Udział organów współdziałających w procedurze oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

Zgodnie z przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: ŚrodInfU) postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmuje w szczególności:

1) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

2) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień;

3) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu (art. 3 ust. 1 pkt 8 ŚrodInfU).

Jak stanowi art. 77 ust. 1 ŚrodInfU jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji:

1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 77 ust. 1 pkt 1 ŚrodInfU);

2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78 ŚrodInfU (organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej) […] chyba że – w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, lub nie wydał opinii, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2 ŚrodInfU (art. 77 ust. 1 pkt 2 ŚrodInfU);

3) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem właściwym w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa w przepisach PrWod, chyba że – w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 77 ust. 1 pkt 4 ŚrodInfU).

Organ występujący o uzgodnienie lub opinię przedkłada:

1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku (art. 77 ust. 2 ŚrodInfU).

Objęcie regulaminem pracy zleceniobiorców

W sprawie możliwości obejmowania zakresem podmiotowym regulaminu pracy osób niemających statusu pracownika wyrażane są różne stanowiska. Osoby niebędące pracownikami nie powinny być traktowane na tych samych zasadach, jakie obowiązują pracowników. Mogłoby wtedy powstać podejrzenie o ukrywanie stosunku pracy pod nazwą umowy cywilnoprawnej. Z drugiej strony wszystkie osoby znajdujące się na terenie zakładu muszą się stosować do niektórych wymogów organizacyjnych, np. w kwestii ubrania ochronnego albo sposobu odznaczania wejścia na teren zakładu. Wydaje się zatem, że niektóre postanowienia regulaminu pracy, stosownie do specyfiki działalności pracodawcy, mogą być podmiotowo rozszerzone na wszystkie osoby przebywające na terenie zakładu pracy. Odwołanie do niektórych postanowień regulaminu i zobowiązanie do ich stosowania może zostać zawarte w umowie z osobami zaangażowanymi na podstawie innych relacji prawnych niż stosunek pracy.

Bon ciepłowniczy – przepisy już obowiązują

Bon ciepłowniczy jest świadczeniem pieniężnym przysługującym korzystającemu z ciepła dostarczanego przez sieć ciepłowniczą oraz współpracujące z tą siecią urządzenia lub instalacje służące do wytwarzania lub odbioru ciepła lub chłodu, a także lokalne źródło ciepła lub źródło ciepła bezpośrednio zasilające zewnętrzne instalacje odbiorcze, które są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą wytwarzania ciepła, jego przesłania i dystrybucji lub obrotu ciepłem.

Bon ciepłowniczy przysługuje osobie uprawnionej, gdy wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ŚwRodzU nie przekracza kwoty 3272,69 zł, oraz gospodarstwu domowemu wieloosobowemu, w którym wysokość przeciętnego dochodu na osobę nie przekracza kwoty 2454,52 zł. W przypadku złożenia wniosku o przyznanie bonu ciepłowniczego za okres 1 lipca–31 grudnia 2025 roku badany jest dochód za 2024 r., natomiast w przypadku złożenia wniosku o bon ciepłowniczy za okres od 1.1.2026 r. do 31.12.2026 r. konieczna będzie weryfikacja dochodu za 2025 r.

Wysokość bonu energetycznego w 2025 i 2026 r. jest zależna od jednoskładnikowej ceny ciepła netto obowiązującej w rozliczeniach z odbiorcami ciepła w danej grupie taryfowej w danym systemie ciepłowniczym. Na gruncie bonu ciepłowniczego przyjęto doskonale znany ze świadczeń rodzinnych mechanizm „złotówka za złotówkę”. Oznacza to, że przekroczenie kryterium dochodowego skutkuje odpowiednim obniżeniem wysokości bonu ciepłowniczego. Jeżeli jednak wysokość bonu ciepłowniczego będzie wynosiła mniej niż 20 zł, bon ciepłowniczy nie zostanie przyznany.

