Polityka energetyczna państwa do 2040 r.

Zgodnie z art. 13 ustawy z 10.4.1997 r. – Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 833 ze zm.; dalej: PrEnerg), celem polityki energetycznej państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju, wzrostu konkurencyjności gospodarki i jej efektywności energetycznej, a także ochrony środowiska, w tym klimatu.

Polityka energetyczna państwa jest opracowywana zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju kraju i zawiera:

Dokument o nazwie „Polityka energetyczna państwa do 2040 r.” (dalej: PEP2040) stanowi załącznik do obwieszczenia. Określa on m.in. cele szczegółowe PEP2040, które obejmują:

1) optymalne wykorzystanie własnych surowców energetycznych (projekt strategiczny – transformacja regionów węglowych);

2) rozbudowę infrastruktury wytwórczej i sieciowej energii elektrycznej, w tym rozbudowę infrastruktury wytwórczej energii elektrycznej oraz elektroenergetycznej infrastruktury sieciowej (projekty strategiczne – rynek mocy, a także wdrożenie inteligentnych sieci elektroenergetycznych);

3) dywersyfikację dostaw i rozbudowę infrastruktury sieciowej gazu ziemnego, ropy naftowej i paliw ciekłych, w tym dywersyfikację: dostaw gazu ziemnego oraz rozbudowa infrastruktury gazowej oraz dostaw ropy naftowej, a także rozbudowę infrastruktury ropy naftowej i paliw ciekłych (projekty strategiczne – budowa Baltic Pipe, a także budowa drugiej nitki Rurociągu Pomorskiego);

4) rozwój rynków energii, w tym rozwój rynku: energii elektrycznej, gazu ziemnego, produktów naftowych i paliw alternatywnych, w tym biokomponentów i elektromobilności (projekty strategiczne – wdrażanie Planu działania mającego służyć zwiększeniu transgranicznych zdolności przesyłowych energii elektrycznej, hub gazowy, rozwój elektromobilności);

5) wdrożenie energetyki jądrowej (projekt strategiczny – Program polskiej energetyki jądrowej; w 2033 r. uruchomiony zostanie pierwszy blok jądrowy o mocy 1-1,6 GW, kolejne będą uruchamiane co 2-3 lata – cały program jądrowy zakłada budowę 6 bloków do 2043 r.);

6) rozwój odnawialnych źródeł energii (projekt strategiczny – wdrożenie morskiej energetyki wiatrowej);

7) rozwój ciepłownictwa i kogeneracji (rozwój ciepłownictwa systemowego; do pokrywania potrzeb cieplnych w sposób indywidualny powinno wykorzystywać się źródła o możliwie najniższej emisyjności, czyli (pompy ciepła, ogrzewanie elektryczne, gaz ziemny, paliwa bezdymne i odchodzić od węgla – w miastach do 2030 r., na terenach wiejskich do 2040 r.; zwiększony zostanie monitoring emisji w domach jednorodzinnych oraz wyciąganie konsekwencji wobec odpowiedzialnych za zanieczyszczenia);

8) poprawa efektywności energetycznej (projekt strategiczny – promowanie poprawy efektywności energetycznej; Polska wyznacza krajowy cel w zakresie poprawy efektywności energetycznej do 2030 r. na poziomie 23% w odniesieniu do zużycia energii pierwotnej w 2020 r.)

Jak wynika z PEP2040 jej cele szczegółowe obejmują cały łańcuch dostaw energii – od pozyskania surowców, przez wytwarzanie i dostawy energii (przesył i rozdział), po sposób jej wykorzystania i sprzedaży. Każdy z ośmiu celów szczegółowych PEP2040 ma się przyczyniać do realizacji elementów celu polityki energetycznej państwa i służyć transformacji energetycznej Polski.

Transformacja energetyczna, która zostanie przeprowadzona w Polsce ma być:

Transformację energetyczną oparto na trzech filarach:

1. Sprawiedliwa transformacja (transformacja rejonów węglowych, ograniczenie ubóstwa energetycznego, nowe gałęzie przemysłu związane z OZE i energetyką jądrową);
2. Zeroemisyjny system energetyczny (morska energetyka wiatrowa, energetyka jądrowa, energetyka lokalna i obywatelska);
3. Dobra jakość powietrza (transformacja ciepłownictwa, elektryfikacja transportu, Dom z Klimatem).

