Korekta odpisu na zfśs na koniec roku. Wpływ przepisów antycovidowych

Jeśli pod koniec roku okaże się, że rzeczywista liczba zatrudnionych osób była inna niż zaplanowano, to należy dokonać odpowiedniej korekty odpisu. W celu ustalenia, czy planowana liczba zatrudnionych była zgodna ze stanem faktycznym w danym roku, należy dokonać:

1) ponownego ustalenia przeciętnych stanów zatrudnienia w poszczególnych miesiącach roku (w przeliczeniu na pełne etaty), w oparciu o dane rzeczywiste,

2) zsumować je i podzielić przez 12,

3) porównać z danymi szacunkowymi, jakie przyjęto w terminie ustalania pierwszej raty odpisu.

Z porównania początkowego i końcowego naliczenia prawdopodobnie wyniknie potrzeba korekty środków pieniężnych przekazanych na odrębny rachunek bankowy zfśś w ramach początkowego naliczenia odpisu. Jeśli zatrudnienie uległo w ciągu roku zmniejszeniu to pracodawca musi przelać nadwyżkę odpisu z rachunku bankowego zfśś na rachunek bieżący jednostki. Jeżeli natomiast nastąpiło zwiększenie zatrudnienia to pracodawca będzie musiał przelać na konto zfśs odpowiednią kwotę wyrównania.

Przepisy antycovidowe

Zgodnie z obowiązującym od 24.6.2020 r. art. 15ge ustawy z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w przypadku wystąpienia u pracodawcy spadku obrotów gospodarczych lub istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, o których mowa w odpowiednio w art. 15g ust. 9 i art. 15gb ust. 2 tej ustawy, pracodawca może zawiesić obowiązki dotyczące:

– tworzenia lub funkcjonowania zfśs,

– dokonywania odpisu podstawowego,

– wypłaty świadczeń urlopowych.

U pracodawców objętych działaniem związków zawodowych, zawieszenie powyższych obowiązków może nastąpić tylko na podstawie porozumienia.

Ponadto, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w razie wystąpienia u pracodawcy wspomnianego powyżej spadku obrotów gospodarczych lub istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, zawieszone zostały postanowienia układów zbiorowych pracy lub regulaminów wynagradzania, ustalających wyższą wysokość odpisu na zfśs oraz przewidujących inne świadczenia o charakterze socjalno-bytowym niż określają przepisy o zfśs (art. 15ge ust. 3 ww. ustawy z 2.3.2020 r.). Zawieszenie to następuje zatem z mocy samego prawa. W takim przypadku, pracodawca ma obowiązek stosowania ustawowej wartości odpisu i zwiększeń na zfśs.

Nowe treści w Legalis Administracja – grudzień 2020

System Informacji Prawnej Legalis Administracja w grudniu 2020 r. uzupełniony został w stosunku do poprzedniego miesiąca aż o 7 642 aktów prawnych (w tym: 399 z Dziennika Ustaw, Monitora Polskiego i dzienników resortowych; 6 593 aktów prawa miejscowego) oraz 9 824 orzeczeń (w tym 8 237 orzeczeń sądów).

Państwa uwagę zwracamy także na wzbogaconą bazę odautorskich porad (gotowe odpowiedzi na pytania i problemy zgłaszane przez jednostki publiczne – Praktyczne wyjaśnienia) i aktualności – 988 nowych treści.

To tylko wybrane treści, o które wzbogacony został w stosunku do poprzedniego miesiąca Legalis Administracja.

