Rada UE z nowym projektem rozporządzenia o prywatności i łączności elektronicznej (ePrivacy)

Portugalia przejęła półroczne przewodnictwo w Radzie 1 stycznia 2021 r. Prezydencja portugalska wydała zmienioną wersję projektu rozporządzenia przed posiedzeniem grupy roboczej Rady ds. projektu. Jest to już czternasta wersja rozporządzenia ePrivacy.

Akt po zatwierdzeniu określi wymogi oraz ograniczenia dla publicznie dostępnych dostawców usług komunikacji elektronicznej, którzy przetwarzają dane osób fizycznych oraz prawnych na terenie UE. Celem rozporządzenia jest ochrona prywatności użytkowników końcowych, integralności urządzeń oraz poufności komunikacji.

Wymagania w omawianym zakresie będą obowiązywały we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Bez względu na powyższe państwa będą mogły skorzystać z prawa do ograniczenia wymogów o ile będzie stanowić to „niezbędny, odpowiedni i proporcjonalny środek w społeczeństwie demokratycznym, mający na celu ochronę jednego lub więcej ogólnych interesów publicznych”.

Detale projektu rozporządzenia ePrivacy

Projekt jest w dużej mierze zgodny ze strukturą przyjętą przez prezydencję niemiecką. Został on podzielony na następujące rozdziały:

Rozdział I: określa zakres podmiotowy, rzeczowy oraz terytorialny uwzględniając wymóg wyznaczenia przedstawiciela usługodawców poza EOG. Zawiera zdefiniowane pojęcia znajdujące się w rozporządzeniu, określa standardy dla zgód.

Rozdział II: reguluje kwestie związane z wymaganiami oraz ograniczeniem dostępu do danych pochodzących z urządzeń użytkowników końcowych, a także formułuje wymagania
i ograniczenia w zakresie przetwarzania treści pochodzących z komunikacji elektronicznej, metadanych, danych dot. użytkowników końcowych.

Rozdział III: określa ograniczenia oraz wymagania w zakresie usług komunikacji interpersonalnej opartych na wykorzystaniu numerów (np. telefonii publicznej czy Skype) oraz komunikacji przeprowadzanej w ramach marketingu bezpośredniego (np. drogą mailową).

Rozdział IV: określa organy, które będą odpowiedzialne za wykonywanie rozporządzenia oraz reguluje zakres ich uprawnień.

Rozdział V: skupia się na kwestiach związanych ze środkami odwoławczymi, odpowiedzialnością oraz karami.

Podobnie jak w przypadku dyrektywy ePrivacy nowe rozporządzenie będzie zawierało przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych gromadzonych przez dostawców komunikacji elektronicznej. Rodzi to potrzebę dostosowania części przepisów do ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO).

Niemniej jednak zasady ePrivacy są szersze niż te wynikające z RODO przez wzgląd na fakt, że dotyczą nie tyko przetwarzania danych osobowych ale także mają zastosowanie do wszystkich danych związanych z łącznością elektroniczną. Zwiększyło to trudność zadania stawianego przez Radą a dotyczącego zapewnienia zgodności rozporządzenia ePrivacy
z RODO przy zapewnieniu, że część przepisów będzie mogła obowiązywać od niego niezależnie.

Źródło: https://www.insideprivacy.com/eu-data-protection/council-of-the-eu-released-a-new-draft-of-the-eprivacy-regulation/

Zakres informacji we wniosku o ponowne wszczęcie egzekucji

W Dz.U. z 2021 r. pod poz. 31 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 18.12.2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu informacji zawartych we wniosku o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej.

Z dniem 20.2.2021 r. wejdą w życie przepisy art. 59 ust. 2 oraz znowelizowanego art. 61 ustawy z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej: EgzAdmU), z których wynika że postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne. W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z tej przyczyny postępowanie egzekucyjne wszczyna się ponownie m.in. na wniosek wierzyciela o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej (jeżeli organ egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem), po ujawnieniu przez wierzyciela majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.

