Zmiana w zakresie danych niezbędnych do prowadzenia łącznie egzekucji zawartych w adnotacji w sprawie zbiegu

W Dz.U. z 2021 r. pod poz. 63 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 4.1.2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie adnotacji w sprawie zbiegu egzekucji oraz dokonywania doręczeń z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym.

Zmianę wprowadzono do rozporządzenia Ministra Finansów z 30.7.2020 r. w sprawie adnotacji w sprawie zbiegu egzekucji oraz dokonywania doręczeń z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym (Dz.U. z 2020 r. poz. 1323; dalej: rozporządzenie).

Zgodnie z art. 62b § 1a pkt 1 ustawy z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej: EgzAdmU), adnotacja w sprawie zbiegu zawiera wskazanie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych należnych na dzień sporządzenia tej adnotacji.

Do § 2 rozporządzenia dodano pkt 6a, z którego wynika, że danymi niezbędnymi do prowadzenia łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego zawartymi w adnotacji w sprawie zbiegu, innymi niż określone w art. 62b § 1a pkt 1 EgzAdmU są także, jeżeli postępowanie egzekucyjne wszczęto po 19.2.2021 r., informacja o:

1. należnej na dzień sporządzenia adnotacji w sprawie zbiegu maksymalnej wysokości opłaty egzekucyjnej naliczonej na podstawie:

2. wysokości kosztów egzekucyjnych, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1–1c EgzAdmU, w rozbiciu na ich rodzaje;

3. wysokości opłaty egzekucyjnej w przypadku zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia wierzycielowi po wszczęciu egzekucji administracyjnej.

Wspomniane wyżej koszy egzekucyjne (art. 115 § 1 pkt 1–1c EgzAdmU w brzmieniu obowiązującym od 20.2.2021 r.) obejmują:

Szacunek MRPiT: stopa bezrobocia rejestrowanego w styczniu 2021 r. wyniosła 6,5%

Ze wstępnych danych MRPiT wynika, że liczba bezrobotnych w końcu stycznia 2021 roku wyniosła 1089,6 tys. osób bezrobotnych i w porównaniu do stanu z końca 2020 roku liczba ta wzrosła o 43,2 tys. osób, czyli o 4,1%.

Wzrost bezrobocia w styczniu jest zjawiskiem stałym polskiego rynku pracy związanym z sezonowością zatrudnienia, upływem z końcem roku okresu na jaki zawarte były umowy czasowe, czy zakończeniem udziału w działaniach aktywizacyjnych.

W tym roku nałożyły się na to również wprowadzone w związku z pandemią obostrzenia w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej. W urzędach pracy w styczniu 2021 r. rejestrowali się przede wszystkim sprzedawcy, kucharze, pomocniczy robotnicy budowlani czy gospodarczy, ślusarze, mechanicy pojazdów samochodowych, magazynierzy i murarze. Są to zawody, w których od lat rejestruje się najwięcej bezrobotnych.

Według danych Eurostat w grudniu 2020 r. Polska była, po Czechach drugim krajem w Unii Europejskiej z najniższym bezrobociem (3,3%).

Średnia stopa bezrobocia w Unii Europejskiej według danych Eurostatu wynosi 7,5%.

Źródło:

gov.pl

Promowanie wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych

Ustawa określa:

Tarcza antykryzysowa 7.0. Jakie wsparcie wypłaca ZUS?

Ponowne świadczenie postojowe

Ponowne świadczenie postojowe przysługuje osobom prowadzącym działalność gospodarczą na podstawie przepisów Prawa przedsiębiorców, których rodzaj przeważającej działalności, na dzień 30 listopada 2020 r., oznaczony jest kodem PKD wymienionym w tzw. Tarczy antykryzysowej 7.0.

Ponowne świadczenie postojowe (w zależności od kodu PKD przeważającej działalności na 30 listopada 2020 r.) przysługuje jednokrotnie albo maksymalnie dwa razy. Ponowne świadczenie postojowe można otrzymać w takiej samej wysokości co wcześniej wypłacone świadczenie postojowe (2080 zł albo 1300 zł).

Zwolnienie z obowiązku opłacania składek za styczeń 2021 r. albo za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r.

Aby skorzystać ze zwolnienia z opłacania składek płatnik musi spełnić następujące warunki:

Źródło:

gov.pl

Od 1 lutego Informację CUK można wysłać przez Bramkę REST API

Informacja w sprawie opłaty od środków spożywczych – CUK(1) powinna zawierać:

1) dane producenta i podmiotu obowiązanego do uiszczenia opłaty;

2) informację o składzie napojów będących przedmiotem umowy, w tym o dodatku kofeiny lub tauryny, substancji słodzących oraz o zawartości cukrów w przeliczeniu na objętość napojów w zakresie pozwalającym na obliczenie wysokości opłaty;

3) datę i podpis producenta lub osoby przez niego upoważnionej.

Informację CUK(1) można podpisywać tylko podpisem kwalifikowanym.