Zwracamy Państwa uwagę także na poszerzoną bazę poradników (dla urzędników, skarbników, sekretarzy, kierowników jednostek) opublikowanych on-line, które są powiązane z systemem aktów prawnych, m.in.:

• Zmiany w ustawie o związkach zawodowych – Marek Rotkiewicz
• Nadzwyczajne środki odwoławcze w postępowaniu administracyjnym – dr Kazimierz Pawlik

Polecamy Państwu najnowsze komentarze, m.in.:

• Kodeks postępowania administracyjnego – wyd. 17; prof. zw. dr hab. Barbara Adamiak, prof. zw. dr hab. Janusz Borkowski
• Ustawy antykryzysowe. COVID-19 – red.: dr Kamil Szmid

 

Zapraszamy do zapoznania się z plikiem, w którym graficznie przedstawiliśmy miesięczną aktualizację treści Legalis Administracja oraz prezentujemy dodane w grudniu treści praktyczne, poradniki, komentarze Wydawnictwa C.H.Beck – do pobrania poniżej.

 
Nowości w Legalis Administracja – grudzień 2020 >>

PIP zapowiada: w przyszłym roku 52 tys. kontroli

Główny Inspektor Pracy Andrzej Kwaliński przedstawił Radzie Ochrony Pracy program działania na 2021 r. Z powodu trwającej epidemii i związanych z tym ograniczeń w działaniu przedsiębiorstw czynności kontrolne trwają dłużej. Dlatego liczyć ma się przede wszystkim jakość kontroli, a nie ich liczba.

Inspekcja ma w przyszłym roku weryfikować prawidłowość stosowania przez pracodawców środków, związanych ze zwalczaniem epidemii. Zgodnie z programem obejmującym lata 2019-2021 inspektorzy odwiedzą zakłady objęte wzmożonym nadzorem PIP i te, w których występuje narażenie na czynniki o działaniu rakotwórczym i mutagennym. Intensywnych kontroli powinni się spodziewać ci, u których wystąpiły wypadki przy pracy. Inspektorzy odwiedzą też zakłady gospodarki komunalnej, branży leśniczej, zakłady rolne oraz (to nowość) zakłady obróbki drewna. Sprawdzą m.in. organizację bezpiecznej pracy przy urządzeniach i instalacjach elektroenergetycznych, czy wytwarzaniu i przetwarzaniu tworzyw sztucznych.

PIP zamierza się też zająć prawną ochroną pracy, czyli czasem pracy (tutaj Inspekcja wskazuje na powszechną tendencję do zwiększania godzin pracy), wypłatami wynagrodzenia, umowami cywilnoprawnymi i należnościami z tego tytułu. W 2021 r. kontrole będą we wszystkich podmiotach zobowiązanych do wprowadzenia pracowniczych planów kapitałowych (PPK).

Na kontrole powinni się też przygotować pracodawcy i przedsiębiorcy zatrudniający cudzoziemców. Chodzi zwłaszcza o obywateli innych państw, wykonujących pracę na podstawie oświadczenia pracodawcy o powierzeniu pracy cudzoziemcowi lub zezwolenia na pracę sezonową, a także cudzoziemców z nowych azjatyckich kierunków, do których należą takie kraje, jak Filipiny, Indie, Bangladesz i Nepal. Tutaj PIP chce m.in. zbadać nowe zjawiska i tendencje na polskim rynku pracy, w szczególności po wprowadzeniu regulacji dotyczących cudzoziemców, przyjętych w ramach tarcyz antykryzysowej.

PARP: Rusza nowy program wsparcia na badania i rozwój dla MŚP

Program „Badania na rynek” ma ułatwiać wprowadzenie do sprzedaży nowych lub bardzo ulepszonych produktów i wdrożenie innowacyjnych procesów technologicznych, które są wynikiem już wcześniej przeprowadzonych (zleconych) prac badawczo-rozwojowych. Bez znaczenia jest tutaj, czy zrobili to sami przedsiębiorcy, czy też kupili u kogoś efekty prac.

W puli środków jest 500 mln zł, z czego 65 mln zł czeka na przedsiębiorców realizujących projekty na terenie województwa mazowieckiego. Wsparcie może wynieść maksymalnie do 80% wartości projektu (jest to uzależnione od województwa, w którym firma działa), a koszty kwalifikowalne powinny się mieścić w przedziale 1 mln zł – 50 mln euro. Na usługi doradcze i na prace rozwojowe może zostać przeznaczone po 1 mln złotych. Projekty można zgłaszać od 13 stycznia do 17 lutego 2021 r.