W przypadku gdy podstawą ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej jest dotychczasowy tytuł wykonawczy, wniosek o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej zawiera:

1. nazwę, adres siedziby i numer rachunku bankowego wierzyciela lub nazwę, adres siedziby i numer rachunku bankowego podmiotu, któremu należy przekazać należność pieniężną – jeżeli zostały zmienione po umorzeniu postępowania egzekucyjnego;
2. imię i nazwisko lub nazwę oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, a także jego numer PESEL, NIP lub REGON – jeżeli zostały zmienione po umorzeniu postępowania egzekucyjnego lub nie zostały zawarte w dotychczasowym tytule wykonawczym;
3. imię i nazwisko oraz adres miejsca zamieszkania małżonka zobowiązanego, jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami odpowiedzialność zobowiązanego za należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie obejmuje majątek osobisty zobowiązanego i majątek wspólny zobowiązanego i jego małżonka – w przypadku gdy w umorzonym postępowaniu egzekucyjnym małżonek zobowiązanego nie wniósł sprzeciwu w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym jego i jego małżonka albo sprzeciw został oddalony, a dane małżonka, które uległy zmianie po umorzeniu postępowania egzekucyjnego, są znane wierzycielowi;
4. imię i nazwisko lub nazwę oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby, a także numer PESEL, NIP lub REGON wspólników spółki nieposiadającej osobowości prawnej będącej zobowiązanym – jeżeli zostały zmienione po umorzeniu postępowania egzekucyjnego lub nie zostały zawarte w dotychczasowym tytule wykonawczym;
5. numer i datę wystawienia dotychczasowego tytułu wykonawczego;
6. imię i nazwisko lub nazwę oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika zobowiązanego, również mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, który jest obciążony prawem majątkowym względem zobowiązanego – w przypadku ujawnienia prawa majątkowego, z którego jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne;
7. informacje dotyczące zabezpieczenia należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie hipoteką przymusową albo zastawem skarbowym lub rejestrowym lub zastawem nieujawnionym w żadnym rejestrze oraz terminu powstania tego zabezpieczenia – w przypadku ich ustanowienia po umorzeniu postępowania egzekucyjnego;
8. wysokość należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, rodzaj i stawkę odsetek oraz wysokość kosztów upomnienia;
9. okres, za który nie nalicza się odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej w wyniku okoliczności, które wystąpiły po umorzeniu postępowania egzekucyjnego;
10. dzień, do upływu którego należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie i koszty upomnienia mogą być dochodzone – jeżeli jest inny niż wskazany w dotychczasowym tytule wykonawczym lub nie został w nim zawarty;
11. informacje, o których mowa w art. 26 § 1e pkt 1 i 4–8 EgzAdmU (m.in. dotyczące majątku zobowiązanego) – jeżeli dotyczą okoliczności, które wystąpiły po umorzeniu postępowania egzekucyjnego;
12. wysokość kosztów egzekucyjnych powstałych w umorzonym postępowaniu egzekucyjnym – jeżeli wierzyciel, który pokrył te koszty, wnosi o ich wyegzekwowanie.

W przypadku gdy podstawą ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej jest dalszy tytuł wykonawczy, o którym mowa w art. 26c § 1 pkt 2 EgzAdmU (wierzyciel wydaje dalszy tytuł wykonawczy w razie nieposiadania przez organ egzekucyjny właściwy do ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej dotychczasowego tytułu wykonawczego), wniosek zawiera informacje wymienione wyżej w pkt 3 i 6 oraz art. 26 § 1e EgzAdmU, jeżeli nie zostały zawarte w dalszym tytule wykonawczym, oraz:

Trwają prace nad zmianami w postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Z opublikowanego uzasadnienia do projektu autorstwa Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wynika, że EgzAdmU wymaga wprowadzenia kilku niezwykle ważnych zmian. Przede wszystkim dotychczasowe regulacje mają zostać dostosowane do przepisów zobowiązujących do dochodzenia należności z tytułu podatku VAT rozliczanego w procedurach szczególnych od podatnika, którego miejscem zamieszkania lub siedziby jest inne państwo niż Polska i deklaracja została złożona w państwie członkowskim innym niż Polska. W założeniu projektowane zmiany mają pozwolić na usprawnienie działań organów egzekucyjnych, a przez to – na poprawę efektywności egzekucji. Szczegóły najważniejszych zmian zostały omówione i przedstawione w tabeli poniżej.