Podmiotem realizującym zadania dotyczące bonu ciepłowniczego jest odpowiednio wójt, burmistrz bądź prezydent właściwy ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Organ wykonawczy gminy upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu gminy albo kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum usług społecznych lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy, a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum usług społecznych lub innej jednostki organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowań w sprawach dotyczących wypłaty bonu ciepłowniczego.

Wniosek o przyznanie bonu ciepłowniczego składa się w terminie:

1) od 3.11.2025 r. do 15.12.2025 r. za okres od 1.7.2025 r. do 31.12.2025 r.;

2) od 1.7.2026 r. do 31.8.2026 r. za okres od 1.1.2026 r. do 31.12.2026 r.

Wnioski złożone po powyższych terminach pozostawia się bez rozpoznania. Oznacza to, że wójt (burmistrz, prezydent) bądź osoba działająca z jego upoważnienia nie będzie musiała w tym zakresie wydawać jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Przyznanie bonu ciepłowniczego następuje w drodze informacji. Wydanie decyzji administracyjnej będzie miało miejsce, gdy następuje:

1) odmowa przyznania bonu ciepłowniczego;

2) korekta lub odmowa korekty wysokości przyznanego bonu ciepłowniczego;

3) uchylenie lub zmiana prawa do bonu ciepłowniczego;

4) rozstrzygnięcie w sprawie zwrotu bonu ciepłowniczego przyznanego albo pobranego nienależnie lub w nieprawidłowo ustalonej wysokości.

Przepisy dotyczące bonu ciepłowniczego weszły w życie 30.9.2025 r.

Zmiany w systemie opieki zdrowotnej nad uczniami w szkołach

Poszerzenie kręgu osób uprawnionych do świadczenia opieki

Projekt ustawy o zmianie ustawy o opiece zdrowotnej nad uczniami oraz niektórych innych ustaw wynika z konieczności poprawy dostępności profilaktycznej opieki zdrowotnej w szkołach, sprawowanej przez pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania oraz higienistki szkolne. Obecnie z uwagi na niedostateczną liczbę tych specjalistów występują trudności z zapewnieniem pełnego zakresu opieki. Tymczasem pielęgniarki i higienistki szkolne, obok lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, stanowią kluczowe ogniwo systemu profilaktyki zdrowotnej dzieci i młodzieży w wieku szkolnym.

Według danych Instytutu Matki i Dziecka średnia wieku pielęgniarek szkolnych wynosi 57 lat i jest wyższa niż ogólna średnia wieku pielęgniarek w Polsce. Aby zwiększyć liczbę osób uprawnionych do sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad uczniami, projekt ustawy przewiduje m.in. rozszerzenie katalogu kwalifikacji oraz kursów uprawniających do pracy w szkołach, dopuszczenie pielęgniarek w trakcie odbywania specjalizacji lub kursu, a także odstąpienie od wymogu stażu pracy w przypadku osób, które ukończyły lub odbywają odpowiednie szkolenia.

Projekt ustawy zakłada możliwość sprawowania opieki również przez osoby wykonujące inne zawody medyczne po odbyciu specjalnie opracowanych kursów kwalifikacyjnych w ramach kształcenia podyplomowego. Zgodnie z propozycją:

1) położne mogłyby samodzielnie sprawować profilaktyczną opiekę zdrowotną nad uczniami (po ukończeniu kursu kwalifikacyjnego w zakresie środowiska nauczania i wychowania),

2) opiekunowie medyczni – realizować zadania w zespole koordynowanym przez z pielęgniarkę szkolną lub położną.

Rozwiązania te mają na celu poszerzenie kręgu osób uprawnionych do świadczenia opieki, przy jednoczesnym zachowaniu jej jakości i bezpieczeństwa uczniów.