O pieniądze mogą się starać firmy z sektora MŚP, które prowadzą działalność w Polsce i mają za sobą przynajmniej jeden pełny rok obrotowy. Drugi warunek jest taki, by w ciągu trzech lat poprzedzających złożenie wniosku ich minimalny próg przychodów w jednym zamkniętym roku obrotów wyniósł: 600 tys. zł w przypadku mikro- i małych przedsiębiorców oraz 1 mln zł w przypadku średnich.

Przyznane pieniądze będzie można przeznaczyć na: zakup maszyn i urządzeń do uruchomienia produkcji, kupno nieruchomości, roboty budowlane, budowę nowej linii produkcyjnej i hal, nabycie patentów, licencji, know-how oraz innych praw własności intelektualnej. Fundusze będzie można też spożytkować na eksperymentalne prace rozwojowe czy usługi doradcze.

Rozszerzenie zakresu elementów wymaganych w lokalnej dokumentacji cen transferowych

Przygotowano projekt rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zmieniającego rozporządzenie w sprawie dokumentacji cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Ma on na celu dostosowanie treści rozporządzenia do zmiany wprowadzonej ustawą z 28.10.2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123). Zmiana przewiduje rozszerzenie zakresu elementów wymaganych w lokalnej dokumentacji cen transferowych w przypadku transakcji, o których mowa w art. 23za ust. 1 i 1a PDOFizU – o uzasadnienie gospodarcze transakcji, w szczególności opis spodziewanych korzyści ekonomicznych, w tym podatkowych.

Uzasadnienie gospodarcze transakcji ma na celu wyjaśnienie przez podatnika przyczyn gospodarczych zawarcia transakcji z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (podmiot rajowy). Lokalna dokumentacja cen transferowych – w przypadku transakcji, o których mowa w art. 23za ust. 1 i 1a PDOFizU – zawiera opis okoliczności, z których wynika obowiązek dokumentacyjny. Podmiot realizujący wskazany obowiązek powinien podać w lokalnej dokumentacji cen transferowych, czy wynika on z realizacji transakcji, o której mowa w art. 23za ust. 1 ww. ustawy (tzw. bezpośrednia transakcja rajowa) czy z transakcji, o której mowa w art. 23za ust. 1a (tzw. pośrednia transakcja rajowa).

Rozporządzenie ma wejść w życie 1.1.2021 r.

Dodatek za pracę w porze nocnej w 2021 r.

Z art. 151⁸ KP wynika, że pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.

Prawo do dodatku

Jedyną przesłanką nabycia przez pracownika prawa do tego dodatku jest wykonywanie pracy w porze nocnej – nieistotne jest, czy praca ta wynika z jego rozkładu czasu pracy (harmonogramu czasu pracy) czy też jest to praca dodatkowa – nadliczbowa. Obiektywny fakt wykonywania pracy w porze nocnej automatycznie pociąga za sobą konieczność wypłaty pracownikowi tego dodatku. Przy czym fakt, że pracownik wykonuje pracę nadliczbową w porze nocnej skutkuje nie tylko koniecznością wypłaty mu dodatku za prace w porze nocnej, ale i automatycznym podniesieniem wysokości dodatku za pracę nadliczbową – z 50% do 100% za każdą godzinę pracy nadliczbowej w porze nocnej.

Granice pory nocnej

Kodeks pracy nie określa sztywno granic pory nocnej – z art. 151⁷ § 1 KP wynika, że pora nocna obejmuje 8 godzin między godzinami 21⁰⁰ a 7⁰⁰. Wybór kolejnych 8 godzin jest dokonywany na szczeblu zakładowym. Pora nocna ma zostać określona w regulaminie pracy (art. 104¹ § 1 pkt 4 KP), chyba, że kwestie związane z porządkiem w zakładzie pracy reguluje u danego pracodawcy układ zbiorowy pracy.

