Płaca minimalna w 2022 roku. Podwyżka co najmniej o 200 zł

W przedstawionej przez Radę Ministrów propozycji kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2022 r. wzrosłaby o 200 zł w stosunku do kwoty obowiązującej w tym roku (2800 zł brutto), tj. o 7,1%. Druga podwyżka obejmuje minimalną stawkę godzinową dla pracujących na określonych umowach cywilnoprawnych, która wzrastałaby w stosunku do kwoty obowiązującej w 2021 r. (18,30 zł) o 1,30 zł.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami powyższe propozycje Minister Rozwoju, Pracy i Technologii z upoważnienia Rady Ministrów przekazał do negocjacji Radzie Dialogu Społecznego, co jest elementem uzgodnienia trójstronnego podwyżki płacy minimalnej. Negocjacje powinny zakończyć się w ciągu 30 dni od dnia otrzymania propozycji.

Ministerstwo Finansów przypomina o korektach

Ministerstwo przypomina, że jak stanowi art. 32 ust. 1 DochSamTerytU wysokość subwencji ogólnej dla JST wylicza się na podstawie dochodów wykazanych w sprawozdaniach jednostek za poprzedzający rok bazowy. Bierze się też pod uwagę korekty złożone do regionalnych izb obrachunkowych, w terminie do 30 czerwca roku bazowego.

Z kolei, podstawą do wyliczenia średniej kwoty bazowej w kraju są wykonane dochody bieżące wykazane za rok poprzedzający rok budżetowy o dwa lata w sprawozdaniach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich. Tutaj też korekty do właściwych izb obrachunkowych trzeba składać do 30 czerwca.
Warto to wziąć pod uwagę, bo zgodnie z pismem MF „podstawę do obliczania średniej kwoty bazowej w kraju na rok budżetowy 2022 r. stanowić będą wykonane dochody bieżące gmin wiejskich i miejsko-wiejskich za rok 2020 wykazane w sprawozdaniach budżetowych z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w terminie do 30 czerwca 2021 r.”.

Samorządy powinny też zwrócić szczególną uwagę na „na kwoty dochodów wykazywane przez jednostki samorządu terytorialnego w sprawozdaniu Rb-PDP (oraz odpowiednio w Rb-27S) za 2020 r.”. Ministerstwo zaobserwowało, że czasami samorządy omyłkowo wykazywały dochody podatkowe wielokrotnie wyższe w porównaniu do kwot z analogicznych tytułów, wykazanych za rok poprzedni.

To może spowodować kłopoty, bo dane stanowią podstawę do ustalania kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej, wpłat dla JST oraz wyliczenia średniej kwoty bazowej w kraju na rok 2022.

Pomoc dla turystyki, najemców galerii handlowych i sklepików szkolnych – ustawa przyjęta przez Sejm

Przyjęte przez Sejm RP instrumenty pomocy wynikają z nowelizacji ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych przygotowanej w Ministerstwie Rozwoju, Pracy i Technologii.

Pomoc dla sklepików szkolnych

Wsparcie dla osób prowadzących sklepiki szkolne będzie podobne do pomocy, jaką otrzymują firmy z tzw. tarczy branżowej i rozporządzeń pomocowych.
Pomoc ma dotyczyć przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży środków spożywczych, papierniczych i piśmienniczych na rzecz uczniów, słuchaczy lub wychowanków na terenie jednostek oświatowych, oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) kodami 47.11.Z i 47.19.Z.
Sklepiki szkolne otrzymają pomoc w postaci:
zwolnienia z opłacania składek na ZUS,
dofinansowania do wynagrodzeń pracowników,
świadczeń postojowych,
małych dotacji do 5 tys. zł.
Podstawowym kryterium otrzymania pomocy będzie wykazanie 40 proc. spadku przychodów odnotowanych w jednym z miesięcy od listopada 2020 r. do marca 2021 r. w stosunku do września 2019 r. lub września 2020 r., a także prowadzenie określonej działalności gospodarczej jako przeważającej na dzień 30 września 2020 r.
Aby uzyskać wsparcie, przedsiębiorca będzie musiał złożyć oświadczenie o posiadaniu pisemnego zaświadczenia wystawionego przez dyrektora jednostki oświatowej o tym, że był związany przez co najmniej 14 dni w miesiącu, w którym wystąpił spadek przychodów, a który to miesiąc jest „podstawą” złożenia danego wniosku, umową najmu powierzchni przeznaczonej do prowadzenia działalności.
Zaświadczenie nie będzie musiało być załączone do wniosku, ewentualna weryfikacja jego posiadania będzie mogła nastąpić post-factum, podczas kontroli.
Nowelizacja upoważni także Radę Ministrów do wydawania rozporządzeń przedłużających instrumenty pomocowe dla sklepików szkolnych w przyszłości.