Ministerstwo Finansów poinformowało, że struktura logiczna XML dla informacji-CUK została opublikowana na ePUAP. Zasady składania plików przez Bramkę REST API są opisane w zmienionej specyfikacji interfejsów „Specyfikacja Interfejsów usług JPK wersja 3.3”(patrz: https://www.podatki.gov.pl/jednolity-plik-kontrolny/jpk_vat/pliki-do-pobrania/)

Wysłanie CUK do właściwego urzędu skarbowego jest możliwe przy wykorzystaniu aplikacji Klient JPK WEB (patrz: https://e-mikrofirma.mf.gov.pl/jpk-client), która została zaktualizowana do obsługi plików CUK(1).

Przesunięcie terminu wpłaty przez płatników zaliczek PIT za styczeń 2021 r. do 20 sierpnia 2021 r.

Przygotowano projekt rozporządzenia, w którym przewidziano kolejne przesunięcia terminów wpłaty zaliczek PIT dla płatników. Proponuje się przedłużenie do 20.8.2021 r. terminów przekazania zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego pobranych od podatników przez płatników w styczniu 2021 r.

W uzasadnieniu projektu rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminów przekazania przez niektórych płatników zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego stwierdzono, że w związku z trwającym stanem epidemii COVID-19 oraz wprowadzonymi ograniczeniami dla niektórych rodzajów działalności gospodarczej, zasadne jest wprowadzenie kolejnych rozwiązań ułatwiających wywiązywanie się przez płatników z ustawowego obowiązku wpłaty zaliczek na podatek oraz zryczałtowanego podatku dochodowego pobranych od podatników.

Proponowane rozwiązanie dotyczy m.in. branż: gastronomicznej, rozrywkowej, dbającej o zdrowie fizyczne, turystycznej, czy sprzedaży detalicznej.

Proponuje się przedłużenie do 20.8.2021 r. terminów przekazania podatku pobranego za styczeń 2021 r., przewidzianego w:

1) art. 38 ust. 1 PDOFizU (podatek dochodowy, o którym mowa w art. 31 tej ustaw, od dochodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy) oraz

2) art. 42 ust. 1 PDOFizU (podatek dochodowy, o którym mowa odpowiednio w art. 41 ust. 1 i 4 tej ustawy, od dokonanych świadczeń z tytułu działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 tej ustawy, oraz od dochodów/przychodów z tytułu praw autorskich i praw pokrewnych).

Rozporządzenie wejdzie w życie w dniu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Warto przypomnieć, że terminy wpłat zostały już przedłużone do:

1. 20.5.2021 r. – zaliczki i podatek pobrane przez płatników w październiku 2020 r.,
2. 20.6.2021 r. – zaliczki i podatek pobrane przez płatników w listopadzie 2020 r.,
3. 20.7.2021 r. – zaliczki i podatek pobrane przez płatników w grudniu 2020 r.

Dwie umowy o pracę w zakresie tego samego rodzaju pracy

Z jednym pracownikiem zawrzeć można więcej niż jedną umowę o pracę, o ile umowy te dotyczyłyby rodzajowo odmiennych prac. Istotny w tym zakresie jest np. na wyrok Sądu Najwyższego z 13.3.1997 r. (I PKN 43/97, Legalis), który wyraźnie wskazuje, od czego zależy dopuszczalność zawarcia takiej dodatkowej umowy. Z tym samym pracodawcą, w zakresie wykonywania pracy tego samego rodzaju, pracownik może pozostawać tylko w jednym stosunku pracy. Stosunek ten może być wprawdzie w pewnym zakresie modyfikowany w drodze tzw. klauzul autonomicznych, ale klauzule te nie są odrębnymi umowami o pracę i nie prowadzą do powstania dodatkowego stosunku pracy między tymi samymi podmiotami, a ponadto stanowią wyjątek od reguły ogólnej. Podobnie wyjątkiem od zasady ogólnej jest dopuszczenie możliwości zawierania odrębnych umów o pracę między tymi samymi podmiotami (istnienia między nimi więcej niż jednego stosunku pracy), jeżeli ich przedmiotem ma być praca innego rodzaju niż wcześniej umówiona (wynikająca z wcześniej nawiązanej umowy o pracę).

Zdaniem autora odpowiedzi, zawarcie w opisanej sytuacji dwóch umów rodzi istotne ryzyko uznania omijania przepisów o czasie pracy i nie powinno mieć miejsca. Czas pracy będzie rozliczany osobno – wskazany kierowca, ze względu na rodzaj wykonywanych przewozów nie podlega pod przepisy nakazujące łączne rozliczanie czasu pracy kierowców – co rodzi możliwość naruszeń w zakresie przede wszystkim pracy nadliczbowej (praca ponad niepełny wymiar nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych dopóki nie zostaną przekroczone normy czasu pracy). Istotne w tym jest to, że w ramach obu umów pracownik miałby wykonywać tę samą rodzajowo pracę. Źródła finansowania wynagrodzenia nie są przy tym istotne.

Przy tym warto wskazać, że w pełni możliwe jest wyodrębnienie w ramach jednej umowy o pracę częściowego podziału realizowanych zadań z odniesieniem do czasu pracy poświęcanego na każdą z tych grup.

