Finansowanie studiów pedagogicznych strażnikom miejskim
Szkolenie pracowników zatrudnionych w urzędzie miasta powinno być powiązane z potrzebami danego pracodawcy, tak aby został spełniony warunek celowości wydatku.
Stosownie do art. 29 PracSamU pracownicy samorządowi uczestniczą w różnych formach podnoszenia wiedzy i kwalifikacji zawodowych, a w planach finansowych jednostek samorządowych przewiduje się środki finansowe na podnoszenie wiedzy i kwalifikacji zawodowych. Przepis jest kierowany zarówno do pracowników samorządowych i pracodawców samorządowych (powinność ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych).
W świetle przepisów KP przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Przepisy KP dają podstawę do przyznania pracownikowi dodatkowych świadczeń, w tym w szczególności do przyznania refinansowanie kosztów podnoszenia kwalifikacji. Podkreślenia wymaga, że przepisy KP nie uzależniają przyznania kosztów finansowania szkolenia od oceny przydatności szkolenia dla pracodawcy. W zależności od zgody pracodawcy mogą być refinansowane koszty podnoszenia kwalifikacji w obszarach, w których pracodawca nie prowadzi działalności.
Jednakże pracodawca samorządowy musi uwzględnić fakt, że dysponuje środkami publicznymi. Co oznacza, że wydatki ponoszone przez pracodawcę samorządowego powinny być zgodne z regułą wydatkową art. 44 ust. 3 FinPubU. Zgodnie ze wskazanym przepisem wydatki publiczne powinny być dokonywane:
1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:
a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz,
b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów;
2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań, oraz
3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.
Celowość oznacza, że poniesienie wydatku jest niezbędne do realizacji zadania publicznego. Celowość jest traktowana jako klauzula generalna, która zasadniczo nie stanowi samodzielnego wzorca kontroli.
W przypadku, o którym mowa w pytaniu, niewątpliwie kierunek szkolenia (przygotowanie pedagogiczne) nie jest zgodny z potrzebami dyktowanymi zakresem powierzonych pracownikowi obowiązków bądź potrzebami pracodawcy jakim jest urząd miasta. Do udowodnienia, że wydatek na to konkretne szkolenie jest wydatkiem celowym, jest konieczne wskazanie dodatkowych okoliczności (przykładowo wskazanie, że w tej konkretnej gminie szkoły, dla których organem prowadzącym jest burmistrz, mają kłopot ze znalezieniem nauczycieli, a strażnik miejski będzie się ubiegał o zatrudnienie w szkole znajdującej się w tej JST). Bez wykazania takich dodatkowych okoliczności wydatek na szkolenie z przygotowania pedagogicznego strażnika miejskiego może naruszać art. 44 ust. 3 FinPubU i być przedmiotem postępowań w zakresie naruszeń dyscypliny finansów publicznych.
Narzucanie pracownikom urlopów w dniach, w których nie ma dla nich zajęcia
Przy braku zgody pracownika na urlop nie ma możliwości narzucenia mu w ten sposób urlopu. Byłoby to sprzeczne z przepisami o udzielaniu urlopów, jak też służyłoby omijaniu przepisów o przestoju.
Urlop powinien być wykorzystywany w terminach ustalonych w planie urlopów. Jeżeli plan został stworzony, to w terminach urlopu z niego wynikających pracodawca może nie dopuścić pracownika do świadczenia pracy.
Plan urlopów ustala pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Oznacza to, że w braku możliwości ustalenia planu z pracownikiem, pracodawca może sam wyznaczyć w tym planie terminy urlopów. Możliwość taka istniałaby jednak jedynie na etapie tworzenia planu, a nie na bieżąco w trakcie roku. Sugerować można wyznaczenie terminu, do którego pracownicy mają przedstawić propozycje terminów urlopów i w razie braku takich propozycji, jak też w przypadku, gdy nie zostaną zaakceptowane przez pracodawcę, pracodawca sam wyznaczy terminy wypoczynku w planie.