Obniżka czynszu najmu w galeriach handlowych

Przepisy przewidują, że w okresie obowiązywania zakazu działalności galerii handlowych o powierzchni powyżej 2 tys. m kw. czynsz dla najemców zostanie obniżony o 80 proc., natomiast przez 3 miesiące po zniesieniu zakazu prowadzenia działalności będzie to 50 proc.
Wynajmujący i najemcy będą mieli prawo skorzystania z kontroli sądowej i ustalenia innej wartości czynszu, niż wynikająca z przepisu o obniżce, w przypadku wykazania, że skala obniżki jest nieuzasadniona.
Nowa regulacja będzie stosowana w przypadku ewentualnych kolejnych zakazów handlu oraz ma dotyczyć umów najmu zawartych przed dniem 14 marca 2020 r.

Dwa lata na realizację vouchera turystycznego i korzystanie z TFZ

Nowe przepisy przedłużą do dwóch lat (dotychczas był to jeden rok), licząc od dnia, w którym miała się odbyć impreza turystyczna, możliwość korzystania z vouchera turystycznego za odwołaną z powodu pandemii koronawirusa imprezę turystyczną.
Zaproponowane przepisy przewidują także przesunięcie o osiem miesięcy terminu rozpoczęcia przez organizatorów turystyki zwrotu wypłat do Turystycznego Funduszy Zwrotów. Spłata pierwszej raty będzie przedłużona do końca grudnia br.
Umorzenie spłat należności z tytułu pomocy z tarczy antykryzysowej
Nowe przepisy umożliwiają staroście albo dyrektorowi powiatowego urzędu pracy, z urzędu lub na wniosek przedsiębiorcy, umorzyć w całości lub w części spłaty, odroczyć ich termin, rozłożyć na raty określone należności.
Obecnie większość przedsiębiorców, którzy korzystają z instrumentów wsparcia, spełnia zasadnicze warunki dotyczące obowiązku prowadzenia działalności gospodarczej czy utrzymania w zatrudnieniu pracowników przez okres objęty dofinansowaniem.
Brak jest jednak uregulowań dotyczących rozłożenia na raty, umorzenia lub odroczenia terminów płatności przez starostę albo dyrektora powiatowego urzędu pracy w sytuacjach szczególnych np. śmierci lub innych nagłych zdarzeń losowych. Takie sprawy wymagają indywidualnego podejścia i rozpatrzenia. Dzięki nowelizacji ustawy będzie możliwość zastosowania ulg w spłacie należności w tak szczególnych sytuacjach przez starostę albo dyrektora powiatowego urzędu pracy.

Źródło: Ministerstwo Rozwoju

SN: Jeśli spółka upadła, to wspólnik już nie płaci składek

Sprawa dotyczyła zadłużenia, jakie Zakład Ubezpieczeń Społecznych w sierpniu 2018 r. określił wobec wspólnika jednoosobowej spółki, która wcześniej wpadła w kłopoty. Chronologia jest ważna, bo już w 2016 r. Sąd Rejonowy otworzył przyspieszone postępowanie upadłościowe, a 6.12.2017 r. sąd gospodarczy ogłosił upadłość spółki. Został też wyznaczony syndyk, który od momentu ogłoszenia upadłości przejął zarząd nad całością majątku.

Sprawa przechodziła przez poszczególne instancje. Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, że wnioskodawca (wspólnik) nie może kwestionować podlegania ubezpieczeniu społecznemu, gdyż decyzja ZUS z sierpnia 2018 r. dotyczyła wyłącznie określenia wysokości zadłużenia z tytułu zaległych składek i nie przesądzała o podleganiu przez wnioskodawcę ubezpieczeniom społecznym w spornych okresach.

Mężczyzna w styczniu 2018 r. złożył wniosek do organu rentowego, w którym zwrócił się o sprawdzenie, czy opłacanie składek jest od tego momentu zasadne, skoro spółka upadła. ZUS odpowiedział, że od 1 stycznia 2018 r. wnioskodawca dalej podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej.

Sąd Apelacyjny ocenił, że organ rentowy określił wysokość zadłużenia z tytułu zaległych składek, ale zaniechał wydania decyzji ustalającej, czy w ogóle istniej obowiązek podlegania przez wnioskodawcę ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności. Od poczynienia takich ustaleń nie zwalniał nawet fakt niewyrejestrowania spółki z KRS.

