Ustawa o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego. Komentarz

  • Ustawa z 25.2.2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz.U. z 2016 r. poz. 352) wprowadza szereg zmian w dotychczasowym rozumieniu dostępu do informacji publicznej.
  • Komentarz szczegółowo omawia nowe kwestie dotyczące, m.in.: zmian definicji „informacji publicznej”, celu ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, zakresu podmiotowego prawa do ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, czy zasady odstąpienia od zasady bezpłatności za udostępnianie informacji sektora publicznego.
  • Publikacja to praktyczna pozycja dla osób zajmujących się udostępnianiem informacji publicznej oraz wszystkich zainteresowanych zmianami w tym sektorze prawa.

Fragment tekstu z komentarza:

  1. Art. 4 [Ograniczenia w stosowaniu ustawy]

    KOMENTOWANY PRZEPIS

    1. Przepisów ustawy nie stosuje się do informacji sektora publicznego będących w posiadaniu:

    1) jednostek publicznej radiofonii i telewizji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2015 r. poz. 1531, 978 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 25) oraz Polskiej Agencji Prasowej S.A.,
    2) państwowych instytucji kultury, samorządowych instytucji kultury oraz innych podmiotów prowadzących działalność kulturalną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r. poz. 406, z 2014 r. poz. 423 oraz z 2015 r. poz. 337 i 1505), z wyjątkiem muzeów państwowych i muzeów samorządowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.U. z 2012 r. poz. 987 oraz z 2015 r. poz. 1505), bibliotek publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.U. z 2012 r. poz. 642 i 908 oraz z 2013 r. poz. 829), a także archiwów tworzących państwową sieć archiwalną oraz innych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność archiwalną w zakresie państwowego zasobu archiwalnego w rozumieniu art. 22 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z 2015 r. poz. 1446), zwanych dalej „archiwami”,
    3) uczelni, Polskiej Akademii Nauk oraz jednostek naukowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268), z wyjątkiem:
    a) bibliotek naukowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach,
    b) Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej,
    c) Państwowego Instytutu Geologicznego,
    4) bibliotek naukowych, których organizatorami nie są jednostki sektora publicznego,
    5) podmiotów, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 59)
    – chyba że informacje te stanowią informacje publiczne podlegające udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej.
    2. Przepisów ustawy nie stosuje się do informacji sektora publicznego, których udostępnianie lub przekazanie zostało uzależnione od wykazania przez użytkowników interesu prawnego lub faktycznego na podstawie odrębnych przepisów.

    I. Uwagi wstępne

    1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa. Telewizję publiczną tworzy spółka „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna”, zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów I, II i TV Polonia oraz regionalnych programów telewizyjnych. Terenowe oddziały spółki „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna” mają swoje siedziby w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gorzowie Wielkopolskim, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Opolu, Olsztynie, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu.

    Radiofonię publiczną tworzą:

    1) spółka „Polskie Radio – Spółka Akcyjna”, zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów radiowych i programów dla odbiorców za granicą,

    2) spółki zawiązane w celu tworzenia i rozpowszechniania regionalnych programów radiowych, zwane „spółkami radiofonii regionalnej”.

    Do spółek wymienionych powyżej w pkt 1 i 2 stosuje się przepisy KSH z wyjątkiem art. 312 (który dotyczy poddania opinii biegłego rewidenta sprawozdania założycieli) i 402 (który dotyczy sposobu zwołania walnego zgromadzenia).

    2. Działalność kulturalna w rozumieniu DziałKultU polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Zgodnie z art. 2 DziałKultU formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury. Katalog tych form prowadzenia działalności kulturalnej ma charakter przykładowy i otwarty. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym „kultura” to m.in. „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; kultura materialna – ogół dóbr materialnych oraz środków i umiejętności produkcyjno-technicznych społeczeństwa w danym okresie historycznym” (M. Szymczak (red.), Słownik języka polskiego, Warszawa 1983, s. 1083; cyt. za wyr. NSA z 11.6.2015 r., I FSK 1988/13, Legalis).