Jeżeli plan nie jest tworzony, to terminy korzystania z urlopów ustalane są przez pracodawcę po porozumieniu z pracownikiem. Od konieczności uzgodnienia z pracownikiem terminu urlopu przepisy przewidują tylko dwa wyjątki:
- urlop w okresie wypowiedzenia,
- urlop zaległy
– w obu przypadkach pracodawca może narzucić termin wykorzystania urlopu. Poza nimi nie ma takiej możliwości. Niedopuszczalne jest jednostronne narzucenie urlopu np. w trakcie przestoju. Dla rozpoczęcia urlopu konieczne byłoby złożenie przez pracowników (dobrowolnie) wniosków urlopowych. Co do dobrowolności można by mieć zaś pewne wątpliwości w sytuacji, gdyby wszyscy pracownic składali je akurat na dni, w których nie ma pracy do wykonania.
Zatrudnianie pracowników wiąże się z ryzykiem pracodawcy powstawania sytuacji, w których zaplanowany czas pracy nie może być efektywnie zrealizowany ze względu na jakąkolwiek sytuacje zewnętrzną (brak zamówień, awaria, opóźnienia w dostawie itp.). Aktualizują się wówczas przepisy o przestoju. Pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania – 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku wynagrodzenie to nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.
Zmiana przepisów o egzekucji administracyjnej w zakresie usprawnienia procedur i czynności egzekucyjnych
W Dz.U. z 2023 r. pod poz. 556 opublikowano ustawę z 9.3.2023 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw.
Nowelizacja wprowadza szereg zmian mających na celu usprawnienie prowadzenia czynności w egzekucji administracyjnej, tzn. m.in.:
- zmodyfikowano legalną definicję wynagrodzenia (art. 1a pkt 17 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; dalej: EgzAdmU), przez które po zmianie rozumie się wynagrodzenia oraz inne świadczenia pieniężne związane z pracą lub funkcją wykonywaną przez zobowiązanego na podstawie stosunku pracy oraz innej podstawie, jeżeli z tego tytułu zobowiązany otrzymuje okresowe świadczenia pieniężne, w tym świadczenia pieniężne przysługujące z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, wypłacane przez pracodawcę w okresie zatrudnienia, a także w okresie 12 miesięcy od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy (dodano wyróżniony fragment); zmiana ma usprawnić proces realizacji zajęcia przez pracodawcę – zamiast dwóch zajęć egzekucyjnych będzie obsługiwał tylko jedno;
- zmiana w zakresie przedawnienia zapłaty kosztów upomnienia – zgodnie z nowym brzmieniem art. 15 § 3a EgzAdmU, obowiązek zapłaty kosztów upomnienia przedawnia się wraz z wygaśnięciem należności pieniężnej objętej tym upomnieniem. Jeżeli w upomnieniu ujęto więcej niż jedną należność pieniężną, koszty upomnienia przedawniają się wraz z wygaśnięciem należności pieniężnej o najpóźniejszym terminie płatności; jak dotąd okres tego przedawnienia wynosi 3 lata licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wygasł egzekwowany obowiązek, a bieg terminu przedawnienia nie ulega przerwaniu i zawieszeniu; zdaniem autorów zmian, spowoduje to, że wierzyciele będą mieli zatem wystarczający czas na podjęcie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu przymusowego dochodzenia kosztów upomnienia, a organy egzekucyjne na ich przymusowe dochodzenie;
- uproszczenie etapu wszczęcia postępowania egzekucyjnego polegającym na rezygnacji z klauzuli organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, stosowanego zarówno w egzekucji należności pieniężnych, jak i obowiązków o charakterze niepieniężnym;
- wierzyciel przekazuje organowi egzekucyjnemu wraz z wnioskiem egzekucyjnym i tytułem wykonawczym informację w zakresie określonym w art. 26 § 1e EgzAdmU – nowelizacja rozszerza zakres tej informacji o dane małżonka, dane podmiotu niebędącego zobowiązanym, o których mowa w art. 26 § 1e pkt 4a–4c EgzAdmU;
- podstawą do prowadzenia egzekucji z rzeczy lub prawa majątkowego podmiotu, który uzyskał korzyść majątkową, jest: tytuł wykonawczy wystawiony na zobowiązanego, kolejny tytuł wykonawczy wystawiony zgodnie z art. 26ca § 1 pkt 3 EgzAdmU, przy czym podmiotowi, który uzyskał korzyść majątkową, przysługuje prawo sprzeciwu (dodane przepisy art. 27k i art. 27l EgzAdmU); przepisy te mają na celu uregulowanie sposobu postępowania organu egzekucyjnego w przypadku prowadzenia egzekucji z rzeczy lub prawa majątkowego należącego do podmiotu, który uzyskał korzyść majątkową wskutek czynności prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem wierzyciela, jeżeli czynność ta została uznana za bezskuteczną wskutek uwzględnienia skargi paulińskiej;
