Nieprawidłowe określenie przez wykonawcę parametrów sprzętu w ofercie

Opis sytuacji: Zamawiający prowadzi postępowanie poniżej progu europejskiego na zakup samochodu terenowego z przyczepką. W OPZ zawarł wymagania co do wymiarów przestrzeni ładunkowej przyczepki: długość od 260 do 280 cm i szerokość od 145 do 165 cm. Wykonawca w ofercie zaoferował przyczepkę producenta UNITRAILER, model „Przyczepka jednoosiowa 264 x 150 UNITRAILER GARDEN 265 KIPP z burtami BIS, stelażem H-800 i pokrowcem szarym”, oraz w wymiarach przestrzeni ładunkowej podał długość 248 cm i szerokość 130 cm. Podane wymiary nie mieszczą się w widełkach określonych w OPZ. Ale zamawiający ustalił, że w oznaczeniu przyczepki, jej modelu w liczbach „264×150″ są u tego producenta zawsze zawarte wymiary przestrzeni ładunkowej, czyli – bazując na tym – przestrzeń ta ma wymiary 264 x 150 cm, co mieści się już w wymaganiach z OPZ. Ponadto zamawiający sprawdził na stronie internetowej UNITRAILER, że nie ma w ogóle w ofercie przyczepki o wymiarach 248/250 na 130 cm, co do przestrzeni ładunkowej.

W przypadku wątpliwości co do treści złożonej przez wykonawcę oferty zamawiający powinien w pierwszej kolejności rozważyć, czy możliwe jest poprawienie popełnionych w niej omyłek, spełniających warunki wskazane w art. 223 ust. 2 PrZamPubl.  Zamawiający powinien przy tym pamiętać, że poprawa omyłek nie może doprowadzić do zmiany treści oferty złożonej w postępowaniu.

Zgodnie z treścią art. 223 ust. 2  PrZamPubl zamawiający poprawia w ofercie:

Już wstępna analiza opisanego stanu faktycznego pozwala ocenić, że nie mamy w tym przypadku do czynienia ani z oczywistą omyłką pisarską, ani z oczywistą omyłką rachunkową. Zamawiający powinien więc zastanowić się nad zakwalifikowaniem błędu jako innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty.

Pojęcie innej omyłki nie zostało zdefiniowane w ustawie, natomiast jego interpretacji dokonywano wielokrotnie w dotychczasowym orzecznictwie, które mimo że w znacznej mierze oparte na redakcji art. 87 ust. 2 pkt 2 ZamPublU (z 2004 r. – przyp. red.), zachowuje aktualność.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie (sygn. akt XII GA 429/09): Artykuł 87 ust. 2 pkt 3 PrZamPubl wprowadzony w celu uniknięcia licznych niegdyś przypadków odrzucania ofert z powodu błahych pomyłek, dopuszcza poprawienie niedopatrzeń, błędów niezamierzonych, opuszczeń, drobnych różnic itp. Z orzecznictwa wynika również, iż za inną omyłkę należy uznać zarówno błędy w przygotowaniu oferty i prawidłowym wyrażeniu jej treści popełnione przez wykonawcę, jak również pominięcia, w tym wynikające z zapomnienia czy błędnego rozumienia treści specyfikacji warunków zamówienia. W orzecznictwie podkreśla się również, że punktem odniesienia do oceny dopuszczalności dokonania poprawy jest odniesienie jej zakresu do całości oferowanego przez wykonawcę świadczenia. Nawet jeżeli zmiana dotyczy istotnych elementów umowy, innych elementów uznanych za istotne przez zamawiającego, czy też poprawa omyłki prowadzić będzie do zmiany ceny, nie uniemożliwia to jej dokonania. Taką interpretację potwierdza m.in. wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 23.4.2009 r. (sygn. akt XII Ga 102/09), zgodnie z którym o tym, czy po poprawieniu omyłki nastąpi istotna zmiana treści oferty, należy oceniać biorąc pod uwagę zakres zmian, przedmiot zamówienia i całość oferty na tle konkretnego stanu faktycznego. Za zmianę nieistotną w treści oferty należy uznać zmianę o zakresie niewielkim w stosunku do całego przedmiotu zamówienia.