Rodzaj zmiany	Opis zmiany
Zmiany w dochodzeniu należności z tytułu podatku VAT	W zakresie umożliwienia przymusowego dochodzenia podatku VAT rozliczanego w procedurach szczególnych projektowana ustawa przewiduje m. in.: rozszerzenie katalogu dokumentów stanowiących podstawę egzekucji administracyjnej o deklarację złożoną w państwie członkowskim innym niż Polska oraz wyłączenie warunku wszczęcia egzekucji administracyjnej w zakresie zamieszczania w tej deklaracji pouczenia, że stanowi ona podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, wyłączenie obowiązku doręczania zobowiązanemu upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego oraz postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, gdy zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedziby na terenie innego państwa niż Polska, uzupełnienie elementów tytułu wykonawczego o dane identyfikujące zobowiązanego w państwie członkowskim, uregulowanie przeliczania podatku VAT w obcej walucie na walutę polską.
Zmiany dotyczące definicji ustawowych	Zmiany w definicjach: pracownik obsługującym organ egzekucyjny – rozumie się   przez to pracownika organu egzekucyjnego wykonującego zadania z zakresu egzekucji administracyjnej albo pracownika komórki organizacyjnej urzędu skarbowego prowadzącej egzekucję administracyjną; wynagrodzenie za pracę –  rozumie się przez to wynagrodzenie za pracę oraz inne wierzytelności zobowiązanego, w tym świadczenia pieniężne przysługujące z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, wypłacane przez pracodawcę w okresie zatrudnienia, a także w  okresie 12 miesięcy od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy
Zmiany dotyczące usprawnienia procedury egzekucyjnej	W ramach tej grupy zaproponowano następujące usprawnienia: usprawnienie współpracy organu egzekucyjnego z instytucją łącznikową w zakresie dochodzenia należności państw członkowskich lub państw trzecich ma polegać na dookreśleniu w drodze rozporządzenia sposobu i trybu współpracy między tymi uczestnikami postępowania egzekucyjnego; umożliwienie automatycznego uzyskiwania danych z Rejestru Należności Publicznoprawnych przez podmioty uprawnione oraz rezygnacja z pisemnej formy upoważnienia osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej do uzyskania jej danych; w celu uproszczenia etapu wszczęcia postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego przewiduje się rezygnację z nadawania przez organ egzekucyjny klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej i przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do wykonania w zakresie obowiązków o charakterze pieniężnym (zmiana również ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych), a także umożliwienie automatycznej weryfikacji danych zawartych w tytule wykonawczym z danymi zawartymi w KRS; przewiduje się również rozszerzenie zakresu informacji przekazywanych przez wierzyciela organowi egzekucyjnemu w zakresie niezbędnym do skutecznego prowadzenia egzekucji administracyjnej; doprecyzowano moment wszczęcia egzekucji administracyjnej w przypadku, gdy pierwszą czynnością egzekucyjną jest zajęcie dokonane poprzez sporządzenie protokołu zajęcia lub odbioru dokumentu czy też doręczenie zawiadomienia o zajęciu innemu podmiotowi niż dłużnik zajętej wierzytelności; w zakresie dalszego i kolejnego tytułu wykonawczego przewiduje się rezygnację z podpisywania i podawania danych osoby działającej z upoważnienia wierzyciela, która podpisała pierwotny tytuł wykonawczy, analogicznie w zakresie kolejnego zarządzenia zabezpieczenia; usprawnienie egzekucji z nieruchomości będzie polegało na m.in.: zmianie sposobu publikowania obwieszczenia o licytacji nieruchomości, zmianie opisu i oszacowania nieruchomości. Dodatkowo katalog osób wyłączonych z licytacji nieruchomości dostosowano do przepisów o egzekucji z ruchomości; doprecyzowano również pojęcie pracownika obsługującego organ egzekucyjny na potrzeby tego wyłączenia; wierzyciel nie będzie mógł podejmować czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, jeżeli wysokość należności pieniężnej nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia,  chyba że okres do upływu terminu  przedawnienia należności pieniężnej jest krótszy niż 6 miesięcy; przepisy regulujące egzekucję z ruchomości zostaną dostosowane do przepisów regulujących ochronę danych osobowych (rezygnacja ze wskazywania w obwieszczeniu o licytacji ruchomości oraz w protokole postępowania przetargowego adresu zobowiązanego), a także do prawa celnego (ruchomości o nieunijnym statusie celnym nie będą podlegały zajęciu).
