Wzrost skuteczności kontroli celno-skarbowych w 2020 r.

Jedynak odniósł się do stawianych przez media zarzutów dotyczących bardzo niskiej skuteczności kontroli skarbowych w odbieraniu zaległych podatków. Jak podkreślił, w ostatnich latach sukcesywnie spada liczba kontroli przy jednoczesnym wzroście ich skuteczności – również w wymiarze finansowym. Wyjaśnił, że Krajowa Administracja Skarbowa stawia na trafniejsze typowanie podatników, którzy mają być poddawani kontroli, stąd spada liczba prowadzonych kontroli.

„W 2020 roku zmniejszyła się liczba zrealizowanych kontroli w porównaniu do roku 2019 o 10,5 proc. Duże znaczenie ma tu wzrost efektywności działań analityczno-informatycznych i kontrolnych oraz automatyzacja wykrywania niezgodności w rozliczeniach. Skuteczność kontroli celno-skarbowych w 2020 wzrosła w porównaniu z 2019 r. o 6,2 proc. i wyniosła 87,25 proc.” – poinformował Jedynak.

Z przekazanych przez niego danych wynika, że wskaźnik pokazujący efekty finansowe w roku 2015 dla kontroli podatkowej wynosił 5,52 proc., podczas gdy w 2020 r. – 18,5 proc. „Te wskaźniki pokazują sukcesywną poprawę efektywności Krajowej Administracji Skarbowej w obszarze kontroli” – ocenił.

Przedstawiciel MF zaznaczył, że poziom dobrowolnych korekt zarówno w wyniku kontroli, jak i czynności sprawdzających, również potwierdza trafność typowania podmiotów do kontroli. Podkreślił, że czynności egzekucyjne to ostateczność. „Są to działania nie dość, że uciążliwe dla naszych klientów, to dodatkowo kosztowne” – wyjaśnił.

Z przekazanych przez niego danych wynika, że wskaźnik pokazujący efekty finansowe w roku 2015 dla kontroli podatkowej wynosił 5,52 proc., podczas gdy w 2020 r. – 18,5 proc. „Te wskaźniki pokazują sukcesywną poprawę efektywności Krajowej Administracji Skarbowej w obszarze kontroli” – ocenił.

Przedstawiciel MF zaznaczył, że poziom dobrowolnych korekt zarówno w wyniku kontroli, jak i czynności sprawdzających, również potwierdza trafność typowania podmiotów do kontroli. Podkreślił, że czynności egzekucyjne to ostateczność. „Są to działania nie dość, że uciążliwe dla naszych klientów, to dodatkowo kosztowne” – wyjaśnił.

W ocenie Jedynaka następuje poprawa w ograniczaniu przyrostu zaległości. Jak podał, od utworzenia KAS zaległości wzrosły w okresie 2017-2020 o 17,35 proc., ale w poprzednich latach – zaznaczył – ten procent był zdecydowanie wyższy.

„Również w obszarze egzekucji widać daleko idący progres. O ile bowiem kilka lat przed utworzeniem KAS efektywność egzekucji należności podatkowych nie przekraczała 20-25 proc., to w 2018 r. osiągnęliśmy wskaźnik ponad 40 proc., a w 2019 – blisko 42,5 proc.” – poinformował. „Z uwagi na sytuację epidemiczną i związaną z nią sytuację finansową i gospodarczą naszych klientów, którą braliśmy pod uwagę, prowadząc czynności egzekucyjne, w 2020 r. efektywność egzekucji spadła do 32,5 proc.” – przyznał Jedynak.

Źródło: PAP

Trwają prace nad nowym rozporządzeniem w sprawie kryteriów ocen wniosków z funduszu autobusowego

Projekt tego aktu prawnego dotyczy potocznie określanego tzw. Funduszu autobusowego, wprowadzonego ustawą z 16.5.2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1123 ze zm.). Dla przypomnienia, celem ww. funduszu jest finansowanie przywracania lokalnych połączeń autobusowych. Dzięki temu mieszkańcy, przede wszystkim z mniejszych miejscowości, mają mieć lepszy dostęp środkami transportu publicznego do pracy, szkół, placówek zdrowia i instytucji kultury. Zwiększenie siatki połączeń autobusowych stworzy także możliwość znalezienia pracy w miejscowościach, do których dojazd był dotychczas utrudniony lub niemożliwy. Nadto, fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej jest państwowym funduszem celowym. Jego dysponentem jest minister do spraw transportu. Obsługę Funduszu na zasadach określonych w umowie z jego dysponentem będzie prowadził Bank Gospodarstwa Krajowego.

