Można złożyć wniosek o odroczenie zakupu kasy online

Ministerstwo Finansów poinformowało, że do końca 2020 r. przedsiębiorcy, którzy znaleźli się w wyjątkowo trudnej sytuacji, mogą wnioskować o przedłużenie terminu na zakup kas online do urzędu skarbowego, w którym się rozliczają. W sprawie złożonych wniosków będą podejmowane przez urząd skarbowy indywidualnie decyzje.

Pomimo bardzo trudnej sytuacji w branży gastronomicznej i restauracyjnej, ministerstwo nie zdecydowało się ponownie przedłużyć terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii. Zatem od 1.1.2021 r. branże restauracyjna i gastronomiczna powinny stosować kasy online. Ministerstwo poinformowało, że w obecnej sytuacji można jednak indywidualnie wnioskować o odroczenie zakupu kasy online do urzędu skarbowego. Wniosek wraz z uzasadnieniem należy złożyć do końca roku. We wniosku konieczne jest wskazanie terminu, w którym nastąpi zakup kasy.

Na podstawie art. 48 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy może na wniosek podatnika odraczać terminy przewidziane w przepisach podatkowych, jeśli jest to uzasadnione ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Decyzja urzędu skarbowego wydawana w tym zakresie ma charakter uznaniowy i opiera się na analizie indywidualnej sytuacji przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 139 § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa urząd skarbowy załatwia taką sprawę najpóźniej w ciągu miesiąca od dnia rozpoczęcia postępowania.

Nowe Prawo zamówień publicznych a doręczenia elektroniczne

Pierwsza ze zmian dotyczy art. 508 w ust. 2 nowego PZP i polega na tym, że po wyrazach „komunikacji elektronicznej” dodaje się przecinek oraz wyrazy „w tym na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z 18.11.2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. poz. 2320)”. Oznacza to, że pisma w postępowaniu odwoławczym w postaci elektronicznej wnosić się będzie przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, w tym na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ww. ustawy z 18.11.2020 r. o doręczeniach elektronicznych. W świetle definicji ustawowej jest to adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z 18.7.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2020 r. poz. 344), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej, albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług.

Druga ze zmian odnosi się do art. 580 w ust. 2 zdanie drugie PZP dotyczącego wnoszenia skargi do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu zamówień publicznych. Zgodnie ze zmianą złożenie skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23.11.2012 r. – Prawo pocztowe albo wysłanie na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z 18.11.2020 r. o doręczeniach elektronicznych, jest równoznaczne z jej wniesieniem.

Kwalifikacja rynkowa dotycząca identyfikowania predyspozycji zawodowych włączona do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

W Dzienniku Urzędowym „Monitor Polski” (M.P.) z 2020 r. pod poz. 1200 opublikowano obwieszczenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 16.12.2020 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Identyfikowanie predyspozycji zawodowych w procesie rekrutacji oraz dla potrzeb rozwoju zawodowego wewnątrz organizacji” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Jak wynika z art. 14 ustawy z 22.12.2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 226), podmiot prowadzący zorganizowaną działalność w obszarze gospodarki, rynku pracy, edukacji lub szkoleń może wystąpić do właściwego ministra z wnioskiem o włączenie kwalifikacji rynkowej do ZSK. Jeżeli podmiot taki prowadzi działalność gospodarczą, może złożyć wniosek o nadanie uprawnienia do certyfikowania danej kwalifikacji rynkowej wraz z wnioskiem.

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 tej ustawy, w M.P. ogłoszono informację o włączeniu do ZSK kwalifikacji rynkowej „Identyfikowanie predyspozycji zawodowych w procesie rekrutacji oraz dla potrzeb rozwoju zawodowego wewnątrz organizacji”.

Dłuższe terminy składania wniosków do programów „Opieka wytchnieniowa” i „Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej” edycja 2021

Wnioski w ramach programów „Opieka wytchnieniowa” edycja 2021 oraz „Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej” edycja 2021 gmina/powiat składa do właściwego wojewody w terminie do 8.1.2021 r. (wcześniej do 31.12.2020 r.). Wojewoda sporządza i przekazuje wniosek na środki finansowe z programów wraz z listą rekomendowanych wniosków Ministrowi Rodziny i Polityki Społecznej w terminie do 29.1.2021 r. Minister Rodziny i Polityki Społecznej dokona ostatecznej weryfikacji i zatwierdzenia wniosków złożonych przez wojewodów w terminie do 12.2.2021 r.

W ramach obu programów gmina/powiat może liczyć na wsparcie finansowe w wysokości nawet do 100 proc. kosztów realizacji usługi.

