Obradowała Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego

Podczas spotkania pozytywnie zaopiniowano ponad dwadzieścia projektów aktów prawnych. Akceptację uzyskał m.in. projekt ustawy o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw przygotowany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Kolejne posiedzenie Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego odbędzie się 25 listopada br. Strona samorządowa poinformowała, że współprzewodnictwo KWRiST ze strony samorządowej obejmie Piotr Całbecki, marszałek województwa kujawsko-pomorskiego jako przedstawiciel Związku Województw Rzeczypospolitej Polskiej.

Informację o papierosach i tytoniu do palenia należy przekazać do 9 listopada 2020 r.

Producent, importer, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego papierosów lub tytoniu do palenia są obowiązani do sporządzania i przekazywania ministrowi finansów informacji o liczbie znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy papierosów poszczególnych marek i ilości tytoniu do palenia (nawet, gdy nie zostały sprzedane a były na stanie podmiotu) oznaczonych maksymalną ceną detaliczną.

Informacja, powinna zawierać imię i nazwisko lub nazwę podmiotu przekazującego informację, oraz – w podziale na papierosy lub tytoń do palenia:

1. markę papierosów lub tytoniu do palenia;
2. wskazanie odpowiednio urzędu skarbowego albo urzędu celno-skarbowego, w którym w okresie pierwszych 10 miesięcy w 2020 roku złożono odpowiednio deklarację podatkową albo zgłoszenie celne dotyczące papierosów lub tytoniu do palenia;
3. liczbę papierosów w jednostkowym opakowaniu, a w przypadku tytoniu do palenia – jego ilość zawartą w opakowaniu jednostkowym wyrażoną w jednostce masy;
4. maksymalną cenę detaliczną w PLN wydrukowaną na jednostkowym opakowaniu papierosów lub tytoniu do palenia;
5. liczbę papierosów w tysiącach sztuk lub ilości tytoniu do palenia w kilogramach, z wyjątkiem liczby papierosów lub ilości tytoniu do palenia, które zostały ujęte w informacjach przekazanych w latach poprzednich.

Informację należy przekazać w formie papierowej, po jej uprzednim podpisaniu przez osobę sporządzającą, na adres korespondencyjny:

Ministerstwo Finansów
Departament Podatku Akcyzowego
Świętokrzyska 12
00-916 Warszawa

oraz w formie elektronicznej, w postaci arkusza kalkulacyjnego na adres e-mailowy: sekretariat.pa@mf.gov.pl

Arkusza kalkulacyjnego znajduje się na stronie:

https://www.podatki.gov.pl/akcyza/wyjasnienia/informacja-o-papierosach-i-tytoniu-do-palenia/

Gospodarowanie nieruchomościami przez SP ‒ jako właściciel i jako organ (wyr. NSA z 14.10.2020, I OSK 1696/20)

Zagadnienie możliwości działania podmiotu publicznoprawnego z jednej strony jako podmiotu, który posiada uprawnienia cywilnoprawnego właściciela (dominium), a jednocześnie jest uprawniony do władczego działania (imperium) budzi kontrowersje, zwłaszcza, że dotyczy on w wielu wypadkach mienia publicznoprawnego, jakim są nieruchomości, stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego.

Orzecznictwo przyjęło, że pomimo takich kontrowersji, działanie organów w takim układzie jest dopuszczalne, lecz musi ono się odbywać w ściśle wyznaczonych ramach. Przepisy w tym zakresie nie powinny być interpretowane rozszerzająco.

Argumenty przemawiające za pierwszym z tych stanowisk w istocie prezentuje i omawia jedna z uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego z okresu sprzed reformy sądownictwa administracyjnego, tj. uchwała z 6.11.2000 r., OPS 11/00. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym: „uchwała rady gminy o przeznaczeniu do sprzedaży nieruchomości stanowiącej mienie komunalne w trybie przetargu może być zaskarżona do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8.3.1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.; dalej: SamGminU)”. W jej uzasadnieniu Sąd przyjął, że: „podejmowanie przez organy gminy rozstrzygnięcia o tym, czy określona nieruchomość ma być przeznaczona do sprzedaży, ma wszelkie cechy administrowania mieniem komunalnym, które ma służyć gminie w celu jej podstawowego zadania polegającego na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Na tym etapie decydowania nie chodzi jeszcze o dokonanie sprzedaży nieruchomości, ale przede wszystkim o to, czy nieruchomość ma nadal pozostać własnością gminy, czy też gmina ma się wyzbyć własności określonej nieruchomości”.

