Rozwiązanie umowy z dyrektorem PCPR

W zakresie nieuregulowanym w ustawy o pomocy społecznej stosuje są przepisy ustawy o pracownikach samorządowych (dalej: PracSamU). Art. 4 PracSamU wymienia podstawy nawiązania stosunku pracy z pracownikami samorządowymi, wskazując, że na podstawie powołania zatrudniony jest zastępca wójta (burmistrza, prezydenta miasta), skarbnik gminy, skarbnik powiatu, skarbnik województwa. Jest to katalog zamknięty. Pozostali pracownicy samorządowi (poza osobami zatrudnionymi z wyboru) zatrudniani są w oparciu o umowy o pracę. Dyrektor PCPR zatrudniany jest na podstawie umowy o pracę, a zatem nie można m owić o odwołaniu w kontekście zakończenia zatrudnienia ale o rozwiązaniu umowy o pracę.

Przepisy art. 39 KP chronią osoby, którym brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego przed wypowiedzeniem umowy o pracę.

Ochrona z art. 39 KP aktualizuje się w następujących okolicznościach:

Ochrona przedemerytalna obejmuje jedynie zakaz wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę. Nie wyklucza rozwiązania stosunku pracy w drodze innej czynności niż wypowiedzenie, czyli na skutek:

1) porozumienia stron,
2) zwolnienia bez wypowiedzenia z winy pracownika (zwolnienie dyscyplinarne),
3) niezawinionego zwolnienia bez wypowiedzenia na skutek upływu określonego w art. 53 KP okresu usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy,
4) wypowiedzenia dokonanego przez pracownika,
5) upływy okresu, na który została zawarta umowa na czas określony.

Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli:

Na czas nieobecności należy wyznaczyć osobę zastępującą.

Brak przepisu zakazującego radnemu na zwolnieniu lekarskim brania udziału w pracach gminy czy komisji

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (dalej: SamGminU), radny jest obowiązany brać udział w pracach rady gminy i jej komisji oraz innych instytucji samorządowych, do których został wybrany lub desygnowany.

Jak stanowi zaś art. 25 ust. 3 SamGminU pracodawca obowiązany jest zwolnić radnego od pracy zawodowej w celu umożliwienia mu brania udziału w pracach organów gminy. Ustęp 4 ww. artykułu stanowi, że radnemu przysługuje dieta i zwrot kosztów podróży służbowych.

Wreszcie, art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa stanowi, że ubezpieczony, wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia, traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.

Kluczem do odpowiedzi na zadane pytanie jest ustalenie, czy uczestnictwo w pracach rady czy komisji tej rady jest niezgodne z celem zwolnienia. Mając na uwadze powyższe orzecznictwo, zasadniczo nie zachodzi tutaj sprzeczność, choć wiele zależy od przyczyny zwolnienia chorobowego oraz uwarunkowań indywidualnych. Bezpieczniej, z perspektywy ubezpieczonego, jest zadbać, aby dysponować odpowiednią dokumentacją medyczną, z której wynika brak przeciwwskazań dla uczestnictwa w pracach rady gminy i/lub jej komisji (np. w formie zaświadczenia lekarskiego lub z odpowiednim zastrzeżeniem w zwolnieniu lekarskim w formie czegoś więcej niż „chory może chodzić”).

W praktyce jednak orzecznictwo w tym zakresie jest przychylne ubezpieczonym. Sam fakt pozostawania na zwolnieniu lekarskim nie może pozbawiać radnego zasiłku chorobowego. W celu pozbawienia radnego zasiłku konieczne jest wykazanie, że działania tego radnego są sprzeczne z celem tego zwolnienia (np. prowadzą do pogorszenia się jego stanu zdrowia – jako przykład można przywołać sytuację, gdy radny, będący na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby serca, bierze udział w radzie gminy, która ma dla niego wyjątkowo emocjonalny charakter i może skutkować wyjątkowo duży stres).

W polskim prawie brak jest jednak przepisu, który wprost zakazywałby radnemu, na zwolnieniu lekarskim, brania udziału w pracach gminy czy komisji.

Faktury wystawione w KSeF przez zakład wodociągowy

Z dniem 1.2.2026 r. wejdą w życie przepisy określające obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Obowiązek ten będzie wynikał z dodawanego tego dnia art. 106ga ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: VATU). Przy czym w świetle przepisów przejściowych większość podatników obowiązek ten obejmie 1.4.2026 r. lub 1.1.2027 r.

