wysokości odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej, naliczonych na dzień wy-stawienia upomnienia, o ile są wymagane, oraz stawki tych odsetek obowiązującej na dzień wystawienia upomnienia, według której należy obliczyć dalsze odsetki do dnia zapłaty;
  • sposobu zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia;
  • wysokości kosztów upomnienia.

Po piąte, wezwanie do wykonania obowiązku, w tym obowiązku zapłaty należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie, naliczonymi na dzień zapłaty, o ile są wymagane, oraz kosztami upomnienia, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego po upływie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia.
Po szóste, pouczenie, że w przypadku wszczęcia egzekucji administracyjnej będą stosowane środki egzekucyjne i powstanie obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych, a w tym w egzekucji należności pieniężnej:

  • opłaty manipulacyjnej w wysokości 100 zł oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego;
  • opłaty egzekucyjnej naliczanej od wyegzekwowanych lub zapłaconych środków pieniężnych organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi, o której mowa w art. 64 § 4 lub § 5 EgzAdmU (czyli odpowiednio: 10% nie więcej niż 40.000 zł albo 5% nie więcej niż 20.000 zł);
  • wydatków egzekucyjnych poniesionych przez organ egzekucyjny w związku z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego;
  • opłaty za czynności egzekucyjne.

Po siódme, pouczenia, o których mowa w:

  • art. 15 § 1a EgzAdmU, zgodnie z którym upomnienie zawiera pouczenie zobowiązanego, że w przypadku niewykonania w całości obowiązku w ciągu 7 dni od dnia doręczenia upomnienia zobowiązany ma obowiązek zawiadomienia wierzyciela, a po doręczeniu zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego – również organu egzekucyjnego, o zmianie adresu jego miejsca zamieszkania lub siedziby;
  • i art. 36 § 4 EgzAdmU, zgodnie z którym w razie niewykonania przez zobowiązanego obowiązku zawiadomienia o zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby, doręczenie pisma wierzyciela lub organu egzekucyjnego pod dotychczasowym adresem jest skuteczne; o obowiązku tego zawiadomienia oraz o skutkach jego niewykonania poucza się zobowiązanego, doręczając mu odpowiednio upomnienie lub odpis tytułu wykonawczego. 

Po ósme, dane, o których mowa w art. 15 § 1b EgzAdmU (upomnienie zawiera imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela. Upomnienie generowane automatycznie może nie zawierać podpisu tej osoby), i podpis, o którym mowa w tym przepisie ‒ jeżeli upomnienie nie jest generowane automatycznie.

Niewielkie zainteresowanie programem „Czyste powietrze”

Pomimo wyższego dofinansowania gminy nie zauważają większego zainteresowania programem „Czyste powietrze”. W kolejnym etapie programu zwiększa się dofinansowanie dla osób mniej zamożnych.

Dotację wyniesie do 60% poniesionych kosztów realizacji inwestycji, czyli aż o 7 tys. zł więcej w stosunku do podstawowego poziomu dofinansowania, maksymalnie 37 tys. zł. To rozwiązanie dla gospodarstw wieloosobowych o dochodach miesięcznych netto do 1400 zł/os., a w przypadku gospodarstw jednoosobowych – do 1960 zł. Wymaga to jednak przedstawienia przez zainteresowanych zaświadczenia o wysokości dochodu na osobę w gospodarstwie domowym i wydania przez urzędnika zaświadczenia o możliwości ubiegania się o dofinansowanie. Problemem jest jednak to, że gminy nie posiadają możliwości potwierdzenia podanych we wnioskach dochodów. Do tego zweryfikowanie i rozpatrzenie wszystkich wniosków zajmie gminom sporo czasu. Program działa więc na dotychczasowych zasadach bez większych zmian, druga wersja programu nie zwiększa jego popularności.