Natomiast u pracodawców, u których nie funkcjonuje ani układ zbiorowy pracy ani regulamin pracy – pracodawca określa granice pory nocnej samodzielnie w informacji przekazywanej nowo zatrudnianym pracownikom (art. 29 § 3 KP).

Przyjmuje się, że dopuszczalne jest określenie różnych granic pory nocnej w stosunku do różnych grup pracowników – pracodawca nie musi zatem przyjmować jednej pory nocnej
w całym swoim zakładzie pracy. Przy określaniu granic pory nocnej pracodawca musi jednak mieć na względzie zasadę równego traktowania pracowników w zatrudnieniu, nie powinien zatem różnicować pory nocnej na poszczególnych stanowiskach pracy w ramach grupy pracowników wykonujących taką samą pracę.

Obliczanie dodatku

Gwarantowana ustawowo wysokość dodatku za pracę w porze nocnej wynosi 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę. W 2021 r. minimalne wynagrodzenie będzie wynosiło 2800 zł, zatem bezdyskusyjne jest, że ta kwota będzie stanowiła podstawę do dokonywania obliczeń.

W związku z tym, że w przepisie mowa jest o stawce godzinowej, wątpliwości budzi natomiast to, jaką liczbę godzin pracodawca powinien przyjmować do obliczeń w przypadku pracowników, których miesięczny wymiar czasu nie pokrywa się z miesięcznym wymiarem czasu pracy, obliczonym na podstawie art. 130 § 1 i 2 KP.

W przypadku dłuższych niż miesięczne okresów rozliczeniowych czasu pracy, np. 3 albo 4-miesięcznych, pracodawca może bowiem pulę godzin z całego kilkumiesięcznego okresu rozliczeniowego rozłożyć na poszczególne miesiące okresu rozliczeniowego w dość swobodny sposób. Pytanie: czy jeżeli w marcu 2021 r. z harmonogramu czasu pracy pracownika wynika, że w marcu ma on pracować w sumie 152 godziny, a z art. 130 KP wynika, że wymiar czasu pracy na ten miesiąc to 184 godziny, to czy należy obliczać dodatek za porę nocną uwzględniając do stawki godzinowej 152 czy 184 godziny?

Przyjmuje się powszechnie, że wysokość dodatku za pracę w porze nocnej w konkretnym miesiącu nie powinna być powiązana z czasem pracy obowiązującym danego pracownika, zgodnie z jego rozkładem czasu pracy. Dodatek za pracę w porze nocnej należy zatem ustalać z uwzględnieniem tzw. nominalnego czasu pracy w danym miesiącu (tj. obliczonego zgodnie z art. 130 § 1 i 2 KP), bez względu na liczbę godzin, faktycznie przypadającą do przepracowania przez pracownika, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy w danym miesiącu.

Tym samym w praktyce, bez względu na faktycznie zaplanowaną pracownikowi liczbę godzin do przepracowania w danym miesiącu, wysokość przysługującego mu dodatku będzie taka sama jak dla innego pracownika, który ma zaplanowaną inną liczbę godzin do przepracowania w danym miesiącu. Wysokość tego dodatku za pracę w danym miesiącu jest zatem identyczna dla wszystkich pracowników. Jednocześnie jednak jest ona różna w różnych miesiącach – ze względu na różny nominalny czas pracy w poszczególnych miesiącach.

