Czas dojazdu i powrotu nie stanowi czasu pracy, o ile pracownik nie wykonywał podczas niego konkretnych czynności dla pracodawcy albo nie miał obowiązku wcześniejszego stawienia się w jednostce samorządowej i późniejszego do niej powrotu (np. w celu pobrania samochodu, narzędzi, materiałów).
Czasem pracy jest okres spełniający łącznie następujące warunki:
1) pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy,
2) przebywa w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy,
3) okres ten przypada na rozkładowe godziny pracy pracownika lub wykracza poza te godziny, o ile spełnione są warunki do uznania, że jest to praca w godzinach nadliczbowych.
Czas dojazdu do miejsca wykonywania pracy nadliczbowej i powrotu z tego miejsca– przypadające poza godzinami pracy nie stanowią czasu pracy, chyba że:
- pracownik musiał najpierw stawić się w siedzibie pracodawcy i w drodze powrotnej także musiał do siedziby dojechać (pobranie samochodu, sprzętu, itp.),
- podczas przejazdów pracownik wykonywał konkretną pracę (np. miał obowiązek dostarczenia materiałów – wykonywałby wówczas na rzecz pracodawcy swoistą usługę przewozową).