Aby zamawiający mógł więc prawidłowo zakwalifikować błąd jako inną omyłkę, polegającą na niezgodności oferty z SWZ, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty, powinien dokonać analizy oferty jako całości, a nie analizy jedynie samego błędu. Musi w pierwszej kolejności ocenić, czy z treści oferty wynika, iż intencją wykonawcy było zaoferowanie przedmiotu zamówienia w pełni zgodnego z postawionymi przez niego wymaganiami, czy też popełniony błąd miał charakter celowy i zamierzony. Dokonanie zmiany treści oferty w ramach art. 223 ust. 2 pkt 3 PrZamPubl ma bowiem na celu doprowadzenie jej treści do kształtu zgodnego z rzeczywistymi intencjami wykonawcy. Warto przy tym podkreślić, że w pewnych okolicznościach poprawienie omyłki może mieć miejsce po uzyskaniu od wykonawcy wyjaśnień w trybie art. 223 ust. 1 PrZamPubl. Potwierdzenie powyższego faktu znajdujemy m.in. w nadal aktualnym wyroku KIO o sygn. akt KIO 838/12. W przytoczonym orzeczeniu Izba wskazała, iż dla wszelkich innych omyłek niż oczywiste z brzmienia przepisu art. 87 ust. 2 pkt 3 PrZamPubl wynika wprost jedno ograniczenie w ich poprawieniu, sprowadzające się do zakazu wprowadzania istotnych zmian do treści dotychczasowej oferty. Nie chodzi tu o zakaz zmian w zakresie przedmiotowo lub podmiotowo istotnych elementów oferty, lecz niedopuszczalność znaczącej ingerencji powodującej wytworzenie przez zamawiającego zupełnie nowej treści oświadczenia woli złożonego przez wykonawcę. Krajowa Izba podkreśliła również, iż możliwość samodzielnego poprawienia przez zamawiającego omyłki, bez udziału wykonawcy, nie oznacza braku możliwości uprzedniego zastosowania instytucji wezwania wykonawcy do wyjaśnienia treści złożonej oferty.

W opisanym w pytaniu stanie faktycznym mamy do czynienia z sytuacją, gdy z opisu wykonawcy zawartego w treści oferty wynika zarówno producent, marka, konkretny model, jak i parametry sprzętu. Jak wynika z treści pytania, zamawiający wpisując tylko te posiadane dane do wyszukiwarki internetowej był w stanie stwierdzić, iż wskazana przyczepka posiada wymagane przez niego wymiary i spełnia postawione w SWZ wymogi. Można na tej podstawie stwierdzić, iż omyłka popełniona w ofercie nie ma znaczącego charakteru, szczególnie, iż wymiar przyczepki wynika wprost z jej prawidłowo podanej przez wykonawcę nazwy.

W mojej ocenie zarówno zakres, jak i charakter błędu, umożliwiają zakwalifikowanie go jako innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty. Przed dokonaniem poprawy zamawiający, o ile widzi taką potrzebę, może zwrócić się do wykonawcy o stosowne wyjaśnienia, które pomogą mu w dokonaniu oceny, czy zaoferowana przyczepka posiada wymagane wymiary. Celem takich wyjaśnień nie będzie bowiem modyfikacja formularza ofertowego, lecz doprowadzenie go do zgodności z rzeczywistą wolą i intencjami wykonawców.

Ewidencja księgowa i budżetowa kaucji za opakowania zwrotne w urzędzie wojewódzkim

Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie przewiduje bezpośrednio kont dla ujęcia kaucji .Zatem najwłaściwszym będzie ujęcie na koncie 240 „Pozostałe rozrachunki”.

Konto 240 służy do ewidencji krajowych i zagranicznych należności i roszczeń oraz zobowiązań nieobjętych ewidencją na kontach 201-234. Konto 240 może być używane również do ewidencji pożyczek i różnego rodzaju rozliczeń, a także krótko- i długoterminowych należności funduszy celowych.

Na stronie Wn konta 240 ujmuje się powstałe należności i roszczenia oraz spłatę i zmniejszenie zobowiązań, a na stronie Ma – powstałe zobowiązania oraz spłatę i zmniejszenie należności i roszczeń.