Sąd Najwyższy, do którego trafiło zażalenie ZUS, zajął się statusem wspólnika upadłej jednoosobowej spółki z o.o. Przede wszystkim należało najpierw przeprowadzić prawidłowe postępowanie, czyli ustalić w jakim okresie ubezpieczony podlegał stosownym ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej jako wspólnik jednoosobowej spółki z o.o., wobec ogłoszenia upadłości spółki. Jak stwierdził SN, samo posiadanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. decyduje o podleganiu przez niego ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej.

Sytuację diametralnie zmienia jednak ogłoszenie upadłości likwidacyjnej, bo majątek upadłego staje się masą upadłości. Upadły nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i wobec tego nie podlega ubezpieczeniom społecznym. Ponadto, utrata prawa zarządu uniemożliwia upadłemu prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, w konsekwencji (…) nie spełnia on przesłanki w postaci faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej od momentu ogłoszenie jego upadłości.

Kompetencje organu prowadzącego postępowanie w sprawie decyzji środowiskowej przy ustalaniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

Co do zasady, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ‒ nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest kompetencją organu prowadzącego postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ prowadzący postępowanie przy rozstrzyganiu tej kwestii jest obowiązany uwzględnić kryteria obejmujące rodzaj, charakterystykę przedsięwzięcia, jego skalę i usytuowanie ustalone w oparciu o materiał dowodowy, a zwłaszcza o załączoną do wniosku inwestora kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz opinie uprawnionych organów współdziałających.

Ustawodawca przewidział przypadki, w których nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne. W analizowanej sytuacji obowiązek taki należy rozważyć w kontekście uzależnienia realizacji planowanego przedsięwzięcia drogowego od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania.

Opis sytuacji

Firma złożyła kompletny wniosek o wydanie decyzji środowiskowej oraz przedłożyła kartę informacyjną przedsięwzięcia. Inwestycja realizowana jest na obszarze trzech powiatów i dotyczy inwestycji drogowej, tj. przebudowy dróg wojewódzkich. Burmistrz wszczął postępowanie oraz na podstawie art. 64 ust. 1 ŚrodInfU wystąpił do organów opiniujących o wydanie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny. Otrzymał:

opinię Wód Polskich o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko;
dwa postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko;
jedno postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz został określony zakresu raportu;
postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz został określony zakresu raportu. W postanowieniu RDOŚ wskazał konieczność ochrony licznych siedlisk, które występują na trasie realizacji inwestycji.

Komentarz

W myśl art. 63 ust. 1 ŚrodInfU, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie kryteria wymienione w tym przepisie w pkt 1‒3. Przedmiotowe postanowienie wydaje się po zasięgnięciu opinii organów współdziałających (art. 64 ust. 1 ŚrodInfU).

Wydając postanowienie, organ prowadzący postępowanie powinien wziąć pod uwagę stanowiska zajęte przez organy współdziałające w wydanych przez nie opiniach. Niezależnie od tego, czy organ podzieli stanowiska zawarte w opiniach, czy też nie, musi się do nich odnieść w treści postanowienia.

Ustawodawca przewidział dwie przesłanki do obligatoryjnego nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 3 pkt 1‒2 ŚrodInfU). Ma to miejsce jeżeli:

możliwość realizacji przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest uzależniona od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w przepisach PrOchrŚrod;
z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że realizacja przedsięwzięcia może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza.

Z treści art. 63 ust. 3 pkt 1 ŚrodInfU wynika, że w przypadku gdy organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w ramach procedury zmierzającej do rozstrzygnięcia, czy dla przedsięwzięcia potrzebne jest przeprowadzenie oceny, uzna że występują przesłanki, o których mowa w art. 135 ust. 1 PrOchrŚrod, jest obowiązany wydać postanowienie stwierdzające potrzebę przeprowadzenia takiej oceny. To właśnie ta ocena ostatecznie rozstrzygnie czy faktycznie istnieje potrzeba utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

W myśl art. 135 ust. 1 PrOchrŚrod, jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ŚrodInfU, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej, obiektów sieci gazowej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania.