Pozostałe zmiany

Projekt ustawy uwzględnia także kwestie, które od wejścia w życie ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o opiece zdrowotnej nad uczniami powodowały trudności interpretacyjne lub praktyczne. W związku z powyższym omawiana nowelizacja precyzuje również poszczególne przepisy merytoryczne, w tym:

1) wyłączenie stosowania ustawy wobec szkół i oddziałów specjalnych funkcjonujących w podmiotach leczniczych,

2) jednoznaczne określenie, że opieka zdrowotna obejmuje uczniów od obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego w szkołach podstawowych aż do zakończenia nauki w szkole ponadpodstawowej,

3) umożliwienie higienistkom szkolnym z odpowiednim doświadczeniem podawania leków przewlekle chorym uczniom,

4) doprecyzowanie zasad udzielania świadczeń stomatologicznych, w tym wymogu zgody rodziców,

5) uregulowanie kwestii dokumentacji medycznej, w szczególności w związku z jej cyfryzacją i okresem przejściowym,

6) wzmocnienie współpracy pomiędzy szkołami, pielęgniarkami szkolnymi, higienistkami, rodzicami i lekarzami POZ,

7) doprecyzowanie obowiązków Instytutu Matki i Dziecka w zakresie monitorowania systemu,

8) rozszerzenie katalogu osób współpracujących z pielęgniarką lub higienistką szkolną w szkole.

Projekt przewiduje również zmianę w art. 68 ust. 1 pkt 11 ustawy – Prawo oświatowe. Po zmianie dyrektor szkoły będzie zobowiązany przekazywać pielęgniarce lub higienistce szkolnej dodatkowe informacje, takie jak adres zamieszkania ucznia i dane kontaktowe rodziców. Ma to na celu usprawnienie opieki zdrowotnej, prowadzenia dokumentacji oraz współpracy z rodzicami.

Nielegalna procedura podjęcia uchwały w sprawie MPZP – modyfikacja projektu przez gminę bez wyłożenia go do publicznego wglądu

Organ nadzoru (wojewoda) wskazał w swoim rozstrzygnięciu nadzorczym na nieprawidłowości związane z wadliwym – procedowaniem nad uchwałą w sprawie MPZP, z uwagi na dokonanie istotnych zmian projektu MPZP, co powodowało po stronie organów gminy obowiązek powtórzenia w niezbędnym zakresie procedury planistycznej określonej w art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: PlanZagospU).

W kontekście poruszonej problematyki należy zasadniczo odnotować przepisy wspomnianej wyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym art. 17 PlanZagospU, art. 19 ust. 1 PlanZagospU oraz art. 20 ust. 1 PlanZagospU.

Z art. 17 PlanZagospU wynika m.in., że wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania MPZP kolejno:

1) ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 PlanZagospU o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania MPZP, określając sposoby i miejsce składania wniosków do projektu MPZP oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia;

2) zawiadamia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania MPZP instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu MPZP, określając termin składania wniosków do projektu MPZP, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia zawiadomienia;

(….)

9) wprowadza zmiany do projektu MPZP wynikające z:

a) uzyskanych opinii,

b) dokonanych uzgodnień;

(…)

11) ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1 PlanZagospU, o rozpoczęciu konsultacji społecznych;

13) przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu MPZP wynikające z tych konsultacji.

Zgodnie zaś z art. 19 ust. 1 PlanZagospU jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie MPZP, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu MPZP wymagających ponowienia uzgodnień, czynności, o których mowa w art. 17 pkt 5a, pkt 6 lit. b, pkt 9 lit. b, pkt 13c i 14 PlanZagospU, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian.

Natomiast w art. 20 ust. 1 PlanZagospU postanowiono, że MPZP uchwala rada gminy po stwierdzeniu zgodności z ustaleniami planu ogólnego, rozstrzygając jednocześnie o sposobie realizacji zapisanych w MPZP inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa MPZP stanowi treść uchwały w sprawie uchwalenia MPZP, a część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do tej uchwały.