W odpowiedzi na interpelację poselską jednej z posłanek, wiceminister klimatu i środowiska potwierdza, że prowadzone są prace nad kolejnym etapem programu „Czyste powietrze” (wersja 3.0). W kolejnym etapie dofinansowanie ma również objąć mieszkańców zabudowy wielorodzinnej. Wiceminister dodał też, że przygotowywana jest Centralna Ewidencja Emisyjności Budynków (CEEB). Dzięki niej możliwe będzie dokonywanie inwentaryzacji źródeł ciepła, źródeł spalania paliw do oraz źródła energii elektrycznej w budynkach.

Źródło:

https://www.prawo.pl/samorzad/dotacja-na-wymiane-pieca-tylko-z-zaswiadczeniem-o-dochodach,503952.html

Egzekucja hipoteki trwa mimo zmiany właściciela – uchwała SN

Jeżeli nieruchomość jest obciążona długiem zabezpieczonym hipoteką, egzekucja z tej nieruchomości może być dalej prowadzona, w stosunku do nabywców obciążonej nieruchomości, także jeżeli dotyczy ona długów poprzedniego właściciela tak orzekł SN w uchwale z 27.11.2020 r. (III CZP 83/19).

Stan faktyczny

Małżeństwo S. zawarło z panem T. w formie aktu notarialnego przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości obejmującej lokal mieszkalny. Jednocześnie małżonkowie-właściciele mieszkania w formie aktu notarialnego udzielili pozwanemu pełnomocnictwa do zawarcia w ich imieniu umowy sprzedaży wspomnianej nieruchomości objętej umową przedwstępną, za określoną w tej umowie cenę. Pełnomocnictwo miało charakter nieodwołany, wygasało z upływem terminu do zawarcia umowy przyrzeczonej, a pełnomocnik mógł być drugą stroną czynności prawnych, których dokonywał w imieniu mocodawców.

Ostatecznie pan T. zawarł umowę sprzedaży, przy której działał osobiście jako kupujący oraz jako pełnomocnik małżeństwa S. będących sprzedawcami, czyli w praktyce działał jednocześnie jako strona umowy i pełnomocnik drugiej strony. Na podstawie tejże umowy notarialnej, pan T. uzyskał na swoją rzecz wpis własności mieszkania w księdze wieczystej.

Stanowisko sądów powszechnych

Później jednak umowy powyższe, tak umowę przedwstępną, jak i sprzedaż oraz pełnomocnictwo uznano za nieważne na podstawie art. 65 § 2 i art. 58 § 2 ustawy z 23.4.1964 r. ‒ Kdeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.; dalej: KC), przyjmując że czynności te nie zostały objęte zgodnym zamiarem stron, a nadto są sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W efekcie sąd wieczystoksięgowy uznał wpis o własności mieszkania na rzecz pana T. za nieprawidłowy i wydał postanowienie, uzgadniające treść księgi wieczystej z faktycznym stanem prawnym, wykreślając pana T. z księgi wieczystej i wpisując ponownie na jego miejsce małżonków S.

Apelację od tego orzeczenia złożył pan T. i tu pojawił się problem. Okazało się bowiem, że w dziale III księgi wieczystej znajduje się wpis o wszczęciu egzekucji z nieruchomości (w której skład wchodziło sporne mieszkanie) przez komornika sądowego na rzecz jeszcze innych wierzycieli, także przeciwko panu T. To postępowanie nie było jeszcze zakończone w chwili orzekania o uzgodnieniu księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

W tej sytuacji – zdaniem rozpoznającego apelację Sądu Okręgowego w P. – powstała konieczność ustalenia, jaki jest wzajemny stosunek procesu o uzgodnienie treści księgi wieczystej, którego efektem było wykreślenie pozwanego – pana T. jako właściciela, do postępowania egzekucyjnego z tej nieruchomości, które równocześnie jest prowadzone przeciwko niemu jako dłużnikowi i jeszcze się nie zakończyło. Zdaniem sądu uzgodnienie treści księgi wieczystej na skutek wyroku nakazującego wykreślenie własności ujawnionej na rzecz dłużnika i wpis rzeczywistego właściciela może być uważane za przeszkodę do kontynuowania egzekucji z nieruchomości, gdyż ustala brak własności nieruchomości dłużnika i tamuje w ten sposób egzekucję; jest więc zdecydowanie niekorzystny dla wierzycieli.

