Decyzja o warunkach zabudowy nie może być wydana na rzecz spółki cywilnej z uwagi na brak podmiotowości prawnej.
Stosownie do art. 860 KC, przez umowę spółki (cywilnej) wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Umowa spółki powinna być stwierdzona pismem.
Zgodnie przy tym z art. 866 KC, w braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Reprezentowanie spółki oznacza zaś dokonywanie czynności (przede wszystkim czynności prawnych) na zewnątrz, a więc wobec osób trzecich. Uprawnienia w tym zakresie w korporacjach mających osobowość prawną przysługują przede wszystkim władzom, tj. organom zarządzającym (zarządom). W spółce cywilnej zasadą jest natomiast umocowanie wspólnika do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest on uprawniony do prowadzenia jej spraw; jak wskazano w art. 865 § 1 KC, każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki.
Co istotne, spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem praw i obowiązków, gdyż stanowi jedynie stosunek umowny. Spółka taka nie posiada zatem osobowości prawnej; mają ją jedynie jej wspólnicy. Ponieważ spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej i nie jest jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, nie może być stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, gdzie stronami mogą być jedynie wspólnicy spółki cywilnej, którzy są adresatami decyzji. Zgodzić się przy tym należy ze stanowiskiem, że wskazanie obok imion i nazwisk wspólników nazwy spółki cywilnej stanowi jedynie dodatkową informację o prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (zob. wyr. NSA z 29.1.2020 r., II OSK 3832/18, Legalis).
W związku z powyższym decyzja administracyjna w sprawie dotyczącej wspólników spółki cywilnej nie może być skierowana do samej spółki, która nie ma osobowości prawnej ani statusu przedsiębiorcy. Skoro spółka cywilna nie ma w ogóle podmiotowości (zdolności prawnej ani zdolności do czynności prawnych) w postępowaniu administracyjnym, to nie sposób stwierdzić, że jest „osobą” w rozumieniu przepisów KPA. W takiej sytuacji decyzję skierowaną do spółki cywilnej należy traktować jako decyzję wydaną z rażącym naruszeniem art. 107 § 1 KPA, co stanowi kwalifikowaną wadę prawną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 KPA (zob. wyrok NSA z 11.1.2019 r., II GSK 5013/16, Legalis).