Ustalona na kanwie ww. przepisów nieprawidłowość dotyczyła następującej kwestii: Dokonując analizy ocenianej uchwały stwierdzono liczne rozbieżności pomiędzy uchwalonym planem, a projektem planu wyłożonym do publicznego wglądu w dniach od 17 lutego do 11 marca 2025 r. oraz uzgodnionym i zaopiniowanym przez instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu (zawiadomienie z dnia 30 sierpnia 2024 r., znak: RiRP.6722.3.2.2024). Powyższe nieścisłości dotyczą m. in.:

• przeznaczenia terenu objętego planem: w uchwalonym planie przeznaczeniem podstawowym są usługi oświaty oraz obiekty sportu i rekreacji. Natomiast w projekcie wyłożonym oraz uzgodnionym i zaopiniowanym – tylko usługi oświaty;
• zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu:

	Uchwalony plan	Projekt planu wyłożony do publicznego wglądu oraz zaopiniowany i uzgodniony
Maksymalna intensywność zabudowy	2,5	1,5
Teren biologiczno czynny	Min. 30%	Min. 25%
Powierzchnia zabudowy	Do 55%	Do 65%

Organ nadzoru zakwestionował ww. zapisy uchwały. W ramach argumentacji prawnej powołano się na ww. przepisy a także zwrócono uwagę na inne towarzyszące kwestie.

Nie ulega wątpliwości, że projekt planu wyłożony do publicznego wglądu nie może się różnić od uchwalonego MPZP. W przeciwnym przypadku zainteresowane podmioty nie miałyby możliwości zapoznania się ze zmienionym projektem planu i wniesienia ewentualnych uwag.

Organ nadzoru wskazał, że do podjętej przez radę gminy uchwały nie wpłynęły żadne uwagi do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu. Oznacza to, że zmiany w projekcie planu nie nastąpiły w wyniku uwzględnienia uwag złożonych do wyłożonego projektu planu, tylko ze względu na zmianę polityki przestrzennej prowadzonej przez władze gminy.

Podkreślono również, że ww. zmiany miały charakter istotny i dotyczyły m. in. przeznaczenia terenu oraz zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, które wpływają bezpośrednio na możliwości inwestycyjne dopuszczone na terenie objętym przedmiotowym planem.

Natomiast poprzez zaniechanie ponownego wyłożenia zmienionego projektu planu pozbawiono właścicieli sąsiednich nieruchomości, a także mieszkańców oraz innych zainteresowanych podmiotów możliwości wypowiedzenia się na temat planowanych zmienionych rozwiązań przestrzennych. W poważnym stopniu ograniczono zasadę partycypacji publicznej w ważnych dla społeczności lokalnej sprawach związanych z kształtowaniem ładu przestrzennego.

Organ nadzoru dodatkowo podkreślił, że zmiany w tekście planu w zakresie zmiany intensywności zabudowy czy minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej są kwalifikowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako zmiany istotne, których dokonanie wymaga powtórzenia, w odpowiednim zakresie, czynności planistycznych. Jak podkreślił wyrok NSA z 18.3.2021 r., II OSK 2150/20, Legalis: (…) zwiększając intensywność zabudowy pozbawiono społeczność lokalną, a w szczególności właścicieli sąsiednich nieruchomości, możliwości wyrażenia swojego stanowiska w tym zakresie, eliminując w ten sposób udział społeczeństwa w procedurze planistycznej. Zmiany leżące w interesie jednych, naruszają interesy innych właścicieli i jeżeli dokonywane są arbitralnie przez wójta, burmistrza czy prezydenta miasta powodują, że ci którzy są w opozycji do zmian tracą możliwość ich kwestionowania w formie uwag do projektu, rozpatrywanych przez radę gminy na sesji uchwalającej plan.