Do PEP2040 dołączono trzy załączniki, które są jej integralnymi częściami:

1. Ocena realizacji poprzedniej polityki energetycznej państwa (w dokumencie podsumowano realizację priorytetów wskazanych w Polityce energetycznej Polski do 2030 r. oraz kierunków wynikających ze Strategii „Bezpieczeństwa energetyczne i środowisko – perspektywa do 2020 r.”);
2. Wnioski z analiz prognostycznych dla sektora energetycznego (w dokumencie zaprezentowano szereg prognoz dla sektora paliwowo-energetycznego przy założeniu realizacji działań, które przesądza PEP2040; w szczególności przedstawiono projekcje zużycia energii pierwotnej i finalnego zużycia energii w podziale na rodzaj paliwa i sektory, prognozy wytwarzania i mocy zainstalowanej energii elektrycznej, elektroenergetycznych i gazowych połączeń transgranicznych oraz cen energii elektrycznej dla poszczególnych grup odbiorców; uwzględniono także nakłady inwestycyjne niezbędne do poniesienia w sektorze energetycznym oraz prognozy redukcji wpływu na środowisko; w dokumencie zamieszczono także wnioski z dodatkowej analizy uwzględniającej prognozę wyższych cen uprawnień do emisji CO2 oraz metodę kosztu całkowitego);
3. Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko PEP2040 (SOOŚ) (w dokumencie przedstawiono analizę możliwego pozytywnego i negatywnego wpływu realizacji PEP2040 na środowisko – zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko).

Światowy Dzień Konsumenta przez cały tydzień z UOKiK – akcja „Surfuję, sprawdzam, kupuję. Bezpieczny konsument w sieci”.

Dziś obchodzimy Światowy Dzień Konsumenta. Dokładnie 59 lat temu 15 marca 1962 r. prezydent USA John F. Kennedy ogłosił 4 podstawowe prawa konsumenckie do: informacji, wyboru, bezpieczeństwa i reprezentacji. W tym roku ŚDK będziemy obchodzić w UOKiK przez cały tydzień pod hasłem „Surfuję, sprawdzam, kupuję. Bezpieczny konsument w sieci”.

– To święto każdego z nas, bo wszyscy jesteśmy konsumentami. Codziennie zawieramy mniejsze lub większe umowy zakupu. Taką umową jest np. zakup biletu, płatność za zamówienie z e-sklepu, kupno żywności, kawy czy sprzętu RTV i AGD. Chcemy w szczególny sposób przypomnieć o prawach osób kupujących i inwestujących przez internet. W związku z postępem technologicznym, a także pandemią koronawirusa, coraz więcej transakcji zawieranych jest w internecie, tj. na odległość. Niestety, wykorzystują to również oszuści. Dlatego przez cały tydzień będziemy pokazywać, jakie pułapki i zagrożenia czyhają na konsumentów w internecie i radzić, jak je omijać. Surfuję, sprawdzam i bezpiecznie kupuję – niech to będzie motto każdego z nas – mówi Tomasz Chróstny, Prezes UOKiK.

UOKiK wspólnie z organizacjami konsumenckimi przygotował w tym tygodniu wiele atrakcji:

Przez cały tydzień warto śledzić też Twittera @UOKiKgovPL – codziennie znajdziecie tam garść rad, jak bezpiecznie kupować i inwestować przez internet.

Symulator

Oferta błyskawicznego zarobku, superpromocja, zbiórka na szczytny cel? Uważaj, za takimi ogłoszeniami w mediach społecznościowych mogą kryć się oszuści, chcący wyłudzić twoje pieniądze lub dane osobowe. Fundacja ProPublika – w ramach sfinansowanego przez UOKiK projektu „Konsument cyberbezpieczny – aktywna edukacja” – przygotowała symulator zagrożeń czyhających na konsumentów w sieci. Wejdź na konsument.edu.pl i sprawdź, jakich sytuacji lepiej unikać i jakie triki stosują oszuści.