Programy są finansowane z Funduszu Solidarnościowego. Budżet programu „Opieka wytchnieniowa” w edycji 2021 to 50 mln zł, a budżet programu „Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej” w edycji 2021 – 80 mln zł.

Źródło: Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej

Ogłoszenie nowelizacji nowego Prawa zamówień publicznych

Oznacza to, że zamawiający i wykonawcy do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych od 1.1.2021 r. stosują przepisy PZP z uwzględnieniem wprowadzonych zmian.

Uchylenie art. 2 ust. 2 i art. 268 PZP odnoszących się do zamówień bagatelnych

Warto zwrócić uwagę na jedną z najistotniejszych zmian przewidzianych w nowelizacji PZP, jaką jest uchylenie art. 2 ust. 2 i art. 268 PZP. Przepisy te odnosiły się do nowych i budzących wiele kontrowersji wymagań przy udzielaniu zamówień bagatelnych, czyli zamówień klasycznych, których wartość bez podatku VAT, dotycząca jednorazowego zakupu, byłaby mniejsza niż 130 000 zł, a niemniejsza niż 50 000 zł.

Rezygnacja z wymogu składania oświadczenia o braku lub istnieniu okoliczności, o których mowa w art. 56 ust. 3 PZP

Istotne znaczenie ma też zrezygnowanie w nowelizacji PZP z wymogu składania oświadczenia o braku lub istnieniu okoliczności, o których mowa w art. 56 ust. 3 PZP, składanego przed rozpoczęciem wykonywania czynności związanych z przeprowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia przez osoby wykonujące czynności związane z przygotowaniem postępowania (np. przygotowujące opis przedmiotu zamówienia na wykonanie robót budowlanych za pomocą dokumentacji projektowej). Do katalogu osób, które maja składać oświadczenie z art. 56 ust. 3 PZP, zalicza się więc kierownika zamawiającego, członka komisji przetargowej oraz inne osoby wykonujące czynności związane z przeprowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia po stronie zamawiającego lub osoby mogące wpłynąć na wynik tego postępowania lub osoby udzielające zamówienia. Osoby te podlegają wyłączeniu z dokonywania tych czynności, jeżeli zostały prawomocnie skazane za przestępstwo popełnione w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia, o którym mowa w art. 228–230a, art. 270, art. 276, art. 286, art. 287, art. 296, art. 296a, art. 297, art. 303 lub art. 305 KK, o ile nie nastąpiło zatarcie skazania.

Tarcza antykryzysowa 6.0. Jakie wsparcie można otrzymać z ZUS

Dodatkowe świadczenie postojowe – wnioski od 16 grudnia 2020 r.

Od 16 grudnia o dodatkowe świadczenie postojowe mogą również wystąpić prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą oznaczoną, według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, kodem:

Aby otrzymać dodatkowe świadczenie postojowe przychód z działalności w miesiącu przed miesiącem złożenia wniosku musi być niższy co najmniej o 75% w stosunku do przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu w 2019 r. Warunkiem otrzymania tego świadczenia jest również skorzystanie ze świadczenia postojowego na podstawie wniosku RSP-D albo RSP-DB.

Dodatkowe świadczenie postojowe przysługuje w takiej samej wysokości co wcześniej wypłacone świadczenie postojowe (2080 zł albo 1300 zł). Można je otrzymać maksymalnie trzy razy.

Jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe dla osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą – wnioski od 30 grudnia 2020 r.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, która skorzystała ze świadczenia postojowego (złożyła wniosek RSP-D, RSP-DB) może od 30 grudnia 2020 r. wystąpić o jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe. Aby skorzystać z tego świadczenia przychód z działalności w październiku albo listopadzie 2020 r. musi być niższy co najmniej o 40% w stosunku do uzyskanego odpowiednio w październiku albo listopadzie 2019 r.

Jednorazowe świadczenie postojowe przysługuje w takiej samej wysokości co wcześniej wypłacone świadczenie postojowe (2080 zł albo 1300 zł).

Zwolnienie z opłacania składek za lipiec, sierpień i wrzesień 2020 r. – wnioski od 30 grudnia 2020 r.

Na podstawie Tarczy antykryzysowej 6.0 kolejne branże mogą wystąpić o zwolnienie z opłacania składek za lipiec, sierpień i wrzesień 2020 r. Mogą złożyć wniosek do ZUS od 30 grudnia 2020 r.

Zwolnienie przysługuje płatnikom, którzy spełniają następujące warunki:

Zwolnienie z obowiązku opłacania składek za listopad 2020 r. – wnioski od 30 grudnia 2020 r.