Zmiany w zakresie zbiegu egzekucji	Usprawnienie postępowania organów egzekucyjnych w przypadku zajęcia rzeczy lub prawa majątkowego przez co najmniej dwa organy egzekucyjne będzie polegało na rezygnacji z obowiązku zawiadamiania komornika sądowego o sposobie rozliczenia środków pieniężnych w przypadku, gdy nie przekazał organowi egzekucyjnemu adnotacji umożliwiającej prowadzenie łącznej egzekucji, a także uregulowaniu przypadku, gdy zajęcie rzeczy lub prawa majątkowego zostanie dokonane przez co najmniej dwa organy egzekucyjne również w postępowaniu zabezpieczającym (również zmiana ustawy – Kodeks postępowania cywilnego). Resort zaproponował także ujednolicenie zasady dotyczącej obciążania wierzyciela niewyegzekwowanymi od zobowiązanego kosztami egzekucyjnymi również w przypadku egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego przejętej po zbiegu egzekucji.
Zmiany dotyczące wierzytelności powtarzających się stanowiących jedyne źródło dochodu zobowiązanego egzekucji i egzekucji z rachunku bankowego	W projekcie nowelizacji zaproponowano by wierzytelności powtarzające się stanowiące jedyne źródło dochodu zobowiązanego będącego osobą fizyczną podlegały egzekucji w zakresie określonym w przepisach Kodeksu pracy. Celem tego rozwiązania jest zapewnienie zobowiązanym minimum egzystencji, w przypadku gdy otrzymują oni świadczenia na podstawie umów nieuregulowanych w Kodeksie pracy, np. umów cywilnoprawnych. W przypadku egzekucji z rachunku bankowego nie będzie już obowiązku przetrzymywania przez bank środków pieniężnych zajętych przez organ egzekucyjny. Dodatkowo mają zostać doprecyzowane przepisy o realizacji zajęcia rachunku bankowego i rachunku VAT w zakresie przekazywania do organu egzekucyjnego środków pieniężnych dwoma odrębnymi przelewami bankowymi (zmiana ta ma umożliwić rozliczenie tych środków zgodnie z przepisami podatkowymi).
Zmiany dotyczące opłaty egzekucyjnej	W celu zachęcenia do korzystania z obrotu bezgotówkowego w egzekucji administracyjnej zaproponowano wprowadzenie zróżnicowanej stawki opłaty egzekucyjnej, która uzależniona będzie od wyegzekwowania lub uzyskania wpłaty gotówkowej lub bezgotówkowej. Zaproponowano, by w okresie od 20.2.2021 r. stawka tej opłaty wynosiła: 10% i 5% wyegzekwowanych lub uzyskanych środków pieniężnych. W przypadku gotówki stawka tej opłaty ma wynosić odpowiednio: 11% i 6 %. Ponadto w celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych doprecyzowano przepisy regulujące górną wysokość opłaty egzekucyjnej: 40 000 zł oraz 20 000 zł (w zależności od sposobu uzyskania kwot), odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego.
Nowe zasady przedawnienia kosztów	Obowiązek zapłaty kosztów upomnienia przedawnia się wraz z wygaśnięciem należności pieniężnej objętej tym upomnieniem. Jeżeli w upomnieniu ujęto więcej niż jedną należność pieniężną, koszty upomnienia przedawniają się wraz z wygaśnięciem należności pieniężnej o najwcześniejszym terminie płatności.
Zmiany dotyczące egzekucji z majątku wspólnego, egzekucji z majątku obciążonego zastawem skarbowym i hipoteką przymusową	Projekt zakłada, że w przypadku egzekucji z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka dopuszczalne będzie: uzyskiwanie przez wierzyciela lub organ egzekucyjny danych małżonka zobowiązanego w zakresie odpowiedzialności majątkiem wspólnym, informacji o ustroju małżeńskim oraz składnikach majątku wspólnego, przewidziano także możliwość podawania danych małżonka w dokumentach stanowiących podstawę do dokonania zajęcia tego majątku. Powyższe rozwiązania w sposób analogiczny mają także dotyczyć przepisów regulujących egzekucję z majątku obciążonego zastawem skarbowym i hipoteką przymusową.
Zmiany o charakterze doprecyzowującym	Doprecyzowanie regulacji w zakresie umorzenia postępowania egzekucyjnego będzie polegało na ujednoliceniu podstaw umorzenia postępowania egzekucyjnego zarówno, gdy organ egzekucyjny działa na wniosek wierzyciela, jak i gdy jest jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym; doprecyzowanie egzekucji z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy. Projekt zakłada możliwość wezwania spółki, by należne zobowiązanemu kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu, w przypadku gdy zajęcie tego prawa nastąpi poprzez przesłanie zawiadomienia o zajęciu do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy.
Zmiany dotyczące Ordynacji podatkowej	Nowelizacja przewiduje, że wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej będzie następowało w przypadku niedotrzymania terminu płatności trzech rat (rezygnacja z trzech kolejnych rat). Zasada ta będzie dotyczyć także wygaśnięcia postanowienia o rozłożeniu na raty kosztów egzekucyjnych. W projekcie zaproponowano przeniesienie przepisów art. 259 tej ustawy w zakresie wygaśnięcia decyzji o uldze w spłacie zobowiązań podatkowych do działu III OrdPU.

