Wskaźnik waloryzacji rent i emerytur wyższy niż prognozowano

Ogłoszone przez Prezesa GUS w dniu 15 stycznia 2021 r., dane dotyczące średniorocznych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem oraz dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów w 2020 r. (inflacja) wyniosły odpowiednio: 103,4 i 103,9.

Do ustalenia wskaźnika waloryzacji w 2021 r. został zatem przyjęty średnioroczny wskaźnik inflacji dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów w 2020 r. na poziomie 103,9 %.

Ogłoszony przez Prezesa GUS w dniu 9 lutego 2021 r. realny wzrost przeciętnego wynagrodzenia w 2020 r. wyniósł z kolei 1,7 % (20 % realnego wzrostu cen – 0,34 %). W związku z tym wskaźnik waloryzacji emerytur i rent w 2021 r. wynosi 104,24 %.

Co to oznacza w praktyce?

Do wszystkich świadczeń emerytalno-rentowych zostanie zastosowana waloryzacja procentowa w oparciu o rzeczywisty wskaźnik waloryzacji, zgodnie ze schematem zaproponowanym w ustawie.

Ile to kosztuje?

Całkowity koszt waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych i innych świadczeń z systemu powszechnego, rolniczego i mundurowego, szacowany jest na ok. 10,6 mld zł. (przy wskaźniku waloryzacji 104,24 %).

Źródło:

gov.pl

Wniosek o zameldowanie trzeba przekazać niezwłocznie

Sąd otrzymał kilkanaście skarg na bezczynność wojewody podlaskiego. Ich autorzy zwracali się do WSA o zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji albo do ich zameldowania. Jedyną odpowiedzią na wniosek skarżącego (tą sprawą zajął się WSA w wyroku) było pismo informujące o braku właściwości wojewody do załatwiania spraw meldunkowych. Wojewoda informował również, że nie może przekazać wniosku organowi wykonawczemu wskazywanej gminy X, bo nie została ona utworzona.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę zauważył, że Rozporządzenie Rady Ministrów z 2015 r., tworzące nową gminę zostało kilka miesięcy później uchylone, a pełnomocnik ds. utworzenia tej gminy (wojewoda) zakończył swoją działalność z dniem 31.12.2015 roku. Dlatego nie można było przekazać wniosku o zameldowanie do organów nowej jednostki samorządu terytorialnego, jednakże wojewoda przekazał wniosek burmistrzowi istniejącej gminy X, gdzie położone było miejsce stałego pobytu skarżącego.

Sąd umorzył postępowanie jednocześnie jednak orzekając, że wojewoda był bezczynny. Pismo wpłynęło do wojewody w lipcu i dotyczyło nieruchomości położonej w X, a zatem jak stwierdził WSA, właściwym organem był Burmistrz Gminy X. Skoro jednak nie doszło do utworzenia nowej jednostki administracyjnej, to adresat wniosku o zameldowanie był, od momentu jego złożenia, organem niewłaściwym rzeczowo i miejscowo do jego rozpatrzenia.

Organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie i jednocześnie jest niewłaściwy, niezwłocznie powinien przekazać podanie do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie (art. 65 § 1 KPA). Sąd zauważył jednak, że formalne przekazanie podania przez wojewodę nastąpiło dopiero po upływie miesiąca, a nie wymagało to przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Dodatkowo, wojewoda powinien być świadomy braku swojej właściwości. Niezwłocznie powinny być załatwione sprawy, których stan faktyczny i prawny może być od razu wiarygodnie ustalony przy wszczęciu postępowania na podstawie istniejącego materiału dowodowego.

Sąd, zgodnie z prawem, w sytuacji załatwienia sprawy po wniesieniu skargi na bezczynność umarza postępowania (tak się stało w tym przypadku). Nie zwalnia to jednak sądu z orzekania. WSA nie dopatrzył się rażącego charakteru bezczynności. Nie miała ona negatywnych skutków dla skarżącego. Nie było też celowe, ale wynikało z błędnego przekonania, że nieutworzenie gminy X oznacza brak organu, któremu wniosek należy przekazać.