Strona przypomina portal społecznościowy, na którym pośród normalnych postów pojawiają się oferty-pułapki. Kryją się za nimi potencjalne niebezpieczne sytuacje, np. oszustwo zakupowe, wyłudzenie kodu BLIK, kradzież tożsamości, piramida finansowa. Z podobnymi każdy z nas może spotkać się w sieci. Na symulatorze w bezpieczny sposób – przechodząc całą procedurę: wybór towaru, konwersację z czatbotem, ustalanie szczegółów płatności i dostawy, wypełnianie formularzy – internauta może się przekonać, gdzie kryją się potencjalne zagrożenia, kiedy powinna się zapalić czerwona lampka i czym taka transakcja może się skończyć. Każda sytuacja zawiera podsumowanie, gdzie użytkownik poznaje konsekwencje lekkomyślnych decyzji, dowiaduje się, co sprawdzić, aby nie paść ofiarą oszustwa i gdzie się zwrócić, jeśli do tego dojdzie.

Lekcje w szkołach

Chociaż do korzystania z symulatora i nauki przez zabawę zachęcamy każdego, to powstał on jako narzędzie edukacyjne dla uczniów i może być wykorzystywany podczas lekcji w szkołach.

– Platforma konsument.edu.pl jest zbudowana jak prawdziwa społecznościowa sieć i zapewniam, że kiedy będziecie Państwo po niej wędrować dosłownie za moment zapomnicie, że jest to platforma edukacyjna, bo taki jest jej cel. Mnie się to przytrafiło kilka razy. Na tej platformie możemy znaleźć opracowane szczegółowo pułapki, jakie czyhają na nas w internecie. Są to np. sytuacje związane z Black Friday, jakieś promocyjne zakupy, która kuszą nas stąd i owąd, jak zarobić bezpiecznie bez wychodzenia z domu. Wszystko w taki realny, prawdziwy sposób – – mówi Jolanta Okuniewska, nauczycielka ze Szkoły Podstawowej nr 13 w Olsztynie, Honorowy Profesor Oświaty, finalistka wielu prestiżowych nagród polskich i międzynarodowych, m.in. Nauczyciel Roku czy Global Teacher Prize, która w swojej pracy z uczniami wykorzystuje nowe technologie. – Platforma jest przygotowana szczególnie dla uczniów starszych, ale starsze klasy szkoły podstawowej również znajdą tam wiele przydatnych materiałów. Szczególnie dokładnie i drobiazgowo zostały przygotowane materiały dla nauczycieli. Myślę, że dzięki temu, że będziemy edukować naszą młodzież, będziemy także edukować ich rodziców i ludzi dorosłych, bo powiem szczerze, że na tej stronie sama znalazłam wiele przydatnych informacji. Bardzo polecam pracę na tej platformie.

Specjalnie dla nauczycieli, edukatorów i rzeczników konsumentów Fundacja ProPublika przygotowała scenariusze zajęć z wykorzystaniem symulatora oraz tutorial (są dostępne na stronie konsument.edu.pl). Już dzisiaj pierwsza taka lekcja odbędzie się w Zespole Szkół nr 2 im. Stanisława Staszica w Szamotułach. Wezmą w niej udział Prezes UOKiK Tomasz Chróstny oraz Anna Sobol, rzecznik konsumentów w Szamotułach. Natomiast na piątek 19 marca zaplanowany jest webinar dla rzeczników konsumentów. Rafał Lew-Starowicz – ekspert w zakresie innowacji w edukacji, m.in. członek Zespołu Edukacji Medialnej przy Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN oraz Grupy Roboczej KE ds. rozwoju umiejętności i kompetencji cyfrowych – podzieli się refleksjami na temat narzędzi i metod przydatnych w nowoczesnej edukacji konsumenckiej. Zaprezentujemy także, jak korzystać z symulatora.