Stanowisko Sądu Najwyższego

Na tej podstawie skierowano do SN następujące pytania prawne:

  • czy uzgodnienie treści księgi wieczystej nieruchomości z rzeczywistym stanem prawnym na skutek wyroku nakazującego wykreślenie wpisu własności na rzecz dłużnika stanowi podstawę do umorzenia z urzędu egzekucji skierowanej do tej nieruchomości  oraz,  w razie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie,
  •  czy po stronie pozwanej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej nieruchomości, która została zajęta w postępowaniu egzekucyjnym, konieczny jest łączny udział wierzycieli uczestniczących w tym postępowaniu?

Sąd Najwyższy obradując na posiedzeniu niejawnym w odpowiedzi wydał uchwałę, zgodnie z którą wykreślenie z księgi wieczystej wpisu własności na rzecz dłużnika w następstwie wyroku uwzględniającego powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, nie skutkuje niedopuszczalnością uprzednio skierowanej do tej nieruchomości egzekucji ze względu na jej przedmiot. Zarazem właścicielowi nieruchomości niewpisanemu do księgi wieczystej, którego prawo naruszono przez skierowanie egzekucji do tej nieruchomości, przysługuje powództwo o zwolnienie od egzekucji, bowiem w myśl art. 841 § 1 ustawy z 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1575 ze zm.) osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa.

Spis pieców jedyną szansą na uwolnienie gmin od smogu

By poprawić jakość powietrza, którym oddychamy, z domów muszą zniknąć trujące kopciuchy, domy muszą zostać docieplone, a mieszkańcy do ogrzewania będą używać odpowiednich materiałów. Kluczowe są trzy elementy:

  • prawo, które obliguje do wymiany trujących kopciuchów (uchwały antysmogowe, programy ochrony powietrza),
  • inwentaryzacja źródeł ciepła,
  • programy, które finansowo wspierają gminy i mieszkańców („Czyste powietrze” oraz „Stop smog”).

Drugi element niewątpliwie szwankuje. Gminy nie prowadzą ewidencji wymienionych i pozostałych źródeł ciepła. Ich dane są jedynie szacunkowe. Pomóc ma Centrala Ewidencja Emisyjności Budynków (CEEB). Do CEEB trafią szczegółowe informacje dotyczące nie tylko źródeł ciepła, ale także m.in. o przyznanych dotacjach i dofinansowaniach. Informacje o źródłach ciepła, które trafią do ewidencji, zwiększą wiedzę i mobilizację do ich wymiany.

Źródło:

https://biznes.interia.pl/gospodarka/news-spis-piecow-jedyna-szansa-na-uwolnienie-gmin-od-smogu,nId,4878860

Sankcje za nie zakrywanie nosa i ust w miejscu pracy

Nakaz zakrywania nosa i ust w miejscu pracy obecnie wynika z § 25 ust. 1 pkt 2 ppkt c rozporządzenia RM z 1.12.202 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 2132). Zgodnie z tym przepisem, do dnia 27 grudnia 2020 r. nakazuje się zakrywanie, przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego w zakładach pracy, jeżeli w pomieszczeniu przebywa więcej niż 1 osoba, chyba że pracodawca postanowi inaczej.

Nawet zachowanie dystansu społecznego nie upoważnia do zdejmowania zabezpieczeń. Zasłaniać twarzy nie muszą osoby wykonującej czynności zawodowe, służbowe lub zarobkowe w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny; chyba że zarządzający takim budynkiem postanowi inaczej, z wyjątkiem osoby wykonującej bezpośrednią obsługę interesantów lub klientów w czasie jej wykonywania.

Oznacza to, że w pomieszczeniu, w którym przebywają co najmniej dwie osoby, jak i w otwartej przestrzeni typu open space, kuchnia, stołówka konieczne jest noszenie maseczki. Muszą ją także nosić osoby prowadzące szkolenia czy też wygłaszające przemówienia.

Ważne

Zgodnie z § 25 ust. 5 rozporządzenia, odkrycie ust i nosa jest możliwe w przypadku spożywania posiłków lub napojów w zakładach pracy.