Ewidencja szczegółowa prowadzona do konta 240 powinna zapewnić ustalenie rozrachunków, roszczeń i rozliczeń z poszczególnych tytułów. Zatem należy wprowadzić tu analitykę dotyczącą kaucji za butelki. Zdaniem RIO Gdańsk kaucje należy klasyfikować łącznie z właściwym wydatkiem ponoszonym na zakup napojów, a zatem właściwym paragrafem klasyfikacji budżetowej będzie § 421 „Zakup materiałów i wyposażenia”, § 422 „Zakup środków żywności”, względnie § 302 „Zakup środków żywności”, który zgodnie z objaśnieniami obejmuje m.in. świadczenia rzeczowe, wynikające z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy (w tym profilaktyczne posiłki i napoje). Zatem zwroty kaucji będą pomniejszeniem wydatków. Nie są to dochody, bowiem jednostka nie świadczy usług czy nie wykonuje statutowych działań w związku z obrotem kaucją.

W przypadku utraty kaucji nastąpi księgowanie na konto pozostałe koszty operacyjne w korespondencji z kontem 240 bez paragrafu wydatków.

Znaczenie słowa „bezpośredniość” przy udzielaniu urlopu wypoczynkowego po rodzicielskim

Zgodnie z art. 163 § 3 Kodeksu pracy i art. 182¹ Kodeksu pracy, na wniosek pracownicy udziela się jej urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po urlopie rodzicielskim. Bezpośredniość oznacza przy tym dzień roboczy po dniu roboczym.

Taką interpretację przyjęto również w odniesieniu do zasady, zgodnie z którą „szkolenie pracownika przed dopuszczeniem do pracy nie jest wymagane w przypadku podjęcia przez niego pracy na tym samym stanowisku pracy, które zajmował u danego pracodawcy bezpośrednio przed nawiązaniem z tym pracodawcą kolejnej umowy o pracę” (art. 237³ § 2 Kodeksu pracy).

Niedziela 23.8.2026 r. nie jest dla pracownicy dniem roboczym. Z tego powodu nie ma znaczenia, czy pracownica wskaże we wniosku jako datę rozpoczęcia urlopu 23, czy 24.8.2026 r.

Informacja o statusie umowy w CRU JSFP

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 34a ust. 7 pkt 8 ustawy o finansach publicznych zakres informacji o umowie, które są objęte udostępnianiem w CRU JSFP jest objęty status umowy. W odniesieniu do tej informacji w § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie Centralnego Rejestru Umów Jednostek Sektora Finansów Publicznych określono, że informacje te obejmują wskazanie, czy umowa jest aktywna albo nieaktywna, przy czym dzień zmiany statusu umowy z aktywnej na nieaktywną jest automatycznie oznaczany w systemie jako dzień zakończenia obowiązywania umowy.

Status umowy jest z jednej strony informacją techniczną, niezbędną do zarządzania retencją danych udostępnianych w CRU JSFP. Z drugiej strony jest dodatkowym parametrem do przeszukiwania informacji udostępnianych w tym rejestrze, umożliwiającym szybką weryfikację umów będących w realizacji (aktywnych) oraz tych, których realizacja została zakończona (nie tylko ze względu na upływ terminu obowiązywania umowy, ale również ze względu na ewentualne wypowiedzenie umowy albo odstąpienie od umowy).

Zwraca się uwagę, że status umowy należy aktualizować po zakończeniu realizacji umowy niezależnie co doprowadziło do zakończenia jej realizacji w danej JSFP.

W odniesieniu do kwestii poruszonej w pytaniu z informacji uzyskanych przez udzielającą odpowiedzi od użytkowników systemu wynika, że technicznie można od razu wprowadzić informacje o umowie ze statusem – nieaktywna (o ile jest on taki w dacie wprowadzania informacji do CRU), można wprowadzić i zapisać informacje o umowie, a przed publikacją można od razu zaznaczyć jako nieaktywna. Możliwe jest także stworzenie standardowego wpisu (JSFP rejestruje dane podstawowe jako umowę aktywną w dacie jej zawarcia), następnie dokonuje się aktualizacji tego wpisu, zmieniając status na nieaktywny.

