Nie, ponieważ przy odmowie wydanej z powodu niezgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego charakterystyka przedsięwzięcia nie pełni istotnej funkcji procesowej, a ustalenia niezbędne do wydania decyzji wynikają bezpośrednio z dokumentacji złożonej przez inwestora.
Jak stanowi art. 59a ust. 3 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: ŚrodInfU), w przypadku stwierdzenia niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia.
Zgodnie z art. 82 ust. 3 ŚrodInfU, charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Charakterystyka przedsięwzięcia uszczegóławia opis przedsięwzięcia.
Ustawodawca w art. 82 ust. 1 pkt 1 wymienił, jakie treści powinny zostać obowiązkowo określone w decyzji środowiskowej. Wskazał też w art. 82 ust. 3 oraz art. 84 ust. 2 ŚrodInfU, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Oznacza to, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi integralną część decyzji i ma moc wiążącą. Załącznik pełni funkcję uzupełniającą do decyzji i powinien uszczegóławiać opis przedsięwzięcia. Osnowa decyzji, jak i załącznik graficzny, do którego odsyła, powinny być spójne. Charakterystyka przedsięwzięcia powinna zawierać opis planowanego zamierzenia umożliwiający identyfikację przedsięwzięcia na kolejnych etapach inwestycyjnych (vide wyr. NSA z 15.1.2020 r., II OSK 2356/17, publ. w CBOSA) (wyr. WSA w Olsztynie z 22.9.2022 r., II SA/Ol 424/20).
W przypadku decyzji odmawiającej zgody na realizację przedsięwzięcia z powodu jego niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego brak jest podstaw do uznania, że sporządzenie charakterystyki przedsięwzięcia jest niezbędne dla prawidłowości takiego rozstrzygnięcia. Za takim stanowiskiem przemawia również cel art. 59a ust. 3 pkt 1 ŚrodInfU. Przepis ten pozwala na zakończenie postępowania już na etapie badania zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bez konieczności prowadzenia dalszych czynności związanych z oceną oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Podstawę odmowy stanowi bowiem ocena przedsięwzięcia opisanego przez inwestora we wniosku oraz załączonej do niego dokumentacji, w szczególności karcie informacyjnej przedsięwzięcia albo raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dokumenty te stanowią materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i pozwalają na ustalenie parametrów oraz zakresu planowanego zamierzenia niezbędnych do przeprowadzenia oceny jego zgodności z planem miejscowym.
Należy przy tym zauważyć, że charakterystyka przedsięwzięcia sporządzana przez organ nie stanowi samodzielnego źródła ustaleń faktycznych, lecz jest wtórnym opracowaniem sporządzanym na podstawie dokumentacji przedłożonej przez inwestora. Skoro zatem ocena zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonywana jest w oparciu o dokumentację stanowiącą materiał dowodowy sprawy, sporządzenie przez organ dodatkowego dokumentu w postaci charakterystyki przedsięwzięcia prowadziłoby jedynie do powielenia informacji wynikających z karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
W konsekwencji należy uznać, że w przypadku wydania decyzji odmawiającej zgody na realizację przedsięwzięcia na podstawie art. 59a ust. 3 pkt 1 ŚrodInfU brak sporządzenia charakterystyki przedsięwzięcia nie uniemożliwia ani dokonania oceny zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ani przeprowadzenia kontroli instancyjnej takiego rozstrzygnięcia, jeżeli parametry i zakres przedsięwzięcia wynikają w sposób dostateczny z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy.