Obowiązek noszenia maseczki dotyczy wszystkich świadczących pracę. Wyjątkowo, jest z niego zwolniona osoba, osoby, która nie może zakrywać ust lub nosa z powodu: całościowych zaburzeń rozwoju, zaburzeń psychicznych, niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym, znacznym albo głębokim lub trudności w samodzielnym zakryciu lub odkryciu ust lub nosa (§ 25 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia).

Pracodawca ma pełne prawo stosować środki dyscyplinujące wobec pracownika nieprzestrzegające tego obowiązku. W tym celu, pracodawca powinien wydać wyraźne polecenie pracownikom, informujące o obowiązku noszenia maseczek. Polecenie to powinno być wyraźne i dokładne, w przeciwnym wypadku dyscyplinowanie pracownika będzie utrudnione. Forma jest dowolna, w związku z istotnym znaczeniem obowiązku można jednocześnie wysłać pracownikom maila oraz wywiesić na tablicach ogłoszeń. Umieszczenie pisma na tablicach jest wskazane dla innych pracowników niż biurowi.

Przykład

Pracodawca umieścił na tablicy ogłoszeń informację: „Przypominamy o obowiązku noszenia maseczek”. Jest to niewystarczające, gdyż nie odnosi się do zwiększenia obostrzeń obowiązujących od 28 listopada. Pracownik może więc argumentować, że nie wiedział, iż trzeba zakładać maseczkę w trakcie wykonywania czynności zawodowych.

Jednocześnie należy zauważyć, że § 25 rozporządzenia zawiera klauzulę „chyba, że pracodawca postanowi inaczej”. Nie należy jednak tego przepisu interpretować w ten sposób, że pracodawca ma pełną dowolność i może wprowadzić zwolnienie od noszenia maseczek. Pracodawca ma bowiem obowiązek zapewnienia higienicznych warunków pracy wszystkim pracownikom i osobom wykonującym pracę poza stosunkiem pracy. Pracodawca nie może także ustalić, że w zakładzie pracy należy nosić tylko maseczki, a nie inne środki ochrony.

Kara porządkowa

Zgodnie z art. 108 § 1 KP, za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować karę upomnienia albo karę nagany.

Niestosowanie się do poleceń pracodawcy oznacza nieprzestrzeganie organizacji i porządku w procesie pracy. Dlatego pracodawca ma pełne prawo nałożyć na pracownika karę upomnienia za odmowę założenia maseczki. Dodatkowo noszenie maseczki musi oznaczać noszenie jej w sposób prawidłowy, a nie np. „na Mikołaja”. Z drugiej strony należy podkreślić, że w rozporządzeniu jest mowa o zakrywaniu przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego. Nie można więc nałożyć kary porządkowej na pracownika, zasłaniającego twarz w inny dopuszczalny sposób, niż maseczką. Oczywiście chodzi przy tym o stabilne, a nie doraźne zasłanianie twarzy, uniemożliwiające czy utrudniające pracę.

Przykład

Pracodawca nałożył na pracownika karę porządkową za niezasłanianie ust i nosa. Podwładny argumentował, że zasłaniał twarz naciągając golf w momencie, gdy nie był sam. Nie można uznać racji pracownika, gdyż nie jest zasłanianie twarzy w sposób stabilny i umożliwiający swobodną pracę.

Należy pamiętać o tym, że zasadą jest ukaranie jedną karą za jedno przekroczenie (jednoczesne naruszenie kilku obowiązków uważa się za jedno przewinienie pracownika). Oznacza to m.in., że kolejne przewinienia tego samego rodzaju należy karać oddzielnie, chociażby miało charakter ciągły. Zatem, jeżeli pracownik mimo nałożenia kary upomnienia nadal będzie nadal unikał noszenia maseczki albo nosił ją w sposób nieprawidłowy, pracodawca ma pełne prawo nałożyć kolejną karę upomnienia albo karę nagany, jeśli kary upomnienia nie skutkują. Należy przy tym wówczas wskazać, że dana kara dotyczy sprawy z konkretnego dnia.