Nie można wykluczyć, że w analizowanej sytuacji zaistnieją przesłanki uzasadniające nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Orzecznictwo

Sytuacje w których jest wymagana, a co za tym idzie i przypadki, kiedy nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa art. 63 ŚrodInfU. Generalnie wyróżnia on (przepis) dwie sytuacje: pierwsza, w ramach której przeprowadzenie oceny ma charakter obligatoryjny (ust. 3 art. 63 ŚrodInfU ‒ obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się obowiązkowo, jeżeli: 1) możliwość realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1, jest uzależniona od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w przepisach ŚrodInfU; 2) z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że realizacja przedsięwzięcia może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza); druga, gdzie obowiązek przeprowadzenia oceny jest fakultatywny, zależny od stanowiska organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ ten, po dokonaniu analizy w zakresie określonym w art. 63 ust. 1 pkt 1‒3 ŚrodInfU, w drodze postanowienia stwierdza (art. 63 ust. 1 ŚrodInfU) bądź nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ŚrodInfU) (wyr. WSA w Gliwicach z 26.4. 2019 r. II SA/Gl 258/19).

Jak długo ochrona danych w Wielkiej Brytanii będzie adekwatna do ochrony danych gwarantowanej w UE?

Od początku roku Wielka Brytania nie jest już częścią Unii Europejskiej, a w związku z tym nie obowiązują jej przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych tzw. RODO. W Wielkiej Brytanii zostało wprowadzone UK GDPR, które w dużej mierze jest kopią unijnego rozporządzenia.

Wraz ze zbliżającym się terminem zakończenia okresu przejściowego, można było wyczuć napięcie u podmiotów, które przekazują dane osobowe do Wielkiej Brytanii. Wraz z zakończeniem okresu przejściowego, miały zniknąć podstawy do takiego przekazywania, a Wielka Brytania powinna być traktowana jako państwo trzecie jak np. Stany Zjednoczone. Chociaż Komisja Europejska rozpoczęła prace nad decyzją o adekwatności ochrony danych w Wielkiej Brytanii na początku okresu przejściowego, prace postępowały powoli.

Jeszcze niedawno wydawało się, że Komisja Europejska nie zdąży wydać decyzji przed zakończeniem okresu przejściowego. Do projektu decyzji uwagi zgłosił Parlament Europejski, Europejska Rada Ochrony Danych oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych. Parlament Europejski wskazywał na brytyjskie prawo migracyjne, które ogranicza prawa imigrantów do ochrony danych. Pomimo tych zastrzeżeń kraje UE zatwierdziły 16 czerwca br. decyzje w sprawie adekwatności danych w Wielkiej Brytanii. Dzięki temu zatwierdzeniu, Komisja Europejska będzie mogła podjąć decyzję, umożliwiającą swobodny przepływ danych osobowych z Unii Europejskiej do Wielkiej Brytanii.

Już wcześniej Komisja Europejska zobowiązała się do zrewidowania decyzji jeśli nastąpią jakiekolwiek zmiany w brytyjskich przepisach o ochronie danych osobowych. Zmiany w przepisach brytyjskich wydają się nieuniknione. Jeszcze w lutym br. zapowiedział je premier brytyjski. Wielka Brytania planuje wprowadzić odrębną i niezależną politykę m.in. w ochronie danych przy zachowaniu jej wysokich standardów.

Jednocześnie padają informacje, że Wielka Brytania będzie dążyć do odblokowania danych dla podmiotów z całego świata. Jeszcze w czasie pozostawania Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej, jej działania m.in. zakrojone na szeroką skale nadzór powodowały wątpliwości co do poziomu zgodności z RODO.

Na początku negocjacji brexitowych Wielka Brytania zapewniała o zachowaniu w prawie brytyjskim postanowień RODO. Obecnie kraj ten wydaje się odchodzić od tych zapewnień i wkracza na inną drogę. Takie zapowiedzi mogą niepokoić w kontekście możliwej rewizji decyzji o adekwatności. Z całą pewnością nie możemy mówić, że w związku z przekazywaniem danych osobowych pomiędzy Unią Europejską a Wielką Brytanią cokolwiek jest pewnego.

Źródło: https://data-protection.news/blog/adequacyfudge

UK to diverge from EU data protection rules, Johnson confirms

Wytyczne i wyjaśnienia z sprawie referendów lokalnych dotyczących odwołania organów jednostek samorządu terytorialnego

Zagadnienia wstępne

W Dz.U. z 2021 r. pod poz. 586 opublikowano uchwałę nr 61/2021 Państwowej Komisji Wyborczej z 24.5.2021 r. w sprawie wytycznych i wyjaśnień w sprawie referendów lokalnych dotyczących odwołania organów jednostek samorządu terytorialnego.

Z art. 161 § 1 KodeksWyb wynika, że Państwowa Komisja Wyborcza wydaje wytyczne wiążące komisarzy wyborczych, urzędników wyborczych i komisje wyborcze niższego stopnia oraz wyjaśnienia dla organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, a także podległych im jednostek organizacyjnych wykonujących zadania związane z przeprowadzeniem wyborów, jak i dla komitetów wyborczych oraz nadawców radiowych i telewizyjnych.