Program Senior+ na lata 2021–2025

W Dz.Urz. M.P. z 2021 r. opublikowano uchwałę nr 191 Rady Ministrów z 21.12.2020 r. w sprawie ustanowienia programu wieloletniego „Senior+” na lata 2021–2025.

Rada Ministrów ustanowiła program wieloletni „Senior+” na lata 2021–2025, którego wykonawcą jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego. Program jest finansowany ze środków budżetu państwa.

Ogólna kwota środków z budżetu państwa w całym okresie realizacji Programu wyniesie 300 000 tys. zł. Środki z budżetu państwa w poszczególnych latach wyniosą po 60 000 zł n każdy rok.

Nowe rozporządzenie w sprawie sprawozdań jednostek sektora finansów publicznych w zakresie operacji finansowych

Zmiany wprowadzane wskazanym rozporządzeniem są istotne, w szczególności dla jednostek samorządu terytorialnego. Dla przypomnienia warto wspomnieć, że owo rozporządzenie reguluje kwestie sprawozdawcze m.in. w zakresie tzw. sprawozdania Rb-Z czy sprawozdania Rb-N. Pierwsze z nich to kwartalne sprawozdanie o stanie zobowiązań według tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji. Wzór sprawozdania stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia. Z kolei, Rb-N – to kwartalne sprawozdanie o stanie należności oraz wybranych aktywów finansowych. Wzór sprawozdania stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.

I właśnie istotniejsze zmiany zostały wprowadzone nowym rozporządzeniem – w zakresie ww. sprawozdania Rb-Z. Zmiany dotyczą zasadniczo tzw. części C – Uzupełniające dane o niektórych zobowiązaniach jednostki samorządu terytorialnego. Jak podano w uzasadnieniu projektu ww. rozporządzenia: W sprawozdaniu Rb-Z zmianie ulegnie część C ‑ Uzupełniające dane o niektórych zobowiązaniach jednostki samorządu terytorialnego. Nowa, projektowana część C2 sprawozdania Rb-Z dotyczyć będzie zobowiązań zaliczanych do tytułu dłużnego – kredyty i pożyczki zaciąganych przez jednostki samorządu terytorialnego wobec banków, pozostałych krajowych instytucji finansowych, w tym instytucji parabankowych, przedsiębiorstw niefinansowych oraz pozostałych wierzycieli, które zostały wykazane w części A. Należy dodać, że na potrzeby części C2 wprowadzono definicję instytucji parabankowych. Operacje finansowe zaliczane do tytułu dłużnego są podstawowym środkiem finansowania się przez jednostki samorządu terytorialnego. Taka zmiana ma na celu przede wszystkim otrzymywanie danych z zakresu niestandardowych operacji finansowych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Z powyższych regulacji i motywów projektodawcy wnioskować należy, że celem nowych regulacji jest zwiększenie poziomu informacji o angażowaniu się przez jednostki samorządu terytorialnego w różne nietypowe zobowiązania finansowe. Ma to szczególne znaczenie w ogólności dla stanu finansów jednostek samorządu terytorialnego. Dodatkowo, nowe obowiązki informacyjne z pewnością wzmocnią „bezpieczeństwo” finansowe jednostek. Można więc stwierdzić, że nowe rozwiązania są korzystne.

W kontekście nowych regulacji możliwe jest, że w pierwszym okresie ich obowiązywania powstaną różne wątpliwości interpretacyjne w zakresie stosowania ww. regulacji. W razie wystąpienia takich problemów warto zasięgnąć informacji u właściwej miejscowo regionalnej izby obrachunkowej. Izby te, bowiem na podstawie art. 13 pkt 11 RegIzbObrachU obowiązane są do udzielania wyjaśnień na wystąpienia podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 w sprawach dotyczących stosowania przepisów o finansach publicznych. W kręgu tych podmiotów są zaś m.in. jednostki samorządu terytorialnego. Przy takich uwarunkowaniach prawnych wskazane jest więc korzystanie z tych możliwości, i w razie potrzeby po prostu wystąpienie do właściwej miejscowo regionalnej izby obrachunkowej o zajęcie stanowiska w problematycznym zakresie przedmiotowym.