Porady

W ramach Światowego Tygodnia Konsumenta uruchomiliśmy dodatkowe porady prawne online. Będzie to okazja, żeby poznać twarze tych, którzy na co dzień służą pomocą w trudnych sprawach konsumenckich. Zachęcamy do zadawania pytań, zgłaszania problemów, a także posłuchania dyskusji o najciekawszych przypadkach, jakie są do nas zgłaszane oraz o tym, jak je rozwiązaliśmy. Od 15 do 19 marca na profilu Światowego Dnia Konsumenta na Facebooku do waszej dyspozycji będą eksperci z:

Wszystkie te instytucje i organizacje świadczą konsumentom porady telefoniczne lub mailowe przez cały rok. Kontakty, pod którymi są dostępne na co dzień, podajemy na końcu komunikatu. Oprócz tego z prośbą o pomoc można się zwrócić do powiatowych lub miejskich rzeczników konsumentów oraz wojewódzkich inspektoratów Inspekcji Handlowej.

Twitter – porady o bezpieczeństwie w sieci

Zachęcamy do śledzenia przez cały tydzień naszego konta na Twitterze: @UOKiKgovPL. Będziemy tam ostrzegać przed pułapkami czyhającymi na konsumentów w sieci oraz radzić, jak je omijać i bezpiecznie kupować, płacić czy inwestować przez internet. Na każdy dzień przygotowaliśmy inny temat:

Źródło: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Uchwała w sprawie statutu sołectwa bez konsultacji społecznych

Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (wyr. WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 25.2.2021 r., II SA/Go 32/21, Legalis).

Z art. 35 ust. 1 SamGminU wynika wprost, że organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami.

W omawianym przypadku organ (tu: rada miejska) w żaden sposób nie wykazał, aby przed podjęciem zaskarżonej uchwały zostały przeprowadzone konsultacje z mieszkańcami sołectwa. Organ ten stwierdził, że nie posiada dokumentacji świadczącej o przeprowadzeniu konsultacji społecznych w procedurze uchwalania statutu. WSA podkreślił, że skoro wymogiem ustawowym wynikającym wprost z art. 35 ust. 1 SamGminU jest przeprowadzenie konsultacji z mieszkańcami, to obowiązkiem organu jest posiadanie dokumentacji z tym związanej, niezbędnej dla wykazania legalności działania organu.

Oznacza to, że uchwałę w sprawie nadania statutu jednostki pomocniczej można podjąć dopiero po przeprowadzeniu konsultacji z jej mieszkańcami. Przy czym wymóg przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami jednostki pomocniczej należy rozumieć jako rzeczywiste omówienie z mieszkańcami proponowanych regulacji i umożliwienie mieszkańcom wyrażenie opinii na ich temat.

WSA w Gorzowie Wielkopolskim powołał się tu na orzecznictwo innych sądów potwierdzające jego stanowisko w tej sprawie (np. wyr. WSA w Krakowie z 6.11.2018 r., III SA/Kr 296/18, Legalis; wyr. NSA z 3.9.2013 r., II OSK 652/13, Legalis; wyr. WSA w Szczecinie z 10.10.2007 r., II SA/Sz 885/07, Legalis; wyr. WSA we Wrocławiu z 4.12.2007 r., III SA/Wr 491/07, Legalis).

W omawianym wyroku WSA odniósł się też do kwestii prawa do głosowania na terenie sołectwa. Jego zdaniem SamGminU nie przewiduje konieczności zameldowania na stałe na terenie sołectwa, aby korzystać z praw wyborczych, a wystarczające jest stałe zamieszkiwanie na obszarze gminy. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 SamGminU, mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową. Mieszkańcem gminy jest natomiast osoba fizyczna przebywająca na terytorium gminy z zamiarem stałego pobytu. Stałego zamieszkania danej osoby w określonym miejscu nie ocenia się wyłącznie według jej zameldowania na pobyt stały, lecz na podstawie faktów świadczących o jej stałym przebywaniu w tej miejscowości.

Dane z ewidencji ludności mogą być pomocne w ustaleniu charakteru pobytu osoby na terenie sołectwa, nie przesądzają jednak o uprawnieniach wyborczych danej osoby.

Decyzja o skierowaniu na badania lekarskie jako przedmiot skargi do WSA

Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (wyr. WSA w Gliwicach z 4.3.2021 r., II SA/Gl 214/21, Legalis).