Wysokość kosztów upomnienia doręczanego zobowiązanemu przed wszczęciem egzekucji administracyjnej

W Dz.U. z 2021 r. pod poz. 67 opublikowano rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 5.1.2021 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia doręczanego zobowiązanemu przed wszczęciem egzekucji administracyjnej.

Jak wynika z art. 15 § 1 ustawy z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej: EgzAdmU), egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i są pobierane na rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez zobowiązanego powstaje z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają ściągnięciu w trybie określonym dla kosztów egzekucyjnych. Przy czym, jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty upomnienia są pobierane na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której zadań należy prowadzenie egzekucji (art. 15 § 2 i 3 EgzAdmU).

Z dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia utraci moc rozporządzenie Ministra Finansów z 11.9.2015 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia skierowanego przez wierzyciela do zobowiązanego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1526). W związku z tym, do wysokości kosztów upomnienia skierowanego do zobowiązanego przed 13.10.2021 r. stosuje się przepisy tego rozporządzenia, z którego wynika, że wysokość kosztów upomnienia wynosi 11,60 zł.

Zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych

Z rozporządzenia wynika m.in., że dystrybucja blankietów zezwoleń odbywa się na podstawie zamówienia złożonego przez organ właściwy do wydania zezwolenia u producenta blankietów zezwoleń.

Producent blankietów oraz organ właściwy do wydania zezwolenia zabezpieczają przed dostępem osób nieupoważnionych posiadane blankiety zezwoleń. Ponadto, producent blankietów prowadzi wykaz wyprodukowanych i odebranych blankietów zezwoleń oraz zabezpiecza ten wykaz przed dostępem osób nieupoważnionych. Wykaz prowadzi się oddzielnie dla każdego rodzaju blankietu zezwoleń, których wzory określają załączniki nr 4–6 do rozporządzenia.

Wniosek o wydanie zezwolenia składa się, odpowiednio do kategorii zezwolenia, na formularzu według wzoru określonego w załącznikach nr 1–3 do rozporządzenia.

Warunkiem wyznaczenia trasy przejazdu pojazdu nienormatywnego jest stan techniczny drogi spełniający następujące wymagania:

Oprócz takich wymagań przejazd pojazdu nienormatywnego nie może powodować przekroczenia bezpiecznego poziomu wytężenia materiału w konstrukcji nośnej drogowego obiektu inżynierskiego, określonego przy pomocy parametrów określonych w § 10 § 2 rozporządzenia.

Organ właściwy do wydania zezwolenia określa warunki przejazdu pojazdu nienormatywnego na podstawie następujących kryteriów:

– na wyznaczonej trasie, o której mowa wyżej, lub jej poszczególnych odcinkach.

W przypadku przejazdu pojazdu nienormatywnego przez most, wiadukt lub po estakadzie zarządca drogi ustala zależnie od potrzeb:

Traci moc rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 22.6.2012 r. w sprawie zezwoleń na przejazd pojazdów nienormatywnych (Dz.U. z 2012 r. poz. 764). W związku z tym, niewykorzystane blankiety zezwoleń na przejazd pojazdu nienormatywnego, zgodne ze wzorem określonym w przepisach dotychczasowych, podlegają komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu w terminie do 60 dni liczonym od 13.3.2021 r. Komisyjnego i protokolarnego zniszczenia dokonuje komisja wyznaczona przez organ wydający zezwolenia.

Protokół zniszczenia:

Wyrok TSUE dotyczący self-cleaningu

Wykonawcy kwestionujący to wykluczenie podnieśli, że powinni mieć możliwość wykazania, że podjęli stosowne środki naprawcze w ramach self-cleaningu, które doprowadziły do naprawy skutków tych uchybień, co przewiduje art. 57 ust. 6 dyrektywy 2014/24/UE.