Zmiana, uchylenie i umorzenie decyzji o świadczeniach osobistych w czasie pokoju

W § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie świadczeń osobistych na rzecz obrony w czasie pokoju (dalej: ŚwiadObrProkR) wskazano, co ma zawierać wniosek o nałożenie świadczeń osobistych w czasie pokoju. Wzór decyzji o nałożeniu obowiązku wykonania świadczenia osobistego jest określony w załączniku nr 2 do ŚwiadObrProkR (§ 3 ust. 1 ŚwiadObrProkR).

W § 18 ŚwiadObrProkR przewidziano uchylenie i wygaśnięcie decyzji o przeznaczeniu osoby do funkcji kuriera oraz o przeznaczeniu do wykonania świadczeń osobistych planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, a więc decyzji określonych w art. 621 ObrOjczyznyU. Natomiast z treści zapytania wynika, że chodzi o decyzję z art. 620 ust. 1 ObrOjczyznyU. Zatem § 18 ŚwiadObrProkR nie miałby wtedy zastosowania. Dlatego też w takim wypadku należałoby poszukiwać podstaw prawnych przytoczonych w zapytaniu decyzji w ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: KPA).

W przypadku decyzji umarzającej z powodu bezprzedmiotowości postępowania podstawą prawną powinien być art. 105 § 1 KPA.

W odniesieniu do decyzji zmieniającej lub uchylającej, należy rozważyć zastosowanie art. 155 KPA. Regulacja ta stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.1.2020 r. (II OSK 624/18, Legalis): „Decyzja nakładająca obowiązek jest decyzją tworzącą prawo, a to wyłącza zastosowanie do niej trybu unormowanego w art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego”. Zatem, w mojej ocenie, zastosowanie trybu art. 154 KPA – dotyczącego decyzji na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa – w takich sprawach jest niezasadne.

Jeżeli jednak przedmiot zapytania dotyczy decyzji o przeznaczeniu osoby do funkcji kuriera lub o przeznaczeniu do wykonania świadczeń osobistych planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, to podstawa prawna decyzji o uchyleniu lub wygaśnięciu powinna zawierać odpowiednią jednostkę § 18 ŚwiadObrProkR. Na przykład – § 18 ust. 1 pkt 1 lit. „c” ŚwiadObrProkR w przypadku uchylenia decyzji na wniosek jednostki organizacyjnej, na rzecz której świadczenie osobiste miało być wykonywane – w przypadku ustania potrzeby korzystania ze świadczeń osobistych.

Plan obszarów przyspieszonego rozwoju instalacji OZE

Z rozporządzenia wynika, że projekt planu przyspieszonego rozwoju instalacji OZE (dalej: plan) składa się z części tekstowej (stanowi treść uchwały sejmiku województwa w sprawie przyjęcia planu) oraz z danych przestrzennych rozumianych jako dane odnoszące się bezpośrednio lub pośrednio do określonego położenia lub obszaru geograficznego.

Część tekstowa planu zawiera w szczególności:

Dane przestrzenne sporządza się zgodnie z zasadami określonymi w § 4 rozporządzenia, tzn. m.in. w postaci dokumentu elektronicznego GML zawierającego co najmniej granicę obszaru przyspieszonego rozwoju OZE w formie danych wektorowych zawierających jej geometrię, a także atrybuty opisowe granicy obszaru przyspieszonego rozwoju OZE obejmujące co najmniej:

Z rozporządzenia wynika też, że:

W przepisach art. 160i–160k oraz 160m ustawy o odnawialnych źródłach energii (dalej: OdnŹródłaEnU) określono procedurę, zgodnie z którą sejmik województwa podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planów obszarów przyspieszonego rozwoju OZE. Po podjęciu takiej uchwały marszałek województwa dokonuje kolejno czynności określonych w art. 160i ust. 2 OdnŹródłaEnU, tzn. m.in. informuje gminy położone na obszarze województwa o przystąpieniu do sporządzenia projektu planu, sporządza projekt planu z uzasadnieniem, a także występuje o:

1) uzgodnienie do:

2) opinie do:

– określając termin składania stanowisk, nie krótszy jednak niż 30 dni i nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia tego wystąpienia.

