To w interesie strony leży przedstawienie przekonujących przyczyn przemawiających za uwzględnieniem jej żądania.
Zgodnie z przeważającym stanowiskiem, decyzja o ustaleniu warunków zabudowy podlega tak zmianom, jak i uchyleniu, w trybie art. 155 KPA. Nie jest to bowiem decyzja typu związanego, gdyż przewiduje ona dla organu pewne możliwości decyzyjne, przy czym przepisami szczególnymi, o jakich mowa w art. 155 KPA, są regulacje zawarte w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – w szczególności w art. 61 tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe, należy jednak wskazać, że zgodnie z powołanym już wyżej art. 155 KPA, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przepis art. 154 § 2 KPA stosuje się tu odpowiednio, co oznacza, że organ wydaje decyzję w sprawie zmiany lub uchylenia dotychczasowej decyzji. Jak wyjaśnia się to natomiast w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgoda stron musi być udzielona wprost, wyraźnie, a nie w sposób dorozumiany (np. przez sam brak złożenia sprzeciwu); nie można jej domniemywać (wyr. WSA w Gliwicach z 13.4.2023 r., II SA/Gl 216/23, Legalis). Jeżeli decyzja dotyczyła więcej niż jednej strony, wówczas niezbędne jest uzyskanie zgody wszystkich stron postępowania. Zgoda ta może być przy tym złożona w dowolnej formie. Jeżeli taka zgoda ma być wyrażona ustnie, a nie w formie pisemnej, powinna być jednak złożona do protokołu (zob. wyr. NSA z 6.12.2022 r., II OSK 4012/19, Legalis).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że organ nie ma obowiązku przeprowadzenia dowodów mających na celu określenie takiego zakresu interesu strony, który wskazywałby na słuszność tego interesu w kontekście wynikającym z przesłanek z art. 155 KPA. To w interesie strony leży przedstawienie przekonujących przyczyn przemawiających za uwzględnieniem jej żądania (wyr. WSA w Szczecinie z 10.1.2018 r., II SA/Sz 1257/17, Legalis).
Nie może jednak stanowić przyczyny odmowy zmiany lub uchylenia decyzji w trybie art. 155 KPA powołanie się na jakąkolwiek zmianę okoliczności faktycznych, które stały za ukształtowaniem stosunku prawnego objętego ostateczną decyzją (np. brak dalszego zainteresowania realizacją inwestycji przez inwestora). Tak też, fakt, że inwestor zmienił plany i nie chce już realizować inwestycji (np. z powodów osobistych czy finansowych), jest uznawany w orzecznictwie za wystarczający powód. W takiej sytuacji za uchyleniem decyzji przemawia słuszny interes strony (inwestor nie chce być związany decyzją, z której nie zamierza korzystać), a przy tym nie stoi to w sprzeczności z interesem społecznym.
Artykuł pochodzi z Systemu Legalis Administracja. Zaloguj się po więcej lub wykup dostęp >>