Płatnicy z branż określonych Tarczą antykryzysową 6.0 mogą złożyć wniosek o zwolnienie z opłacania składek za listopad 2020 r. Zwolnienie będzie przysługiwało, jeśli płatnik spełni następujące warunki:

Wniosek o zwolnienie z opłacania składek za listopad 2020 r. można składać od 30 grudnia 2020 r., a najpóźniej do 31 stycznia 2021 r.

Zwolnienie z obowiązku naliczania składek od umów cywilnoprawnych – wnioski od 1 stycznia 2021 r.

Osoby, które wykonują umowy cywilnoprawne (umowy agencyjne, umowy zlecenia lub inne umowy o świadczenie usług) mogą złożyć wniosek o zwolnienie zleceniodawcy z obowiązku obliczania, potrącania z dochodu i opłacania składek. Wniosek może dotyczyć składek należnych za okres od 1 stycznia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r.

Aby zwolnić zleceniodawcę z obowiązku naliczania składek muszą być spełnione następujące warunki:

ZUS udostępni wniosek o zwolnienie z obowiązku naliczania składek od 30 grudnia 2020 r. Jednak będzie można go złożyć od 1 stycznia 2021 r., bo dotyczy umów zawartych od tej daty.

Jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe dla osób wykonujących umowy cywilnoprawne – wnioski od 15 stycznia 2021 r.

Jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe może otrzymać osoba:

Jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 2080 zł. Jeśli jednak suma przychodów z umów cywilnoprawnych w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym składany jest wniosek wynosi do 1299,99 zł, to jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe przysługuje w wysokości sumy wynagrodzeń z tych umów.

Wniosek o jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe można złożyć od 15 stycznia 2021 r.

Źródło:

zus.pl

Dodatkowy zasiłek opiekuńczy za okres ferii zimowych

Zgodnie z projektem nowego rozporządzenia, dodatkowy zasiłek opiekuńczy zostanie wydłużony na okres kolejnych 21 dni i wypłacany będzie w okresie od 28 grudnia 2020 roku do 17 stycznia 2021 roku. Świadczeniem objęta zostanie więc znaczna część przerwy ś‌wiątecznej oraz cały okres ferii zimowych.

Dodatkowy zasiłek opiekuńczy w 2021 roku wypłacany będzie na dotychczasowych zasadach. Oznacza to, że możliwość uzyskania zasiłku ograniczona będzie wiekiem dziecka.

O ile bowiem w przypadku choroby, zasiłek opiekuńczy przysługuje rodzicowi do 14 roku życia dziecka, o tyle w przypadku zamknięcia placówki oświatowej, rodzice mogą liczyć na zasiłek z ZUS jedynie w przypadku dzieci, które nie ukończyły 8 lat. Z zasiłku można więc korzystać nie dłużej niż do dnia poprzedzającego ósme urodziny dziecka.

Wyjątek dotyczy dzieci, które posiadają orzeczenie o niepełnosprawności. W tym przypadku, dodatkowy zasiłek opiekuńczy wypłacany jest do ukończenia przez dziecko:

Źródło:

www.zus.pl

Projekty rozporządzeń do Prawa budowlanego

Projekty rozporządzeń określają wzory:

Projekty wprowadzają możliwość elektronicznego składania wniosków w sprawach z zakresu Prawa budowlanego oraz wydawanie przez organy dokumentacji także w formie elektronicznej. Zostały skierowane do opiniowania.

Rozporządzenia mają wejść w życie z dniem 1.7.2021 r.

Szerszy dostęp do rynku pracy dla cudzoziemców

Nowe przepisy wprowadzają także obowiązki. Znowelizowana ustawa o cudzoziemcach zobowiązuje obcokrajowców ubiegających się o wizę krajową oraz wjeżdżających do Polski do posiadania podróżnego ubezpieczenia medycznego na cały okres pobytu.

Nowelizacja ustawy o cudzoziemcach (z dnia 28 października 2020 r.), która obowiązuję od 1 grudnia 2020 r. rozszerza katalog sytuacji, w których obcokrajowcy są uprawnieni do wykonywania pracy w Polsce. Dopełnieniem tych zmian jest rozporządzenie ministra rozwoju, pracy i technologii. Zgodnie z nowymi przepisami z obowiązku posiadania pozwolenia na pracę będą zwolnieni cudzoziemcy przebywający w Polsce na podstawie tzw. wiz humanitarnych, wiz z adnotacją „Poland. Business Harbour”, a także lekarze i lekarze dentyści, pielęgniarki i położne oraz ratownicy medyczni posiadający prawo wykonywania zawodu.