Rada gminy może zwrócić się z wnioskiem do marszałka województwa o wyznaczenie obszaru przyspieszonego rozwoju instalacji OZE na terenie gminy, która spełnia wymagane kryteria lub o aktualizację obowiązującego planu obszarów przyspieszonego rozwoju OZE (art. 160j ust. 1 OdnŹródłaEnU).

Ponadto, plan obszarów przyspieszonego rozwoju OZE podlega przeglądowi przez marszałka województwa w celu zapewnienia spójności tego planu w szczególności z mapą potencjału OZE, strategią rozwoju województwa, planem zagospodarowania przestrzennego województwa, audytem krajobrazowym oraz mapą wrażliwości przyrody (art. 160m ust. 1 OdnŹródłaEnU).

Z rozporządzenia wynika też, że z przebiegu czynności określonych w art. 160i–160k oraz art. 160m OdnŹródłaEnU, sporządza się dokumentację prac składającą się z:

Przyznanie zasiłku bezrobotnemu dokonującemu rejestracji w PUP w dniu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej

Na podstawie art. 218 ust. 1 pkt 4 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania się w PUP, jeżeli w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni opłacał składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, z wyjątkiem art. 261 RynekPracyU, przy czym podstawę wymiaru tych składek stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Zgodnie z art. 220 ust. 1 pkt 4 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia prawo do zasiłku od dnia zarejestrowania w PUP nie przysługuje bezrobotnemu, który zarejestrował się jako bezrobotny w okresie, zgłoszonego do CEIDG, zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, jeśli okres prowadzenia tej działalności stanowi podstawę lub jest uwzględniany do nabycia prawa do zasiłku. W takim przypadku bezrobotnemu zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w PUP (art. 220 ust. 2 pkt 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia).

Dopełnieniem powyższych regulacji jest art. 24 ust. 2 PrPrzed, zgodnie z którym w przypadku przedsiębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo we wniosku o wznowienie wykonywania działalności gospodarczej albo do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego. Wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej następuje na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (art. 24 ust. 4 ustawy – Prawo przedsiębiorców). Z art. 26 ustawy – Prawo przedsiębiorców przewiduje wprost, że z chwilą wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej przedsiębiorca będący osobą fizyczną nie może wykonywać działalności gospodarczej. Wreszcie zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o jego wykreślenie z CEIDG – w przypadku zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej.

Przekładając powyższe regulacje na grunt opisanej przez Państwa sytuacji należy stwierdzić, że bezrobotny, którego dotyczy pytanie, dokonał zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej od dnia 31.5.2026 r. Wykreślenie przedsiębiorcy z CEIDG dokonane na wniosek przedsiębiorcy ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Dlatego też bezrobotny, którego dotyczy pytanie, dokonał zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 8.7.2026 r. W tym też dniu zarejestrował się w PUP. Przy czym przedsiębiorca jako datę zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej prawidłowo powinien podać ostatni dzień prowadzenia działalności gospodarczej, to jest datę, w której po raz ostatni podejmował jakieś czynności polegające na uczestnictwie w obrocie. Przy czym w opisanym przez Państwa przypadku dzień ten był jednocześnie dniem zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Oznacza to, że przyznając zasiłek bezrobotnemu, którego dotyczy pytanie, powinni Państwo zastosować art. 220 ust. 1 pkt 4 i art. 220 ust. 2 pkt 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Obliczenia składników wynagrodzenia do listy płac

Wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca 

W celu obliczenia wynagrodzenia, ustalonego w stawce miesięcznej w stałej wysokości, za przepracowaną część miesiąca, jeżeli pracownik za pozostałą część tego miesiąca otrzymał wynagrodzenie określone w art. 92 Kodeksu pracy, miesięczną stawkę wynagrodzenia dzieli się przez 30 i otrzymaną kwotę mnoży przez liczbę dni wskazanych w zaświadczeniu lekarskim o czasowej niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia odejmuje się od wynagrodzenia przysługującego za cały miesiąc.

Obliczenia:

Wynagrodzenie urlopowe 

Zmienne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy nie dłuższe niż jeden miesiąc uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia urlopowego w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu.