Organ nadzoru wskazał, że dokonanie istotnych zmian projektu MPZP powoduje powstanie po stronie organów gminy obowiązku powtórzenia w niezbędnym zakresie procedury planistycznej określonej w art. 17 PlanZagospU. Poprzez zmodyfikowanie zapisów projektu planu i nie wyłożeniu do publicznego wglądu, zainteresowane podmioty nie miały możliwości zapoznania się z wprowadzonymi do projektu zmianami, jakie znalazły się w uchwalonym przez radę gminy MPZP. Powyższe świadczy zatem o istotnym naruszeniu procedury sporządzania MPZP.

Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody jest prawnie uzasadnione. Organy gminy powinny przestrzegać procedury ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym w kontekście procedowania nad zmienionym projektem uchwały w sprawie MPZP.

Zamówienia planowane a brak zabezpieczenia w budżecie

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: PrZamPubl) zamawiający zobowiązany jest do przygotowania planu postępowań o udzielenie zamówień publicznych, które zamierza przeprowadzić w danym roku finansowym. Ustawa nie wprowadza jednak obowiązku, aby wszystkie ujęte w planie zamówienia posiadały już w momencie jego opracowania pełne zabezpieczenie środków finansowych w uchwale budżetowej lub w planie finansowym jednostki.

W praktyce oznacza to, że chociaż plan zamówień powinien opierać się na realnych potrzebach i możliwościach finansowych zamawiającego, to jego treść może obejmować również postępowania, dla których finansowanie nie zostało jeszcze formalnie zapewnione, o ile ich realizacja jest rzeczywiście planowana w ramach przyszłych zmian budżetowych, ponieważ przykładowo dofinansowanie czy dotacja zostały już przyznane.

W takich przypadkach rekomenduje się, aby zamówienie zostało ujęte w planie z odpowiednią adnotacją, precyzującą stan prac nad zabezpieczeniem środków finansowych – np. „projekt zmian w budżecie w zakresie niniejszego zadania zostanie przedłożony na sesji Rady Gminy w dniu …”.

Regionalne Izby Obrachunkowe w swoich zaleceniach podkreślają, że plan postępowań powinien być dokumentem realistycznym, ściśle powiązanym z planem finansowym jednostki sektora finansów publicznych. Dlatego też, jeśli dane zamówienie nie ma obecnie pokrycia w budżecie, a jego ujęcie w budżecie jest niepewne lub hipotetyczne, wskazane jest powstrzymanie się od jego ujmowania w planie postępowań. Unika się w ten sposób tworzenia mylnego wrażenia, że środki finansowe zostały już zagwarantowane i zamówienie zostanie zrealizowane.

Podpisywanie załączników w aplikacji e-Doręczenia

Nie jest jasne, czy intencją jest wysłanie przesyłki w usłudze PURDE, czy w usłudze hybrydowej, jednak odpowiedź w obu przypadkach byłaby taka sama.

Centralny Ośrodek Informatyki udostępnia na stronie https://www.gov.pl/web/e-doreczenia/instrukcje dokument pod tytułem „Skrzynka e-Doręczeń. Instrukcja użytkownika dla podmiotu publicznego i zawodu zaufania publicznego”, który w sposób szczegółowy opisuje proces tworzenia i nadawania przesyłek. Rozdział 12 (strony 58 i dalsze) zawiera opis działań z załącznikami. Z instrukcji wprost wynika, że z dostępnej funkcjonalności podpisywania w trakcie tworzenia wiadomości (tj. „Podpisz” oraz „Podpisz i wyślij”) należy korzystać wtedy, kiedy załączany dokument wymaga podpisu. Jeżeli załączany dokument jest już opatrzony właściwą formą podpisu elektronicznego (np. kwalifikowanym podpisem elektronicznym) przez umocowaną osobę, ponowne podpisanie go jest zbędne.

W sytuacji opisanej w pytaniu, tj. po załączeniu już podpisanego dokumentu elektronicznego, proponuję korzystać z dostępnej opcji „Wyślij” (ponieważ dokument nie wymaga kolejnego podpisu), względnie wcześniej poprzedzonej skorzystaniem z funkcji „Sprawdź podpis”.