- dodano przepis, zgodnie z którym jeżeli decyzja o rozłożeniu na raty zapłaty należności pieniężnej została wydana przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego i wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy na należność z tytułu niezapłaconej raty wynikającej z tej decyzji, to w przypadku niezapłacenia innej raty wynikającej z tej decyzji i zwiększenia dochodzonej należności pieniężnej wierzyciel niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł wykonawczy (art. 28b § 1b EgzAdmU); wprowadzenie tej regulacji ma na celu usprawnienie działań wierzyciela, w przypadku gdy należność pieniężna jest rozłożona na klika rat przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a zobowiązany nie zapłaci więcej niż jednej raty. W takich przypadkach zamiast wystawiać odrębny tytuł wykonawczy na każdą niezapłaconą ratę, wierzyciel będzie wystawiał tytuł wykonawczy na pierwszą niezapłaconą ratę. Jeżeli zobowiązany nie zapłaci innych rat, to wierzyciel wystawi zmieniony tytuł wykonawczy. Zmieniony tytuł wykonawczy zastąpi więc dotychczasowy tytuł wykonawczy i będzie obejmował należność pieniężną wynikającą ze wszystkich wcześniej niezapłaconych rat;
- jeżeli zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł po wszczęciu postępowania egzekucyjnego i zarządca prowadzi przedsiębiorstwo w spadku albo dokonuje czynności zachowawczych, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Podjęcie dalszych czynności egzekucyjnych oraz zastosowanie środków egzekucyjnych może nastąpić po wydaniu postanowienia o przystąpieniu do egzekucji w stosunku do przedsiębiorstwa w spadku (art. 28d EgzAdmU) – zmiana jest związana z rezygnacją z nadawania przez organ egzekucyjny tytułom wykonawczym klauzuli o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;
- jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami odpowiedzialność zobowiązanego za należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie obejmuje jego majątek osobisty i majątek wspólny, organ egzekucyjny (wierzyciel, biuro łącznikowe) może żądać informacji na temat małżonka zobowiązanego w zakresie określonym w art. 36 § 1ca i § 1e EgzAdmU;
- wprowadzono zasadę, zgodnie z którą jeżeli w egzekucji należności pieniężnej wyegzekwowano i uzyskano w wyniku zapłaty środki pieniężne, maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 40 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego, przy czym maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej naliczonej w wyniku zapłaty wynosi 20 000 zł (art. 64 § 5a EgzAdmU); przepis ten ma celu usunięcie wątpliwości w zakresie naliczenia i poboru maksymalnej opłaty egzekucyjnej w sprawach, w których do naliczenia opłaty egzekucyjnej dojdzie w związku z częściowym wyegzekwowaniem należności i częściowym dokonaniem zapłaty organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi;
- wprowadzono zasadę, zgodnie z którą w razie zbiegu egzekucji administracyjnej i zabezpieczenia administracyjnego, egzekucji administracyjnej i zabezpieczenia sądowego lub zabezpieczenia administracyjnego i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty w dniu realizacji zajęcia nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych i podlegających zabezpieczeniu należności pieniężnych, dłużnik zajętej wierzytelności: przekazuje środki pieniężne organowi egzekucyjnemu, który prowadzi egzekucję, a także pod rygorem odpowiedzialności za szkodę niezwłocznie zawiadamia o zbiegu właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane (art. 69a § 1a EgzAdmU);
- wprowadzono przepis, zgodnie z którym opisem i oszacowaniem obejmuje się odrębnie każdą nieruchomość stanowiącą przedmiot egzekucji, jeżeli jest ona wpisana do odrębnej księgi wieczystej lub jest dla niej prowadzony odrębny zbiór dokumentów. Jeżeli egzekucje z kilku nieruchomości tego samego zobowiązanego, które są wpisane do odrębnych ksiąg wieczystych lub dla których są prowadzone odrębne zbiory dokumentów, zostały połączone w jedną egzekucję z nieruchomości i nieruchomości te stanowią całość gospodarczą, opis i oszacowanie obejmuje tę całość i odrębnie każdą z tych nieruchomości (art. 110sa EgzAdmU);
- w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i zabezpieczenia administracyjnego, egzekucji administracyjnej i zabezpieczenia sądowego lub zabezpieczenia administracyjnego i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzenie łącznie egzekucji i zabezpieczenia do tej rzeczy albo prawa majątkowego przejmuje organ, który prowadzi egzekucję (zob. art. 162a EgzAdmU).
