Nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym otwiera drogę do przebudowy krajowego systemu reagowania na sytuacje kryzysowe. Celem zmian jest zwiększenie odporności państwa na zagrożenia naturalne, technologiczne, hybrydowe i cybernetyczne oraz wdrożenie rozwiązań wynikających z unijnej dyrektywy CER dotyczącej odporności podmiotów krytycznych.
Nowe przepisy przewidują m.in. zastąpienie dotychczasowego raportu o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego nową Krajową Oceną Ryzyka, która ma stanowić podstawę planowania działań na szczeblu centralnym i lokalnym. Rozwijane będą również systemy ostrzegania, alarmowania i komunikacji kryzysowej.
Istotnym elementem reformy jest także wdrożenie nowych rozwiązań dotyczących podmiotów krytycznych oraz usług kluczowych dla funkcjonowania państwa i społeczeństwa. Ustawodawca odchodzi od podejścia skoncentrowanego wyłącznie na ochronie infrastruktury krytycznej, rozszerzając system bezpieczeństwa na podmioty świadczące usługi niezbędne m.in. w sektorach energii, transportu, ochrony zdrowia, gospodarki wodnej, łączności, administracji czy infrastruktury cyfrowej. Celem jest zapewnienie ciągłości działania tych usług nawet w sytuacjach kryzysowych.
Najważniejsze zmiany to:
1) wprowadzenie Krajowej Oceny Ryzyka jako podstawowego dokumentu planistycznego;
2) wprowadzenie nowych zasad identyfikacji i ochrony podmiotów krytycznych świadczących usługi kluczowe dla funkcjonowania państwa i gospodarki;
3) nałożenie na podmioty krytyczne obowiązków związanych z analizą ryzyka, wzmacnianiem odporności organizacyjnej i technicznej oraz zgłaszaniem poważnych incydentów;
3) ustanowienie minimalnych standardów bezpieczeństwa fizycznego, technicznego, teleinformatycznego i organizacyjnego dla infrastruktury krytycznej;
4) większy nacisk na ciągłość działania i odtwarzanie kluczowych usług po wystąpieniu kryzysu;
5) rozwój systemów ostrzegania i alarmowania ludności;
6) doprecyzowanie współpracy między administracją rządową, wojewodami, samorządami oraz służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo;
7) objęcie większą ochroną także kluczowych łańcuchów dostaw i tzw. dostawców krytycznych..
Dla jednostek samorządu terytorialnego oznacza to przede wszystkim konieczność uwzględnienia nowych wymogów w planowaniu kryzysowym oraz ściślejszą współpracę z administracją rządową i operatorami infrastruktury krytycznej. Nowe rozwiązania mają stworzyć bardziej spójny system odporności państwa i poprawić gotowość do reagowania na współczesne zagrożenia.
Źródło: prezydent.pl