Wydaje się, że podpisanie już podpisanego dokumentu na skrzynce e-Doręczeń może mieć sens i znaczenie jedynie w przypadku, gdy konieczne jest złożenie oświadczenia woli na zasadzie reprezentacji łącznej (tj. przez np. dwie osoby), a przepis dopuszcza podpis zaufany (składany z autoryzacją profilem zaufanym).

Obliczanie dochodów JST na 2026 r. z tytułu podatków dochodowych

Chodzi tu o datowany na 16.9.2025 r. projekt ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Dodano w nim art. 80a ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (dalej: DochSamTerytU), zgodnie z którym w celu obliczenia na 2026 r. przeliczeniowej liczby mieszkańców JST, przyjmuje się dla poszczególnych kategorii JST następujące obszary wydatkowe i wartości ich wag, determinanty wpływające na potrzeby wydatkowe w danym obszarze wydatkowym oraz wysokość współczynników regresji dla poszczególnych determinant określonych w tabeli.

Ważne

Ponadto, zgodnie z projektowanym art. 93a DochSamTerytU, do obliczenia dochodów JST na 2026 r. z tytułu udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) i subwencji ogólnej, przyjmuje się:

1) kwoty dochodów za 2025 r. z tytułu udziału w PIT, CIT i subwencji ogólnej oraz środków z rezerwy (zob. art. 89 ust. 2 i 3 DochSamTerytU), obliczone w sposób określony w DochSamTerytU, przy czym:

a) do obliczenia dochodu JST z tytułu udziału w CIT przyjmuje się kwotę dochodów podatników CIT (zob. art. 12 DochSamTerytU), ustaloną na podstawie danych, według stanu na dzień 30.6.2025 r.,

b) do obliczenia kwoty rocznego dochodu JST z tytułu udziału we wpływach z CIT za lata 2024 i 2025 przyjmuje się kwotę należnego CIT i wskaźnik udziału należnego CIT od podatników posiadających siedzibę na obszarze danej JST w ogólnej kwocie należnego podatku, ustalone, w zakresie lat 2021 i 2022, na podstawie danych według stanu na dzień 30.6.2025 r.,

c) do obliczenia kwoty kalkulacyjnej za rok 2025 przyjmuje się odpowiednie dochody JST z tytułu udziału w CIT, obliczone z uwzględnieniem danych, o których mowa w lit. a i b,

d) w zakresie potrzeb oświatowych za rok 2025 przyjmuje się kwoty obliczone dla poszczególnych JST przez ministra oświaty i wychowania i przekazane ministrowi finansów do 31.5.2025 r.,

e) do obliczenia potrzeb wyrównawczych i uzupełniających oraz korekty z tytułu zamożności za rok 2025 przyjmuje się dane, o których mowa w lit. a i b, oraz potrzeby oświatowe, o których mowa w lit. d;

2) wskaźnik (kwota kalkulacyjna określona w art. 31 ust. 2 DochSamTerytU), ustalony jako iloraz dochodów z tytułu udziału w PIT i CIT na rok 2026 i dochodów z tych samych tytułów za 2025 r., obliczonych z uwzględnieniem danych, o których mowa w pkt 1 lit. a.

Kontrola podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości

Stosownie do art. 9u ust. 1 CzystGmU, wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów tej ustawy. W stosunku do podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany prowadzić przedmiotową kontrolę co najmniej raz na 2 lata (art. 9u ust. 1a CzystGmU).

Jak stanowi art. 9u ust. 2 CzystGmU, do przedmiotowej kontroli stosuje się przepisy art. 379 i art. 380 PrOchrŚrod).

Zgodnie z art. 379 ust. 1 PrOchrŚrod minister właściwy do spraw klimatu, marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawują kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tych organów.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta mogą upoważnić pracowników podległych im urzędów marszałkowskich miejskich lub gminnych lub funkcjonariuszy straży gminnych do wykonywania funkcji kontrolnych (art. 379 ust. 2 pkt 2 PrOchrŚrod).