Zgodnie z art. 61 § 1 i 4 KPA, postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Na tej podstawie prezydent miasta zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji w przedmiocie skierowania na kontrolne badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Następnie decyzją prezydent skierował adresata tego zawiadomienia na te badania.

Powstał tu problem, czy taką decyzję organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Trzeba więc przypomnieć, że kontrola działalności administracji publicznej podejmowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 PostAdmU sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

A zatem, przedmiotem zaskarżenia w tym przypadku było wspomniane wyżej zawiadomienie przez organ o wszczęciu wobec niego postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W podstawie prawnej organ powołał się na art. 61 § 4 KPA. WSA w Gliwicach przypomniał, że na takie zawiadomienie nie przysługuje zażalenie, w przeciwieństwie do postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z art. 61a § 2 KPA. Poza tym, chociaż zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania z art. 61 § 4 KPA ma formę pisemną, nie jest jednak postanowieniem czy decyzją, o których mowa w KPA.

Zdaniem WSA w Gliwicach, omawiane zawiadomienie nie jest aktem administracyjnym czy czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 PostAdmU. Nie stanowi bowiem formy nałożenia na stronę jakiegokolwiek obowiązku bądź przyznania jej określonego prawa, czy to o charakterze materialnym, czy procesowym. Z tych też względów ustawodawca nie przewidział możliwości jego kwestionowania zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym. Zawiadomienie to nie może być uznane za inną czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter wyłącznie informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej.

Seminarium „Pytania prejudycjalne jako środek ochrony praw podstawowych”

Zapraszamy do wzięcia udziału w pierwszym naukowym wydarzeniu #EURights – otwartym seminarium, które odbędzie się w trybie online (Microsoft Teams) w dniu 26 marca 2021 roku (planowane godziny wydarzenia to 9.00-15.30).

W celu wzięcia udziału w wydarzeniu, do końca 22 marca 2021 roku należy dokonać rejestracji adres e-mail przez formularz, który znajduje się TUTAJ.

Udział w seminarium naukowym potwierdzili znamienici przedstawiciele polskiego sądownictwa administracyjnego oraz krajowych ośrodków naukowych, m.in. Prof. dr hab. Stanisław Biernat, Prof. dr hab. Maciej Szpunar, Prof. dr hab. Nina Półtorak, Prof. dr hab. Grzegorz Krawiec, Prof. dr hab. Joanna Wegner, którzy w swojej działalności orzeczniczej, jak również naukowej zajmują się problematyką procedury pytań prejudycjalnych. W załączeniu przesyłamy szczegółowy program seminarium.

Szczegółowy plan do pobrania znajduje się TUTAJ

Zmiany terminu szczepień osób, które przeszły COVID-19 oraz kolejności szczepień w etapie pierwszym

Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. poz. 436) wprowadza zmiany do rozporządzenia Rady Ministrów z 26.2.2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2021 r. poz. 367 ze zm.). Przepisy te są istotne dla podmiotów leczniczych i personelu medycznego wykonującego szczepienia przeciwko COVID-19 ze względu na zmiany co do kolejności do szczepień w etapie pierwszym oraz terminu szczepień dla osób, które przeszły COVID-19.

Przepisy rozporządzenia wprowadzają zmianę w etapie pierwszym co do kolejności do szczepień, ujmując w tej grupie również osoby u których zdiagnozowano chorobę nowotworową, a nie rozpoczęto leczenia oraz biorców oczekujących na przeszczepienie. W rozporządzeniu określono także termin szczepień osób, które przeszły chorobę COVID-19, wskazując, że są poddawane szczepieniu ochronnemu przeciwko COVID-19 w terminie nie wcześniejszym niż 3 miesiące od dnia uzyskania pozytywnego testu na obecność wirusa SARS-CoV-2.

W przepisach rozporządzenia wskazano również, że osoby posiadające zaawansowane schorzenia neurologiczne układu oddechowego lub krążenia, przebiegające z niewydolnością oddechową lub krążenia, są zwolnione z zakrywania ust i nosa.