Natomiast głównym założeniem wspomnianego projektu rozporządzenia jest dodanie nowego kryterium oceny wniosków (składnych przez podmioty ubiegające się o dofinansowanie np. gminy) i określenie w wyniku tego uzupełnienia wartości dotychczasowych przeliczników dla poszczególnych kryteriów oceny. Pozostaje w zgodności z nowelizacją art. 25 ust. 1 pkt 8 FundRozwAutobU, który wejdzie w życie 1.4.2021 r. a będzie posiadał treść:

1. Wojewoda, rozpatrując wniosek, o którym mowa w art. 24 ust. 4, bierze pod uwagę:

8) zapewnienie dostępności komunikacyjnej terenów objętych przedsięwzięciami lub inwestycjami powiązanymi z przedsięwzięciem infrastrukturalnym, o których mowa w art. 5c ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali mieszkalnych na wynajem, mieszkań chronionych, noclegowni, schronisk dla osób bezdomnych, ogrzewalni i tymczasowych pomieszczeń (Dz.U. z 2020 r. poz. 508 oraz z 2021 r. poz. 11 i 223).

Aby poznać szczegółowe motywy wprowadzanego projektu warto przytoczyć fragment z jego uzasadnienia: Proponowane rozwiązania poza powtórzeniem aktualnie obowiązujących regulacji wykonawczych precyzują stosowanie przez wojewodę w ramach oceny wniosków kryterium zapewnienia dostępności komunikacyjnej terenów objętych przedsięwzięciami lub inwestycjami powiązanymi z przedsięwzięciem infrastrukturalnym, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali mieszkalnych na wynajem, mieszkań chronionych, noclegowni, schronisk dla bezdomnych, ogrzewalni i tymczasowych pomieszczeń (Dz. U. z 2020 r. poz. 508), a także uzgadniają w wyniku tego uzupełnienia wartości dotychczasowych przeliczników dla poszczególnych kryteriów oceny. Podsumowując należy przyjąć, że projekt rozporządzenia jest pochodną zmian już uchwalonych we wskazanej ustawie. Dostosowuje więc zasadniczo kryteria ofert i dokonuje zmian porządkujących. W każdym bądź razie, będzie finalnie wpływał na ocenę ofert składanych przez jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dofinansowania przewozów autobusowych.

Możliwość zaniechania przez wierzyciela prowadzenia egzekucji przy zadłużeniu do 116 zł

Do 10.2.2021 r. brzmienie art. 6 § 1 EgzAdmU było następujące:

W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych.

Natomiast od 20.2.2021 r. treść ww. regulacji otrzymała brzmienie:

W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Wierzyciel może nie podejmować czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, jeżeli łączna wysokość należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia, chyba że okres do upływu terminu przedawnienia należności pieniężnej jest krótszy niż 6 miesięcy.

W uzasadnieniu wprowadzenia ww. regulacji wskazano m.in., że:

Zmiana ma na celu wyeliminowanie ponoszenia uciążliwych dla zobowiązanego kosztów egzekucyjnych, w tym opłaty manipulacyjnej (100 zł), w egzekucji należności pieniężnej, której wysokość jest niższa lub zbliżona do kosztów jej wyegzekwowania. Regulacja ta winna mobilizować wierzyciela do podejmowania w szerszym zakresie działań informacyjnych względem zobowiązanego zachęcających zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku, a jednocześnie ma zapobiec prowadzeniu przez organ egzekucyjny (naczelników urzędów skarbowych) egzekucji należności pieniężnych w niskiej wysokości.