Warto też dodać, że wspomniane sprawozdania podlegają także weryfikacji przez ww. izby w trakcie różnego typu kontroli gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego. W razie wystąpienia nieprawidłowości izby uprawnione są do wystosowania wystąpienia pokontrolnego wraz z nieprawidłowościami m.in. w zakresie sprawozdawczości. Zatem, chcąc uniknąć ewentualnych problemów z negatywną oceną prawną w zakresie sporządzania sprawozdań objętych nowym rozporządzeniem, warto uzyskać stanowisko powyższego organu nadzoru, co uchroni przed potencjalnymi zastrzeżeniami izby.

Podsumowując, nowe rozporządzenie wprowadza zmodyfikowany zakres przedmiotowy m.in. w zakresie sprawozdania Rb-Z. Wymaga to pogłębionej analizy wskazanych regulacji, ze szczególnym uwzględnieniem wytycznych zawartych w załączniku do tegoż rozporządzenia – tj. w Instrukcji sporządzania sprawozdań.

Nowe rozporządzenie do PZP w sprawie kosztów postępowania odwoławczego

Regulacje zamieszczone w rozporządzeniu są istotne zarówno dla zamawiających, jak i wykonawców, zwłaszcza w zakresie wysokości wpisu od odwołania (zob. tabela 1) oraz zasad ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, a także związanego z tym wyboru tzw. strategii procesowej.

Tabela 1. Wysokość wpisu od odwołania do Prezesa KIO

Przedmiot wpisu	Wysokość wpisu od dowołania
	wartość mniejsza niż progi unijne	wartość równa lub przekracza progi unijne
dostawy/usługi/konkurs	7 500 zł	15 000 zł
roboty budowlane	10 000 zł	20 000 zł
usługi społeczne i inne szczególne usługi	7500 zł	15 000 zł

Nowym rozwiązaniem, mającym swoje źródło w art. 513 PZP, jest określenie w rozporządzeniu wysokości wpisu wnoszonego w postępowaniu odwoławczym dotyczącym zaniechania przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie PZP, mimo że zamawiający był do tego obowiązany. Wynosi on:

1) 7500 złotych – w przypadku zamówienia na dostawy lub usługi lub w konkursie;

2) 10 000 złotych – w przypadku zamówienia na roboty budowlane.

Na uwagę zasługuje jednoznaczne określenie uiszczania wpisu w przypadku gdy odwołujący, który w ramach tego samego postępowania odwoławczego wniósł odwołanie od czynności lub zaniechania zamawiającego związanych z więcej niż jedną częścią zamówienia objętego postępowaniem o udzielenie zamówienia, w którym dopuszczono możliwość składania ofert częściowych. Wskazuje się, że wówczas odwołujący uiszcza jeden wpis.

Ponadto jednoznacznie uregulowano kwestie proporcjonalnego ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, co przedstawia się w poniższych tabelach 2 i 3. Określono przy tym, że KIO może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od rozdzielenia kosztów w sposób proporcjonalny (stosunkowy), o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2–4 rozporządzenia, w szczególności jeżeli przemawia za tym rodzaj zarzutów uwzględnionych przez KIO lub ich waga dla rozstrzygnięcia odwołania.

Tabela 2. Reguły zasadzania kosztów postępowania odwoławczego przez KIO w przypadku uwzględnienia odwołania w całości

Koszty w przypadku uwzględnienia odwołania w całości przez KIO
Kto ponosi koszty ?	Jak KIO zasądza koszty
zamawiający	od zamawiającego na rzecz odwołującego równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia (np. koszty pełnomocnika w wysokości nieprzekraczającej 3 600 zł)
uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu	od uczestnika wnoszącego sprzeciw na rzecz odwołującego równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia
zamawiający i uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, gdy zamawiający uwzględnił część zarzutów, a odwołujący nie wycofał pozostałych zarzutów odwołania	zasądza równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, na rzecz odwołującego od zamawiającego i uczestnika wnoszącego sprzeciw, rozdzielając je między nimi stosunkowo, obliczając proporcję liczby zarzutów przedstawionych w odwołaniu nieuwzględnionych przez zamawiającego do liczby zarzutów przez niego uwzględnionych, wobec uwzględnienia których uczestnik wniósł sprzeciw