Natomiast zgodnie z art. ReferLokU, ustawa ta określa zasady i tryb przeprowadzania referendum lokalnego, a w zakresie nieuregulowanym w ustawie do referendum lokalnego stosuje się odpowiednio przepisy KodeksWyb.

Opierając się na tych przepisach Państwowa Komisja Wyborcza (PKW) wydała omawianą uchwałę w sprawie wytycznych i wyjaśnień w sprawie referendów lokalnych dotyczących odwołania organów JST. Uchwała porusza kilka zagadnień związanych z referendum lokalnym.

Przyjmowanie powiadomień o zamiarze wystąpienia z inicjatywą przeprowadzenia referendum

Komisarz wyborczy, przyjmując powiadomienie inicjatora referendum o zamiarze wystąpienia z inicjatywą przeprowadzenia referendum, niezwłocznie bada, czy inicjator spełnia wymogi określone w art. 11 ust. 1 ReferLokU, oraz czy powiadomienie spełnia wymogi określone w art. 12 ust. 2 ReferLokU (dane inicjatora oraz określenie sprawy). Należy też sprawdzić, czy powiadomienie zostało właściwie podpisane, ponieważ mogą je podpisać, w zależności od podmiotu inicjującego referendum:

grupa obywateli, czyli wszyscy członkowie grupy obywateli, którym przysługuje prawo wybierania do organu stanowiącego danej JST będącej inicjatorem referendum;
osoby upoważnione do reprezentowania na zewnątrz statutowej struktury terenowej partii politycznej;
osoby upoważnione do reprezentowania na zewnątrz organizacji społecznej;
pełnomocnik inicjatora referendum, po spełnieniu określonych wymagań (przede wszystkim do powiadomienia należy dołączyć oryginał dokumentu ustanawiającego pełnomocnika, podpisany odpowiednio przez wszystkie osoby wchodzące w skład grupy obywateli lub przez osoby upoważnione do reprezentowania na zewnątrz statutowej struktury terenowej partii politycznej albo osoby upoważnione do reprezentowania na zewnątrz organizacji społecznej).

Rozpatrywanie wniosku mieszkańców o przeprowadzenie referendum

Otrzymanie wniosku o przeprowadzenie referendum komisarz wyborczy niezwłocznie potwierdza na piśmie. Komisarz wyborczy przed wydaniem postanowienia o przeprowadzeniu referendum ocenia prawidłowość zgłoszonego wniosku, a w szczególności sprawdza:

dotrzymanie przez inicjatora terminu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ReferLokU (60 dni od dnia powiadomienia o zamiarze wystąpienia z inicjatywą przeprowadzenia referendum);
czy inicjator spełnił obowiązek powiadomienia mieszkańców o zamierzonym referendum wraz z uzasadnieniem;
czy do wniosku dołączono spełniające wymogi art. 14 ust. 2 ReferLokU karty zawierające podpisy mieszkańców popierających inicjatywę przeprowadzenia referendum (każda karta zawiera informacje o przedmiocie zamierzonego referendum oraz o tym, że poparcia nie można wycofać, a także dane inicjatora);
czy inicjatywę przeprowadzenia referendum poparła podpisami wymagana liczba mieszkańców;
czy inicjator spełnia wymogi ustawowe;
czy wniosek został prawidłowo podpisany.

Zarządzanie referendum

Jeżeli wniosek spełnia wymogi ustawowe, komisarz wyborczy wydaje postanowienie o przeprowadzeniu referendum. Postanowienie o przeprowadzeniu referendum musi spełniać wymogi określone w art. 25 ust. 1 ReferLokU (termin przeprowadzenia referendum, wzór i treść karty do głosowania, a także kalendarz czynności związanych z przeprowadzeniem referendum). Ponadto w postanowieniu tym komisarz wyborczy obowiązany jest ustalić treść nakładki na kartę do głosowania sporządzonej w alfabecie Braille’a.

Przykład

W referendum w sprawie odwołania wójta pytanie referendalne powinno zawierać obok nazwy organu, w sprawie odwołania którego mają wypowiedzieć się mieszkańcy, także nazwisko wójta. Zatem pytanie w referendum w sprawie odwołania wójta powinno brzmieć:

Czy jest Pan/Pani za odwołaniem ……………………………………………………………………………….. (imię i nazwisko)

Wójta Gminy ………………………………………………………………………………………………………… (nazwa)

przed upływem kadencji?