Dodatek za pracę w porze nocnej w 2021 r.
Miesiąc 2021 r.	Wynagrodzenie minimalne: nominalny czas pracy	Stawka godzinowa dodatku za pracę w porze nocnej
Styczeń	2800 zł : 152 godziny	3,68 zł
Luty	2800 zł : 160 godzin	3,50 zł
Marzec	2800 zł : 184 godziny	3,04 zł
Kwiecień	2800 zł : 168 godzin	3,33 zł
Maj	2800 zł : 152 godziny	3,68 zł
Czerwiec	2800 zł : 168 godzin	3,33 zł
Lipiec	2800 zł : 176 godzin	3,18 zł
Sierpień	2800 zł : 176 godzin	3,18 zł
Wrzesień	2800 zł : 176 godzin	3,18 zł
Październik	2800 zł : 168 godzin	3,33 zł
Listopad	2800 zł : 160 godzin	3,50 zł
Grudzień	2800 zł : 176 godzin	3,18 zł

Ze względu na skromną wysokość tego dodatku gwarantowaną przez KP, a także coraz większymi problemami z pozyskaniem pracowników gotowych pracować w porze nocnej, nierzadko pracodawcy oferują pracownikom wyższą wysokość dodatku (w oparciu o art. 9 KP). Najczęściej na mocy wewnątrzzakładowych przepisów o wynagradzaniu lub na podstawie umów o pracę, pracodawcy odnoszą procentową wysokość dodatku do wynagrodzenia zasadniczego pracownika, a nie do wynagrodzenia minimalnego, oferując pracownikom dodatek w wysokości np. 20%/50% wynagrodzenia zasadniczego (wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania pracownika). Nie ma też prawnych przeszkód, aby pracodawca określił wyższą niż kodeksowa stawkę godzinową w określonej kwocie, np. 5/10 zł za godzinę.

Zmiana czasu

Zmiana czasu – obecnie z letniego na zimowy, co miało miejsce w dniu 25.10.2020 r – wiąże się z koniecznością cofnięcia zegarków o godzinę z 3.00 na 2.00. Oznacza to, że pracownik wykonujący w tym czasie pracę na nocną zmianę pracował w tej dobie nie 8 godzin, ale 9 godzin. Tym samym, jeżeli cała ta zmiana mieściła się w wyznaczonej u pracodawcy porze nocnej, to pracownik nabył prawo do dodatku za pracę w porze nocnej za 9 godzin.

Odwrotnie będzie natomiast w przypadku zmiany czasu z zimowego na letni (co nastąpi w dniu 28.3.2021 r.) – wówczas pracownik zatrudniony na nocnej zmianie przepracuje nie 8, ale 7 godzin i jeżeli jego czas pracy zmieści się w porze nocnej, to będzie mu przysługiwał dodatek za pracę w porze nocnej za 7 godzin.

Dodatek obok minimalnego wynagrodzenia

Obecnie dodatek za pracę w porze nocnej nie jest wliczany do minimalnego wynagrodzenia za pracę, ale musi być pracownikowi wypłacany oprócz tego wynagrodzenia – tak samo jak nagroda jubileuszowa, odprawa pieniężna przysługująca pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i dodatek za staż pracy.

Ryczałt

Przepis art. 151⁸ § 2 KP przewiduje, że w stosunku do pracowników wykonujących pracę w porze nocnej stale poza zakładem pracy dodatek za pracę w porze nocnej może być zastąpiony ryczałtem, którego wysokość odpowiada przewidywanemu wymiarowi pracy w porze nocnej.

Zatem pracodawca, który chce sobie oszczędzić naliczania dodatku za pracę w porze nocnej każdego miesiąca może ustalić pracownikowi ryczałt z tego tytułu.

Jak wynika z wyroku SN z 25.7.2018 r. (I PK 94/17, Legalis) co do zasady nie ma przeszkód, aby należności na pokrycie kosztów przysługującego pracownikowi wynagrodzenia za pracę
za pracę nocną były ustalane w formie ryczałtu, gdyż możliwość taka została przewidziana w art. 151⁸ § 2 KP, z tym jednakże zastrzeżeniem, że wysokość owego ryczałtu powinna odpowiadać przewidywanemu wymiarowi pracy w porze nocnej, a pracownik akceptuje taką formę wynagrodzenia, choćby w sposób dorozumiany.