Z analizy porównawczej ww. regulacji sprzed nowelizacji i po nowelizacji wynika, że jej nowe brzmienie wprowadziło elastyczne rozwiązania w zakresie postępowania wierzycieli dochodzących należności w trybie EgzAdmU. Chodzi tu o zmiany ukierunkowane na ekonomię postępowania wierzycieli pod kątem wydatków na postępowania egzekucyjne. Przepis ten dotyczy szerokiej grupy wierzycieli, w tym i gmin jako wierzycieli z tytułu tzw. podatków lokalnych, np. podatku od nieruchomości. W aktualnym stanie prawnym wierzyciele uzyskali możliwość (nie obowiązek) – niepodejmowania czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, jeżeli łączna wysokość należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia. Zatem, ustawodawca powiązał możliwość zaniechania stosowania środków egzekucyjnych od granicznej wartości dziesięciokrotności kosztów upomnienia.

W aktualnym stanie w tym zakresie mają zastosowanie koszty upomnienia według parametrów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11.9.2015 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia skierowanego przez wierzyciela do zobowiązanego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1526). Według zapisu zawartego w § 1 KosztUpomR koszty te wynoszą nadal 11,60 zł. Zatem, biorąc pod uwagę nowe brzmienie ww. regulacji art. 6 § 1 EgzAdmU w powiązaniu z kwotą za jednostkowe upomnienie (11,60 zł) – aktualnie możliwość zaniechania stosowania środków egzekucyjnych przez wierzyciela (w tym m.in. o statusie gminy) wyznacza granica kwotowa na poziomie 116,00 zł. Do tej kwoty wierzyciele zyskali więc możliwość zaniechania prowadzenia postępowania egzekucyjnego, więc i ponoszenia kosztów egzekucyjnych. Jedynym ograniczeniem czasowym w stosowaniu ww. możliwości jest krótszy niż 6 miesięczny okres do upływu przedawnienia należności pieniężnej. Warto także dodać, że ww. maksymalna granica ulegnie zwiększeniu począwszy od 14.10.2021 r. bowiem od tej daty wejdzie w życie nowe rozporządzenie w sprawie wysokości kosztów upomnienia, podwyższające je do poziomu 16,00 zł.

Podsumowując, wskazane zmiany należy ocenić pozytywnie. Nie są one rozwiązaniami obligatoryjnymi, a fakultatywnymi, bowiem ich stosowanie pozostawione jest woli wierzyciela. To on będzie decydował więc o strategii dochodzenia np. wierzytelności podatkowych.

Termin rozliczenia podatku CIT przedłużony do 30.6.2021 r.

Pierwotny termin dla rozliczenia podatku CIT mija 31.3.2021 roku. Dla podatników to czas na :

Zgodnie z procedowaną ustawą, termin ten zostanie wydłużony do 30.3.2021 roku. Jednak w uwagi na kalendarz prac parlamentarnych, minister Tadeusz Kościński podjął decyzję o wydaniu rozporządzenia, w którym zostaną zawarte identyczne rozwiązania jak we wspomnianej ustawie. To zapewni podatnikom możliwość skorzystania z tego rozwiązania.

Źródło: Ministerstwo Finansów

14. emerytura zostanie wypłacona w listopadzie

Wypłata 14. emerytury odbędzie się na zasadach podobnych jak corocznie wypłacane dodatkowe świadczenie pieniężne, czyli tzw. 13. emerytura, jednak z ograniczeniem liczby uprawnionych – do świadczeniobiorców pobierających świadczenie w wysokości nieprzekraczającej 2900 zł brutto. W przypadku osób pobierających świadczenie w wysokości powyżej 2900 zł stosowana będzie zasada „złotówka za złotówkę”, a więc tzw. 14 emerytura będzie zmniejszana o kwotę przekroczenia ponad 2900 zł

Wypłatą zostanie objętych 9,1 mln świadczeniobiorców (93,76 proc. ogółu), w tym ok. 7,9 mln świadczeniobiorców otrzyma wypłatę w pełnej wysokości (w kwocie najniższej emerytury), a ok. 1,2 mln świadczeniobiorców w wysokości niższej, ze względu na wysokość otrzymywanego świadczenia powyżej 2900 zł miesięcznie. Koszt wypłaty tzw. 14. emerytury szacuje się na 11,4 mld zł.