Zdaniem TSUE art. 57 ust. 6 dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, zgodnie z którą wykonawca jest zobowiązany do przedstawienia w chwili składania wniosku o dopuszczenie do udziału lub oferty z własnej inicjatywy dowodu podjęcia środków naprawczych w celu wykazania swojej rzetelności pomimo istnienia względem niego fakultatywnej podstawy wykluczenia, o której mowa w art. 57 ust. 4 tej dyrektywy, w sytuacji gdy obowiązek taki nie wynika ani z mających zastosowanie przepisów krajowych, ani z dokumentów zamówienia. Natomiast art. 57 ust. 6 dyrektywy 2014/24/UE nie stoi na przeszkodzie takiemu obowiązkowi, jeżeli został on przewidziany w sposób jasny, precyzyjny i jednoznaczny w mających zastosowanie przepisach krajowych oraz gdy o jego istnieniu dany wykonawca został powiadomiony za pomocą dokumentów zamówienia.

Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy polski ustawodawca zrezygnował z ustawowej regulacji przedstawionych w wyroku aspektów, do obowiązków zamawiającego należy określenie terminu oraz sposobu dostarczenia dowodów poprzez przyjęcie rozwiązania w dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia (np. w SWZ), zgodnie z zasadą przejrzystości, równego traktowania i proporcjonalności. Warunki określone przez zamawiających muszą jednak uwzględniać przypadki, w których określenie podstawy wykluczenia może być ocenne, a tym samym sporne pomiędzy wykonawcą a zamawiającym. Warto zatem mieć na uwadze, aby przy określaniu reguł przedstawiania dowodów potwierdzających wykonanie środków naprawczych przez wykonawcę uwzględnić różnorodność podstaw wykluczenia, a mianowicie, że może być ona jednoznacznie zidentyfikowana przez wykonawcę (np. prawomocne skazanie za określone przestępstwa), jak i mieć charakter ocenny powodujący możliwość zaistnienia pomiędzy wykonawcą a zamawiającym rozbieżności w ocenie konkretnego stanu faktycznego pod kątem spełniania przesłanek wykluczenia (np. nienależyte wykonanie innego zamówienia).

Podkreślić przy tym należy, że Trybunał odniósł się również do sytuacji, w której wykonawca nie przedstawia informacji o rozwiązaniu wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego w związku z poważnym wykroczeniem zawodowym w sytuacji, gdy prawo krajowe lub zamawiający w dokumentacji nakładają na niego obowiązek poinformowania o tym fakcie już w chwili składania oferty. Jeżeli zamawiający stwierdzi brak informacji dotyczącej takiego rozwiązania umowy przez wykonawcę, a w jego ocenie zaistniała przesłanka wykluczenia związana z nienależytym wykonaniem zamówienia, musi umożliwić wykonawcy przedstawienie dowodu podjęcia środków naprawczych odnośnie do tej podstawy wykluczenia.

Ponadto Trybunał uznał, że art. 57 ust. 6 dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że jest on bezpośrednio skuteczny. W konsekwencji oznacza to, że jeżeli zamawiający nie określił w dokumentach zamówienia procedury przedstawiania dowodów potwierdzających self-cleaning, wykonawca może powołać się bezpośrednio na przywołany przepis dyrektywy w celu przedstawienia takich dowodów, a zamawiający powinien je przyjąć oraz zbadać.

[C-387/19 – wyrok TS z dnia 14-01-2021]

Dla części pracodawców pandemia to impuls do zmian w sferze usług cyfrowych

COVID-19 mocno przyspieszył cyfryzację w zakładach pracy. W okresie lockdownu i powolnego odmrażania pracodawcy ekspresowo digitalizowali swoje działania.

Rozbudowa infrastruktury pracy zdalnej

Obszarem, który w tym roku zdecydowanie przyspieszy w następstwie pandemii COVID-19, będą rozwiązania i infrastruktura umożliwiające pracę zdalną z dowolnego miejsca. Z badania CBRE i Grafton Recruitment wynika, że sześciu na dziesięciu pracowników wykonuje dziś swoje obowiązki całkowicie zdalnie. Zgodnie z oczekiwaniami zatrudnionych, ale też ze względu na oszczędności, ten model pracy, również w wersji mieszanej, pozostanie obecny w wielu zakładach pracy także po ustaniu pandemii.