Zmiany w rozporządzeniu w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących

Projektowane zmiany

Jak wynika z uzasadnienia, konieczność wprowadzenia zmian w wydanym niedawno rozporządzeniu Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 15.12.2020 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2020 r. poz. 2317) wiąże się ze znajdującym się w nim błędem. Pierwotnie, celem rozporządzenia MFFiPR z 15.12.2020 r. było dostosowanie przepisów aktu nowelizowanego do nowej unijnej Nomenklatury scalonej (CN) w zakresie towarów oraz Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU (2015) w zakresie usług oraz niektórych towarów. Jednakże, omyłkowo w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i KasRejR – w zakresie usług związanych z wyżywieniem wskazano „PKWiU 52.21” zamiast „PKWiU 56.21”. Projekt najnowszego rozporządzenia zmieniającego ma zatem na celu sprostowanie omyłkowego oznaczenia PKWiU. Projektowany akt nie wprowadza natomiast zmian w zakresie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Rozporządzenie ma wejść w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od 1.1. 2021 r.

Interpretacja ogólna dotycząca przepisów związanych ze zbyciem wierzytelności w ramach faktoringu

Przepisy wymagające interpretacji ogólnej

Przedmiotem interpretacji jest obowiązujące od stycznia 2018 r. brzmienie art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 39 PDOPrU oraz regulacji zawartej w art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 34 PDOFizU. Dotyczą one zdarzeń, w których podatnik dokonuje cesji na rzecz innego podmiotu tzw. „wierzytelności własnej”, to jest wierzytelności wynikającej z dokonanej wcześniej przez podatnika na rzecz podmiotu trzeciego sprzedaży towarów lub usług, w związku z którą podatnik ten wykazał z tego tytułu przychód należny. Interpretacja ogólna została wydana z uwagi na pojawiające się rozbieżności w merytorycznej interpretacji przepisów oraz konieczność zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego.

Kwalifikacja zbycia wierzytelności wynikającej z umowy faktoringu

W omawianej interpretacji Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej uznał, że „odpłatne zbycie przez podatnika podatku dochodowego wierzytelności wynikającej z dokonanej wcześniej przez takiego podatnika na rzecz podmiotu trzeciego (dłużnika) sprzedaży towarów lub usług stanowi odrębną od wskazanej sprzedaży towarów lub usług operację gospodarczą, wywołującą po stronie zbywcy wierzytelności skutki w podatku dochodowym w postaci wystąpienia przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu”. Innymi słowy należy uznać, że zbycie wierzytelności nie skutkuje spłatą pierwotnej wierzytelności przez dłużnika, a jedynie prowadzi do zmiany podmiotu, wobec którego dłużnik jest zobowiązany do zapłaty.

Zbycie wierzytelności a koszty uzyskania przychodów

W interpretacji poruszono także kwestię zakazu wykazywania w kosztach uzyskania przychodów straty, rozumianej jako ujemna różnica pomiędzy wartością „brutto” wierzytelności, a kwotą przychodu z tytułu zbycia (cesji) tej wierzytelności. W ocenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej podatnik zbywając wierzytelność na rzecz faktora za 100% jej wartości nominalnej brutto, może w swoich kosztach zaliczyć wartość zbywanej wierzytelności pieniężnej w jej pełnej kwocie z uwzględnieniem VAT. Ustawodawca w art. 16 ust. 1 pkt 39 PDOPrU przewidział jednak wyłączenie określające, co nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów. Z powyższego wynika, że strata może być kosztem podatkowym do wysokości nieprzekraczającej wartości uprzednio rozpoznanego przychodu należnego w kwocie netto.

Zasady ustalania kosztu uzyskania przychodu

W interpretacji wskazane zostały także podstawowe zasady, jakimi powinni kierować się podatnicy w celu ustalenia kosztów uzyskania przychodu w przypadku zbycia wierzytelności w ramach umowy faktoringu.