Źródło:

gov.pl

Koszty pobytu w Domu Spokojnej Starości a ulga rehabilitacyjna

W myśl art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; dalej: PDOFizU), za wydatki cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Prowadzenie placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku reguluje ustawa z 12.3.2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1876; dalej: PomSpołU).

W myśl art. 68 ust. 1 PomSpołU, opieka w placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku polega na świadczeniu przez całą dobę usług:

1. opiekuńczych zapewniających:

– udzielanie pomocy w podstawowych czynnościach życiowych,

– pielęgnację, w tym pielęgnację w czasie choroby,

– opiekę higieniczną,

– niezbędną pomoc w załatwianiu spraw osobistych,

– kontakty z otoczeniem;

2. bytowych zapewniających:

– miejsce pobytu,

– wyżywienie,

– utrzymanie czystości.

Zgodnie z art. 68 ust. 3 PomSpołU, usługi opiekuńcze powinny zapewniać:

Placówka zapewniająca całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku koncentruję się więc w głównej mierze na świadczeniu usług bytowych i opiekuńczych. Jest ona zastępczym domem dla osoby w niej przebywającej, której stan zdrowia nie wymaga pobytu w zakładzie opieki zdrowotnej. Pobyt Pani męża w Domu Spokojnej Starości jest odpłatny. Placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, działają w trybie i na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej i zapewniają tylko pomoc w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych, natomiast zakłady rehabilitacji leczniczej, zakłady opiekuńczo-lecznicze czy pielęgnacyjno-opiekuńcze działają w trybie i na zasadach określonych w ustawie o działalności leczniczej i udzielają całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne. Zatem placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, działające na podstawie ustawy o pomocy społecznej, nie świadczą całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne, jak w przypadku ww. zakładów działających w oparciu o ustawę o działalności leczniczej.

Przepisy regulujące funkcjonowanie placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku wskazują zatem jednoznacznie, że jednostek tych nie należy utożsamiać z zakładami wymienionymi przez ustawodawcę w art. 26 ust. 7a pkt 6 PDOFizU. Istnieje zasadnicza różnica pomiędzy przeznaczeniem ww. typów zakładów i celami jakie mają przypisane do zrealizowania, a celem i przeznaczeniem placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku (w ramach których działają prywatne domy opieki).

Katalog wydatków uprawniający do ulgi rehabilitacyjnej wymienionych w art. 26 ust. 7a PDOFizU jest katalogiem zamkniętym. Oznacza to, że wymienione w tym przepisie wydatki stanowią enumeratywne wyliczenie, zawierające wszystkie możliwe wydatki uprawniające do skorzystania z odliczenia. Wśród wydatków, których poniesienie uprawnia podatnika posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności oraz spełniającego inne wyżej wskazane warunki z art. 26 ust. 7a PDOFizU do korzystania z ulgi rehabilitacyjnej, ustawodawca nie wymienił wydatków ponoszonych tytułem pobytu w placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, który nie jest zakładem: lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opiekuńczo-leczniczym, czy pielęgnacyjno-opiekuńczym, wymienionym w art. 26 ust. 7a pkt 6 PDOFizU.

Tym samym Dom Spokojnej Starości, w którym przebywa Pani mąż, nie spełnia wymogów do uznania go za placówkę, w której odpłatny pobyt uprawnia do odliczenia wydatków z tym związanych, jako wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne.

Aktywiści wzywają prezydenta do zmiany przepisów

Dane szczególnej kategorii zagrożone

Jak wskazują aktywiści, zastosowanie nowoczesnych technologii nadzoru umożliwia gromadzenie na szeroką skalę danych biometrycznych, w tym rozpoznawanie twarzy i pobieranie DNA, ale także skanowanie tęczówki oka osób, które pieszo przekraczają granicę. Takie informacje należy zakwalifikować jako dane szczególnej kategorii. W ocenie protestujących jest to bardzo niepokojące, gdyż dostęp do pozyskanych w ten sposób danych zagwarantowany jest dla federalnych organów ścigania oraz organów innych państw, na podstawie umów o wymianie informacji.