    „Jak się wydaje, zdefiniowanie wskazanych przez ustawodawcę form powinno następować z uwzględnieniem ich znaczenia językowego, jeżeli nie ma definicji legalnej. Tym samym, przez:
    1) teatr – należy rozumieć instytucję zajmującą się wystawianiem utworów scenicznych;

    2) operę – należy rozumieć instytucję wystawiającą sceniczne dramaty muzyczne;

    3) operetkę – należy rozumieć instytucję wystawiającą muzyczne utwory sceniczne o charakterze rozrywkowym;

    4) filharmonię – należy rozumieć instytucję dysponującą stałym zespołem instrumentalistów i śpiewaków, organizującą koncerty muzyki poważnej;

    5) orkiestrę – należy rozumieć wieloosobowy zespół instrumentalny, grający pod kierownictwem dyrygenta;

    6) instytucję filmową – należy rozumieć, stosownie do art. 17 InstFilmU, instytucję powołaną do produkcji i opracowywania filmów, ewentualnie instytucję prowadzącą działalność w zakresie promocji oraz upowszechniania filmu i kultury filmowej (utworów artystycznych polegających na serii następujących po sobie obrazów z dźwiękiem lub bez dźwięku, wyrażających określone treści, utrwalonych na nośniku wywołującym wrażenie ruchu);

    7) kino – należy rozumieć instytucję, w której prowadzone są projekcje filmów na dużym ekranie;

    8) muzeum – należy rozumieć, stosownie do art. 1 MuzeaU, jednostkę organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku, której celem jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów;

    9) bibliotekę – należy rozumieć instytucję powołaną do gromadzenia i udostępniania księgozbiorów;

    10) dom kultury – należy rozumieć instytucję animującą kulturę przez zarządzanie infrastrukturą kulturalno-rozrywkową w postaci czytelni, sal kinowych, świetlic, instrumentów itp.;

    11) ognisko artystyczne – należy rozumieć placówkę umożliwiającą rozwijanie zainteresowań i uzdolnień artystycznych (zob. też art. 2 pkt 3b OświatU);

    12) galerię sztuki – należy rozumieć instytucję zajmującą się ekspozycją dzieł artystycznych (sztuki);

    13) ośrodek badań i dokumentacji – należy rozumieć instytucję zajmującą się badaniem i dokumentacją archiwalną w zakresie poszczególnych dziedzin kultury” (S. Gajewski, A. Jakubowski, Ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Komentarz, Warszawa 2016, komentarz do art. 2).

Zobacz także:

Więcej o informacji publicznej znajdziesz w module Informacja publiczna, bezpieczeństwo publiczne >>




 

Przetestuj System Legalis

 
Zadzwoń:
22 311 22 22
Koszt połączenia wg taryfy operatora.
lub zostaw swoje dane, a Doradca zdalnie
zbada Twoje potrzeby i uruchomi dostęp:

W polu numeru telefonu należy stosować wyłącznie cyfry (min. 9).


Wyślij

* Pola wymagane

Zasady przetwarzania danych osobowych: Administratorem danych osobowych jest Wydawnictwo C.H.Beck sp. z o.o., Warszawa, ul. Bonifraterska 17, kontakt: daneosobowe[at]beck.pl. Dane przetwarzamy w celu marketingu własnych produktów i usług, w celach wskazanych w treści zgód, jeśli były wyrażane, w celu realizacji obowiązków prawnych, oraz w celach statystycznych. W sytuacjach przewidzianych prawem, przysługują Ci prawa do: dostępu do swoich danych, otrzymania ich kopii, sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia, cofnięcia zgody oraz wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych. Pełne informacje w Polityce prywatności.


Wydawnictwo C.H.Beck
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
Tel: 22 311 22 22
E-mail: legalis@beck.pl
NIP: 522-010-50-28, KRS: 0000155734
Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy
w Warszawie Kapitał Spółki: 88 000 zł

Zasady przetwarzania danych osobowych