Naganą można ukarać także pracownika wówczas, gdy odmawia noszenia maseczki w obecności współpracowników należących do grupy ryzyka przy COVID-19. Zachowanie pracownika naraża ich bowiem na niebezpieczeństwo utraty życia. Karę nagany, a nie upomnienia można nałożyć na pracownika na stanowisku kierowniczym, który odmawia zasłaniania twarzy, gdyż taka osoba powinna dawać przykład właściwego wypełniania obowiązków pracowniczych.

Porządkowa kara pieniężna

Przepis art. 108 § 2 KP przewiduje, że za nieprzestrzeganie przez pracownika przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy pracodawca może również stosować karę pieniężną. Powstaje wątpliwość, czy za brak albo niewłaściwe noszenie maseczki jest naruszeniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Niewątpliwie, jest to złamanie zasad higieny pracy. Przepis § 25 rozporządzenia z 1.12.2020 r. jest także przepisem dotyczącym higieny oraz wiąże się z zachowaniem higieny w zakładzie pracy, dlatego można go uznać z przepis z zakresu higieny pracy. Jednak z uwagi na możliwe inne interpretacje rekomendowanym rozwiązaniem będzie poprzestanie na karze upomnienia i nagany.

Kary dla zleceniobiorcy i w ramach umowy B2B

Kar porządkowych nie można nakładać na osoby poza stosunkiem pracy, a więc zleceniobiorców czy wykonujących pracę w ramach własnej działalności gospodarczej.

Ważne

Przy nakładaniu kar porządkowych pracodawca obowiązany jest stosować zasadę równego traktowania pracowników w zatrudnieniu. Niedopuszczalna jest praktyka wybiórczego karania za brak maseczki lub jej niewłaściwe noszenie.

Odsunięcie od pracy

Jak już wspomniano wyżej, pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom i innym osobom świadczącym pracę, nie tylko bezpieczne, ale i higieniczne warunki pracy. Oznacza to prawo pracodawcy niedopuszczenia do wykonywania pracy osoby odmawiającej noszenia maseczki. W takim przypadku podwładnemu nie przysługuje wynagrodzenie, gdyż nie jest w stanie gotowości do świadczenia pracy.

Ważne

Zgodnie z art. 2376 § 1 KP, pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami. Jednocześnie przepis ten zawiera w § 3 istotne zastrzeżenie, że pracodawca jest obowiązany dostarczać pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach. Skoro środki ochrony indywidualnej powinny spełniać wymagania dotyczące oceny zgodności, a zgodnie z rozporządzeniem dopuszczalne jest zasłanianie twarzy nawet przy pomocy odzieży, to nie można uznać, że w rozporządzeniu chodzi o środki ochrony indywidualnej. Poza tym, środki ochrony indywidualnej to wszelkie środki noszone lub trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku pracy, podczas gdy zagrożeniem COVID-19 nie występuje jedynie w środowisku pracy i obowiązek noszenia maseczki nie jest wyłącznie obowiązkiem pracowniczym. Dlatego pracownik nie może zwolnić się z obowiązku zasłaniania twarzy powołując się na fakt, iż pracodawca nie zapewnił maseczek czy przyłbic.

Wydawanie przez Policję nakazu opuszczenia mieszkania lub zakazu zbliżania się w stosunku do osoby stosującej przemoc

Z rozporządzenia MSWiA z 26.11.2020 r. w sprawie wydawania nakazu natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazu zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia (Dz.U. z 2020 r. poz. 2105) wynika, że wzór nakazu i zakazu określa załącznik nr 1. Formularz nakazu lub zakazu wypełnia się czytelnie, trwałym środkiem piszącym, pismem odręcznym, maszynowym lub komputerowo.

Ważne

Przed podjęciem decyzji o wydaniu nakazu lub zakazu wobec osoby stosującej przemoc w rodzinie, stwarzającej zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby dotkniętej tą przemocą, policjant ocenia zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego odrębnie dla osoby dorosłej i dziecka, wypełniając kwestionariusz szacowania ryzyka. Wzór kwestionariusza szacowania ryzyka zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego służący stwierdzeniu zasadności zatrzymania lub wydania nakazu lub zakazu określa załącznik nr 2.