Z ww. przepisu i wyroku wynika zatem, że są 3 warunki wypłaty ryczałtu zamiast naliczania pracownikowi co miesiąc dodatku:

1. pracownik wykonuje pracę w porze nocnej stale poza zakładem pracy,
2. wysokość ryczałtu odpowiada przewidywanemu wymiarowi pracy w porze nocnej,
3. pracownik akceptuje taką formę wynagrodzenia (to nie wynika wprost z ww. przepisu).

Środki z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na wsparcie dla JST – zmiany w składaniu wniosków

W Dzienniku Urzędowym „Monitor Polski” (M.P.) z 2020 r. pod poz. 1144 opublikowano uchwałę nr 178 Rady Ministrów z 8.12.2020 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wsparcia na realizację zadań inwestycyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Zmiany wprowadzono do uchwały nr 102 Rady Ministrów z 23.7.2020 r. w sprawie wsparcia na realizację zadań inwestycyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego (M.P. z 2020 r. poz. 662 ze zm.).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, środki Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 przeznacza się (w ramach dofinansowania ze środków Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych) na wsparcie, w postaci środków finansowych kierowane dla:

1. gmin, w tym miast na prawach powiatu, które wynosi 5.000.000 tys. zł;
2. gmin z przeznaczeniem na inwestycje i zakupy inwestycyjne realizowane w miejscowościach, w których funkcjonowały zlikwidowane państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej, które wynosi 250.000 tys. zł;
3. powiatów bez miast na prawach powiatu, które wynosi 1.000.000 tys. zł;
4. jednostek samorządu terytorialnego, które wynosi 6.000.000 tys. zł i jest zwiększane o niewykorzystane środki, o których mowa w pkt 1 i 3.

Wnioski o wyróżnione wyżej wsparcie składa się do wojewody, który dokonuje oceny tych wniosków oraz przekazuje Prezesowi Rady Ministrów rekomendowane wnioski w ciągu 7 dni od dnia zakończenia naboru wniosków. Dokonując oceny złożonych wniosków, wojewoda bierze pod uwagę kryteria, o których mowa w § 10 rozporządzenia, czyli:

1. realizację zasady zrównoważonego rozwoju;
2. kompleksowość planowanych inwestycji;
3. ograniczenie emisyjności i poziomu ingerencji planowanych inwestycji w środowisko;
4. koszt planowanych inwestycji w stosunku do planowanych dochodów jednostki w roku rozpoczęcia inwestycji;
5. liczbę osób, na które planowane inwestycje będą miały korzystny wpływ;
6. relację kosztu planowanych inwestycji do prognozowanego efektu;
7. wpływ planowanej inwestycji na ograniczenie skutków klęsk żywiołowych lub zapobieganie im w przyszłości, jeżeli planowana inwestycja może mieć taki wpływ;
8. zapewnienie dostępności w rozumieniu ustawy z 19.7.2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1062).

Przed zmianą wojewoda opiniował te wnioski po wcześniejszym zaopiniowaniu ich przez kierownika właściwego oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Ponadto, wojewoda przekazuje za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, w terminie do 14 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym jednostka przekazała informacje o wykorzystaniu środków, zbiorczą informację o wykorzystaniu przez jednostki środków do ministra gospodarki, ministra finansów oraz ministra administracji publicznej. Przed zmianą, wojewoda przekazywał tę zbiorczą informację w terminie do ostatniego dnia miesiąca.