Nowelizacja wprowadza też przepisy przejściowe, które w art. 11–17 wprowadzają zasadę, zgodnie z którą w przypadku postępowań egzekucyjnych albo wymienionych w nich czynności i procedur egzekucyjnych wszczętych lub podjętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji, stosuje się przepisy EgzAdmU w brzmieniu wprowadzonym nowelizacją.
Wysokość zasiłku stałego przyznanego za listopad i grudzień 2023 r. w styczniu 2024 r.
Wysokość zasiłku stałego za listopad i grudzień 2023 r. należy ustalić w wysokości określonej przepisami obowiązującymi do 31.12.2023 r.
Z mocy przepisu art. 1 pkt 10 ustawy o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw (dalej: ZmPomSpołU23) wprowadza się następujące zmiany w przepisie art. 37 ustawy o pomocy społecznej (dalej: PomSpołU), polegające na tym, że ustępy 2 i 3 otrzymują nowe brzmienie:
Zasiłek stały ustala się w wysokości (art. 37 ust. 2 PomSpołU):
- w przypadku osoby samotnie gospodarującej – różnicy między kwotą stanowiącą 130% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 1000 zł miesięcznie;
- w przypadku osoby w rodzinie – różnicy między kwotą stanowiącą 130% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.
Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 100 zł miesięcznie (art. 37 ust. 3 PomSpołU).
Z mocy przepisu art. 15 ZmPomSpołU23 przepis art. 1 pkt 10 ZmPomSpołU23 wchodzi w życie w dniu 1.1.2024 r., tym samym brak jest podstawy prawnej do ustalenia wysokości zasiłku stałego za listopad i grudzień 2023 r. w wysokości określonej przepisem wchodzącym w życie w dniu 1.1.2024. Wysokość zasiłku stałego za listopad i grudzień 2023 r. należy ustalić w wysokości określonej przepisami obowiązującymi do 31.12.2023 r.
Od 1 stycznia 2024 nowe książki obiektów wyłącznie w formie cyfrowej
W 2023 roku właściciele i zarządcy nieruchomości dobrowolnie korzystali z systemu Cyfrowej Książki Obiektu (c-KOB, dostępnego pod linkiem: https://c-kob.gunb.gov.pl/ ). Od 1.1.2024 r. nowe książki dla obiektów muszą być zakładane wyłącznie w formie cyfrowej.
Książki papierowe, założone do 31.12.2023 r. mogą być prowadzone w tej formie do końca 2026 r., a od 1.1.2027 r. wpisy będą kontynuowane wyłącznie cyfrowo z wykorzystaniem systemu c-KOB.
Prowadzenie książki obiektu w formie cyfrowej wymaga założenia indywidualnego konta w c-KOB, które chronione jest hasłem.
Na rekordowe podwyżki nauczyciele poczekają do wiosny
Wskutek sprawnych działań rządu nauczyciele mianowani i dyplomowani otrzymają 30-procentowe, a nauczyciele początkujący 33-procentowe podwyżki. W przypadku nauczycieli dyplomowanych wynagrodzenie średnie wzrośnie o 2197,80 zł i będzie wynosiło 9523,88 zł brutto (około 6800 zł netto). W przypadku nauczycieli mianowanych wynagrodzenie średnie wzrośnie o 1720,04 zł i wyniesie 7453,47 zł brutto (około 5400 zł netto).
Nauczyciele początkujący otrzymają podwyżki 33-procentowe, co pozwoli na wzrost wynagrodzenia średniego o 1576,71 zł. Po podwyżce średnie wynagrodzenie w tej grupie wyniesie 6354,57 zł brutto (około 4700 zł netto).
Należy zwrócić uwagę, że mowa o pełnym, średnim wynagrodzeniu pedagoga, czyli wynagrodzeniu zasadniczym wraz z dodatkami. Powyższy wzrost więc nie jest wzrostem pensji podstawowej.
Podwyżki będą wypłacane, zgodnie z przepisami, nie później niż 3 miesiące po ogłoszeniu ustawy budżetowej, z wyrównaniem od 1.2.2024 r.