Podatnicy powinni pamiętać o następujących regułach:

Strata wynikająca ze zbycia wierzytelności

Z interpretacji wynika, że strata ze zbycia (cesji) wierzytelności nie powstaje również w sytuacji gdy, podatnik (faktorant) w ramach dwóch odrębnych umów faktoringu zbywa (ceduje) na rzecz faktorów wierzytelność z tytułu sprzedaży towarów lub usług.

Sytuacja ta dotyczy jedynie transakcji zrealizowanych w następującym schemacie:

– część odpowiadającą wartości nominalnej netto za 100% tej wartości,

– część odpowiadającą kwocie VAT za 100% jej wartości, czyli łącznie od obu faktorów za 100 wartości nominalnej brutto zbywanej (cedowanej) wierzytelności.

Wynagrodzenie dla faktora w wyjaśnieniach resortu

Resort w interpretacji odniósł się także do wynagrodzenia dla faktora. Zgodnie z wykładnią, podatnik do kosztów uzyskania przychodów będzie mógł zaliczyć zapłacone na rzecz faktora wynagrodzenie, za wykonywane przez ten podmiot na rzecz faktoranta usługi. Zdaniem ministerstwa podatnicy będą mogli zaliczyć do kosztów takie wynagrodzenie także w sytuacji, gdy wynagrodzenie z tego tytułu zostanie uregulowane w drodze umownego potrącenia z kwotą należności wypłacanej przez faktora faktorantowi za nabytą od niego wierzytelność.

Strategia podatkowa

Strategia podatkowa zgodnie z informacją Ministerstwa Finansów ma na celu dostarczenie obywatelom dostępu do informacji w zakresie zasad podatkowych, które są praktykowane przez największe podmioty oraz poprawa społecznej kontroli nad dużymi podmiotami.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia strategii podatkowej, jednak wskazał co powinna ona zawierać. Strategia podatkowa to informacje w zakresie ogółu czynności podatkowych prowadzonych przez jednostkę, z wyłączeniem informacji objętych tajemnicą handlową, przemysłową, zawodową lub procesu produkcyjnego. Strategia powinna zawierać m.in.:

Strategia podatkowa powinna zostać dostosowana do jednostki sporządzającej ten dokument, w tym charakter, rodzaj i rozmiar prowadzonej działalności.

Strategię podatkową sporządzają jednostki określone w art. 27b ust. 2 pkt 1 i 2 CitU, tj.:

1. podatkowe grupy kapitałowe (bez względu na wysokość osiągniętych przychodów),
2. inni podatnicy, u których wartość przychodu w roku podatkowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok podania indywidualnych danych podatników do publicznej wiadomości.

Dokument ten sporządza się w języku polskim lub jeżeli dokument został sporządzony w innym języku dopuszczalne jest tłumaczenie na język polski za dany rok podatkowy. Publikacja odbywa się na stronie internetowej podmiotu w terminie 12 miesięcy po zakończeniu roku podatkowego. Gdy jednostka nie posiada własnej strony internetowej, publikuje strategię na stronie internetowej podmiotu powiązanego.

Powstaje więc pytanie, skąd organy podatkowe będą znały adres strony internetowej podatnika. Zgodnie z art. 27c ust. 7 CitU podatnik ma obowiązek poinformować naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika w zakresie adresu strony internetowej.

Rozróżnienia wymaga brak publikacji oraz uchybienia w strategii podatkowej. Brak publikacji strategii podatkowej grozi karą pieniężną do 250 000 zł, która zostaje nałożona przez naczelnika urzędu skarbowego w ramach decyzji. Ewentualne uchybienia nie będą podlegały sankcjom karnym, jak informuje resort finansów.

Opublikowanie strategii podatkowej będzie się niewątpliwie wiązało z dodatkowym kosztem dla jednostki.

Należy podkreślić, iż ustawodawca nie wprowadził przepisów przejściowych, co oznacza, że obowiązek sporządzenia strategii podatkowej dotyczy już roku 2020, o ile rok podatkowy jest równy rokowi kalendarzowemu podatnika.