Cyberbezpieczeństwo i przeciwdziałanie zagrożeniom w internecie

Kolejny rozwojowy obszar jest związany z cyberbezpieczeństwem podmiotów i przeciwdziałaniem zagrożeniom w internecie. Jak bardzo jest on istotny, pokazują dane centrum cyberbezpieczeństwa CERT Orange Polska i CyberTarczy, która w 2020 roku odnotowała aż dwa razy więcej incydentów phishingu niż rok wcześniej. W ciągu minionego roku podwoiła się też (do ponad 1 tys.) liczba przedsiębiorstw korzystających z całodobowego Centrum Zarządzania Operacjami Bezpieczeństwa SOC Orange. To pokazuje, że firmy nie czują się jeszcze odpowiednio zabezpieczone przez cyberzagrożeniami i szukają sprawdzonych i skutecznych rozwiązań.

E-commerce rośnie w siłę

Nie sposób nie odnotować wzrastającego znaczenia obszaru e-commerce w sprzedaży, którego również jest prognozowany wzrost w 2021 r.

Źródło:

newseria.pl

11. edycja Forum Cen Transferowych

W ramach Forum powoływane są grupy robocze. Ich prace polegają na opracowywaniu szczegółowych zagadnień dotyczących wybranych aspektów w obszarze cen transferowych. Wypracowane rezultaty spotkań prezentowane i dyskutowane są każdorazowo na kolejnym posiedzeniu Forum.

Forum to nie tylko cokwartalne spotkania. To stałe prace grup roboczych. Ich efektem są rekomendacje, które przekuwane są potem na realne zmiany w prawie. Dotychczasowe spotkania zainspirowały nas do prowadzenia otwartej dyskusji nie tylko wokół cen transferowych, ale także do projektowania tą metodą rozwiązań w innych obszarach

– tłumaczy Jan Sarnowski.

Zgodnie z przeprowadzonym badaniem, 86% ankietowanych pozytywnie ocenia działalność Forum uznając, że spełnia ono swoją rolę. Ostatnia edycja zgromadziła ponad 200 osób.

Jak wziąć udział w posiedzeniu Forum

Posiedzenia Forum zwołuje Przewodniczący Forum poprzez zamieszczenie ogłoszenia na Ministerstwa Finansów. Ogłoszenia można znaleźć także w zakładce Ogłoszenia i informacje bieżące. Rozpoczęcie rejestracji, ogłoszenie agendy i tematu spotkania zaplanowano na połowę marca.

Spotkania Forum mają charakter otwarty. Może w nich wziąć udział obok zaproszonych ekspertów, każda osoba, która zgłosiła swój udział na podstawie ogłoszenia o posiedzeniu Forum.

Źródło: Ministerstwo Finansów

Ryczałt 2021 – rozszerzenie katalogu uprawnionych to korzystania z tej formy opodatkowania

W nowelizacji ustawy z 28.11.2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw zmieniono w art. 4 w ust. 1 pkt 11 definicję „wolny zawód”, co spowodowało iż poszerzono krąg osób, które mogą korzystać z tej formy opodatkowania.

Poniżej porównanie w tabeli kto jest uprawniony do opodatkowania w tej formie:

Definicja „wolnych zawodów” w ryczałcie od przychodów
Do 31.1.2020 r.	Od 1.1.2021
Pozarolniczą działalność gospodarczą wykonywaną osobiście przez: lekarzy,  lekarzy stomatologów,  lekarzy weterynarii, techników dentystycznych,  felczerów,  położne,  pielęgniarki,  tłumaczy  oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny, jeśli działalność ta nie jest wykonywana na rzecz osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej albo na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu	Pozarolniczą działalność gospodarczą wykonywaną osobiście przez: lekarzy,  lekarzy dentystów,  lekarzy weterynarii,  techników dentystycznych,  felczerów,  położne,  pielęgniarki,  psychologów,  fizjoterapeutów,  tłumaczy,  adwokatów,  notariuszy,  radców prawnych,  architektów,  inżynierów budownictwa,  rzeczoznawców budowlanych,  biegłych rewidentów,  księgowych,  agentów ubezpieczeniowych,  agentów oferujących ubezpieczenia uzupełniające,  brokerów reasekuracyjnych,  brokerów ubezpieczeniowych,  doradców podatkowych,  doradców restrukturyzacyjnych,  maklerów papierów wartościowych, doradców inwestycyjnych,  agentów firm inwestycyjnych,  rzeczników patentowych,  oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu

Ogólnopolski Konkurs Poprawy Warunków Pracy zawieszony

Z komunikatu MRPiT wynika, że z powodu epidemii COVID-19, na czas jej trwania, zostaje zawieszona organizacja „Ogólnopolskiego Konkursu Poprawy Warunków Pracy”. 48. edycja tego Konkursu zostanie zorganizowana po zakończeniu stanu epidemii.

Źródło:

gov.pl

Nazwa opinii nie decyduje o tym, czy jest ona wymaganym operatem szacunkowym

Stan faktyczny

Grzegorz D. był właścicielem nieruchomości znajdującej się w strefie ograniczonego użytkowania lotniska miasta P. Strefę wprowadzono w styczniu 2012 r. Pan D. w marcu 2013 r. skierował do spółki – operatora lotniska P. żądanie zapłaty odszkodowania na podstawie art. 129 ust. 2 ustawy z 27.4.2001 r. ‒ Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1219 ze zm.). Ponieważ obie strony nie doszły do porozumienia, sprawa trafiła do sądu.

Stanowisko sądów powszechnych

Sądy orzekły zasadniczo na korzyść właściciela, przyznając mu odszkodowanie, jedynie w zakresie odsetek sąd II instancji wydał mniej korzystne orzeczenie skracając okres, za który miały one przysługiwać.

Skargę kasacyjną złożył – poza powodem – także pozwany operator lotniska, wskazując, że sądy oparły się przy orzekaniu na opinii biegłego rzeczoznawcy w zakresie wyceny nieruchomości, który sporządził stosowną wycenę według reguł tworzenia operatu szacunkowego, ale poza ustaleniami dotyczącymi wartości nieruchomości i metody wyceny, rzeczoznawca wskazał także dodatkowe elementy, w tym wpływ lotniska na nieruchomość oraz skutki oddziaływań środowiskowych lokalizacji portu lotniczego, co w zasadzie przekraczało zakres obowiązkowej treści operatu szacunkowego. Poza tym biegły nie opisał swojej opinii jako operat szacunkowy. Zdaniem skarżącego sądy uznając, że te klauzule nie wpływają na treść i zakres wyceny oraz przyjmując, że taka opinia spełnia funkcję operatu szacunkowego naruszyły zasady procesowe w zakresie oceny dowodów.

Stanowisko Sądu Najwyższego

Skargi kasacyjne zostały oddalone. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku wskazał, że trafnie oceniono opinię biegłego jako spełniającą funkcje operatu szacunkowego. To, że biegły rzeczoznawca powołany w sprawie nie nazwał swojej opinii operatem szacunkowym nie oznacza, że nie może ona pełnić tej funkcji – podkreślił SN. Zgodnie bowiem z art. 156 ust. 1 ustawy z 21.8.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm.), rzeczoznawca majątkowy sporządza na piśmie opinię o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego. Tak więc o tym, czy dana opinia spełnia funkcję operatu szacunkowego, nie może decydować jej tytuł czy opis, ale treść. Jeżeli zawiera ona elementy określone w przepisach § 55 i nast. rozporządzenia Rady Ministrów z 21.9.2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109 ze zm.), wówczas należy ją uznać za taki operat, nawet gdy została ona uzupełniona o opinie i analizy, które nie musiały się tam znajdować.

Ponadto biegły, w swojej opinii, miał także prawo przedstawić efekty działalności lotniska i utworzenia stref ograniczonego użytkowania. To nie jest bowiem ocena prawna, ale ocena określonego stanu faktycznego – uznał SN.