Kierownik kontrolowanego podmiotu oraz kontrolowana osoba fizyczna obowiązani są umożliwić przeprowadzanie kontroli, a w szczególności dokonanie czynności, o których mowa w art. 379 ust. 3 PrOchrŚrod (art. 379 ust. 6 PrOchrŚrod).

Jeżeli w wyniku kontroli organ stwierdzi naruszenie przez kontrolowany podmiot przepisów o ochronie środowiska lub występuje uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, wójt, burmistrz lub prezydent miasta występują do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie odpowiednich działań będących w jego kompetencji przekazując dokumentację sprawy (art. 379 ust. 5 PrOchrŚrod).

Z czynności kontrolnych kontrolujący sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanego podmiotu lub kontrolowanej osobie fizycznej (at. 380 ust. 1 PrOchrŚrod). Protokół podpisują kontrolujący oraz kierownik kontrolowanego podmiotu lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi wraz z uzasadnieniem (art. 380 ust. 2 PrOchrŚrod). W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną osobę fizyczną kontrolujący umieszcza o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić swoje stanowisko na piśmie wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (art. 380 ust. 3 PrOchrŚrod).

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo komendanta Policji o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych (art. 9v ust. 1 CzystGmU). Na wniosek wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwy miejscowo komendant Policji jest obowiązany do zapewnienia kontrolującym pomocy Policji w toku wykonywania czynności kontrolnych (art. 9v ust. 2 CzystGmU).

Podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, a więc objętym obowiązkiem kontroli, jest podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b CzystGmU, który aktywnym wpisem wyraża gotowość do wykonywania tego rodzaju działalności. Podmiot taki jest przedsiębiorcą zatem przy prowadzeniu kontroli obowiązują zasady określone dla kontroli przedsiębiorcy w przepisach PrPrzed.

Na podstawie art. 9d ust. 2 CzystGmU zostało wydane rozporządzenie Ministra Środowiska z 11.1.2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz.U. z 2013 r. poz. 122; dalej: WymOdbOdpR).

Kwestie monitoringu wizyjnego prowadzonego w związku ze zbieraniem odpadów regulują przepisy OdpadyU oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z 29.8.2019 r. w sprawie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1755). Zgodnie z art. 25 ust. 6a OdpadyU posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący magazynowanie odpadów, z wyjątkiem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. a OdpadyU, lub zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów.

Odprawa z tytułu likwidacji stanowiska pracy w urzędzie

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników – w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron – jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje określoną grupę pracowników, w zależności od stanu zatrudnienia. Przepisy te mają również zastosowanie w przypadku konieczności zwolnienia mniejszej liczby osób, a nawet przy zwolnieniu indywidualnym. Warunkiem jest jednak, aby wyłącznym powodem wypowiedzenia lub rozwiązania umowy za porozumieniem stron były przyczyny niedotyczące pracownika.

W przypadku, gdy pracodawca wypowiada pracownikowi stosunek pracy z powodu likwidacji stanowiska pracy, zastosowanie mają przepisy omawianej ustawy. Pracownikowi przysługuje odprawa pieniężna w wysokości:

1) jednomiesięcznego wynagrodzenia – jeżeli zatrudnienie u danego pracodawcy trwało krócej niż 2 lata,

2) dwumiesięcznego wynagrodzenia – jeżeli zatrudnienie trwało od 2 do 8 lat,

3) trzymiesięcznego wynagrodzenia – jeżeli zatrudnienie trwało ponad 8 lat.

Należy jednak wskazać, że odprawa pieniężna nie przysługuje w sytuacji, gdy pracodawca zaproponuje stanowisko o takim samym wynagrodzeniu, nawet jeśli zmienia się zakres obowiązków. Odprawa jest należna, gdy pracodawca nie może zaoferować innego stanowiska lub proponowane stanowisko nie odpowiada kwalifikacjom pracownika bądź jest niżej opłacane.