Zaawansowana technologia ograniczona do minimum

W ocenie organizacji, które podpisały się pod wystąpieniem, zastosowanie w tym przypadku nowoczesnej technologii nadzoru wpisuje się w dotychczasową politykę graniczną stosowaną przez byłego prezydenta USA – Donalda Trumpa. Ochrona przed deportacją i dostępem do odpowiednich procedur – jak podkreślają – nie powinna odbywać się kosztem postępującej militaryzacji i zaawansowanego nadzoru. Aktywiści podkreślili, że administracja obecnego prezydenta USA powinna inwestować w społeczności przygraniczne, a w tym odbudowywać obszary zniszczone przez budowę murów granicznych (USA-Meksyk) oraz otwierać się na ludzi poszukujących bezpieczeństwa lub lepszego życia na terytorium USA. Finansowanie i wdrażanie zaawansowanych technologii nadzoru powinno natomiast zostać ograniczone do absolutnie niezbędnego minimum.

Pełna treść wystąpienia:

https://justfutureslaw.org/wp-content/uploads/2021/02/Statement-on-Biden-Bill-Border-Tech.pdf

O naruszeniu ochrony danych trzeba powiadomić organ nadzorczy

Do Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO) wpłynęła informacja o naruszeniu ochrony danych osobowych pochodząca od osoby, która stała się nieuprawnionym adresatem danych osobowych. Naruszenie to polegało na wysłaniu e-maila z niezaszyfrowanym, nie zabezpieczonym hasłem załącznikiem zawierającym dane osobowe kilkuset osób. Nadawcą maila był współpracownik ukaranego przedsiębiorstwa.

UODO zwróciło się do spółki o wyjaśnienie okoliczności zdarzenia, przedstawienie analizy incydentu i ocenę, czy w związku z zaistniałą sytuacją nie zachodzi potrzeba zawiadomienia organu nadzorczego o naruszeniu oraz osób, których ono dotyczyło.

Ukarany podmiot wskazał, że została dokonana ocena pod kątem ryzyka naruszenia praw i wolności osób fizycznych, na podstawie której spółka uznała, iż nie doszło do naruszenia skutkującego koniecznością zawiadomienia UODO. Ponadto przedsiębiorstwo uznało, że ze względu na szybko podjęte działania, jak oświadczenie nieuprawnionego adresata, że w sposób trwały zniszczył załącznik, do którego otrzymania nie był upoważniony, wyeliminowano możliwość zaistnienia w przyszłości negatywnych skutków tego zdarzenia dla osób, których dane dotyczą.

Z uwagi na brak zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych, organ nadzorczy wszczął wobec spółki postępowanie administracyjne, która w jego trakcie podtrzymała dotychczasowe stanowiska przedstawione w korespondencji prowadzonej z Urzędem od czerwca 2020 roku i w dalszym ciągu nie zgłosiła naruszenia organowi nadzorczemu.

W przedmiotowej sprawie doszło do wysłania do nieuprawnionego odbiorcy wiadomości e-mail wraz z załącznikiem w postaci niezaszyfrowanego pliku zawierającego dane osobowe adresata wiadomości i innych osób. Oznacza to, że doszło do naruszenia bezpieczeństwa prowadzącego do przypadkowego ujawnienia danych osobowych osobie nieuprawnionej do otrzymania tych danych, a więc do naruszenia poufności danych tych osób, co przesądza, że wystąpiło naruszenie ochrony danych osobowych.

Do dnia wydania niniejszej decyzji, spółka nie wykonała obowiązku wynikającego z art. 33 RODO. Ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej, Urząd uwzględnił również okoliczności łagodzące, mające wpływ na ostateczny wymiar kary, tj. działania podjęte przez administratora w celu zminimalizowania szkody poniesionej przez osoby, których dane dotyczą.