Odwołując się do uchwały Trybunału Konstytucyjnego z 27.9.1994 r., W.10/93 (OTK 1994, cz. II, poz. 46) NSA podkreślił, że: „działalność gmin również w odniesieniu do mienia komunalnego nie opiera się wyłącznie na przepisach prawa cywilnego, ale ze względu na publicznoprawny status gmin i mienia komunalnego działalność ta opiera się także na przepisach prawa samorządowego. Z tego właśnie względu działania i akty prawne podejmowane przez organy samorządu terytorialnego mogą być kwalifikowane jako działania z zakresu administracji publicznej, mimo że zmierzają do wywołania w przyszłości określonych skutków cywilnoprawnych.”.

Wskazać należy, że gmina lub inna jednostka samorządu terytorialnego jest podmiotem prawa cywilnego, ma osobowość prawną i działa przez swoje organy „w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie” (art. 38 ustawy z 23.4.1964 r. – Kodeks cywilny [t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.]), ale jest również podmiotem prawa publicznego i to właśnie ta cecha powoduje, że wszystkie jej czynności, również te o charakterze cywilnoprawnym (sprzedaż, najem czy dzierżawa), dotyczą gospodarowania majątkiem publicznym. W gospodarowaniu tym gminę, w odróżnieniu od innych podmiotów prawa cywilnego, w większym lub mniejszym stopniu ograniczają przepisy prawa publicznego zawarte w SamGminU i GospNierU. Ocena ich zachowania, w tym stopień ograniczenia czy też skrępowania nimi gminy, podlega kontroli sądu administracyjnego. Prawdą jest, iż wykonując swoje zadania gmina działa zarówno jako nosiciel imperium przekazanego przez państwo, jak i jako podmiot przynależnego do niej mienia (dominium), jednak dwoistość ta nie może powodować, że pewne akty, czy czynności organów gminy tylko dlatego, że pozostają w sferze dominium nie będą podlegać kontroli sądowej.

NSA uznało, że skoro w myśl art. 37 ust. 4 GospNierU zawarcie umów użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony następuje w drodze przetargu. Wojewoda albo odpowiednia rada lub sejmik mogą wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia tych umów to należy zgodzić się z poglądem Sądu pierwszej instancji, że zawarcie umowy dzierżawy oraz jej rozwiązanie przez gminę w odniesieniu do nieruchomości będących przedmiotem użytkowania wieczystego gminy dokonywane jest w zakresie jej uprawnień cywilnoprawnych. Podejmowane jednak w procedurze jej zawierania czynności organów (uchwały, zarządzenia) z powołaniem na przepisy prawa administracyjnego są aktami z zakresu prawa publicznego i mieszczą się w pojęciu „spraw z zakresu administracji publicznej” zawartym zarówno w art. 101 ust. 1 SamGminU, jak i art. 3 § 2 pkt 6 ustawie z 30.8.2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Wartości referencyjne jednostek kogeneracji w 2021 r.

Zgodnie z art. 15 ust. 5 ustawy z 14.12.2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 250 ze zm.), w celu wskazania największego udziału rodzaju paliwa, wytwórca ustala w jednostce kogeneracji część energii elektrycznej odpowiadającej udziałowi energii chemicznej dla:

1) paliwa gazowego,

2) paliwa stałego,

3) biomasy,

4) paliw innych niż wymienione w pkt 1–3

– w energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii ogółem, obliczoną na podstawie rzeczywistych wartości opałowych tych paliw.

Wartość referencyjna dla znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji w 2021 r.:
opalanej	w przypadku poniesienia kosztów inwestycyjnych modernizacji większych niż (jak na porównywalną nową jednostkę kogeneracji)	wynosi (zł/MWh)
paliwami gazowymi	50%, ale nie większych niż 60% 60%, ale nie większych niż 70% 70%, ale nie większych niż 80% 80%, ale nie większych niż 90% 90%, ale nie większych niż 100%	109,28 122,13 134,99 147,84 160,70 zł
paliwami stałymi	50%, ale nie większych niż 60% 60%, ale nie większych niż 70% 70%, ale nie większych niż 80% 80%, ale nie większych niż 90% 90%, ale nie większych niż 100%	81,79 112,46 143,14 173,81 204,48
biomasą	50%, ale nie większych niż 60% 60%, ale nie większych niż 70% 70%, ale nie większych niż 80% 80%, ale nie większych niż 90% 90%, ale nie większych niż 100%	118,00 162,25 206,50 250,75 295,00
paliwami innymi, niż wymienione wyżej	50%, ale nie większych niż 60% 60%, ale nie większych niż 70% 70%, ale nie większych niż 80% 80%, ale nie większych niż 90% 90%, ale nie większych niż 100%	45,85 51,97 58,08 67,25 76,42

Zarzut nieistnienia obowiązku określonego w tytule wykonawczym

Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (wyr. WSA w Gdańsku z 6.10.2020 r., I SA/Gd 697/20, Legalis).

Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427; dalej: EgzAdmU),organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

W rozpatrywanej sprawie organy administracyjne stanęły na stanowisku, że zobowiązany Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności za podatek od nieruchomości, gdyż nie można było uznać go za podatnika. Ponadto jego odpowiedzialność nie może wynikać z powołanej w decyzji podstawy prawnej, bo podstawę odpowiedzialności stanowi inny akt prawny i ma to zasadnicze znaczenie w zakresie możliwości egzekwowania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Jednak, co podkreślił WSA w omawianym wyroku, rozważania takie sprowadzają się jednak do dokonania nieprzewidzianej w EgzAdmU kontroli decyzji, stanowiącej podstawę prawną egzekwowanego obowiązku, co jest niedopuszczalne. Zaakceptowanie takiego działania prowadziłoby do przekształcenia się postępowania egzekucyjnego w postępowanie rozpoznawcze, zaś organ egzekucyjny stałby się tym samym kolejną instancją w zakończonym decyzją ostateczną postępowaniu rozpoznawczym.

Po wpłynięciu wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej organ egzekucyjny nie może badać zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co wyraźnie wynika z art. 29 § 1 u.p.e.a. Jeżeli podstawę prawną egzekwowanego obowiązku stanowi decyzja administracyjna, to zakwestionowanie jej prawidłowości stanowi nieuprawnione wkroczenie w kompetencje organu administracji publicznej, który w postępowaniu rozpoznawczym (jurysdykcyjnym) w sposób władczy rozstrzygnął o prawach i obowiązkach strony, wynikających z przepisów prawa materialnego.

Trzeba przy tym wyraźnie zaznaczyć, że stanowisko takie sformułowano w odniesieniu do nieistnienia obowiązków, które nie wynikały z rozstrzygnięcia stanowiącego podstawę prawną egzekwowanego obowiązku, jak również w przypadku, gdy organ egzekucyjny był jednocześnie wierzycielem. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie, odmawiając przystąpienia do egzekucji, organ egzekucyjny zakwestionował rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Prezydenta, czyli obowiązek wprost w niej określony, jak również nie był on jednocześnie wierzycielem.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi na posiedzeniach niejawnych

Prezes NSA w dniu 16.10.2020 r. wydał zarządzenie aktualizujące dotychczasowy tryb pracy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W zarządzeniu m.in. odwołuje się rozprawy, kontynuując działalność orzeczniczą sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, a także sprawy wyznaczone do rozpatrzenia na rozprawie kieruje się do załatwienia na posiedzeniu niejawnym. Dotyczy to również spraw przed WSA.

Podstawę prawną skierowania sprawy na posiedzenie niejawne stanowi art. 15 zzs(4) ust. 3 ustawy z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Zgodnie z tym przepisem o zarządzeniu przeprowadzenia posiedzenia niejawnego decyduje przewodniczący, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Strony sporu mogą składać wnioski o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Jednak ostateczna decyzja o trybie rozpatrzenia sprawy, w której wpłynął taki wniosek, należy do przewodniczącego wydziału lub do składu orzekającego.

Emerytura minimalna w 2021 roku

Przypomnijmy, że w obecnym systemie emerytalnym, wysokość emerytury zależy od wysokości kapitału zgromadzonego na indywidualnych kontach w ZUS i OFE. Jeśli jednak w momencie osiągnięcia wieku emerytalnego, wyliczone nam świadczenie jest niższe od kwoty ustawowej emerytury minimalnej, to świadczenie takie jest automatycznie podwyższane do wysokości tej właśnie minimalnej emerytury.

Emerytura minimalna to świadczenie, jakie prawdopodobnie otrzyma w przyszłości m.in. większość osób prowadzących obecnie jednoosobowe działalności gospodarcze. Wartość emerytury minimalnej waloryzowana jest w marcu każdego roku. Obecnie emerytura minimalna wynosi 1200 zł.