Obowiązek ten nie będzie miał charakteru bezwzględnego, gdyż w art. 106ga ust. 2 VATU wymienione będą przypadki, których obowiązek ten nie dotyczy. Jeden z tych przypadków będzie dotyczył faktur wystawianych na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej (zob. art. 106ga ust. 2 pkt 4 VATU).

Powoduje to, że po 31.3.2026 r. faktury wystawiane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej zakład wodociągowy będzie mógł nadal wystawiać w „zwykłej” postaci elektronicznej (jak również w postaci papierowej; możliwe będzie także wystawianie takich faktur jako faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF – zob. art. 106ga ust. 4 VATU). Będzie tak bez konieczności pobierania od tych osób żadnych oświadczeń.

Natomiast w przypadku pozostałych nabywców od 1.4.2026 r. zakład wodociągowy obowiązany będzie wystawiać faktury ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Dotyczy to w szczególności odbiorców będących firmami.

Strony postępowania w sprawie decyzji o warunkach zabudowy

Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: PlanZagospU) nie regulują kwestii strony postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Należy przyjąć, że co do zasady stroną takiego postępowania jest właściciel, współwłaściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, której dotyczy decyzja.

W pozostałym zakresie należy się odnieść do zasad ogólnych postępowania administracyjnego, dotyczących strony postępowania. Zgodnie z art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Powołany przepis nie stanowi normy prawnej mogącej być samoistną podstawą do uznania danej osoby za stronę postępowania, gdyż ustalenie interesu prawnego lub obowiązku prawnego może nastąpić tylko w związku z normą prawa materialnego – w analizowanej sytuacji na podstawie przepisów dotyczących planowania przestrzennego.

Określając krąg podmiotów posiadających status strony w omawianym postępowaniu, nie można również pominąć art. 6 ust. 2 pkt 2 PlanZagospU, z którego wynika, że każdy ma prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.

Należy mieć na uwadze, że stroną w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mogą być także właściciele lub użytkownicy wieczyści działek sąsiednich, przy czym przez te nieruchomości sąsiednie należy rozumieć nie tylko działki gruntu bezpośrednio ze sobą graniczące, ale także nieruchomości nieposiadające wspólnej granicy, lecz pozostające w zasięgu swoich wpływów lub w związku gospodarczym. Nie jest również wykluczone, że stroną postępowania w sprawie warunków zabudowy może być nie tylko właściciel (użytkownik wieczysty) działki bezpośrednio graniczącej z działką, której dotyczy postępowanie w sprawie warunków zabudowy, ale również działki znajdujące się w dalszej odległości. Nie zawsze właściciel (użytkownik wieczysty) działki bezpośrednio graniczącej z działką lub terenem, którego dotyczy postępowanie w sprawie warunków zabudowy, będzie uzyskiwał przymiot strony takiego postępowania (przy czym niewątpliwie będzie to sytuacja najczęstsza). Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (m.in. wyrok NSA z 2.2.2022 r., II OSK 78/19, Legalis).

Nie można z góry wykluczyć takich okoliczności sprawy, w których ze względu na charakter inwestycji, jej usytuowanie na działce, wynikające z ustalonych linii zabudowy, wielkość terenu objętego decyzją, czy też specyfikę działki sąsiedniej i jej usytuowanie względem terenu inwestycji – planowana zmiana sposobu zabudowy lub zagospodarowania terenu nie będzie w żaden sposób oddziaływać na sferę praw i obowiązków właścicieli nieruchomości sąsiedniej.

Organ prowadzący postępowanie w sprawie warunków zabudowy ma zatem obowiązek zbadać rodzaj inwestycji, jej rozmiary oraz stopień i zakres jej uciążliwości dla otoczenia, a następnie ustalić, jak daleko będzie sięgać oddziaływanie planowanej inwestycji. Zakres tego oddziaływania pozwala na ustalenie kręgu osób, które mają interes prawny w sprawie (m.in. wyroki NSA: z 12.5.2015 r., II OSK 2413/13, Legalis; z 25.4.2017 r., II OSK 765/16, Legalis).

Dodatkowo warto zauważyć, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 PlanZagospU, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Należy przyjąć, że w przypadku sprawy o ustalenie warunków zabudowy krąg stron postępowania musi być ustalany z uwzględnieniem jej charakteru, który jest ściśle związany z określonym obszarem oddziaływania projektowanej inwestycji, a nie z obszarem analizowanym, o którym mowa w ww. przepisie.