Przykład

W referendum w sprawie odwołania rady pytanie referendalne powinno zawierać statutową nazwę organu, w sprawie odwołania, którego mają wypowiedzieć się mieszkańcy. Zatem pytanie w referendum w sprawie odwołania organu stanowiącego powinno brzmieć:

Czy jest Pan/Pani za odwołaniem …………………………………………………………………………… (statutowa nazwa rady/sejmiku województwa)

przed upływem kadencji?

Jeżeli komisarz wyda postanowienia o odrzuceniu wniosku z powodu niewystarczającej liczby podpisów mieszkańców, w uzasadnieniu postanowienia komisarz obowiązkowo podaje:

liczbę mieszkańców, którzy powinni udzielić poparcia, aby spełniony był wymóg określony w art. 4 ReferLokU, z którego wynika, że referendum przeprowadza się z inicjatywy organu stanowiącego danej jednostki samorządu terytorialnego lub na wniosek co najmniej: 10% uprawnionych do głosowania mieszkańców gminy albo powiatu, albo 5% uprawnionych do głosowania mieszkańców województwa;
ogółem liczbę mieszkańców, którzy złożyli podpisy;
liczbę podpisów złożonych wadliwie z podziałem według rodzaju wad;
liczbę mieszkańców, którzy prawidłowo udzielili poparcia inicjatywie.

Komisje do spraw referendum

Terytorialne i obwodowe komisje do przeprowadzenia referendum w sprawie odwołania organu JST (art. 50 ust. 1 ReferLokU) powołuje komisarz wyborczy – w równej liczbie, spośród osób wskazanych przez organ wykonawczy danej jednostki oraz inicjatora referendum.

Do zasad działalności terytorialnych komisji i obwodowych komisji stosuje się odpowiednio przepisy KodeksWyb dotyczące terytorialnych i obwodowych komisji wyborczych (art. 49 ust. 6 ReferLokU). Oznacza to m.in., że:

kandydat na członka obwodowej komisji do spraw referendum może zostać zgłoszony do komisji na obszarze województwa, w którym stale zamieszkuje;
członkami obwodowych komisji ds. referendum nie mogą być osoby będące w stosunku do osób pełniących funkcję odwoływanego w referendum organu małżonkiem, wstępnym, zstępnym, rodzeństwem, małżonkiem wstępnego, zstępnego lub przysposobionego albo osobą pozostającą z nim w stosunku przysposobienia.

Odpowiednie zastosowanie mają nie tylko przepisy KodeksWyb, lecz również przepisy wykonawcze wydane na podstawie KodeksWyb, w tym m.in. uchwały Państwowej Komisji Wyborczej, z uwzględnieniem odmiennych regulacji zawartych w ReferLokU.

Przeprowadzanie referendum

W tej części stwierdzono m.in., że w przypadku gdy referendum w sprawie odwołania organu gminy przed upływem kadencji dotyczy zarówno rady, jak i wójta, wówczas zarówno inicjator referendum, jak też każdy z odwoływanych organów ma prawo do wyznaczenia męża zaufania do terytorialnej komisji ds. referendum i obwodowych komisji ds. referendum. Stanowisko w tej sprawie rada gminy powinna wyrazić w drodze uchwały.

W referendum lokalnym m.in.:

należy odpowiednio stosować przepisy KodeksWyb dotyczące obserwatorów społecznych;
przeprowadza się głosowanie przez pełnomocnika (do głosowania przez pełnomocnika mają odpowiednie zastosowanie przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie art. 61 KodeksWyb wraz z odpowiednio zmodyfikowanymi wzorami wniosku o sporządzenie aktu pełnomocnictwa do głosowania, zgody na przyjęcie pełnomocnictwa do głosowania i aktu pełnomocnictwa do głosowania, a także wykazu sporządzanych aktów pełnomocnictwa do głosowania);
przeprowadza się głosowanie korespondencyjne dla osób, o których mowa w art. 53a § 1 i 1a KodeksWyb (o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności);
stosuje się przepisy dotyczące głosowania za pomocą nakładki na kartę do głosowania sporządzonej w alfabecie Braille’a;
stosuje się odpowiednio przepisy art. 37c KodeksWyb dotyczące sposobu umieszczania obwieszczeń wyborczych w lokalu wyborczym oraz obowiązku udzielania przez członków obwodowych komisji wyborczych informacji o pytaniu (pytaniach) w referendum;
stosuje się odpowiednio art. 37d § 1 KodeksWyb – wzór informacji o referendum przygotowuje komisarz wyborczy na podstawie sporządzonej przez Państwową Komisję Wyborczą informacji stosowanej w wyborach samorządowych;
nie tworzy się obwodów głosowania w domach studenckich i zespołach domów studenckich, nie stosuje się także przepisów dotyczących głosowania na podstawie zaświadczenia o prawie do głosowania;
w trakcie głosowania nie podaje się do wiadomości publicznej informacji o liczbie osób uprawnionych do głosowania i liczbie osób, którym wydano karty do głosowania;
obwodowe i terytorialne komisje do spraw referendum oraz komisarze wyborczy wykorzystują system informatyczny Wsparcie Organów Wyborczych dostarczony przez Krajowe Biuro Wyborcze;
nie stosuje się art. 191c § 2 KodekWyb dotyczącego wykonywania przez urzędników wyborczych zadań od dnia zarządzenia właściwych wyborów do dnia rozstrzygnięcia protestów wyborczych.