UODO przypomina, że zgodnie z art. 33 ust. 1 i 3 RODO w przypadku naruszenia ochrony danych osobowych, administrator danych bez zbędnej zwłoki – w miarę możliwości, nie później niż w terminie 72 godzin po stwierdzeniu naruszenia – zgłasza je organowi nadzorczemu, chyba że jest mało prawdopodobne, by naruszenie to skutkowało ryzykiem naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Do zgłoszenia przekazanego organowi nadzorczemu po upływie 72 godzin dołącza się wyjaśnienie przyczyn opóźnienia.

Decyzja dostępna jest pod linkiem: https://www.uodo.gov.pl/decyzje/DKN.5131.7.2020

Nowe paragrafy dochodowe w zakresie wpływów z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych

W ramach ww. nowelizacji wprowadzono m.in. paragraf 027 oznaczony jako Wpływy z części opłaty za zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w obrocie hurtowym. Z opisu do tego paragrafu wynika, że: W paragrafie tym ujmuje się wpływy z opłat, o których mowa w art. 9² ust. 11 i 21 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2277, z późn. zm.). Dla przypomnienia, wspomniane przepisy dotyczą opłat za zezwolenia wymienione w podanych regulacjach ustawowych – art. 9² ust. 11 i ust. 12 AlkU (dotyczą obrotu hurtowego alkoholem) tj.:

11. Opłata za zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, dla przedsiębiorcy zaopatrującego przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml wynosi dodatkowo 25 zł za każdy pełny litr 100% alkoholu w tych opakowaniach. Opłatę tę wnosi się również w przypadku dokonywania czynności, o których mowa w ust. 8-10, w stosunku do napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml.

21. W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 17 pkt 1 lub 2, organ, o którym mowa w ust. 16, ustala, w drodze decyzji, dodatkową opłatę w wysokości:

1) 2000 zł dla przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie, o którym mowa w art. 9¹ ust. 1 pkt 1 i 2;

2) 11 250 zł dla przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie, o którym mowa w art. 9¹ ust. 1 pkt 3.

Z kolei w art. 9³ ust. 3 AlkU postanowiono, że opłata w części, o której mowa w art. 9² ust. 11 AlkU, oraz dodatkowa opłata, o której mowa w art. 9² ust. 21 AlkU, stanowią w wysokości:

1) 50% dochód gmin, na terenie których jest prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych;

2) 50% przychód Narodowego Funduszu Zdrowia.

Właśnie wspomniane specyficzne opłaty (odwołujące się do obrotu hurtowego alkoholem) wg ww. nowelizacji mają być ujmowane w podanym paragrafie 027.

Jednocześnie ustawodawca zmodyfikował paragraf 048 oznaczony jako Wpływy z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zmiana polega na dodaniu opisu do paragrafu o treści: Paragraf ten nie obejmuje opłat, o których mowa w paragrafie 027. Zatem, paragraf 048 będzie nadal wykorzystywany jedynie do opłat, które są pobierane przez samorządy gminne od przedsiębiorców prowadzących ogólnie mówiąc detaliczną sprzedaż ww. alkoholu.

Analizując oba rodzaje zmian wprowadzonych do klasyfikacji budżetowej dochodów (w zakresie dodania paragrafu 027 i modyfikacji opisu do paragrafu 048), można zauważyć, że ustawodawca dokonał spójnych rozwiązań legislacyjnych. Zmiany te mają w założeniu usunąć ewentualne wątpliwości (np. gmin) co do stosowania dotychczasowego paragrafu 048, czy nowego paragrafu 027 – w zależności do rodzaju opłaty.

Są to na tyle istotne zmiany, że jednostki samorządu terytorialnego winny zwrócić szczególną uwagę na ich stosowanie. W zależności bowiem od rodzaju opłaty (pobieranej na podstawie ww. ustawy) różny będzie właściwy paragraf dochodowy. Kwestie te zaś mogą być poddane weryfikacji przez właściwą regionalną izbę obrachunkową m.in. w trakcie kontroli gospodarki finansowej danej jednostki.

Trzecia transza pomocy branżowej działa od 28 lutego 2021 r.