W konsekwencji należy przyjąć, że stronami w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o warunkach zabudowy mogą być dysponenci działek sąsiednich, nawet w sytuacji, gdy wnioskodawca określił teren inwestycji wraz z obszarem oddziaływania inwestycji, obejmującym jedynie teren działki inwestycyjnej. To organ prowadzący postępowanie administracyjne zawsze jest zobowiązany do oceny oddziaływania inwestycji i na tej podstawie powinien ustalić krąg stron postępowania administracyjnego.

Udział osób niebędących pracownikami urzędu gminy w kontroli wykorzystania dotacji oświatowych

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (dalej: FinZadOśwU) organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32 FinZadOśwU, może kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji udzielonych zgodnie z art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32 FinZadOśwU. O ile w kolejnych przepisach ustawy określono uprawnienia osób kontrolujących i obowiązki osób kontrolowanych, to tryb kontroli powinien zostać określony w uchwale rady gminy podjętej na podstawie art. 38 ust. 1 FinZadOśwU. Zgodnie z art. 36 ust. 2 FinZadOśwU to „osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli” mają prawo wykonywać czynności kontrolne w dotowanej jednostce oświaty. Zatem niezależnie czy będą to pracownicy JST, czy też osoba zatrudniona w oparciu o umowę zlecenia, musi posiadać stosowne upoważnienie. To sankcjonuje prawo przeprowadzenia kontroli.

Faktem jest jednak, że funkcjonują dwa przeciwne stanowiska w tej sprawie. Proponuję, aby zweryfikować stanowisko SKO oraz WSA właściwego dla JST.

Przedłużenie legalnego pobytu obywateli Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa do 4 marca 2026 roku

Przedłużenie okresu legalnego pobytu

Ustawa z 12.9.2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu weryfikacji prawa do świadczeń na rzecz rodziny dla cudzoziemców oraz o warunkach pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz.U. z 2025 r. poz. 1301) została przyjęta w ostatnich dniach września w związku z faktem, że Prezydent zawetował ustawę z 5.8.2025 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw.

Po wejściu w życie nowej ustawy, 30.9.2025 r., okres pobytu obywateli Ukrainy (i określonych członków ich rodzin) uznawanego za legalny został przedłużony do 4.3.2026 r. Zmiany zostały także wprowadzone w przepisach wspierających legalizację pobytu obywateli Ukrainy na terytorium Polski. Analogicznemu wydłużeniu do 4.3.2026 r. uległy okresy, w których:

Opieka zdrowotna

Zgodnie z nowymi przepisami, obywatele Ukrainy, których pobyt na terytorium RP jest legalny, będą nadal uprawnieni do świadczeń zdrowotnych na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Utrzymano więc zasadę równego dostępu, z wyjątkiem wyraźnie wskazanego katalogu świadczeń.

Wyłączenia obejmują m.in.: leczenie i rehabilitację uzdrowiskową, programy zdrowotne (w tym programy polityki zdrowotnej ministra zdrowia), rehabilitację leczniczą, leczenie stomatologiczne, programy lekowe, ratunkowy dostęp do technologii lekowych, przeszczepy komórek, tkanek i narządów, a także część świadczeń związanych z refundacją leków, środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Dodatkowo ograniczeniem objęto zabiegi endoprotezoplastyki i usunięcia zaćmy oraz świadczenia dotyczące zaopatrzenia w wyroby medyczne i ich naprawy.

Wyjątki:

Świadczenie 800+

Nowelizacja przepisów wprowadza nowe zasady przyznawania świadczenia wychowawczego na rzecz dzieci cudzoziemców z państw trzecich. Od 1.6.2026 r. prawo do świadczenia 800+ zostanie powiązane z aktywnością zawodową wnioskodawcy oraz uczęszczaniem dziecka do polskiej szkoły. Przepisy szeroko definiują pojęcie aktywności zawodowej. Za osoby aktywne zawodowo uznawane będą nie tylko osoby pracujące, ale również te, które podlegają ubezpieczeniom emerytalno-rentowym z innych tytułów, np. pobierające emeryturę, rentę, zasiłek macierzyński, zasiłek dla bezrobotnych czy świadczenia kompensacyjne dla nauczycieli. Uwzględniono także osoby dobrowolnie opłacające składki na ubezpieczenia społeczne.