Źródło: gov.pl
Dzień wolny za 6 stycznia 2024 r.
W art. 130 § 2 Kodeksu pracy wskazuje się, że każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. To oznacza, że pracownicy i pracownice będą mieli prawo do dodatkowego dnia wolnego za sobotnie święto 6 stycznia 2024 r.
Inaczej sytuacja wyglądałaby, gdyby 6 stycznia wypadał w niedzielę. W takiej sytuacji pracownicy nie mieliby prawa do dodatkowego dnia wolnego od pracy. Pracodawcy mogą wyznaczyć konkretne daty, w których możliwe będzie odebrania dnia wolnego lub pracownicy mogą sami wybrać dzień, w którym wykorzystają dodatkowy dzień wolny od pracy. Jeżeli u pracodawcy stosowany jest miesięczny okres rozliczeniowy – dodatkowy dzień wolny od pracy powinien zostać wykorzystany w styczniu 2024 r.
Pracodawca, który nie udzieli w takiej sytuacji pracownikowi dnia wolnego za święto przypadające 6 stycznia 2024 r. w sobotę, popełnia wykroczenie, naruszając podstawowe prawa pracownicze, co oznacza, że może zostać ukarany karą grzywny. Skutkiem nieodebrania dnia wolnego za święto przypadające w sobotę przez pracownika jest również przekroczenie przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.
Wykaz należności publicznoprawnych realizowanych za pośrednictwem mikrorachunku podatkowego
W Dz.U. z 2023 r. pod poz. 2802 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 22.12.2023 r. w sprawie rodzajów podatków, opłat lub niepodatkowych należności budżetowych, których wpłata jest realizowana przy użyciu mikrorachunku podatkowego.
Z art. 61b Ordynacji podatkowej (dalej: OrdPU) wynika, że wpłata podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych dokonywana na rachunek urzędu skarbowego jest realizowana przy użyciu rachunku bankowego urzędu skarbowego albo identyfikującego podatnika, płatnika lub urząd skarbowy indywidualnego rachunku podatkowego, czyli na mikrorachunek podatkowy. Struktura mikrorachunku podatkowego jest zgodna ze specjalnym formatem, a jego numer jest udostępniany, po podaniu identyfikatora podatkowego podatnika lub płatnika, za pośrednictwem portalu podatkowego lub w urzędzie skarbowym.
Rozporządzenie określa wykaz należności publicznoprawnych, których wpłata jest realizowana przy użyciu mikrorachunku podatkowego, stanowi załącznik do rozporządzenia.
Z załącznika wynika, że za pośrednictwem mikrorachunku podatkowego rozlicza się:
- podatek dochodowy od osób prawnych, wynikający z: CIT-AR, CIT-6R, CIT-8, CIT-8A, CIT-8AB, CIT-8B, CIT-8E, CIT-8FR, CIT-9R, CIT-10Z, CIT-11R, CIT-14, CIT-CFC, CIT-ISN, CIT-NZ oraz TWPOD;
- podatek dochodowy od osób fizycznych, wynikający z: PIT-4R, PIT-7, PIT-8AR, PIT-28, PIT-28S, PIT-36, PIT-36L, PIT-36S, PIT-36LS, PIT-37, PIT-38, PIT-39, PIT-CFC, PIT-ISN, PIT-NZ, PIT-NZS, PIT-PZ, PIT-PSD, PPD, PPE, PPL, PPW oraz TWPOD;
- podatek od towarów i usług, wynikający z: JPK_V7K, JPK_7M, VAT-7, VAT-7D, VAT-7K, VAT-8, VAT-9M, VAT-10, VAT-12, VAT-14, VAT-In, VAT-Z oraz TWPOD;
- podatek od sprzedaży detalicznej, wynikający z PSD-1 oraz TWPOD;
- podatek od wydobycia niektórych kopalin, wynikający z: KOP-MS, KOP-RG, P-KOP/MS, P-KOP/RG oraz TWPOD;
- podatek od gier hazardowych, wynikający z: POG-4, POG-5, POG-P oraz TWPOD;
- dopłatę w grach liczbowych, loteriach pieniężnych i grze telebingo, wynikającą z GHD-1 orazTWPOD;
- daninę solidarnościową, wynikającą z DFS-1 oraz TWPOD;
- opłatę od napojów alkoholowych w opakowaniach do 300 ml, wynikającą z ALK-1 oraz TWPOD;
- opłatę od środków spożywczych, wynikającą z CUK-1 oraz TWPOD;
- opłatę wnoszona przez podmioty świadczące usługę będącą reklamą napojów alkoholowych, wynikającą z DRA-2 oraz TWPOD;
- opłatę za udzielenie informacji komornikom sądowym, wynikającą z WRO oraz TWPOD;
- opłatę za wydanie wypisu z rejestru zastawów skarbowych lub zaświadczenia, o którym mowa w art. 46c § 2 OrdPU, wynikającą z WRO.