Pomoc dla przedsiębiorców z kolejnych 9 branż

Rozwiązania zawarte w Tarczy Finansowej PFR 2.0 mają zapobiec znacznemu spadkowi przychodów i utracie płynności finansowej przedsiębiorstw, a w konsekwencji ochronić wiele miejsc pracy i zapobiec bankructwom tych, które zostały najbardziej dotknięte negatywnymi skutkami pandemii COVID-19.

Wsparcie dla nowo dodanych branż

Pomoc rządu zostanie skierowana do przedsiębiorców prowadzących:

1. sprzedaż hurtową odzieży i obuwia;
2. działalność klubów sportowych;
3. naukę języków obcych;
4. sprzedaż detaliczną obuwia i wyrobów skórzanych prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach;
5. pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich;
6. produkcję filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych;
7. postprodukcję związaną z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi;
8. dystrybucję filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych;
9. nagrania dźwiękowe i muzyczne.

Wsparcie dla nowo dodanych branż wyniesie 750 mln zł. Z tej formy dofinansowania będzie mogło skorzystać ok. 5 tys. przedsiębiorstw z dodanych kodów.

Tarcza Finansowa PFR 2.0

Na program składają się dwa działania:

1. Tarcza Finansowa 2.0 Polskiego Funduszu Rozwoju dla mikrofirm o wartości 6,5 mld zł;
2. Tarcza Finansowa 2.0 Polskiego Funduszu Rozwoju dla małych i średnich firm o wartości 6,5 mld zł.

Wybrane warunki udzielenia subwencji:

1. prowadzenie działalności w ramach co najmniej jednego określonego w programie kodu PKD;
2. zatrudnianie co najmniej jednego pracownika na dzień 31 grudnia 2019 r. lub 31 lipca 2020 r.;
3. zanotowanie określonego spadku obrotów oraz dodatkowe warunki formalne;

Warunki umorzenia 100 % subwencji:

1. kontynuacja prowadzenia działalności gospodarczej;
2. utrzymanie średniego zatrudnienia (mikroprzedsiębiorstwa) lub rozliczenie nadwyżki udzielonej subwencji (MŚP);
3. weryfikacja ex post prognozy straty oraz wysokości obrotów gospodarczych za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 marca 2021 r. (MŚP).

Źródło:

gov.pl

Najem ze stawką 8,5% podatku również dla przedsiębiorcy – fiskus zmienia stanowisko

Tak, od 2021 roku także przedsiębiorcy mogą skorzystać z rozliczania wynajmu w formie zryczałtowanej i płacić podatek w wysokości 8,5 % dla przychodów do wysokości 100 000 zł.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt. 4 lit. b ustawy z 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: RyczałtU) przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PDOFizU), podlegają opodatkowaniu w wysokości:

Do tej pory osoby fizyczne prowadzące wynajem znajdowały się w katalogu zawierającym wyłączenia z objęcia zryczałtowanym podatkiem i mogły skorzystać jedynie z opodatkowania na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 27 PDOFizU bądź z podatku liniowego wspomnianego w art. 39c PDOFizU.

Jest to szczególnie korzystna zmiana dla podatników, którzy mają stosunkowo niskie koszty uzyskania przychodu w porównaniu do przychodów.

Co ważne zgodnie z art. 3 RyczałtU nie można łączyć ze sobą przychodów z opodatkowanych na zasadach ogólnych z przychodami opodatkowanymi w sposób zryczałtowany. Oznacza to, że przedsiębiorca rozliczający się na zasadach ogólnych bądź liniowo z podatku dochodowego od osób fizycznych nie może zastosować ryczałtu do części związanej z wynajmem. Będzie on musiał wybrać jedną formę opodatkowania, która będzie miała zastosowanie do wszystkich przychodów z działalności gospodarczej.

Wyłączenia z zastosowania ryczałtu

Ze zryczałtowanej formy rozliczania podatku nie skorzystają przedsiębiorcy, którzy:

1. dodatkowo osiągają przychody z tytułu prowadzenia aptek, kupna i sprzedaży wartości dewizowych, handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych – art. 8 ust. 1 RyczałtU;
2. w poprzednim roku podatkowym osiągnęli przychody wyższe niż 2 000 000 EUR – art. 6 ust. 4 RyczałtU.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 RyczałtU, aby nie utracić możliwości korzystania ze zryczałtowanego podatku przedsiębiorca nie może w roku podatkowym, w którym był związany umową o pracę, bądź spółdzielczym stosunkiem pracy, a także rok po ustaniu tych stosunków, na rzecz pracodawcy/byłego pracodawcy wykonywać czynności (świadczenia usług i sprzedaży towarów handlowych) tożsamych do czynności wykonywanych podczas trwania stosunku służbowego.

Przedsiębiorca od dnia dokonania takiej sprzedaży towarów lub świadczenia usług traci możliwość rozliczania podatku dochodowego w formie zryczałtowanej i od tego dnia do końca roku podatkowego rozlicza podatek dochodowy na zasadach ogólnych.