Orlik krzykliwy powinien być w Polsce bezpieczny

W sezonie 2016 r. zauważono na jodle gniazdo orlika krzykliwego. To bardzo rzadki chroniony ptak wędrowny, wymieniony w czerwonej księdze zwierząt. Przywiązuje się do wybranego drzewa i w kwietniu do niego przylatuje, a na przełomie sierpnia i września – odlatuje.

Bez tego wyjaśnienia nie sposób odnieść się do sprawy, która po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotarła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skargę na decyzje regionalnego i generalnego dyrektora ochrony środowiska ustalające strefę ochrony ostoi, miejsca wylęgu i regularnego przebywania orlika krzykliwego wniosło nadleśnictwo wchodzące w skład Lasów Państwowych. Nadleśnictwo nie kwestionowało obecności tego chronionego ptaka w sezonie 2016. Potwierdzały ją nagrania filmu i zdjęcia, przedstawione przez Fundację Dziedzictwo Przyrodnicze, oraz wizja terenowa. Miało natomiast zastrzeżenia do wyznaczenia bezterminowo maksymalnej strefy ochrony. Strefę całoroczną wyznaczono w promieniu 100 m od gniazda, w strefie okresowej wydzielono wąski pas wzdłuż drogi przebiegającej przez utworzoną strefę.

WSA uznał, iż ustalenie strefy ochronnej było konieczne, gdyż orlik krzykliwy bardzo rzadko występuje w Polsce niezbędne jest więc zapewnienie mu spokoju w sezonie lęgowym i poza nim. Zgromadzone dowody są wiarygodne i pozwalają na ustalenie jednoznacznego stanu faktycznego. Z takim m.in. uzasadnieniem WSA oddalił skargę nadleśnictwa.

W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego nadleśnictwo zarzuciło m.in. nieskorzystanie z opinii eksperta o braku konieczności utworzenia strefy w maksymalnym obszarze. Ustalono ją na czas nieokreślony jako strefę ochrony ostoi, miejsca rozrodu i regularnego przebywania orlika krzykliwego, podczas gdy ptak mógł się pojawić tylko jednorazowo, w przelocie, a w lokalizacjach wskazanych w decyzji nie występuje stale i nie są one miejscami jego rozrodu.

NSA stwierdził, że przede wszystkim nie ustalono wystarczająco stanu faktycznego, chociaż od tego właśnie zależy wybór formy ochrony zwierząt zagrożonych wyginięciem. Organy ochrony środowiska bezkrytycznie przyjęły zdjęcia i film, przedstawione przez Fundacje Dziedzictwo Przyrodnicze. Nieustalenie stanu faktycznego uzasadniającego zastosowanie konkretnej formy ustanowienia strefy ochrony przyrody narusza przepisy ustawy o ochronie przyrody – orzekł NSA, uchylając wyrok WSA oraz decyzje regionalnego i generalnego dyrektora ochrony środowiska.

Sprawa będzie zatem rozpoznawana ponownie.

Nie ma natomiast sygnałów, iżby orlik krzykliwy pojawił się ponownie w tej okolicy.

Sygnatura akt: II OSK 2079/18




 

Przetestuj System Legalis

 
Zadzwoń:
22 311 22 22
Koszt połączenia wg taryfy operatora.
lub zostaw swoje dane, a Doradca zdalnie
zbada Twoje potrzeby i uruchomi dostęp:

W polu numeru telefonu należy stosować wyłącznie cyfry (min. 9).


Wyślij

* Pola wymagane

Zasady przetwarzania danych osobowych: Administratorem danych osobowych jest Wydawnictwo C.H.Beck sp. z o.o., Warszawa, ul. Bonifraterska 17, kontakt: daneosobowe[at]beck.pl. Dane przetwarzamy w celu marketingu własnych produktów i usług, w celach wskazanych w treści zgód, jeśli były wyrażane, w celu realizacji obowiązków prawnych, oraz w celach statystycznych. W sytuacjach przewidzianych prawem, przysługują Ci prawa do: dostępu do swoich danych, otrzymania ich kopii, sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia, cofnięcia zgody oraz wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych. Pełne informacje w Polityce prywatności.


Wydawnictwo C.H.Beck
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
Tel: 22 311 22 22
E-mail: legalis@beck.pl
NIP: 522-010-50-28, KRS: 0000155734
Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy
w Warszawie Kapitał Spółki: 88 000 zł

Zasady przetwarzania danych osobowych