Policjant, doręczając osobie stosującej przemoc w rodzinie nakaz lub zakaz, powinien pouczyć ją w szczególności o:

  • trybie i sposobie wnoszenia zażalenia na czynność wydania nakazu lub zakazu;
  • uprawnieniach osoby stosującej przemoc w rodzinie, w tym o prawie zabrania ze wspólnie zajmowanego mieszkania przedmiotów osobistego użytku i zwierząt domowych będących jej własnością;
  • obowiązkach osoby stosującej przemoc w rodzinie, w tym o obowiązku wskazania aktualnego miejsca pobytu, a także, o ile to możliwe, numeru telefonu, pod którym będzie dostępna.

Fakt doręczenia nakazu lub zakazu osobie stosującej przemoc w rodzinie dokumentuje się na jego oryginale przez zaznaczenie odpowiedniej rubryki oraz złożenie podpisu przez osobę, której jest doręczany. Na oryginale nakazu lub zakazu policjant:

  • dokumentuje również fakt odmowy złożenia przez osobę stosującą przemoc w rodzinie podpisu poświadczającego doręczenie nakazu lub zakazu;
  • odnotowuje fakt pozostawienia na drzwiach mieszkania informacji o wyda¬niu nakazu lub zakazu wobec niemożności jego doręczenia.
Ważne

Nakaz lub zakaz wydany przez policjanta podlega rejestracji w jednostce organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce wydania nakazu lub zakazu.

Czynności podejmowane przez policjanta w związku z wydaniem nakazu lub zakazu są dokumentowane w sposób czytelny, odzwierciedlający stan faktyczny i umożliwiający odtworzenie sytuacji zastanej. Policjant sporządza:

  • notatkę urzędową z przeprowadzonej interwencji oraz inną dokumentację stanowiącą podstawę wydania nakazu lub zakazu;
  • formularz „Niebieska Karta – A”;
  • kwestionariusz szacowania ryzyka zawierający czynniki i kryteria szacowania ryzyka zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego w związku z przemocą w rodzinie;
  • nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakaz zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia.
Ważne

Dokumentację sporządzoną w związku z wydaniem nakazu lub zakazu umieszcza się w teczce „Przemoc w rodzinie” prowadzonej przez dzielnicowego.

Wieloletni program na rzecz Osób Starszych „Aktywni+” na lata 2021–2025

W Dzienniku Urzędowym „Monitor Polski” z 2020 r. pod poz. 1125 opublikowano Uchwałę Rady Ministrów nr 167 z 16.11.2020 r. w sprawie ustanowienia programu wieloletniego na rzecz Osób Starszych „Aktywni+” na lata 2021–2025.

Rada Ministrów ustanowiła program wieloletni na rzecz Osób Starszych „Aktywni+” na lata 2021–2025 (określony w załączniku do uchwały). Wykonawcą Programu jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

Program jest finansowany ze środków budżetu państwa, a ogólna kwota środków z budżetu państwa w całym okresie realizacji Programu wyniesie 200 000 tys. zł. Środki z budżetu państwa na ten cel w poszczególnych latach 2021–2025 wyniosą po 40 000 tys. zł na każdy rok.

Udostępnianie formularza wniosku o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia mieszkania lub zakazanie zbliżania się do mieszkania

Z rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 25.11.2020 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia (Dz.U. z 2020 r. poz. 2106) wynika, że urzędowy formularz, wykonany według wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia, jest drukowany w odcieniu koloru szarego o symbolu PANTONE Cool Gray 3c. Nie dotyczy to wydruków komputerowych urzędowego formularza.

Urzędowy formularz udostępnia się nieodpłatnie w budynkach sądów okręgowych i sądów rejonowych, a także nieodpłatnie na stronach internetowych Ministerstwa Sprawiedliwości i Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a także na stronach internetowych sądów powszechnych, w formie umożliwiającej edycję jego treści.

Urzędowy formularz, jego wydruki i kserokopie mają format A4. Wydruk komputerowy urzędowego formularza odzwierciedla strukturę wzoru tego formularza.