Projekt zmiany ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Nowelizacja m.in. zakładała zmianę przepisów ustawy z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.) w zakresie zasad prowadzenia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z jej zapisami organ administracji mógł w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 wstrzymać bieg terminów załatwiania spraw na okres nie dłuższy niż 30 dni, o czym miał zawiadomić strony. Zawiadomienie miało być dokonywane poprzez umieszczenie go przez organ administracji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu w swojej siedzibie. Ogłoszenie zawiadomienia miało skutkować nie wywodzeniem wobec organu administracji publicznej środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Ponadto przepisy przewidywały, że w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: od zachowania, których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, przedawnienia, których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju – organ administracji publicznej miał zawiadomić stronę o uchybieniu terminu oraz w zawiadomieniu miał on wyznaczyć stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od nagród związanych z likwidacją choroby zakaźnej zwierząt

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 2196 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 3.12.2020 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów) z tytułu nagród za przyczynienie się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej zwierząt.

Zgodnie z art. 49 ust. 1 i 9 OchrZwierzU za bydło, świnie, owce, kozy, konie, kury, kaczki, gęsi, indyki, perlice, przepiórki, kuropatwy, bażanty, strusie (Struthio camelus), jeleniowate utrzymywane w warunkach fermowych (jeleń szlachetny – Cervus elaphus, jeleń sika – Cervus nippon i daniel – Dama dama), rodziny pszczele (pszczoła miodna – Apis mellifera) oraz ryby słodkowodne zabite lub poddane ubojowi z nakazu organów Inspekcji Weterynaryjnej albo za takie zwierzęta padłe w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych przez te organy przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania przysługuje odszkodowanie ze środków budżetu państwa.

Osobom, którym nie przysługuje odszkodowanie, a które przyczyniły się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej, wojewódzki lekarz weterynarii, na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, może przyznać nagrodę ze środków budżetu państwa.

W związku z tym, zarządzono zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów) z tytułu takich nagród.

Ministerialny projekt ustawy o scalaniu i wymianie gruntów jest już gotowy!

Zgodnie z uzasadnieniem m.in. celem projektu jest poszerzenie zakresu ustawy z 26.3.1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 908 ze zm.; dalej: ScalGrU) poprzez nadanie nowego brzmienia w art. 1 ust. 1 ScalGrU, zawierającego zmieniony cel scalenia gruntów, ma wskazywać na szerszy niż dotychczas cel, który obok poprawiania warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie, ma się przyczyniać do szeroko pojętego rozwoju obszarów wiejskich, m. in. przez dostosowanie granic nieruchomości w ramach postępowania scaleniowego do urządzeń melioracji wodnych lub innych urządzeń wodnych, dróg publicznych, lotnisk, kolei, rurociągów naziemnych, obiektów przemysłu wydobywczego oraz rzeźby terenu (https://legislacja.rcl.gov.pl/docs//2/12341311/12747943/12747944/dokument479717.pdf)

Proponowane zmiany dotyczą też wpisania do ScalGrU definicji gospodarstwa rolnego, zgodnie z którą rozumie się przez nie gospodarstwo rolne w ujęciu ustawy z 23.4.1964 r. ‒ Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), w którym powierzchnia gruntów rolnych lub leśnych jest nie mniejsza niż 1 ha.

Nowelizacja precyzuje także zasady ogłaszania postanowienia o wszczęciu postępowania scaleniowego, dodatkowo poprzez ogłoszenie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej starosty, a w przypadku postanowienia organu wyższego stopnia wydanego na skutek złożenia zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego – na stronie Biuletynu Informacji Publicznej tego organu. Podobnie też ten obowiązek będzie miał zastosowanie do decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów, decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania scaleniowego oraz decyzji organu wyższego stopnia w tych sprawach.

Z uwagi na stan epidemiczny projekt wprowadza także elementy mające na celu zachowanie dystansu społecznego poprzez wykorzystanie środków komunikacji elektronicznej w czasie zebrania uczestników scalenia.

Projekt zakłada także, że w postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów w całości, ani stwierdzić jej nieważności w całości, gdy wadą dotknięta jest decyzja w części dotyczącej gruntów niektórych uczestników scalenia lub wymiany.

Przepisy nowelizacji zakładają także ograniczenie możliwości stwierdzania nieważności decyzji scaleniowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został złożony po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.