Wprowadzono również rozwiązania osłonowe: cudzoziemcy, którzy utracą pracę i zarejestrują się jako bezrobotni, będą mogli przez 3 miesiące (lub 6 miesięcy przy trojgu dzieci) zachować prawo do świadczenia. Zmiany proceduralne: wnioski o 800+ muszą zawierać numer PESEL wnioskodawcy i dziecka. W przypadku cudzoziemców wymagane będzie także podanie danych dokumentów dotyczących przekroczenia granicy i legalności pobytu.

Pozostałe świadczenia socjalne

Nowe przepisy obejmują także inne formy wsparcia:

Inne rozwiązania przewidziane w ramach przepisów z września 2025 roku

Podatki: przedłużenie preferencji podatkowych w PIT i CIT do końca 2026 r. dla działań wspierających obywateli Ukrainy.

Kadra medyczna: zmiany w regulacjach dotyczących uproszczonego uznawania kwalifikacji lekarzy, dentystów, pielęgniarek i położnych z Ukrainy. Utrzymano możliwość czasowego wykonywania zawodu, ale z dodatkowymi ograniczeniami i wymogami.

PESEL i ewidencja ludności: wprowadzono obowiązek osobistego stawiennictwa przy nadawaniu numeru PESEL, także dla dzieci. Dopuszczono stosowanie identyfikacji biometrycznej. Dane z rejestru PESEL będą przekazywane do Straży Granicznej w celu bieżącej weryfikacji statusu cudzoziemców.

Zakwaterowanie zbiorowe: podniesiono minimalny próg osób, aby obiekt uznać za zakwaterowanie zbiorowe oraz wprowadzono ograniczenia czasowe – przyjmowanie nowych osób będzie możliwe tylko do 31.10.2025 r., z wyjątkiem tzw. grup wrażliwych.

Zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 42a ust. 1 PomocUkrainaU

Ustawa wprowadziła ograniczenie możliwości udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy obywatelowi Ukrainy na podstawie art. 42a ust. 1 PomocUkrainaU tylko do jednego razu. To ograniczenie będzie stosowane do zezwoleń na pobyt czasowy, które zostały udzielone od dnia wejścia w życie ustawy (30.9.2025 r). Oznacza to, że uprzednie udzielenie obywatelowi Ukrainy tego typu zezwolenia, przed dniem wejścia w życie uchwalonej ustawy, nie będzie stanowiło przeszkody do ponownego zastosowania tego przepisu. Ponadto, ustawa wprowadza dodatkowe przesłanki cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego obywatelowi Ukrainy na podstawie art. 42a ust. 1 PomocUkrainaU. Do obowiązujących dotychczas dwóch przesłanek cofnięcia zezwolenia, dodane zostaną nowe:

1) okoliczność, że w postępowaniu w sprawie udzielenia obywatelowi Ukrainy zezwolenia na pobyt czasowy:

2) związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.

Projekt rozporządzenia dotyczący Centralnego Rejestru Umów JSFP

Udostępniony w ramach prac legislacyjnych projekt rozporządzenia stanowi wykonanie delegacji ustawowej zawartej w art. 34d ustawy o finansach publicznych (dalej: FinPubU) i uszczegółowienie niektórych zagadnień uregulowanych na poziomie ustawowym. Określa on między innymi szczegółowy sposób określania wartości umowy, o której mowa w art. 34a ust. 1 pkt 2 FinPubU, szczegółowy zakres informacji o umowie, o których mowa w art. 34a ust. 7 FinPubU, a także szczegółowy zakres danych przekazywanych we wniosku o założenie konta w systemie, sposób i tryb składania takiego wniosku, warunki korzystania z kont w systemie oraz sposób wyszukiwania i wglądu do informacji o umowie udostępnionych w Centralnym Rejestrze Umów JSFP.

Jak ustalić wartość umowy

W projekcie rozporządzenia określono, że wartość umowy, o której mowa w art. 34a ust. 1 pkt 2 FinPubU:

1. stanowi całkowitą wartość umowy bez VAT;
2. uwzględnia wartości opcji oraz wznowień;
3. jest ustalana z uwzględnieniem okresu 48 miesięcy wykonywania umów – w przypadku gdy umowa została zawarta na czas nieoznaczony;
4. odnosi się do wartości umowy ramowej, w ramach której zawierana jest dana umowa wykonawcza – w przypadku umów wykonawczych;
5. w przypadku gdy wartość umowy nie została określona w umowie, wyraża łączną wysokość środków, którą JSFP zabezpieczy na realizację danej umowy:
   1. w całym okresie realizacji umowy zawartej na czas oznaczony, a w przypadku umowy, której wartość nie może zostać określona – zawartej na okres oznaczony nie dłuższy niż 48 miesięcy,
   2. przez okres 48 miesięcy realizacji umowy zawartej na czas nieoznaczony lub umowy, której wartość ta nie może zostać określona – zawartej na czas oznaczony dłuższy niż 48 miesięcy,
   3. w przewidywanym okresie realizacji umowy, nie dłuższym jednak niż 48 miesięcy – w przypadku umów, których okres obowiązywania nie został oznaczony – uwzględnia zmiany wartości, które zaistniały w trakcie realizacji umowy;– niezależnie czy umowa była realizowana przez cały ten okres;
6. wyraża wartość świadczenia wraz ze składkami ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego, które są finansowane przez tę osobę fizyczną – w przypadku umowy zawartej z osobą fizyczną.