Według rządowych zapowiedzi, od marca przyszłego roku wartość emerytury minimalnej wzrośnie do kwoty 1250 zł. Oznacza to wzrost w stosunku do roku poprzedniego o 4%.

Co ciekawe, w przyszłym roku dojdzie do dość nietypowej sytuacji, w której wzrost emerytury minimalnej będzie wyższy (i to prawie 7-krotnie) od wzrostu składek ZUS dla przedsiębiorców. W 2021 roku składki ZUS wzrosną bowiem jedynie o 0,6%.

Źródło:

zus.pl

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od wartości świadczeń z tytułu szczepień ochronnych przeciw grypie

Na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej przygotowano projekt rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości nieodpłatnych świadczeń z tytułu szczepień ochronnych przeciw grypie. Zaniechanie ma dotyczyć podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości nieodpłatnych świadczeń z tytułu szczepień ochronnych przeciw grypie otrzymanych od podmiotu, na którym nie ciąży obowiązek finansowania tego świadczenia. To świadczenie obejmuje koszt badania kwalifikacyjnego, szczepionki, przeprowadzenia szczepienia i konsultacji specjalistycznej. Jeżeli świadczenie będzie wchodzi w skład pakietu usług medycznych o szerszym zakresie niż ww., to zaniechanie podatku będzie mieć zastosowanie do wartości świadczenia do wysokości nieprzekraczającej 100 zł w roku podatkowym.

Zaniechanie poboru podatku będzie mieć zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych w okresie od 1.3.2020 r. do końca miesiąca, w którym odwołano ogłoszony na obszarze Polski stan epidemii w związku z COVID-19.

Przygotowane rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Zwiększona dotacja dla zakładu budżetowego walczącego z COVID-19 – komentarz eksperta dotyczący stanowiska RIO w Opolu

W ocenie RIO w Opolu gminny zakład budżetowy, który włączył się w walkę z COVID-19 może w 2020 r. otrzymać od gminy dotację, która będzie wyższa niż 50% kosztów jego działalności. W ocenie RIO w Opolu przepis art. 31p KoronawirusU zawiesza w 2020 r. ograniczenia określone w art. 15 ust. 6 FinPubU dotyczące maksymalnej wysokości dotacji przekazywanych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego do zakładu budżetowego, wobec czego dotacje mogą być wyższe niż 50% kosztów działalności zakładu. Ze stanowiskiem można zapoznać się na stronie samorzad.pap.pl

Komentarz eksperta

Stanowisko podane przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Opolu odnośnie dopuszczalności prawnej skorzystania ze specjalnej formy wsparcia dla samorządowego zakładu budżetowego jest trafne. Dla przypomnienia, warto podać podstawowe zasady finansowania ww. podmiotów prawa, a wynikające z art. 15 FinPubU. W tej regulacji m.in. postanowiono, że: samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych. Podstawą gospodarki finansowej samorządowego zakładu budżetowego jest roczny plan finansowy obejmujący przychody, w tym dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, koszty i inne obciążenia, stan środków obrotowych, stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz rozliczenia z budżetem jednostki samorządu terytorialnego.

Z kolei, w ust. 3 podano, że:

Samorządowy zakład budżetowy może otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:

1) dotacje przedmiotowe;

2) dotacje celowe na zadania bieżące finansowane z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3;

3) dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.

Ponadto, samorządowy zakład budżetowy może otrzymywać dotację podmiotową.

Z kolei, jak wynika z ust. 6 – dotacje dla samorządowego zakładu budżetowego, z wyłączeniem dotacji, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, nie mogą przekroczyć 50% kosztów jego działalności.

Właśnie wskazany wyżej ogranicznik (50% kosztów działalności) uległ zmianie na mocy wskazanego w piśmie art. 31p KoronawirusU, gdzie postanowiono, że: W 2020 r. samorządowy zakład budżetowy, który realizuje zadania związane z przeciwdziałaniem COVID-19, może otrzymać dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego przekraczające 50% kosztów jego działalności.

W praktyce złagodzenie ww. wskaźnika dotyczy głównie dotacji przedmiotowych, co ma szczególnie istotne znaczenie w przypadku samorządowych zakładów budżetowych wykonujących zadania komunikacji publicznej. Jak powszechnie wiadomo, wprowadzone obostrzenia (mniejsza ilość pasażerów w pojazdach itp.) w przewozie komunikacją miejską, w związku z szeroko pojętym przeciwdziałaniem COVID-19, powodują dodatkowe obciążenia finansowe dla tych podmiotów.