Ze wsparcia można korzystać od 28.2.2021 r. Tego dnia weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z 26.2.2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz.U. z 2021 r. poz. 371; dalej: rozporządzenie z 26.2.2021). Stanowi ono kontynuację rozporządzenia o tej samej nazwie z 19.1.2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 152; dalej: rozporządzenie z 19.1.2021). Przepisy dotychczasowe stosuje się do wniosków złożonych i nierozpatrzonych przed 28.2.2021 r. w trybie rozporządzenia z 19.1.2021 o każdy rodzaj pomocy nim objęty (§ 17 rozporządzenia z 26.2.2021).

Dofinansowanie do wynagrodzeń

Świadczenia na ochronę miejsc pracy ze środków FGŚP (tzw. dofinansowanie do wynagrodzeń) przysługuje według reguł z art. 15gga specustawy (ustawa z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakazanych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych; t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.), lecz ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia z 26.2.2021. Może o nie wystąpić przedsiębiorca, czyli osoba fizyczna i prawna, jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną posiadająca zdolność prawną oraz wspólnik spółki cywilnej w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Musi jednak spełniać następujące kryteria:

Wniosek należy złożyć nie później niż do 31.3.2021 r. (termin ten sam, co w rozporządzeniu z 19.1.2021). Maksymalna wysokość dofinansowania to 2 tys. zł. Do wynagrodzenia pracownika, którym jest nie tylko osoba pozostająca w stosunku pracy. Pod tym pojęciem należy także rozumieć osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę nakładczą, umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług (do której stosuje się przepisy o zleceniu), a także wykonującą pracę zarobkową na podstawie innej niż stosunek pracy na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną lub inną spółdzielnią zajmującą się produkcją rolną. Każda z nich musi jednak z wymienionego tytułu obowiązkowo podlegać ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu (art. 15g ust. 4 specustawy).

Świadczenie postojowe

Zgodnie z § 4 i 6 rozporządzenia z 26.2.21, o pierwsze lub ponowne świadczenie postojowe (rozporządzenie z 19.1.2021 uprawniało tylko do ponownego) mogą wystąpić osoby, które:

Świadczenie postojowe przysługuje raz, dwa lub trzy razy (rozporządzenie z 19.1.2021 nie przewidywało prawa do trzykrotnej wypłaty świadczenia) – w zależności od rodzaju działalności gospodarczej (patrz tabela 1). Jest przyznawane na zasadach art. 15zq–15zs i art. 15zu–15zza specustawy z modyfikacjami wynikającymi z rozporządzenia z 26.2.2021. Taką modyfikacją jest wyłączenie warunków o zawieszaniu działalności, wskazanych w art. 15zq ust. 4 pkt 1 i 2 i ust. 7 specustawy.

Tabela 1. Kody działalności gospodarczej uprawniające do pierwszego i ponownego świadczenia postojowego