Tabela 3. Reguły zasadzania kosztów postępowania odwoławczego przez KIO w przypadku uwzględnienia odwołania w części

Koszty w przypadku uwzględnienia odwołania w części przez KIO
Kto ponosi koszty ?	Jak KIO zasądza i rozdziela koszty
odwołujący i zamawiający, jeżeli w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca albo uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części,	(1) rozdziela wpis stosunkowo, zasądzając odpowiednio od zamawiającego albo uczestnika postępowania odwoławczego wnoszącego sprzeciw na rzecz odwołującego kwotę, której wysokość ustali, obliczając proporcję liczby zarzutów przedstawionych w odwołaniu, które Izba uwzględniła, do liczby zarzutów, których Izba nie uwzględniła (2) rozdziela koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, w sposób określony w pkt (1) lub znosi te koszty wzajemnie między odwołującym i odpowiednio zamawiającym albo uczestnikiem postępowania odwoławczego wnoszącym sprzeciw
odwołujący i uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu
odwołujący i zamawiający lub uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, gdy zamawiający uwzględnił część zarzutów, a odwołujący nie wycofał pozostałych zarzutów odwołania	(1) rozdziela wpis stosunkowo, zasądzając na rzecz odwołującego od zamawiającego lub od uczestnika postępowania odwoławczego wnoszącego sprzeciw kwotę, której wysokość ustali przez obliczenie proporcji liczby zarzutów uwzględnionych przez Izbę do liczby zarzutów, których KIO nie uwzględniła, mając na względzie, ile spośród tych zarzutów było objętych sprzeciwem uczestnika wnoszącego sprzeciw (2) rozdziela koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, w sposób określony w pkt (1) lub znosi te koszty wzajemnie między odwołującym i zamawiającym lub uczestnikiem postępowania odwoławczego wnoszącym sprzeciw

Istotne znaczenie, zwłaszcza dla wykonawcy mają kwestie ponoszenia kosztów w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez KIO w całości na skutek cofnięcia przez niego odwołania przed otwarciem rozprawy. Jeżeli nastąpi to najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołującemu zwraca się 90% wpisu. W takim przypadku KIO orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku UZP kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości. Natomiast, gdy do cofnięcia odwołania dojdzie w dniu, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołujący ponosi koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, oraz zwraca się mu 90% wpisu. W takim przypadku Izba zasądza koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, od odwołującego na rzecz zamawiającego lub uczestnika postępowania odwoławczego, który przystąpił po stronie zamawiającego, wnoszącego sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości albo w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, oraz orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku UZP kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości.

Od 1.1.2021 r. nastąpiły zmiany we właściwości miejscowej urzędów skarbowych

Od 1.1.2021 r. obowiązują zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 28.12.2020 r. w sprawie niektórych podatników i płatników, w odniesieniu do których zadania są wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego innego niż właściwy miejscowo (Dz U. z 2020 r. poz. 2456).

Dotychczas funkcjonujące 20 wyspecjalizowanych urzędów skarbowych ma obecnie zajmować się podmiotami o strategicznym znaczeniu dla polskiej gospodarki.

Przewidziano m.in. wyodrębnienie jednego wyspecjalizowanego urzędu skarbowego o zasięgu krajowym oraz pozostałych o zasięgu wojewódzkim. Wybranym urzędem o krajowym zasięgu stał się I MUS w Warszawie. Będzie on zapewniał kompleksową obsługę podatkowych grup kapitałowych i tworzących je spółek, Narodowego Banku Polskiego, banków państwowych, krajowych i hipotecznych, krajowych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, określonych spółek publicznych oraz osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, których przychody/obroty przekraczają 50 mln euro.

Obecny katalog podmiotów, których obsługą zajmują się wyspecjalizowane urzędy skarbowe o zasięgu wojewódzkim, obejmuje banki spółdzielcze, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (SKOK), jednostki samorządu terytorialnego, oddziały lub przedstawicielstwa firm zagranicznych, przedsiębiorstwa zagraniczne o przychodach netto na poziomie co najmniej 3 mln euro, uczelnie osiągające w ramach działalności gospodarczej przychody na poziomie co najmniej 3 mln euro oraz osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej o przychodach/obrotach na poziomie od 3 do 50 mln euro.

