Zasadniczo wysokość takich opłat ustala organ stanowiący JST, czyli m.in. rada gminy. Postanawia on m.in. o wysokości opłat albo o sposobie ich ustalania za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej JST. Przy czym, uprawnienie to organ stanowiący może powierzyć organowi wykonawczemu, czyli w tym przypadku burmistrzowi.
Opłata targowa i inne należności za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko to dwie odrębne grupy zagadnień, które podlegają odrębnym zasadom regulacji.:
1) opłatę targową może wprowadzić rada gminy, a wówczas określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek tej opłaty w dotyczącej tego uchwale, zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1 i art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: PodLokU);
2) inne należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko pobiera się niezależnie od opłaty targowej, zgodnie z art. 15 ust. 3 PodLokU.
Z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej (dalej: GospKomU) wynika, że jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące JST postanawiają o wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej JST.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 GospKomU, gospodarka komunalna obejmuje zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. W rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 GospKomU usługami komunalnymi o charakterze użyteczności publicznej będą bowiem usługi powszechnie dostępne (czyli mające charakter niewykluczalny albo też gwarantowane wszystkim osobom przepisami prawa), zaspokajające w sposób bieżący i nieprzerwany szczególne i kwalifikowane potrzeby ludności, tj. potrzeby o charakterze użyteczności publicznej (a więc potrzeby elementarne, absolutne, podstawowe i występujące powszechnie). Tylko w zakresie tego rodzaju usług rada gminy jest uprawniona do ustalania cen lub opłat [uzup. Autora] (rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z 6.7.2026 r., WP-I.4131.166.2026).
Zgodnie z art. 4 ust. 2 GospKomU uprawnienie do określenia tych innych należności organ stanowiący może powierzyć także organowi wykonawczemu, czyli wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta (dalej: wójt). Przyjmuje się, że opłaty takie wójt może wprowadzić zarządzeniem, jeżeli jest zarządcą targowiska. Jednak wójt może też powierzyć zarząd targowiskiem innemu podmiotowi.
Do zadań wójta należy m.in. gospodarowanie mieniem komunalnym (art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym; dalej: SamGminU). W związku z tym, to od wójta zależy, w jaki sposób rozwiąże kwestie zarządu targowiskiem.
Zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 3 SamGminU, do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym. Wybór konkretnego podmiotu, zarządzającego w imieniu organu wykonawczego gminy komunalnymi obiektami użyteczności publicznej, należy zatem wyłącznie do kompetencji wójta jako organu gminy gospodarującego mieniem komunalnym. Wyłącznie wójt, powierzając określonemu podmiotowi administrowanie gminnymi obiektami użyteczności publicznej, będzie władny określić obowiązki tego podmiotu związane z bieżącym zarządem tymi obiektami. Rada gminy, nie będąc umocowaną w ustawie do sprawowania zarządu mieniem gminnym (w tym obiektami użyteczności publicznej), nie może arbitralnie decydować o zakresie obowiązków wójta bądź upoważnionej przez niego osoby, związanych z bieżącym zarządem mieniem gminnym ponieważ ustawodawca jej do tego nie upoważnia. Sprawę wspomnianych obowiązków należy pozostawić do umownego uregulowania pomiędzy wójtem a podmiotem mającym wykonywać zadania związane z zarządem gminnymi obiektami użyteczności publicznej (wyr. WSA w Poznaniu z 14.5.2025 r., IV SA/Po 276/25, Legalis).