L.p.	Kod działalności	Rodzaj działalności przypisany do kodu
Prawo do jednorazowego świadczenia
1.	47.71.Z 47.72.Z	sprzedaż detaliczna odzieży, obuwia i wyrobów skórzanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach
2.	47.81.Z 47.82.Z 47.89.Z	sprzedaż detaliczna na straganach i targowiskach: – żywności, napojów, wyrobów tytoniowych – wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia – pozostałych wyrobów
Prawo do maksymalnie dwukrotnego świadczenia
3.	91.02.Z	działalność muzeów
Prawo do maksymalnie trzykrotnego świadczenia
4.	49.39.Z	pozostały transport lądowy pasażerski, nigdzie niesklasyfikowany
5.	55.10.Z 55.20.Z 55.30.Z	– hotele i podobne obiekty zakwaterowania – obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania – pola kempingowe (włączając pola dla pojazdów kempingowych) i pola namiotowe
6.	56.10.A 56.10.B 56.21.Z 56.29.Z 56.30.Z	– restauracje oraz inne stałe i ruchome placówki gastronomiczne – przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) – pozostała usługowa działalność gastronomiczna – przygotowywanie i podawanie posiłków
7.	59.11.Z 59.12.Z 59.13.Z 59.14.Z 59.20.Z	– działalność związana z produkcją, postprodukcją i dystrybucją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych – działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych oraz projekcji filmów
8.	74.20.Z	działalność fotograficzna
9.	77.21.Z	wypożyczanie i dzierżawa sprzętu rekreacyjnego i sportowego
10.	79.11.A 79.12.Z 79.90.A 79.90.C	– działalność agentów turystycznych, organizatorów turystyki oraz pilotów wycieczek i przewodników turystycznych – pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji, gdzie indziej niesklasyfikowana
11.	82.30.Z	działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów
12.	85.51.Z 85.52.Z 85.53.Z 85.59.A 85.59.B	– pozaszkolne formy: edukacji sportowej zajęć rekreacyjnych i sportowych, edukacji artystycznej, nauki jazdy i pilotażu, – pozostałe formy pozaszkolne edukacji nigdzie niesklasyfikowane – nauka języków obcych
13.	86.10.Z	działalność lecznicza polegająca na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego lub realizowana w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej
14.	86.90.A 86.90.D	działalność fizjoterapeutyczna i paramedyczna
15.	90.01.Z 90.02.Z 90.04.Z	działalność związana z wystawianiem i wspomaganiem przedstawień artystycznych, a także obiektów kulturalnych
16.	93.11.Z 93.13.Z 93.19.Z 96.04.Z	– działalność obiektów sportowych oraz służących poprawie kondycji fizycznej – działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej – pozostała działalność związana ze sportem
17.	93.21.Z 93.29.A 93.29.B 93.29.Z	– działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki, pokojów zagadek, domów strachu, miejsc do tańczenia oraz inna rozrywka – pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna, w tym gdzie indziej niesklasyfikowana
18.	96.01.Z	pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych oraz futrzarskich

Dotacja na pokrycie bieżących kosztów

Dotacja na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej jest przyznawana zgodnie z art. 15zze⁴ specustawy, ale ze zmianami wynikającymi z § 7-9 rozporządzenia z 26.2.2021. Mogą się o nią ubiegać osoby, które:

Wniosek muszą złożyć najpóźniej do 31.5.2021 r. (31.3.2021 według rozporządzenia z 19.1.2021). Od rodzaju prowadzonej działalności zależy, czy dotacja będzie przysługiwać dwu- czy trzykrotnie. Rozporządzenie z 19.1.2021 zakładało jej jednorazowość, stąd jeśli została przyznana, liczbę kolejnych dotacji pomniejsza się o jeden (§ 16 rozporządzenia z 26.2.2021).

Tabela 2. Kody działalności gospodarczej uprawniające do dwu i trzech dotacji

Kody uprawniające do dwukrotnej dotacji

Kody uprawniające do trzykrotnej dotacji

47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 91.02.Z

49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01 Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z

Zwolnienie ze składek

Na mocy § 10 rozporządzenia z 26.2.2021 możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz Fundusze: Pracy, Solidarnościowy, Gwarantowanych Świadczeń́ Pracowniczych oraz Emerytur Pomostowych odpowiednio za styczeń 2021 r., grudzień 2020 r. – styczeń 2021 r. oraz luty 2021 r. (nowość w stosunku do rozporządzenia z 19.1.2021). Zostało przewidziane dla prowadzących działalność gospodarczą:

Przy ustalaniu prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek nie będzie uwzględniana liczba ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych i okresy prowadzenia działalności, o których mowa w art. 31zo specustawy.

Deklaracje rozliczeniowe lub imienne raporty miesięczne za okresy zwolnienia ze składek muszą być przesłane do ZUS do 31.3.2021 r. Termin ten dotyczy również wniosków złożonych przed 28.2.2021 r. na mocy rozporządzenia z 19.1.2021, które wskazywało wykonanie tego obowiązku do 28.2.2021 r. (§ 17 rozporządzenia z 26.2.2021). Wniosek o zwolnienie ma być natomiast złożony do 30.4.2021 r. (rozporządzenie z 19.1.2021 wskazywało 31.3.2021 r.).

Tabela 3. Okresy zwolnienia ze składek i kody działalności gospodarczej uprawniające do ich uzyskania

Okres zwolnienia	Kody działalności przeważającej
Styczeń 2021 r.	47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z
Grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r.	49.32.Z, 49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z
Luty 2021 r.