Waloryzacja emerytur i rent na 2021

Na podstawie danych ogłoszonych przez Prezesa GUS 15.1.2021 r. wynika, że średnioroczne wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem ukształtowały się na poziomie 103,4%, inflacja zaś dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów w 2020 r. wyniosła 103,9%. Zważywszy na realny wzrost przeciętnego wynagrodzenia w 2020 r. (obliczonego na wielkość 1,7%), wskaźnik waloryzacji, o który zostaną pomnożone świadczenia należne seniorom (w wysokości przysługującej na 28.2.2021 r.) to 104, 24%.

Dolne granice świadczeń emerytalno–rentowych

W uprzednim stanie prawnym, na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 291) kwota najniższej renty z tytułu całkowitej bądź częściowej niezdolności do pracy plasowała się odpowiednio na poziomie 1200 zł albo 900 zł miesięcznie. Mocą zmian, kwoty te zostaną zwiększone do poziomu 1250 zł oraz 937,50 zł. Analogiczną kwotę tj. 1250 zł otrzymają emeryci uprawnieni do świadczeń w najniższym wymiarze oraz beneficjenci renty rodzinnej (wzrost stawki z 1200 zł wypłacanej w każdym miesiącu).

Wysokość świadczenia wyrównawczego i renty inwalidzkiej

Świadczeniobiorcy pobierający emeryturę lub rentę inwalidzką albo rentę z tytułu niezdolności do pracy, objęci ustawą z 20.3.2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 319 ze zm.), mają przyznane prawo do świadczenia wyrównawczego. W nowym roku, będą kontynuować korzystanie z tego przywileju, o ile łączna kwota uzyskiwanych przez nich „zasadniczych” świadczeń uplasuje się poniżej kryterium 2450 zł miesięcznie.

Podstawę zaś wymiaru renty inwalidzkiej stanowić będzie kwota 2851,27 zł, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z 29.5.1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1790).

Świadczenie przedemerytalne i uzupełniające

Granicą, która będzie uprawniała do pobierania świadczenia uzupełniającego jest kwota nieprzekraczająca 1750 zł miesięcznie, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 31.7.2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1936). Jego wysokość nie może być wyższa niż 500 zł oraz przekroczyć bazowej wielkości pieniężnej – 1750 zł w rozliczeniu miesięcznym.

W brzmieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 30.4.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1725), wymiar objętego ustawą świadczenia został podniesiony o 50 zł tj. do kwoty 1260,99 zł miesięcznie. W przypadku zaś, gdyby uległ on zmniejszeniu wskutek przekroczenia przez uprawnionego dopuszczalnej kwoty przychodu, nowelizacja gwarantuje minimalny poziom wypłaty świadczenia uzupełniającego w kwocie – 630,50 zł (poprzednio obowiązująca stawka to 605,50 zł).

Zwiększona wypłata do 1260,99 zł nie dotyczy jednak osób, które zarejestrowały się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty tj. ukończyły co najmniej 55 lat – kobieta oraz 60 lat – mężczyzna i osiągnęły okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn – ich świadczenie nie może być wyższe niż ostatnio otrzymywana renta.

Metoda przeliczania świadczeń

Z racji faktu, że wskaźnik waloryzacji w 2021 r. jest wyższy niż 104,16% (który zapewnia kwotę podwyżki waloryzacyjnej na poziomie 50 zł w odniesieniu do najniższych świadczeń) względem najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy dla osób całkowicie niezdolnych do pracy, kwoty najniższej emerytury, renty rodzinnej oraz świadczenia przedemerytalnego, stosowana będzie waloryzacja procentowa (nie kwotowa). Oznacza to, że waloryzacja przebiegnie z zastosowaniem rzeczywistego wskaźnika waloryzacji, zgodnie ze schematem zaproponowanym w art. 7 ust. 1 nowelizacji – świadczenia wzrosną o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą świadczenia w wysokości przysługującej w dniu 28.2.2021 r. podwyższoną w ramach waloryzacji wskaźnikiem, a kwotą tego świadczenia podwyższoną o kwotę 50 zł. W praktyce, najniższa emerytura ukształtuje się na poziomie – 1250,88 zł i w takiej też wysokości wypłacane będzie, na stałe wprowadzone do sytemu, dodatkowe, roczne świadczenie uzupełniające (tzw. 13 emerytura).