Rozporządzenie zastępuje obowiązujące przedtem rozporządzenie Ministra Finansów z 26.10.2022 r. w sprawie rodzajów podatków, opłat lub niepodatkowych należności budżetowych, których wpłata jest realizowana przy użyciu mikrorachunku podatkowego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2272).
Wytwarzanie przez gminę energii elektrycznej z paneli fotowoltaicznych a zobowiązanie do rejestracji akcyzowej
Jeśli moc generatorów w panelach nie przekroczy 1 MW, to gmina nie będzie zobowiązana do rejestracji akcyzowej, składania deklaracji akcyzowych, ani też do prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym (dalej: AkcyzU) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię. Ponadto, według art. 9 ust. 1 pkt 2 AkcyzU, opodatkowaniu podlega sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju.
W opisywanej sytuacji nabywcą końcowym jest gmina. Jest ona także prosumentem. Natomiast sprzedaż nadwyżek energii wyprodukowanej przez panele fotowoltaiczne do sieci nie jest opodatkowana akcyzą.
Potwierdza to wyrok NSA z 6.5.2021 r., (I GSK 59/18), gdzie wskazano, że: „sprzedaż energii elektrycznej (przeniesienie posiadania lub własności energii elektrycznej na inny podmiot) przez prosumenta na rzecz zobowiązanego sprzedawcy (wnioskodawcy posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną) nie podlega opodatkowaniu akcyzą. Natomiast sprzedaż energii elektrycznej przez wnioskodawcę (zobowiązanego sprzedawcę) na rzecz prosumenta (nieposiadającego żadnej z koncesji na wytwarzanie, przesłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną) jest przedmiotem opodatkowania akcyzą. Przepisy dotyczące podatku akcyzowego nie wprowadzają szczególnego rodzaju opodatkowania akcyzą sprzedaży energii elektrycznej na rzecz wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji prosumentów”.
Po stronie gminy czynnością opodatkowaną akcyzą będzie więc zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej w panelach fotowoltaicznych. Natomiast istnienie obowiązków akcyzowych będzie uzależnione od mocy generatorów. Zakładam, że nie przekroczy 1 MW.
Zgodnie z art. 16 ust. 7a pkt 1 AkcyzU obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego nie ma zastosowania do podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, która jest zużywana przez te podmioty, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości, przy czym w przypadku jednostki samorządu terytorialnego łączną moc generatorów produkujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
Według natomiast art. 16 ust. 7b AkcyzU, przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego rozumie się:
- utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową oraz samorządowy zakład budżetowy;
- urząd gminy, starostwo powiatowe oraz urząd marszałkowski.
Co do zasady, zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię wiąże się z obowiązkiem złożenia deklaracji akcyzowej (art. 24 ust. 1 pkt 3 AkcyzU). Gmina może być jednak wyłączona z takiego obowiązku, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości art. 24 ust. 3 AkcyzU).
Jednakże, gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, na podstawie art. 24 ust. 4 AkcyzU, jednostka samorządu terytorialnego składa deklarację podatkową, w której wykazuje energię elektryczną w zakresie odnoszącym się do tej jednostki organizacyjnej.
Z kolei art. 138h ust. 2 AkcyzU wskazuje, że obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej nie ma zastosowania do podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW. Natomiast art. 138ha ust. 2aAkcyzU precyzuje, że w przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego prowadzi ewidencję energii elektrycznej w zakresie odnoszącym się do tej jednostki organizacyjnej.
Zwracam jednak uwagę, że w przypadku prosumentów zużycie energii elektrycznej jest zwolnione z akcyzy na podstawie § 5 ust. 1 ZwolAkcyzaR, zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.Dopóki więc może być stosowane to zwolnienie, nie powstanie obowiązek zapłaty akcyzy przez gminę z tytułu zużycia energii elektrycznej.