Szczegóły dotyczące sposobu podania informacji o umowie

Podkreślić należy, że projekt rozporządzenia reguluje jedynie szczegółowy zakres informacji, które zostały wymienione w art. 34a ust. 7 FinPubU, co oznacza, że w akcie wykonawczym nie określa się nowych informacji podlegających udostępnieniu, lecz wskazano jedynie w sposób bardziej precyzyjny, jakie informacje będą podlegały udostępnieniu.

W celu zapewnienia przejrzystości projektowanej regulacji w poniższej tabeli przedstawia się szczegółowe odniesienie do informacji o umowie zamieszczanych w Centralnym Rejestrze Umów JSFP .

Zasady funkcjonowania systemu z CRU JSFP

Projekt rozporządzenia określa również szczegółowe zasady funkcjonowania systemu teleinformatycznego, w którym będzie udostępniony Centralny Rejestr Umów JSFP, tj. dookreśla, jakie dane należy wprowadzić do pól systemu teleinformatycznego, w których będą prezentowane informacje.

W ramach obligatoryjnego zakresu informacji o umowach znajdują się takie informacje, dla których będzie wystarczające wprowadzenie jednego pola w systemie (np. numer umowy, wskazanie ogólnego przedmiotu umowy), ale będą też takie o większym zakresie pól w systemie, a czasami też różnym w zależności od rodzaju wprowadzanej informacji (np. oznaczenie stron, okres, na jaki umowa została zawarta, podstawa prawna nieudostępnienia informacji o umowie oraz organ lub osoba, które dokonały wyłączenia jawności).

Ponadto w projekcie rozporządzenia opisano sposób postępowania w przypadku zmian w zakresie JSFP (np. utworzenie JSFP, podział JSFP, połączenie JSFP). W przypadku tego typu zmian może m.in. wystąpić konieczność określenia następców prawnych, którzy co do zasady przejmują zobowiązania dotychczasowych jednostek. Wówczas umowa powinna zostać przeniesiona do realizacji przez inną jednostkę. W przypadku likwidacji jednostki, której nie towarzyszy powstanie nowej jednostki lub przejęcie zadań przez inną jednostkę, mamy do czynienia z procesem wygaszania zobowiązań. W konsekwencji w ramach informacji o umowach takich jednostek pojawi się informacja o zmienionym statusie takich umów, wskazująca, że są to umowy zakończone. Informacje o takich umowach zostaną usunięte z CRU JSFP po upływie okresu archiwizacji tych informacji. W celu jednolitego postępowania jednostek w takich przypadkach w ramach rozporządzenia zaproponowano sposób współpracy w ramach systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony będzie Centralny Rejestr Umów JSFP.

Źródło: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12395951/katalog/13117537#13117537; wersja z 17.9.2025 r.

Udział organów współdziałających w procedurze oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

Zgodnie z przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: ŚrodInfU) postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmuje w szczególności:

1) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

2) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień;

3) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu (art. 3 ust. 1 pkt 8 ŚrodInfU).

Jak stanowi art. 77 ust. 1 ŚrodInfU jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji:

1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 77 ust. 1 pkt 1 ŚrodInfU);

2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78 ŚrodInfU (organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej) […] chyba że – w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, lub nie wydał opinii, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2 ŚrodInfU (art. 77 ust. 1 pkt 2 ŚrodInfU);

3) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem właściwym w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa w przepisach PrWod, chyba że – w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 77 ust. 1 pkt 4 ŚrodInfU).

Organ występujący o uzgodnienie lub opinię przedkłada:

1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku (art. 77 ust. 2 ŚrodInfU).