Wskazana regulacja tarczy antykryzysowej, jak trafnie wskazano w stanowisku Regionalnej Izby Obrachunkowej w Opolu, umożliwia zaś przekazanie wyższych kwot dotacji, aniżeli wskaźnik 50% kosztów działalności, o ile dany zakład budżetowy wykonuje zadania związane z przeciwdziałaniem COVID-19. Jak zaś podano w art. 2 ust. 2 ww. tarczy antykryzysowej:

Ilekroć w ustawie jest mowa o ,,przeciwdziałaniu COVID-19” rozumie się przez to wszelkie czynności związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków, w tym społeczno-gospodarczych, choroby, o której mowa w ust. 1.

Oznacza to tym samym, że docelowo zwiększenie poziomu dotacji jest obwarowane nie tyle zmniejszonym wpływami danego zakładu budżetowego, co wykonywaniem wspomnianych zadań ukierunkowanych na przeciwdziałanie COVID-19. Zatem, sytuacja finansowa zakładu nie jest tu przesłanką stosowania tego wyjątkowego mechanizmu, aczkolwiek może wpływać – poprzez wykonywanie ww. zadań – na potrzebę wzmocnienia finansowego zakładu.

Jak już wyżej wspomniano, z pewnością istnieje podstawa do zwiększonego dotowania zakładów budżetowych wykonujących przewozy, co ma uzasadnienie w ograniczeniach dla przewoźników wynikających z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 1758 ze zm.). Natomiast w zakresie funkcjonowania zakładów budżetowych w innych sferach zadań publicznych, wydaje się konieczna każdorazowa analiza, czy dany zakład wykonuje zadania związane z przeciwdziałaniem COVID-19. W przypadku uzyskania odpowiedzi twierdzącej, aktualizuje się możliwość przekazania dotacji przez macierzysty samorząd w wysokości przekraczającej 50% kosztów działalności danego zakładu budżetowego.

Podsumowując, możliwość zwiększenia poziomu dotacji ponad 50% kosztów działalności danego zakładu budżetowego powstanie wówczas, gdy ten zakład będzie wykonywał zadania związane z przeciwdziałaniem COVID-19. Nie jest wystarczającą przesłanką jedynie pogorszenie sytuacji danego zakładu budżetowego, kluczowe jest bowiem wykonywanie wspomnianych zadań. Wtedy tylko od decyzji danej jednostki samorządu terytorialnego zależy, czy taką zwiększoną dotację przekaże do „swojego” zakładu budżetowego.

Do skarbówki umówisz się przez internet

Teraz osobiste załatwienie sprawy w urzędzie będzie dostępne po wcześniejszym umówieniu się online na konkretny termin. Usługę pilotażowo uruchomiono w województwach podlaskim i wielkopolskim, a od poniedziałku można z niej korzystać także w województwach: dolnośląskim, lubuskim, śląskim i warmińsko-mazurskim. Od 16 listopada będzie dostępna w całej Polsce. Wizytę na terminy od 9 listopada można umówić za pomocą formularza, który jest dostępny na stronie www.podatki.gov.pl, a jeśli ktoś chce się zjawić wcześniej, to powinien skontaktować się bezpośrednio ze swoim urzędem skarbowym.

Szefowa KAS Magdalena Rzeczkowska, cytowana przez stronę Ministerstwa Finansów podkreśla, że usługa ma zwiększyć komfort obsługi interesantów przy zapewnieniu wytycznych dotyczących bezpieczeństwa, co jest szczególnie ważne w obecnej sytuacji epidemicznej. KAS chwali się, że 77 proc. ankietowanych z województwa podlaskiego uznało, że wcześniejsza rezerwacja wizyty usprawnia załatwienie sprawy i zwiększa bezpieczeństwo, a 72 proc. uznało elektroniczny formularz za zrozumiały i czytelny.

Ministerstwo w czasie epidemii dalej zachęca do załatwiania spraw bez przychodzenia do urzędu, na osobiste wizyty radzi umawiać się tylko jeśli jest to niezbędne. Przypomina też, że można korzystać z infolinii Krajowej Informacji Skarbowej, stron podatki.gov.pl oraz biznes.gov.pl i specjalnych numerów, dostępnych w urzędach skarbowych – można je znaleźć na stronach internetowych urzędów, w zakładce „Kontakt”.