Kolejną istotną zmianą jest objęcie obowiązkiem posiadania podróżnego ubezpieczenia medycznego wszystkich cudzoziemców, którzy będą chcieli ubiegać się o wizę, lub też przekraczających granice. Również tych, którzy będą chcieli przyjechać do Polski w celu podjęcia pracy.

Nowelizacja ustawy o cudzoziemcach dostosowuje także polskie przepisy do znowelizowanego Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, zwłaszcza w zakresie wiz długoterminowych, czyli wiz krajowych wydawanych cudzoziemcom. Dotyczy to m.in. zmian procedowania, wydawania, cofania, unieważniania wiz oraz formularzy ubiegania się o wydanie wizy długoterminowej. Przykładowo decyzja informująca o odmowie wydania wizy krajowej będzie zamieszczana na nowym formularzu, a wniosek o wydanie wizy krajowej zostanie rozszerzony o dodatkowe rubryki, co usprawni postępowanie wobec cudzoziemców, którzy będą chcieli pracować lub studiować w Polsce.

Jak podaje Urzędu do Spraw Cudzoziemców, liczba obcokrajowców posiadających ważne zezwolenia na pobyt w Polsce przekroczyła 450 tys. osób. W pierwszej połowie tego roku grupa ta wzrosła o prawie 27 tys. obcokrajowców. Z 450 tys. cudzoziemców posiadających ważne dokumenty pobytowe największe grupy stanowią obywatele: Ukrainy – 237 tys. osób, Białorusi – 28 tys., Niemiec – 20,9 tys., Rosji – 12,8 tys., Wietnamu – 11,5 tys., Indii – 10,2 tys., Włoch – 8,5 tys., Chin – 7,9 tys., Gruzji – 7,1 tys. oraz Wielkiej Brytanii – 6,3 tys. Statystyki te nie obejmują jednak osób przebywających w Polsce tymczasowo w ramach ruchu bezwizowego lub na podstawie wiz.

Około 58 % cudzoziemców posiadających ważne zezwolenia na pobyt w Polsce to osoby poniżej 35. roku życia. Nieco ponad 38 % stanowią osoby w przedziale wiekowym 35–59 lat, a 4 % powyżej 60. roku życia.

Źródło:

newseria.pl

Transfer danych USA-UE może jednak nie być problemem po Schrems II

Kluczowe dla orzeczenia były obawy dotyczące nadzoru bezpieczeństwa narodowego USA. Stanowisko TSUE wskazało na zagrożenie w zakresie zapewnienia wystarczających indywidualnych praw osób, których dane dotyczą oraz potencjalnego dochodzenia roszczeń przez te osoby.

Bez względu na powyższe w przypadku większości transferów danych do USA w ramach stosowanych klauzul umownych znamienita część amerykańskich firm bez większych trudności jest w stanie wykazać, że organy nadzoru nie będą ingerować w SCC.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) zabrania przekazywania danych osobowych poza Europejski Obszar Gospodarczy (EOG) do krajów, których reżim prawny w zakresie prywatności nie został uznany za Komisję UE za „odpowiedni”.

Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy przekazujący dane wdrożył zatwierdzone mechanizmy, bądź odwołuje się do odstępstw takich jak np. interes publiczny lub konieczność wykonania umowy.

Tarcza Prywatności stanowiła mechanizm zatwierdzony dla transferów USA-EU, podczas gdy klauzule umowne zostały zatwierdzone do użytku w celu autoryzacji przesyłania danych do innych krajów. Mogą one być wykorzystywane do przesyłania danych do Wenezueli, Chin lub innego kraju, którego reżim ochrony prywatności nie został uznany przez UE za odpowiedni.

Można mieć nadzieję, że organy nadzorcze Unii Europejskiej uznają, że przekazywanie danych do USA nie stanowi problemu, który został wskazany przez TSUE. Brak jest dowodów na faktyczną inwigilację amerykańskich agencji wywiadowczych w sferze przekazanych z Unii Europejskiej danych.

Ponadto ustawodawstwo krajowe wyklucza możliwość transferów pomiędzy firmami amerykańskimi. Powinny one być w stanie wywiązać się z obowiązku dotyczącego samooceny, wynikającego ze Schrems II.

Idealnym rozwiązaniem byłoby ustanowienie przez państwa UE organu w USA, który mógłby potwierdzić, że przekazywane dane nie są celem nadzoru naruszającego prawo do prywatności obywateli Unii Europejskiej.

Źródło: https://www.lawfareblog.com/why-schrems-ii-might-not-be-problem-eu-us-data-transfers