Zmiany w rozliczaniu nadgodzin w służbie cywilnej od 1 stycznia 2024 roku
Od początku obowiązywania obecnej ustawy o służbie cywilnej – wcześniej analogiczną regulację zawierała także ustawa o sc z 24.8.2006 r. – urzędnikowi służby cywilnej za pracę w niedzielę przysługuje dzień wolny od pracy w najbliższym tygodniu, a za pracę w święto przysługuje inny dzień wolny, za pracę w święto przysługuje inny dzień wolny. Urzędnikowi służby cywilnej za pracę w godzinach nadliczbowych wykonywaną w porze nocnej przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze. Pozostałe nadgodziny urzędnika nie są rekompensowane.
Pracownikowi służby cywilnej za pracę wykonywaną na polecenie przełożonego w godzinach nadliczbowych przysługuje czas wolny w tym samym wymiarze. W tym zakresie od 1.1.2024 r. następują znaczne zmiany.
Czas wolny lub wynagrodzenie
Nie zmieni się zakres pracy dodatkowej, za który pracownik lub urzędnik sc otrzyma rekompensatę – wszystkie nadgodziny pracownika, nadgodziny w pewnych okresach urzędnika. Wprowadza się także możliwość uzyskania rekompensaty przez osobę zajmującą wyższe stanowisko w sc (z wyłączeniem dyrektora generalnego urzędu i kierownika urzędu) – za pracę w godzinach nadliczbowych wykonywaną na polecenie przełożonego w:
- porze nocnej,
- dniu wolnym wynikającym z rozkładu czasu pracy,
- niedzielę i święto albo w dniu wolnym udzielonym w zamian za pracę w niedzielę i święto
– przysługiwać będzie czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie.
Urzędnikowi służby cywilnej, do którego jest stosowany system czasu pracy inny niż system weekendowy (system, w którym praca jest świadczona wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta) za pracę w niedzielę przysługuje dzień wolny od pracy w najbliższym tygodniu, a za pracę w święto przysługuje inny dzień wolny, albo wynagrodzenie za czas przepracowany w tych dniach. Będzie to zatem alternatywa: albo dzień wolny nawet za krótki czas przepracowany albo wynagrodzenie ale tylko za czas przepracowany.
Wniosek i decyzja dyrektora
Nowelizacja dała możliwość wyboru formy rekompensaty osobie zatrudnionej ale warunkowanego zgodą dyrektora generalnego urzędu.
Członek korpusu sc wnioskuje jedynie o wynagrodzenie. Brak wniosku oznacza pozostanie przy „tradycyjnej” dla sc formy rekompensaty czasem wolnym. Wniosek o wypłatę wynagrodzenia składać się będzie w formie pisemnej w postaci papierowej albo elektronicznej do dyrektora generalnego urzędu, za pośrednictwem bezpośredniego przełożonego, w terminie 14 dni po dniu zakończenia okresu rozliczeniowego. Jest on rozpatrywany w ciągu 14 dni, przy czym dyrektor generalny urzędu ma pełną swobodę odnośnie swojej decyzji – może odmówić, a ustawa o służbie cywilnej (dalej: SłużbaCywilU) nie narzuca nawet obowiązku uzasadnienia odmowy.
Ustalenie wynagrodzenia
Wynagrodzenie ustalane będzie na podstawie godzinowej stawki wynagrodzenia należnego w miesiącu, w którym nastąpiła praca w godzinach nadliczbowych, dzieląc miesięczne wynagrodzenie przez normę godzin czasu pracy w danym miesiącu. Zasady obliczania normy czasu pracy zawarte w nowym art. 97a ust. 3 i 4 SłużbaCywilU są analogiczne do zasad ustalania wymiaru czasu pracy zawartych w art. 130 KP. Uznać należy, że niepotrzebnie zostały one zatem wskazane w SłużbaCywilU, wystarczyłoby wskazanie na wymiar czasu pracy dla danego miesiąca.
SłużbaCywilU nie odnosi się przy tym szczególnie do nadgodzin średniotygodniowych, które mogą występować szczególnie w systemie równoważnym. W związku z tym, że powstają one z końcem okresu rozliczeniowego należałoby przyjąć wymiar czasu pracy (normę godzin pracy w miesiącu) z ostatniego miesiąca okresu rozliczeniowego.