Firmy z udziałem kapitału zagranicznego o mniejszych obrotach będą obsługiwane przez zwykłe urzędy skarbowe.

Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy (II MUS) w Warszawie zajmie się centralizacją obsługi funduszy inwestycyjnych i emerytalnych.

Urzędem odpowiedzialnym za podatek u źródła wyspecjalizowanym w skali kraju będzie Lubelski Urząd Skarbowy w Lublinie (LUS).

Wprowadzona zmiana we właściwości naczelnika urzędu skarbowego nastąpiła od 1.1.2021 r. automatycznie. Podatnicy nie mają więc obowiązku składania do urzędu skarbowego zawiadomienia o zmianie urzędu ani też aktualizacji w tym zakresie na VAT-R. Urzędy skarbowe właściwe po zmianie będą wysyłały podatnikom informację o zmianie właściwości, może to jednak potrwać do końca stycznia.

Zmieniono „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa”

W Dz.Urz. „Monitor Polski” z 2021 r. pod poz. 3 opublikowano komunikat Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z 22.12.2020 r. o podjęciu przez Radę Ministrów uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa”.

Rada Ministrów podjęła uchwałę zmieniającą uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa”. Zmiana Programu stosowana jest od 10.12.2020 r.

Treść zmienionego Programu zamieszczono w BIP na stronie podmiotowej Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pod adresem: http://bip.mkidn.gov.pl, w zakładce „Legislacja”, w części „Programy wieloletnie”.

Wzory zaproszeń dla cudzoziemców

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2347 rozporządzenie MSWiA z 2.12.2020 r. w sprawie wzoru zaproszenia, wzoru formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń oraz wysokości środków, które powinien posiadać zapraszający.

Rozporządzenia określa:

Z rozporządzenia wynika też, że zapraszający powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z pobytem cudzoziemca na terytorium RP, w tym kosztów zakwaterowania i wyżywienia, przeznaczone dla niego samego, każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu oraz każdego zaproszonego cudzoziemca, co najmniej w wysokości 515 zł na każdy miesiąc planowanego pobytu cudzoziemca dla każdej z tych osób. Jeżeli okres, na który zaprasza się cudzoziemca, jest krótszy niż miesiąc, zapraszający powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z planowanym pobytem cudzoziemca na terytorium RP w takiej wysokości pomniejszonej proporcjonalnie w stosunku do liczby dni pobytu cudzoziemca.

W przypadku gdy zapraszanym cudzoziemcem jest zstępny, wstępny lub małżonek zapraszającego, rodzic małżonka zapraszającego, rodzeństwo zapraszającego lub dziecko małżonka zapraszającego, zapraszający powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z pobytem zapraszanego cudzoziemca na terytorium RP w wysokości co najmniej 200 zł na każdy miesiąc planowanego pobytu cudzoziemca.

Ponadto, zapraszający powinien posiadać również środki finansowe na pokrycie kosztów podróży powrotnej zapraszanego cudzoziemca do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd, w wysokości stanowiącej równowartość biletu do tego państwa, nie mniejsze jednak niż:

1. 200 zł – w przypadku podróży powrotnej albo tranzytu do państwa sąsiadującego z RP;
2. 500 zł – w przypadku podróży powrotnej albo tranzytu do państwa członkowskiego UE niesąsiadującego z RP lub do państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub do Konfederacji Szwajcarskiej;
3. 2500 zł – w przypadku podróży powrotnej albo tranzytu do innego państwa niż określone w pkt 1 i 2.

Program rozwoju organizacji rzemieślniczych

Cele programu „Inkubator Rzemiosła” to:

Nowa ustawa o rzemiośle

Wprowadzane zmiany podyktowane były potrzebą zapewnienia lepszego funkcjonowania rzemiosła oraz instytucji samorządu rzemiosła w zmieniających się na przestrzeni lat warunkach ekonomiczno-społecznych i otoczeniu prawnym.

Projektowana ustawa wychodzi także naprzeciw oczekiwaniom środowisk rzemieślniczych, które sygnalizują potrzebę przyjęcia nowego przepisu definiującego rzemiosło i rzemieślnika czy kwestii związanych ze szkoleniem dualnym, jego nadzorem i kontrolą.

Główne założenia projektowanej ustawy:

Źródło:

gov.pl