Objęcie regulaminem pracy zleceniobiorców

W sprawie możliwości obejmowania zakresem podmiotowym regulaminu pracy osób niemających statusu pracownika wyrażane są różne stanowiska. Osoby niebędące pracownikami nie powinny być traktowane na tych samych zasadach, jakie obowiązują pracowników. Mogłoby wtedy powstać podejrzenie o ukrywanie stosunku pracy pod nazwą umowy cywilnoprawnej. Z drugiej strony wszystkie osoby znajdujące się na terenie zakładu muszą się stosować do niektórych wymogów organizacyjnych, np. w kwestii ubrania ochronnego albo sposobu odznaczania wejścia na teren zakładu. Wydaje się zatem, że niektóre postanowienia regulaminu pracy, stosownie do specyfiki działalności pracodawcy, mogą być podmiotowo rozszerzone na wszystkie osoby przebywające na terenie zakładu pracy. Odwołanie do niektórych postanowień regulaminu i zobowiązanie do ich stosowania może zostać zawarte w umowie z osobami zaangażowanymi na podstawie innych relacji prawnych niż stosunek pracy.

Bon ciepłowniczy – przepisy już obowiązują

Bon ciepłowniczy jest świadczeniem pieniężnym przysługującym korzystającemu z ciepła dostarczanego przez sieć ciepłowniczą oraz współpracujące z tą siecią urządzenia lub instalacje służące do wytwarzania lub odbioru ciepła lub chłodu, a także lokalne źródło ciepła lub źródło ciepła bezpośrednio zasilające zewnętrzne instalacje odbiorcze, które są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą wytwarzania ciepła, jego przesłania i dystrybucji lub obrotu ciepłem.

Bon ciepłowniczy przysługuje osobie uprawnionej, gdy wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ŚwRodzU nie przekracza kwoty 3272,69 zł, oraz gospodarstwu domowemu wieloosobowemu, w którym wysokość przeciętnego dochodu na osobę nie przekracza kwoty 2454,52 zł. W przypadku złożenia wniosku o przyznanie bonu ciepłowniczego za okres 1 lipca–31 grudnia 2025 roku badany jest dochód za 2024 r., natomiast w przypadku złożenia wniosku o bon ciepłowniczy za okres od 1.1.2026 r. do 31.12.2026 r. konieczna będzie weryfikacja dochodu za 2025 r.

Wysokość bonu energetycznego w 2025 i 2026 r. jest zależna od jednoskładnikowej ceny ciepła netto obowiązującej w rozliczeniach z odbiorcami ciepła w danej grupie taryfowej w danym systemie ciepłowniczym. Na gruncie bonu ciepłowniczego przyjęto doskonale znany ze świadczeń rodzinnych mechanizm „złotówka za złotówkę”. Oznacza to, że przekroczenie kryterium dochodowego skutkuje odpowiednim obniżeniem wysokości bonu ciepłowniczego. Jeżeli jednak wysokość bonu ciepłowniczego będzie wynosiła mniej niż 20 zł, bon ciepłowniczy nie zostanie przyznany.

Podmiotem realizującym zadania dotyczące bonu ciepłowniczego jest odpowiednio wójt, burmistrz bądź prezydent właściwy ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Organ wykonawczy gminy upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu gminy albo kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum usług społecznych lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy, a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum usług społecznych lub innej jednostki organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowań w sprawach dotyczących wypłaty bonu ciepłowniczego.

Wniosek o przyznanie bonu ciepłowniczego składa się w terminie:

1) od 3.11.2025 r. do 15.12.2025 r. za okres od 1.7.2025 r. do 31.12.2025 r.;

2) od 1.7.2026 r. do 31.8.2026 r. za okres od 1.1.2026 r. do 31.12.2026 r.

Wnioski złożone po powyższych terminach pozostawia się bez rozpoznania. Oznacza to, że wójt (burmistrz, prezydent) bądź osoba działająca z jego upoważnienia nie będzie musiała w tym zakresie wydawać jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Przyznanie bonu ciepłowniczego następuje w drodze informacji. Wydanie decyzji administracyjnej będzie miało miejsce, gdy następuje:

1) odmowa przyznania bonu ciepłowniczego;

2) korekta lub odmowa korekty wysokości przyznanego bonu ciepłowniczego;

3) uchylenie lub zmiana prawa do bonu ciepłowniczego;

4) rozstrzygnięcie w sprawie zwrotu bonu ciepłowniczego przyznanego albo pobranego nienależnie lub w nieprawidłowo ustalonej wysokości.

Przepisy dotyczące bonu ciepłowniczego weszły w życie 30.9.2025 r.