W sprawozdaniu należy wykazać zaległości przedsiębiorców z tytułu publicznoprawnych świadczeń pieniężnych należnych sektorowi finansów publicznych (np. podatki, opłaty administracyjne, opłaty za gospodarowanie odpadami), natomiast co do zasady nie ujmuje się należności cywilnoprawnych (np. czynszu najmu lub dzierżawy, opłat za wodę i ścieki).
Pojęcie „świadczeń należnych na rzecz sektora finansów publicznych” należy interpretować jako publicznoprawne daniny i opłaty, których obowiązek wynika bezpośrednio z przepisów prawa, a nie z umowy cywilnoprawnej. Wynika to z art. 34 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, który stanowi podstawę sporządzania sprawozdań o zaległościach przedsiębiorców wobec sektora finansów publicznych — chodzi o zaległości o charakterze publicznoprawnym, istotne z punktu widzenia udzielania pomocy publicznej.
Do takich należności należą w szczególności podatki i opłaty lokalne, np. podatek od nieruchomości, rolny, leśny czy od środków transportowych, ponieważ są one nakładane ustawowo. Publicznoprawny charakter ma również opłata za zajęcie pasa drogowego — wynika z decyzji administracyjnej wydawanej na podstawie ustawy o drogach publicznych — a także opłaty adiacencka i planistyczna, które są ustalane w drodze decyzji administracyjnej na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Podobnie opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publicznoprawny, gdyż obowiązek jej ponoszenia wynika z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a wysokość ustalana jest uchwałą organu gminy.
Natomiast należności wynikające z umów cywilnoprawnych — takie jak czynsz najmu, dzierżawy, opłaty za wodę i ścieki (jeżeli wynikają z umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym) — mają charakter cywilny i nie stanowią świadczeń publicznoprawnych, dlatego nie podlegają ujęciu w tym sprawozdaniu. Szczególną kategorię stanowi opłata roczna za użytkowanie wieczyste. Jeżeli dotyczy nieruchomości publicznej i wynika z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, w praktyce traktowana jest jako świadczenie publicznoprawne i może podlegać ujęciu w sprawozdaniu, mimo że stosunek użytkowania wieczystego ma elementy cywilnoprawne.
Kluczowe jest zatem ustalenie, czy dana należność wynika z aktu prawa (decyzji, ustawy, uchwały) i ma charakter daniny publicznej, czy z umowy — tylko w pierwszym przypadku powinna zostać wykazana.