Ważne

W przypadku referendum gminnego w sprawie odwołania zarówno rady, jak i wójta obwodowe komisje do spraw referendum i gminna komisja do spraw referendum sporządzają protokoły odrębnie dla referendum w sprawie odwołania rady i w sprawie odwołania wójta.

Ważność referendum

Zgodnie z art. 55 ust. 2 ReferLokU referendum w sprawie odwołania organu jednostki samorządu terytorialnego pochodzącego z wyborów bezpośrednich jest ważne w przypadku, gdy wzięło w nim udział nie mniej niż 3/5 liczby biorących udział w wyborze odwoływanego organu. Warunek ważności referendum należy odnosić do tych wyborów powszechnych, ponownych albo przedterminowych lub do wyboru nowej rady (np. rady gminy), w których odwoływany organ został wybrany. W odniesieniu do wójtów za podstawę do tej oceny należy przyjąć liczbę wyborców biorących udział w tym głosowaniu, które przesądziło o wyborze odwoływanego w referendum wójta, a więc liczbę głosujących w pierwszym głosowaniu, jeżeli ono zadecydowało o wyborze, albo liczbę głosujących w ponownym głosowaniu, w którym wójt został wybrany.

Ogłaszanie protokołu terytorialnej komisji ds. referendum

Komisarz wyborczy przekazuje wojewodzie, w formie dokumentu elektronicznego, odpis protokołu terytorialnej komisji do spraw referendum, w celu ogłoszenia go w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Czynność tę komisarz wyborczy wykonuje na podstawie uchwały terytorialnej komisji do spraw referendum upoważniającej go do sporządzenia odpisu protokołu w formie dokumentu elektronicznego i przekazania wojewodzie. Uchwałę w tej sprawie terytorialna komisja powinna podjąć niezwłocznie po sporządzeniu protokołu wyniku referendum i przekazać komisarzowi wyborczemu wraz z protokołami.

Finansowanie przeprowadzenia referendum

Koszty referendum pokrywa się z budżetu JST, której dotyczy referendum. Nie dotyczy to czynności wykonywanych przez komisarza wyborczego (art. 40 ust. 1 ReferLokU).

Podstawowe koszty referendum, w tym koszty obsługi administracyjnej komisji terytorialnych i obwodowych, zapewnienia tym komisjom techniczno-materialnych warunków pracy, koszty związane ze stosowaniem techniki elektronicznej przez obwodowe komisje do spraw referendum i terytorialną komisję do spraw referendum oraz diet przysługujących członkom komisji, pokrywane są z budżetu JST, której dotyczy referendum.

Natomiast wydatki komisarza wyborczego obejmują jedynie koszty bezpośrednio związane z czynnościami komisarza, w tym koszt ogłoszenia postanowienia o przeprowadzeniu referendum, koszt przygotowania kart do głosowania i dostarczenia ich do obwodowych komisji, koszty dotyczące sporządzenia nakładek na karty do głosowania w alfabecie Brailleʼa, koszty materiału informacyjnego o uprawnieniach przysługujących osobom niepełnosprawnym, przekazywanego przez komisarza wyborczego na żądanie osoby uprawnionej do udziału w referendum, koszty informacji o referendum przekazywanej osobom uprawnionym do udziału w referendum w formie druku bezadresowego umieszczanego w oddawczych skrzynkach pocztowych, a także koszty związane ze szkoleniem komisji ds. referendum.

Postępowanie z dokumentami z referendum

Do dokumentów z referendum lokalnego stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie art. 8 § 2 KodeksWyb, z tym że zadania depozytariusza wykonuje wójt.