Wynagrodzenie urlopowe oblicza się:

1) dzieląc podstawę wymiaru przez liczbę godzin, w czasie których pracownik wykonywał pracę w okresie, z którego została ustalona ta podstawa, a następnie,
2) mnożąc tak ustalone wynagrodzenie za jedną godzinę pracy przez liczbę godzin, jakie pracownik przepracowałby w czasie urlopu w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, gdyby w tym czasie nie korzystał z urlopu.

Obliczenia:

Wynagrodzenie za urlop okolicznościowy 

Przy ustalaniu wynagrodzenia za czas zwolnienia od pracy oraz za czas niewykonywania pracy, gdy przepisy przewidują zachowanie przez pracownika prawa do wynagrodzenia, stosuje się zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop, z tym że składniki wynagrodzenia ustalane w wysokości przeciętnej oblicza się z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy lub okres niewykonywania pracy.

Obliczenia:

Wynagrodzenie chorobowe 

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem tego okresu, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.

Wynagrodzenie to przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe.

Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego:

Wynagrodzenie chorobowe za 3 dni:

Lista płac

Wszystkie należności za sierpień podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz oskładkowaniu, przy czym wynagrodzenie chorobowe jest objęte tylko składką zdrowotną. Pracownik ma prawo do miesięcznej kwoty zmniejszającej podatek – 300 zł oraz podstawowych kosztów uzyskania przychodów. Nie jest uczestnikiem PPK.

Łączny przychód:

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne (bez wynagrodzenia chorobowego):

Składki społeczne pracownika:

Podstawa wymiaru składki zdrowotnej:

Składka zdrowotna do ZUS:

Podstawa opodatkowania:

Zaliczka na podatek dochodowy:

Wynagrodzenie do wypłaty:

Wypłata diety należnej sołtysowi w przypadku zgonu sołtysa

Zgodnie z art. 37b ustawy o samorządzie gminnym, rada gminy może ustanowić zasady, na jakich przewodniczącemu organu wykonawczego jednostki pomocniczej będzie przysługiwała dieta oraz zwrot kosztów podróży służbowej.

Dieta nie stanowi wynagrodzenia w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, nie jest świadczeniem ze stosunku pracy i nie ma do niej zastosowania art. 63¹ § 2 Kodeksu pracy, zgodnie z którym prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku.

Należna a niewypłacona do dnia śmierci dieta wchodzi w skład masy spadkowej po zmarłym. Ich wypłata dokonana może zostać zostanie dopiero w oparciu o potwierdzenie nabycia spadku (postanowienie sądu, notarialne potwierdzenie dziedziczenia), w sposób wynikający z tego potwierdzenia.

Zakup oleju grzewczego – klasyfikacja budżetowa

Rozróżnienie między § 4210 a § 4260 opiera się na charakterze zakupywanego dobra. Paragraf 4260 „Zakup energii” obejmuje zakup energii elektrycznej, energii cieplnej (z sieci ciepłowniczej), gazu (z sieci gazowej) i wody – czyli nośników energii dostarczanych za pośrednictwem sieci lub przyłączy. Jednostka nabywa gotową energię, a nie surowiec do jej wytworzenia.

Olej grzewczy jest natomiast paliwem – materiałem podlegającym magazynowaniu, który w procesie spalania dopiero wytwarza energię cieplną. Nie jest energią nabywaną bezpośrednio z sieci. Historyczne objaśnienia do rozporządzenia klasyfikacyjnego wprost wymieniały w opisie paragrafu 421 (obecny § 4210): „opał (węgiel, koks, olej opałowy, drewno, paliwa zastępcze)”, co potwierdza, że olej opałowy jest traktowany jako materiał, nie jako energia. Analogicznie klasyfikowane są inne paliwa stałe – węgiel, koks, drewno. W wystąpieniach pokontrolnych wskazywano, że ujmowanie oleju opałowego w § 4260 jest nieprawidłowe i wymagano klasyfikacji w § 4210.

Mimo, że w praktyce spotyka się ujmowanie takich wydatków w § 4260, kierunkowo prawidłowa i bezpieczniejsza jest klasyfikacja w § 4210. W razie wątpliwości jednostka może zwrócić się o opinię do właściwej regionalnej izby obrachunkowej.