Przepisy art. 14a ReferLokU, zgodnie z którym w przypadku niezłożenia wniosku o przeprowadzenie referendum, jego inicjator dokonuje protokolarnego zniszczenia kart, mają również zastosowanie do kart wykazu podpisów nieprzekazanego komisarzowi wyborczemu przez inicjatora wraz z wnioskiem o przeprowadzenie referendum.

30 czerwca upływa termin złożenia wniosku o zwolnienie ze składek

Do 30.6.2021 r. przedsiębiorcy powinni nie tylko złożyć wniosek RDZ-B7, ale także przekazać dokumenty rozliczeniowe za okres, za który występują o zwolnienie z opłacania składek, chyba że są zwolnieni z ich składania. Pozostałe warunki skorzystania ze zwolnienia z opłacania składek są następujące:

rodzaj przeważającej działalności na 31.3.2021 r., oznaczony był kodem PKD wymienionym w Tarczy antykryzysowej,
przychód z tej działalności uzyskany w jednym z dwóch miesięcy przed tym, w którym przedsiębiorca złożył wniosek był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego, lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r.,
przedsiębiorca był zgłoszony w ZUS jako płatnik składek przed 1 listopada 2020 r.

Źródło:

zus.pl

Rada Ministrów przyjęła projekt noweli ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi

Zmiany, które wprowadza projekt dotyczą m.in. likwidacji barier we wprowadzaniu funduszy inwestycyjnych do obrotu w UE i zasad wycofania się przez fundusz inwestycyjny z działalności prowadzonej w innym państwie UE.

Nowe rozwiązania mają ułatwić prowadzenie działalności transgranicznej przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania takim jak fundusze inwestycyjne oraz alternatywne fundusze inwestycyjne. Projekt wprowadza także niewielką zmianę w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi o charakterze dostosowawczym w związku z unijnymi regulacjami z zakresu finansowania społecznościowego (crowdfundingu).

Najważniejsze rozwiązania

Wprowadzono jednolite wymagania dotyczące informacji reklamowych kierowanych do inwestorów AFI (alternatywne fundusze inwestycyjne) i UCITS (przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe).
Zapewniono większą przejrzystość i wzmocniono ochronę inwestorów oraz ułatwiono dostęp do informacji na temat przepisów krajowych mających zastosowanie do informacji reklamowych. W tym celu, na właściwe organy nałożono obowiązek udostępniania treści przepisów na stronach internetowych tych organów.
Ustanowiono centralną bazę danych, która będzie dostępna poprzez stronę internetową. Dotyczy ona transgranicznego wprowadzania do obrotu przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania oraz wprowadzenia procedury weryfikacji ex ante informacji reklamowych przez Komisję Nadzoru Finansowego.
Rozszerzono zakres danych, jakie UCITS (fundusze inwestycyjne otwarte) lub ZAFI (np. fundusze inwestycyjne zamknięte) muszą przekazać organom nadzoru (w przypadku Polski będzie to Komisji Nadzoru Finansowego) przed rozpoczęciem transgranicznego wprowadzania do obrotu na terenie UE.
Wprowadzono jasne warunki na jakich następuje zaprzestanie wprowadzania do obrotu jednostek uczestnictwa lub udziałów UCITS lub AFI (np. funduszy inwestycyjnych zamkniętych) w przyjmującym państwie UE.

Źródło: Ministerstwo Finansów

Nowe rozwiązania mają wejść w życie 2 sierpnia 2021 r., z wyjątkiem niektórych przepisów, które zaczną obowiązywać w późniejszych terminach.

Propozycje rozwiązania dla holdingów – Nowy Ład

Założenia Nowego Ładu ma umożliwić, aby dywidenda otrzymywana przez PSH ze spółki zależnej była zwolniona z podatku w 95%. Tu beneficjentami będą inwestorzy spoza Unii Europejskiej. O ile firmy pochodzące z EOG i Szwajcarii są z opodatkowania całkowicie zwolnione, to inwestor z kraju trzeciego, np. Stanów Zjednoczonych czy Japonii, musi zapłacić podatek od całej wypłacanej dywidendy. Nowy Ład ma zaproponować, aby podatek był pobierany jedynie od 5% wartości wypłacanej dywidendy. Ponadto, firmy pochodzące z Unii Europejskiej w założeniach będą mogły zdecydować czy korzystają z całkowitego zwolnienia z podatku po dwóch latach posiadania akcji czy z 95% dwa razy szybciej, czyli już po roku.

Aktualnie jeśli spółka matka decyduje o sprzedaży swojej spółki córki, to od zbycia udziałów płaci 19% CIT. Inaczej jest np. we Włoszech, w Szwecji czy w Austrii, gdzie takie opodatkowanie nie występuje.